Het keizerrijk Ethiopië (Amhaars: መንግሥተ፡ኢትዮጵያ , Mangista Ityop'p'ya), ook bekend als Abessinië, was een keizerrijk in de Hoorn van Afrika dat bestond van 1270 (begin Salomonsdynastie) tot 1974 toen de monarchie omvergeworpen werd. Als keizerrijk was het een van de oudste zelfstandige landen van de wereld en een van de drie landen in Afrika (Liberia en de Somalische Derwisjstaat waren de andere twee) die de Wedloop om Afrika konden weerstaan en hun onafhankelijkheid bleven behouden toen alle andere gebieden gekoloniseerd werden in de negentiende eeuw.
Vroege geschiedenis Aangenomen wordt dat de mensheid is ontstaan in Ethiopië. Samen met Eritrea, Somaliland en het zuidoostelijke deel van de Rode Zeekust van Soedan, wordt dit beschouwd als de meest waarschijnlijke locatie van het land Poent, dat genoemd wordt in Egyptische bronnen, voor het eerst in de 25e eeuw v.Chr.. Het begin van een staat in dit gebied is waarschijnlijk in 980 v.Chr., welk jaar ook gebruikt wordt als de legendarische stichtingsdatum van het land.
Zagwedynastie De geschiedenis van het onafhankelijke Abessinië begint met de dood van de laatste koning van het Koninkrijk Aksum omstreeks 1137. De Zagwe-dynastie was een dynastie wier macht nooit verder reikte dan de eigen etnische kern. Ze namen wel het christendom van Aksum over en bouwden vele kerken, zoals die in Lalibela. De dynastie bestond totdat ze omvergeworpen werd door een nieuw regime dat beweerde af te stammen van de koningen van Aksum.
Salomonsdynastie In 1270 werd de Zagwedynastie omvergeworpen door een koning die beweerde af te stammen van de koningen van Aksum en dus een afstammeling was van koning Salomo. De Salomonsdynastie regeerde tot in de late twintigste eeuw. In de zestiende eeuw voerde het keizerrijk oorlog met het naburige Sultanaat Adal, waarna het twaalf jaar lang door het sultanaat werd bezet. Met behulp van interventie door de Portugezen kon Adal worden verslagen.
Wedloop om Afrika
De jaren 1880 werden gemarkeerd door de Wedloop om Afrika en de modernisering van Ethiopië. Conflicten met Italië resulteerden in de Slag bij Adwa in 1896, waarbij de Ethiopiërs onder Menelik II de wereld verrasten door de koloniale macht te verslaan en hun onafhankelijkheid te vrijwaren. Italië en Ethiopië tekenden een voorlopig vredesverdrag op 26 oktober 1896.
Italiaanse invasie en WOII
In 1935 vielen de Italianen opnieuw Ethiopië binnen en na een oorlog van zeven maanden, waarin door Italië verboden wapens zoals mosterdgas werd gebruikt, werd de Italiaanse overwinning uitgeroepen. De invasie werd veroordeeld door de Volkenbond, maar net zoals bij het Mantsjoerije-incident werd er niets gedaan aan de vijandigheid. Ethiopië werd hierop deel van Italiaans-Oost-Afrika, totdat het land in 1941 werd bevrijd door troepen van de geallieerden, waaronder Britse troepen uit Kenia en Soedan en de Force Publique uit Belgisch Congo. Na de Tweede Wereldoorlog werd Eritrea aan Ethiopië toegevoegd en zou tot na het einde van het keizerrijk deel uitmaken van het land, tot 1993.
Opkomst van de Dergue In 1974 zette Mengistu Haile Mariam, de militaire leider van de Provisorische Militaire Bestuurlijke Raad, de Dergue, keizer Haile Selassie af en vestigde een communistische staat. Haile Selassie belandde in de gevangenis en stierf onder verdachte omstandigheden, mogelijk omdat hem medische behandeling geweigerd werd.
Zie ook Geschiedenis van Ethiopië Lijst van keizers van Ethiopië
Ethiopie 1270 Eth Categorie:Geschiedenis van Ethiopië