Blackadder is een Britse televisie-komedie van de BBC met een satirische kijk op de Britse geschiedenis. De serie telt vier seizoenen met in totaal 24 afleveringen. Daarnaast zijn er meerdere speciale afleveringen verschenen.
Achtergrond Series In totaal zijn er vier series gemaakt. Elke serie speelt zich af in een ander tijdperk in de geschiedenis (beginnend rond 1485 en eindigend in 1917), en alle hebben ze een versie van de antiheld Blackadder in de hoofdrol.
De series zijn: The Black Adder (1983). Speelt in 1485-1498. Blackadder II (1986). Tijd van Elizabeth I (1558-1603). Blackadder the Third (1987). Tijd van George III (eind achttiende, begin negentiende eeuw). Blackadder Goes Forth (1989). Tijdens de Eerste Wereldoorlog tussen 1914 en 1917.
Productie De eerste serie werd geschreven door Rowan Atkinson en Richard Curtis. Ze kwamen met het idee een nieuwe serie te maken terwijl ze werkten aan de sitcom Not the Nine O'Clock News. Om te voorkomen dat de serie vergeleken zou worden met Fawlty Towers, besloten ze er een historische sitcom van te maken.Interview, Blackadder Hall, geraadpleegd op 11 april 2013 Een proefaflevering werd geproduceerd in 1982, waarna toestemming kwam voor een eerste serie van zes afleveringen. Het budget voor de serie was voor een sitcom vrij hoog. Dit stelde de producers in staat om veel buitenopnames te maken, en grote namen in te huren. De meeste opnames vonden plaats bij Alnwick Castle in Northumberland.Alnwick Castle officiële website, geraadpleegd op 11 april 2013Locations, Internet Movie Database. Geraadpleegd op 11 april 2013. De serie maakte ook gebruik van paarden en dure decorstukken. De eerste aflevering werd uitgezonden op 15 juni 1983.
De reeks was echter geen groot succes. Daarom was BBC 1 aanvankelijk terughoudend met het geven van het groene licht voor de productie van de tweede reeks. Dat is de reden dat er drie jaar tussen de eerste en tweede reeks zit.The Black Adder, BBC Guide to Comedy, BBC.co.uk, via web.archive.org, ingezien op 11 november 2014 Uiteindelijk kreeg Atkinson toestemming voor het maken van een tweede Blackadder-serie, maar hij moest het nu met een veel lager budget doen. Voor de tweede reeks onderging de serie een paar veranderingen. Er kwamen minder locaties, veel minder buitenopnamen, en minder acteurs in voor. De opnames vonden vooral plaats in de studio van BBC Television Centre. Wel kwamen er meer grappen in de serie dankzij de toevoeging van stand-upkomiek Ben Elton aan het schrijversteam. In deze vorm werd Blackadder een succes. Deze formule werd daarom eveneens gehanteerd voor de derde reeks.
Voor de vierde reeks sloeg de serie weer een andere richting in. Zo kreeg de serie een duistere, meer satirische ondertoon en werden de scenario’s realistischer. Tevens grepen de schrijvers het tijdperk van deze serie, de Eerste Wereldoorlog, aan om de reeks een soort anti-oorlog boodschap mee te geven.
Scenario The Black Adder Dit deel speelt zich af in een alternatieve geschiedenis in de middeleeuwen, waarbij wordt beweerd dat het tegendeel waar is en Henry Tudor achteraf de geschiedenis vervalste. Edmund, de hertog van Edinburgh, staat aan de vooravond van de Slag bij Bosworth in 1485, als tweede zoon van de kroonprins Richard (Brian Blessed). In complete kolderstijl komt Edmund te laat aan bij de slag, maar slaagt er toch in een onbekende te doden die zijn paard aan het stelen is. Deze onbekende blijkt koning Richard III van Engeland te zijn. Toch winnen de Plantagenets de slag tegen het Huis Tudor, hoewel in het echt het omgekeerde waar was.
Zijn vader, Richard, wordt nu koning Richard IV en Edmund wordt tweede in lijn voor het koningschap. Samen met zijn bediendes Baldrick en Percy vormt hij zich om tot The Black Adder, met als uiteindelijke doel het koningschap. Elke poging mislukt. In een laatste wanhoopsdaad huurt hij een groep van de "gevaarlijkste mannen van het land" in. Dezen keren zich echter tegen Edmund. Lord Percy probeert te helpen door de wijnvoorraad van het kasteel te vergiftigen. Hierdoor komen echter alle leden van de koninklijke familie, inclusief Edmund zelf, om het leven, waarna Hendrik VII van Engeland de troon overneemt.
