thumb|Roosen, gehurkt midden met bal, in Nederlands elftal tussen Wilkes en Rijvers (4 mei 1947).
Wilhelmus Gerardus Johannes (Wim) Roosen (Haarlem, 31 juli 1918 – Hillegom, 19 november 1986) Familiebericht. "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 21-11-1986. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010879191:mpeg21:p008 was een Nederlands voetballer, atleet en sportbestuurder. Hij voetbalde voor HFC Haarlem en werd met de club in 1946 landskampioen. Hij speelde zes interlands voor het Nederlands elftal.
In Nederlandse kranten werd zijn naam meestal als Roozen geschreven.
Sportloopbaan Beginjaren Hij begon pas als zeventienjarige met voetbal in clubverband, bij Alliance dat uitkwam in de Haarlemsche Voetbalbond. Na drie jaar stopte hij en ging twee andere sporten beoefenen: atletiek en cricket. Bij atletiekvereniging KAV Holland specialiseerde hij zich in polsstokhoogspringen, hink-stap-springen en de sprint. Hij liep de 100 meter in 11,6 seconden. Daarnaast speelde hij cricket bij CV Bloemendaal.Wim Roozen, secretaris van de afdeling Haarlem.Sportkroniek. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKNVB01:000558007:00001 Na een onderbreking van vier jaar besloot hij in 1942 weer te gaan voetballen. Hij meldde zich aan bij HFC Haarlem waar hij vaker wedstrijden van het eerste elftal bezocht. Hij begon in het vijfde team en klom als rechtsbuiten binnen een jaar op naar het tweede elftal. Zijn opmars werd daarna onderbroken door het laatste oorlogsjaar waarin de voetbalcompetitie stillag. Na de bevrijding maakte hij op 27-jarige leeftijd zijn debuut in de Haarlemse hoofdmacht die uitkwam in Eerste klasse West I. Op schot bij Haarlem HFC Haarlem kreeg in het eerste naoorlogse voetbaljaar niet alleen versterking van Roosen, maar ook van Kick Smit die na vijf jaar bij HBC terugkeerde op het oude nest. Samen met Piet Groeneveld beschikte de Haarlemse club over drie aanvallers die allen het Nederlands elftal haalden. Bij de verlate competitiestart op 4 november 1945 kwam Roosen met Haarlem op bezoek bij Sparta niet tot scoren (2-0 verlies). Een week later maakte hij zijn eerste doelpunt, op 11 november 1945 in de met 6-3 gewonnen thuiswedstrijd tegen HBS. Bij zijn beide treffers was Smit de aangever.Haarlem herstelt zich en wint van H.B.S. Kick Smit weer in zijn ouden vorm. "Nieuwe Haarlemsche courant". Haarlem, 12-11-1945, p. 3. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNHA03:179222033:mpeg21:p00003 Roosen, debutant in de hoogste voetbalklasse, maakte snel naam als topschutter. Uit tegen DFC trof hij liefst zeven keer doel in de met 2-10 gewonnen wedstrijd op 3 december 1945.Haarlem scoort 10-2!. "Nieuwe Haarlemsche courant". Haarlem, 03-12-1945, p. 3. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNHA03:179222048:mpeg21:p00003 Nederlands elftal In januari 1946 werd hij voor het eerst opgeroepen voor de voorselectie van het Nederlands elftal.Ned. elftal in voorbereiding. "Het Binnenhof". 's-Gravenhage, 19-01-1946, p. 3. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB19:000366016:mpeg21:p00003 Hij was op dat moment pas twee maanden als speler actief in de hoogste voetbalklasse. Vier maanden later, op 12 mei 1946, debuteerde hij in de thuisontmoeting met België (6-3). Roosen kwam zes keer uit voor het Nederlands elftal waarin hij een doelpunt maakte, met een kopbal tegen België op 4 mei 1947. Hij speelde onder andere samen met Faas Wilkes, Kees Rijvers, Piet Kraak, Arie de Vroet, Bas Paauwe sr. en HFC-ploeggenoot Kick Smit. De kansloze 4-0 nederlaag tegen Frankrijk in Parijs op 26 mei 1947 was zijn laatste optreden in Oranje.Nederlands elftal verliest in Parijs. "De Maasbode". Rotterdam, 27-05-1947, p. 4. Geraadpleegd op Delpher op 27-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB15:000543057:mpeg21:p00004 Landskampioen Door de 3-1 thuiszege op Sparta pakte Haarlem op 2 juni 1946 het kampioenschap in de Eerste klasse West II. De titel was een primeur in het 57-jarig bestaan van de club. Roosen scoorde eenmaal maar miste in dit kampioensduel ook enkele kansen.Haarlem-defensie ditmaal beste deel van de ploeg Roozen miste vele kansen. "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 03-06-1946. