Het arrest Vermeulen/Lekkerkerker (HR 10 maart 1972, ECLI:NL:HR:1972:AC1311 NJ 1972, 278), ook wel Kraaien en roeken-arrest of Vogelplaagarrest genoemd, is een arrest van de Nederlandse Hoge Raad waarin werd beslist dat het bezit van een hinderwetvergunning de houder van de vergunning niet vrijwaart van schadeclaims gebaseerd op aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad. Het geldt in de rechtswetenschap als een standaardarrest.
Casus De Vennootschap onder firma A.J. Vermeulen Scheepswerf en Transportbedrijf is sedert 1947 bezig een plas bij de Mastwijkerdijk bij Linschoten te dempen met van elders aangevoerd huisvuil. Hiervoor is een Hinderwetvergunning afgegeven. Lekkerkerker is eigenaar van een nabijgelegen hofstede in Achthoven (thans gemeente Montfoort), waar hij appels, peren en kersen teelt. Door overlast van schadelijke gevogelte, hoofdzakelijk bestaande uit kraaien en roeken heeft hij nauwelijks nog opbrengsten van zijn boomgaard.
Procesgang Lekkerkerker vordert schadevergoeding. De vordering is door de rechtbank toegewezen. Dit vonnis is in hoger beroep door het hof bevestigd. Het cassatieberoep is verworpen.
Hoge Raad Het feit dat een Hinderwetvergunning is verleend voor een bepaalde activiteit sluit niet uit, dat men door het bedrijven van die activiteit alsnog een onrechtmatige daad kan begaan. De Hoge Raad overwoog:
Relevantie Het arrest is nog steeds richtinggevendVermeulen/Lekkerkerker: een springlevend uitgangspunt, artikel van J.H.A. van der Grinten, zoals ook blijkt uit het arrest Bouwvergunning Heemstede, waar in lijn met Vermeulen/Lekkerkerker werd geconstateerd dat er sprake was van onrechtmatige burenhinder ondanks de aanwezigheid van een bouwvergunning.
Zie ook (1914) Krul/Joostens Externe link
Publicatie van het arrest
Vermeulen/Lekkerkerker