In de serie zitten veel verwijzingen naar onder andere Macbeth van William Shakespeare, zoals de voorspellende heksen.
Blackadder II Deze serie speelt zich af in de Elizabethaanse tijd. Edmund Blackadder is nu geen koningszoon meer, maar een edelman aan het hof van Elizabeth I. Percy is nu ook een edelman en Baldrick is Edmunds oerdomme hulpje. Lord Melchett is de hoflakei van de koningin. In één aflevering heeft de komiek Rik Mayall een bijrol als "Lord Flashheart". De zeden en gewoonten in die tijd brengen met zich mee, dat er letterlijk koppen moeten rollen. Soms probeert Baldrick als cipier zelf een achterstand weg te werken bij de executies, waarna er toch nog iemand gratie krijgt. Bij de onvermijdelijke huwelijksplannen voor de 'Virgin Queen' zien de edelen een rol voor zichzelf weggelegd.
Aan het eind van de serie worden Blackadder en Melchett ontvoerd door Ludwig de onverwoestbare (een meester in vermommingen), die onder een hoedje speelt met de Spaanse Inquisitie. Ludwig slaagt er bijna in de koningin te doden, ware het niet dat Blackadder net op tijd kwam om zijn snode plannen te verijdelen. Maar na de titels blijkt dat Ludwig als de koningin verkleed iedereen heeft vermoord.
Blackadder the Third Edmund Blackadder is nu slechts de sluwe en diefachtige butler van de randdebiel van een prins-regent, de latere koning George IV van Engeland. De serie maakt vele zinspelingen op grote historische gebeurtenissen, zoals dat de Slag bij Trafalgar plaatsvond op aanraden van de als prins vermomde Blackadder.
Op het einde van de serie wisselt Blackadder van identiteit met de prins-regent. De psychisch gestoorde koning George III van Engeland meent hem te herkennen als zijn zoon.
Blackadder Goes Forth Nu komen er helemaal geen gekroonde hoofden meer bij kijken. Blackadder is in deze vierde serie slechts kapitein aan het front tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Centraal thema in elk van de zes afleveringen zijn Blackadders intriges om te voorkomen dat hij over the top wordt gestuurd: de loopgraven uit om de vijand aan te vallen, een zekere dood tegemoet. Ook bevat deze serie een van de weinige momenten dat Blackadder iets voor een ander doet: als er een knappe verpleegster van het vuurpeloton moet worden gered, onderneemt hij actie die niet strikt op eigenbelang gericht is. In een aflevering keert de komiek Rik Mayall terug in een grote rol als "Lord Flashheart", een playboy-piloot.
Aan het eind van de laatste aflevering moet Blackadder alsnog 'over the top', in gezelschap van de al sinds eeuwen onafscheidelijke Baldrick. Dit is wellicht het enige moment in alle series dat ernstig genoemd kan worden. Hoe het de personages nadien vergaat, wordt niet getoond, maar de special "Blackadder Back and Forth" uit 1999 suggereert dat Blackadder het op een of andere manier heeft overleefd.
Afleveringen
Speciale afleveringen
Blackadder-familie In de loop van de series en de speciale tv-afleveringen worden de belevenissen van vele Blackadders vertoond. Daarnaast zijn er ook een aantal geschreven teksten die het verhaal van de familie nog wat verder uitdiepen. De belangrijkste van deze bronnen is het boek Blackadder: The Whole Damn Dynasty.
De familiegeschiedenis tot aan 1485 Blackadder: The Whole Damn Dynasty vermeldt dat de dynastie van de Blackadders al begon toen de eerste mensen de Britse eilanden betraden rond 800 v.Chr. De vroegst bekende Blackadder zou een druïde zijn genaamd Edmun, die tegen zijn zin als opzichter werkte bij de constructie van Stonehenge. Bij de dwangarbeiders die Stonehenge bouwden en waarover Edmun het opzicht voerde, zat ook degene die bekend kwam te staan als Bad Reek ("Kwade Reuk") vanwege de walgelijke gassen die uit zijn lichaamsopeningen ontsnapten.