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010843536:mpeg21:p003 Hij bracht zijn seizoentotaal op 29 treffers. Haarlem streed met de vijf andere kampioenen uit de Eerste klasse om de nationale titel. Na zeven van de tien duels, waarin Roosen vijf keer scoorde, ging Haarlem aan kop met drie punten voorsprong op de achtervolgers Ajax en Heerenveen. Roosen liep op 10 juli in het thuisduel met Limburgia een hersenschudding op. Daardoor miste hij de ontknoping. Hij moest toekijken hoe zijn club op 17 juli 1946 landskampioen werd door de 2-0 winst op Heerenveen.Haarlem kampioen van Nederland. "De nieuwe Nederlander". ['s-Gravenhage], 18-07-1946, p. 2. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB15:000911065:mpeg21:p00002 Opnieuw topschutter Door de nasleep van zijn hersenschudding moest hij kopduels vermijden in het begin van het volgende seizoen. Toch verscheen hij aan de competitiestart op 22 september 1946 waarin Haarlem met 5-0 klop kreeg van Neptunus. Ook de twee volgende duels gingen verloren en Roosen kwam niet tot scoren. Hij was voor het eerst weer doeltreffend op 13 oktober toen hij twee keer doel trof tegen Xerxes (7-3 winst).Haarlem noteert zijn eerste Xerxes-met-Wilkes verliest: 7-3. "Nieuwe Haarlemsche courant". Haarlem, 14-10-1946, p. 4. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNHA03:179225062:mpeg21:p00004 Roosen kreeg zijn vorm weer te pakken en een week later had hij met vijf goals een groot aandeel in de 1-7 zege bij DHC. Hij bleef aan de lopende band scoren en kwam uit op 31 doelpunten, twee meer dan in zijn debuutjaar. Hij werd daarmee opnieuw topschutter van Nederlands hoogste klasse. Haarlem kwam na de slechte start nog dicht in de buurt van een nieuwe titel, maar finishte uiteindelijk op de derde plaats. In het volgende seizoen 1947/48 werd Haarlem weer kampioen. Voor het derde jaar op rij was Roosen clubtopscorer, alhoewel hij met 18 treffers minder productief was dan in de twee voorgaande seizoenen. In de strijd om het landskampioenschap kon Haarlem ditmaal geen rol van betekenis spelen. De club eindigde als vijfde van de zes deelnemers en Roosen bleef in tien duels op twee treffers steken. Bekerfinale In de volgende twee seizoenen 1948/49 en 1949/50 speelde Haarlem niet mee om de topposities en eindigde respectievelijk op de zesde en vijfde plaats. Haarlem was in 1950 wel succesvol in het bekertoernooi. De club bereikte de finale van de KNVB Beker waarin PSV de tegenstander was. Roosen zette Haarlem een kwartier voor tijd op 24 juni 1950 in stadion De Kuip in Rotterdam op een 3-2 voorsprong. PSV kwam langszij (3-3) waarna de Eindhovense club in de verlenging toesloeg en met 4-3 won.P.S.V.wint K.N.V.B,beker na verlenging (4-3). "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 26-06-1950. Geraadpleegd op Delpher op 27-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010844382:mpeg21:p004 Beenbreuk In het seizoen 1951/52 werd Roosen met Haarlem voor de derde keer kampioen in de Eerste klasse. Vier duels voor het einde van de competitie, op 16 maart 1952, liep hij een gebroken scheenbeen op. Het gebeurde thuis in de topper tussen de Haarlemse koploper en achtervolger DWS (0-0).Wim Roozen brak scheenbeen. "De Volkskrant". 's-Hertogenbosch, 19-03-1952. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ABCDDD:010844785:mpeg21:p005 Voor Haarlem-aanvoerder Roosen was daardoor het seizoen voorbij. Haarlem werd op 4 mei 1952 kampioen in de Eerste klasse A. Ook de wedstrijden in de strijd om het landskampioenschap, waarin Haarlem als derde eindigde, moest hij laten schieten. Door een terugslag tijdens het herstel kon hij pas in november 1952 de training hervatten.Wim Roozen traint weer. "Nieuwe Haarlemsche courant". Haarlem, 03-11-1952, p. 4. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNHA03:179268028:mpeg21:p00004 Hij vierde zijn rentree met drie treffers op 1 januari 1953 tijdens de traditionele nieuwjaarswedstrijd van de oud-internationals tegen Koninklijke HFC (4-4).Roozen met drie voltreffers topscorer in 1 januari-wedstrijd.https://nha.courant.nu/issue/HD/1953-01-02/edition/null/page/7 Na enkele afgelastingen maakte hij voor Haarlem zijn comeback op 25 januari 1953, ruim tien maanden na zijn beenbreuk. Na carrière In 1954 bij de overgang naar het profvoetbal kwam Roosen nog een seizoen als amateur uit voor Haarlem. Hij speelde op bijna 37-jarige leeftijd zijn laatste wedstrijd op 3 juli 1955. Haarlem trad in stadion De Kuip in Rotterdam aan voor een beslissingsduel tegen NOAD voor een plek in de nieuwe Hoofdklasse. Roosen scoorde eenmaal in het met 3-4 verloren duel.
