De E. du Perronprijs is een gezamenlijk initiatief van de Faculteit der Letteren van de Tilburg University en de gemeente Tilburg en is vernoemd naar E. du Perron. De prijs wordt jaarlijks toegekend aan personen of instellingen die zich middels een actieve bijdrage aan de cultuur verdienstelijk hebben gemaakt voor de bevordering van wederzijds begrip en een goede verstandhouding tussen de in Nederland woonachtige bevolkingsgroepen. De prijs bestaat uit een oorkonde en een geldsom van aanvankelijk 1500 gulden, inmiddels 2500 euro, bovendien ontvangt de winnaar een speciaal voor deze gelegenheid door het TextielMuseum in Tilburg vervaardigde sjaal van wollen loden gecombineerd met zacht satijn met geborduurd opschrift, ontworpen door Miriam van der Lubbe (waarbij het satijn en het garen voor het jaartal telkens van kleur wisselen).
Laureaten 1986: Halil Gür voor zijn verhalenbundel Gekke Mustafa 1987: Noni Lichtveld en Gerda Havertong voor hun verdiensten voor de instandhouding en verspreiding van het Anansi-verhaal 1988: niet toegekend 1989: Ada Lillipaly-de Voogt, Krish Sietaram, Janneke van Dijk, Jan Veldeman en Henny Weda-van Gelder voor de interculturele leesmethode Horizon 1990: niet toegekend 1991: niet toegekend 1992: niet toegekend 1993: Marion Bloem voor haar gehele oeuvre 1994: Max Velthuijs voor het kinderboek Kikker en de vreemdeling 1995: Hugo Pos voor zijn autobiografie In triplo 1996: Hafid Bouazza voor de verhalenbundel De voeten van Abdullah 1997: Anil Ramdas voor zijn gehele oeuvre 1998: Karlijn Stoffels voor het jeugdboek Stiefland 1999: Heleen Volman voor Reizen met eieren (toneelstuk) 2000: Kader Abdolah voor zijn gehele oeuvre 2001: Nilgün Yerli voor de roman De garnalenpelster 2002: Fouad Laroui voor zijn gehele oeuvre 2003: Carl Friedman voor haar gehele oeuvre 2004: Kees Beekmans voor Eén hand kan niet klapt en andere verhalen uit de zwarte klas 2005: Nicolaas Matsier voor Het achtenveertigste uur 2006: Karim Traïdia en Hakim Traïdia voor hun beide gehele oeuvres 2007: Guus Kuijer voor Hoe een klein rotgodje God vermoordde (2006) en Het doden van een mens (2007) 2008: Adriaan van Dis voor de verhalenbundel Leeftocht: veertig jaar onderweg 2009: Abdelkader Benali voor het boek De stem van mijn moeder 2010: Alice Boots en Rob Woortman voor Anton de Kom. Biografie 1898 – 1945 / 1945 – 2009 2011: Ramsey Nasr voor zijn dichtbundel Mijn nieuwe vaderland. Gedichten van crisis en angst 2012: Koen Peeters voor zijn roman Duizend heuvels 2013: Mohammed Benzakour voor zijn roman Yemma 2014: Warna Oosterbaan en Theo Baart voor hun boek Ons Erf - identiteit, erfgoed, culturele dynamiek 2015: Ilja Leonard Pfeijffer voor zijn boeken Gelukszoekers en Idyllen en zijn columns in NRC Next 2016: Stefan Hertmans voor zijn roman De Bekeerlinge 2017: Margot Vanderstraeten voor haar boek Mazzel tov 2018: Jan Leyers voor zijn boek Allah in Europa: reisverslag van een ongelovige 2019: Ellen Deckwitz voor haar bundel Hogere natuurkunde 2021: Sinan Çankaya voor zijn boek Mijn ontelbare identiteiten 2023: Niña Weijers voor haar boek Cassandra 2025: Sheila Sitalsing voor haar boek Waar ik me voor schaam, Over zwijgen en het doorgeven van schuld
Uitreiking E. du Perronprijs 2004 Kees Beekmans, Theo Engelen en Ceseli Josephus Jitta waren door de jury genomineerd voor de E. du Perronprijs 2004 voor respectievelijk Eén hand kan niet klapt en andere verhalen uit de zwarte klas (2004), De Indische vlieger (1999) en De diamant van opa (2004).
Op 19 januari 2005 kreeg Kees Beekmans de prijs uitgereikt. De jury omschreef hem als een "moderne Theo Thijssen" die een stem gaf aan een groep nieuwkomers die anders niet gehoord wordt. Beekmans schrijft verhalen over zijn ervaringen als leraar op zwarte scholen.
Uitreiking E. du Perronprijs 2005 Nicolaas Matsier, Frans-Willem Verbaas en Lieneke Dijkzeul waren door de jury genomineerd voor de E. du Perronprijs 2005 voor respectievelijk Het achtenveertigste uur (2005), Er is thans geen grond... Het Nederlandse asielbeleid van binnenuit (2005) en Aan de bal (2004).
Op 25 januari 2006 kreeg Nicolaas Matsier de prijs uitgereikt voor zijn roman waarin ambtenaren in asielzoekersprocedures centraal staan. Uit het juryrapport: "Matsier legt de vinger op een aantal actuele zere plekken, zoals het hoge tempo waarin de ambtenaren moeten werken, waardoor ze eigenlijk geen ruimte hebben om zelf te oordelen of soepel met regels om te gaan."
Uitreiking E. du Perronprijs 2009 Abdelkader Benali, Mohammed Benzakour en Marion Bloem waren door de jury genomineerd voor de E. du Perronprijs 2009 voor respectievelijk De stem van mijn moeder (2009), Stinkende heelmeesters en Vervlochten grenzen.
Op 27 januari 2010 kreeg Abdelkader Benali de prijs uitgereikt voor zijn roman. Benali toont volgens de jury aan, dat het stadium van 'migrantenroman' al lang gepasseerd is. De jury vindt dat Benali een stem geeft aan grenzeloze literatuur.
Externe link E. du Perronprijs op Tilburg University
Categorie:Cultuurprijs in Nederland Categorie:Nederlandse literatuurprijs Categorie:Cultuur in Tilburg