De Romeinen arriveerden in 54 v.Chr.. Ene Blaccadda werd verbannen na het beledigen van koningin Boudicca van de Iceni, met de tekst: The Queen Obviously is a Dyke.Een vrijwel onvertaalbare woordgrap, letterlijk: "De koningin is duidelijk een dijk/barricade", maar zowel queen als dyke kunnen een homoseksuele/ lesbische geaardheid aanduiden en dyke is ook slang voor "pisbak". In de special Blackadder Back & Forth wordt grofweg in deze periode nog een andere verwant getoond, centurion Blackaddicus, die samen met legionair Baldricus gelegerd is op de Muur van Hadrianus. Na de Romeinse Tijd is het eeuwenlang stil rondom de Blackadders.
De volgende vermelding is pas uit 1066 als de hertog D'Blackadder door Willem de Veroveraar in de adelstand werd verheven vanwege zijn suggestie het Domesday Book aan te leggen. De opgave daarin voor Blackadder Castle luidt: "Absoluut niets te vinden hier." In de proloog van Blackadder Back & Forth wordt overigens ook een Blackadder getoond op het Tapijt van Bayeux, die beschaamd wegloopt als Harold een pijl in zijn oog krijgt.
Blackadder the Chickenheart leefde onder Richard the Lionheart, maar had weinig op met alle kruistochten. De Blackadders doen in die periode opnieuw niet veel. Tijdens de Honderdjarige Oorlog hielden alle Blackadders zich ook schuil, en tijdens de Rozenoorlogen kweekten ze zo veel mogelijk rozen om makkelijk over te kunnen lopen.John Lloyd, Richard Curtis, Ben Elton (1998): Blackadder - The Whole Damn Dynasty, Penguin books, Londen, voorwoord: The Blackadder Chronicles - Part One: From the Dawn of History to 1484
1485 - 1498 Hoewel de relatie met de voorvaders niet geheel duidelijk is, wordt in de eerste serie van Blackadder duidelijk dat prins Edmund The Black Adder een achterneef is van koning Richard III van Engeland. In tegenstelling tot de "vervalste" geschiedenis, won Richard III de Slag bij Bosworth in 1485, maar werd hij net naast het slagveld per ongeluk door Edmund gedood. Richard III werd opgevolgd door zijn neef Richard IV, een van de prinsjes die in de Tower zouden zijn vermoord volgens instructie van Richard III en kan de vader van Edmund The Black Adder dus worden geïdentificeerd als Richard van Shrewsbury.
Na de kroning van zijn vader in 1485 is Edmund The Black Adder zowel aartsbisschop van Canterbury geweest als - heel kort - koning van Engeland.
1498 - 1603 Na de dood van Edmund The Black Adder komt de macht uiteindelijk in handen van Hendrik VII, die daarvoor Henry Tudor heette en door Edmund The Black Adder was gered na de Slag bij Bosworth.
Hendrik VII werd in 1509 opgevolgd door zijn zoon, Hendrik VIII. Volgens Blackadder - The Whole Damn Dynasty was een zekere kardinaal Blackadder een trouwe dienaar van de koning, maar vermoordde de kardinaal de koning toen deze hem erop betrapte zichzelf aan een aantal titels te helpen.
Hoewel kardinaal Blackadder pogingen deed om in de gunst te komen van Hendrik VIII's opvolger Eduard VI, mede door hem scepters te sturen met de smaak van marmite, is dat duidelijk niet gelukt. Eduard VI stierf jong en werd opgevolgd door zijn zuster Bloody Mary. In deze periode hielden kardinaal Blackadder en zijn zoon Lord Edmund zich op de achtergrond, totdat Mary in 1558 stierf en werd opgevolgd door haar halfzuster Elizabeth.John Lloyd, Richard Curtis, Ben Elton (1998): Blackadder - The Whole Damn Dynasty, Penguin books, Londen, voorwoord: The Blackadder Chronicles - Part Two : The Early Tudors Zoals uit de tweede serie van Blackadder blijkt, was Lord Edmund een vertrouweling aan het hof van Queenie Elizabeth.
1603 - 1914 In 1603 komen de Stuarts op de troon. In de periode van de burgeroorlog is Sir Edmund Blackadder een van de laatste monarchisten, die de koning schuilhoudt. Uiteindelijk was hij zelf echter de beul met de verantwoordelijkheid om het hoofd van zijn koning en meester af te hakken, zoals vertoond wordt in Blackadder - The Cavalier Years.