Vanaf april 1956 was hij enkele maanden hoofdtrainer bij Haarlem nadat Kick Smit, met toestemming van de club, voortijdig aan de slag ging bij zijn nieuwe club Alkmaar '54.Wim Roozen vervangt Kick Smit voorlopig.https://nha.courant.nu/issue/HD/1956-04-13/edition/null/page/7 Bij het begin van het volgende seizoen werd Ben Peeters als opvolger aangesteld.G.D.A.’er als trainer naar Haarlem. "Het Binnenhof". 's-Gravenhage, 24-09-1956, p. 6. Geraadpleegd op Delpher op 27-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMKB19:000392072:mpeg21:p00006 Roosen werd bestuurslid bij Haarlem. Hij moest deze functie opgeven toen hij vanaf november 1958 administrateur werd van de Haarlemsche Voetbalbond, officieel afdeling Haarlem van de KNVB.Wim Roozen administrateur van Haarlemse Voetbalbond. "Nieuwe Haarlemsche courant". Haarlem, 28-10-1958, p. 2. Geraadpleegd op Delpher op 27-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=MMNHA03:179279024:mpeg21:p00002 Voor zijn komst naar de KNVB was hij vanaf zijn zestiende werkzaam op de administratie van de Provinciale Voedselvoorziening. In 1963 trad hij volledig in dienst als administrateur-secretaris op het KNVB-bondskantoor in Haarlem. Bij zijn afscheid van de voetbalbond in maart 1982 werd hij benoemd tot erelid.
Hij overleed na een ziekte op 68-jarige leeftijd in november 1986 in een verpleeghuis in Hillegom.Roozen overleden. "Het vrije volk : democratisch-socialistisch dagblad". Rotterdam, 21-11-1986, p. 21. Geraadpleegd op Delpher op 26-06-2026, https://resolver.kb.nl/resolve?urn=ddd:010949038:mpeg21:p021
Voetbalstatistieken Vriendschappelijke interlands № Datum Wedstrijd Uitslag Doelpunten 1 12 mei 1946 – 6 – 3 0 2 30 mei 1946 – 2 – 2 0 3 27 november 1946 – 8 – 2 0 4 7 april 1947 – 2 – 1 0 5 4 mei 1947 – 1 – 2 1 6 26 mei 1947 – 4 – 0 0 Clubstatistieken SeizoenClubLandCompetitieCompetitieBekerOverigTotaal Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. 1945/46 Haarlem Eerste klasse West II 20 29 – 7 5 27 34 1946/47 Haarlem Nederland Eerste klasse West II 20 31 – – – 20 31 1947/48 Haarlem Nederland Eerste klasse West I 19 18 – 10 2 29 20 1948/49 Haarlem Nederland Eerste klasse West I 19 20 – – – 19 20 1949/50 Haarlem Nederland Eerste klasse West I 18 9 7 12 – – 25 21 1950/51 Haarlem Nederland Eerste klasse C 21 13 – – – 21 13 1951/52 Haarlem Nederland Eerste klasse A 22 17 – 0 0 22 17 1952/53 Haarlem Nederland Eerste klasse B 16 4 – – – 16 4 1953/54 Haarlem Nederland Eerste klasse A 26 4 – – – 26 4 1954/55 Haarlem Nederland Eerste klasse A (afgebroken) 8 2 – – – 8 2 Haarlem Nederland Eerste klasse C 17 5 – 1 1 18 6Totaal 206 152 7 12 18 8 231 172
Sportbestuurder