Koninklijke Atletiek Associatie Gent, afgekort KAA Gent (KAAG) of AA Gent, is een Belgische voetbalclub. De atletiekafdeling van KAA Gent was in 1895 een van de tien oprichters van de sportbond Union Belge des Sociétés de Sports Athlétiques. De voetbalafdeling werd opgericht in 1900 en is bij de KBVB aangesloten met stamnummer 7. KAA Gent speelt in de eerste klasse en heeft blauw en wit als kleuren. De club won in 1964, 1984, 2010 en 2022 de Beker van België en werd in 2015 voor het eerst Belgisch landskampioen. De club won toen ook haar eerste Belgische Supercup.
Geschiedenis 1864-1900: Beginjaren zonder voetbalafdeling Op 1 januari 1864 werd door de Gentenaars G. Descamps en Karel Marinx de Société Gymnastique la Gantoise opgericht, een vereniging voor het promoten van gymnastiek. Doorheen de jaren scheurden enkele verenigingen zich af. Op 10 september 1891 fuseerde de club met de Association Athlétique, die zelf een samensmelting was van jongere clubs zoals Racing Club, Running Club en Red Star. De nieuwe fusieclub heette Association Athlétique La Gantoise, en naast enkel turnen werden de activiteiten geleidelijk uitgebreid naar atletiek, voetbal (in 1900), boksen, cricket, wielrennen, schermen, hockey, zwemmen, waterpolo en tennis. Uit deze vereniging ontstond tevens de huidige atletiekclub KAA Gent.'Een stukje clubgeschiedenis', Buffalozone.beGeschiedenis, website KAA Gent, geraadpleegd op 31 maart 2017. Gearchiveerd op 12 augustus 2023.
1900-1920: Voetbal op diverse locaties In het laatste decennium van de 19de eeuw werd begonnen met georganiseerd voetbal in Gent. Verscheidene clubs zagen het daglicht, enkele ervan smolten op 1 april 1899 samen tot Racing Club Gantois, een latere concurrent van KAA Gent. In 1900 werd door leerlingen van het College van Melle een voetbalsectie opgericht bij La Gantoise. De eerste voorzitter en tevens kapitein van de ploeg werd dokter Hector Priem. Men speelde zijn wedstrijden op het Carpentierplein, dat lag tussen de Kortrijksesteenweg, de Clementinalaan, de Oostendestraat en de Astridlaan. Men kleedde zich om in café "La Demi-Lune". Aanvankelijk had men zwart-wit gekozen als kleuren, maar eer men op 31 oktober 1900 officieel lid werd van La Gantoise had men dit veranderd in blauw-wit. Op 15 november 1900 werd dan de eerste wedstrijd gespeeld, tegen Omnium Sporting Club. Op 30 december van datzelfde jaar speelde KAA Gent tegen het toen grotere Racing Club Gantois; de wedstrijd werd met 10-0 verloren.Wie wint de 'Coupe Romain Cornelis'?, KAA Gent Foundation, 20 juni 2018 Reeds op het eind van de 19de eeuw was de club echter bij de UBSSA aangesloten, en ondanks het feit dat Racing Club Gantois dus een oudere voetbalclub uit de stad was, zou bij de toekenning van de stamnummers enkele jaren later AA La Gantoise met stamnummer 7 een kleiner stamnummer krijgen dan Racing Club dat 11 kreeg. Vanaf 1901 speelde AA La Gantoise zijn eerste officiële wedstrijden in de lagere afdelingen.
thumb|left|Logo van La Gantoise in 1914 De club speelde zijn eerste seizoenen hoofdzakelijk in de tweede afdeling, later de eerste afdeling, of tegenwoordig de Tweede Klasse genoemd. In 1904 verhuisde de ploeg naar de Mussenstraat. In 1910 moest men plaats maken voor de Wereldtentoonstelling van 1913 en verhuisde men naar de Albertlaan. Daar werd een terrein, een trainingsveld, tennisvelden, een looppiste, tribunes en andere accommodatie gebouwd. Op 9 december 1915, tijdens de Eerste Wereldoorlog, brandde de tribune echter uit. In 1912/13 werd AA La Gantoise kampioen in de Eerste Afdeling, en steeg zo voor het eerst in zijn geschiedenis naar de Ere Afdeling, de huidige Eerste Klasse. Reeds in 1914 had de club de koninklijke titel gekregen en heette voortaan Association Royale Athlétique La Gantoise, kortweg ARA La Gantoise (ARAG). Bij de Wereldtentoonstelling mocht de club diverse sportactiviteiten organiseren. Het eerste seizoen, 1913/14, in de hoogste klasse werd echter moeilijk voor de club, en pas na een testmatch tegen Standard Club Liégeois kon de ploeg de degradatie afwenden.
1920-2013: Jules Ottenstadion thumb|left|500px|Het Jules Ottenstadion In 1920 verhuisde de club opnieuw, ditmaal naar Gentbrugge, waar het Jules Ottenstadion werd gebouwd. Op het eind van de jaren 20 zakte La Gantoise echter terug naar tweede klasse. Pas in 1936 kon de club daar de titel veroveren en terugkeren naar eerste klasse. In de jaren na de Tweede Wereldoorlog bleef La Gantoise een constante in de hoogste afdeling.
Op 1 juni 1952 beleefde La Gantoise echter de zwartste dag uit haar geschiedenis. Een bus met 50 leden van supportersclub "De kleine Dokvrienden" raakte in het Noord-Franse Gravelines van de weg en kantelde in het water. Er vielen 35 dodelijke slachtoffers.De ramp die niemand zich nog herinnert: 65 jaar geleden stierven 35 Gentenaars een vreselijke dood, Het Nieuwsblad, 1 juni 2017. Gearchiveerd op 9 april 2023.1 juni 1952, de zwartste dag uit de clubgeschiedenis, website KAA Gent, 1 juni 2017. Gearchiveerd op 10 april 2023. Op 7 juni vond de gezamenlijke begrafenis plaats, bijgewoond door zestigduizend Gentenaars en delegaties van heel wat voetbalclubs en andere Vlaamse steden. De slachtoffers werden begraven op de Westerbegraafplaats.
Midden jaren 50 kende de club een sterke periode. In 1953/54 eindigde het derde, met evenveel punten als KFC Malinois, en slechts op één puntje van kampioen RSC Anderlecht. Het volgende seizoen werd La Gantoise alleen tweede, ditmaal op drie punten. In 1964 pakte de club met de Beker van België zijn eerste grote trofee en werd zo het volgende seizoen de eerste Belgische club die deelnam aan de jonge Beker voor Bekerwinnaars. La Gantoise werd er in de eerste ronde door West Ham United uitgeschakeld. 1967 werd sportief een slecht jaar voor de club. Na drie decennia zakte La Gantoise opnieuw naar tweede klasse. De club kon er het volgend seizoen echter zijn reeks winnen, en kon zo in 1968 zijn plaats in eerste klasse opnieuw innemen.
Het seizoen 1970/71 betekende het begin van een slecht decennium. La Gantoise was zes wedstrijden voor het einde van de competitie, na een 8-0 nederlaag tegen Club Brugge, immers al zeker van de degradatie naar tweede klasse. Op 1 juli 1972 werd de naam van de club vernederlandst naar Koninklijke Atletiek Associatie Gent, Vic DUKE, Liz CROLLEY, Football, Nationality and the State, , uitgeverij Routledge kortweg KAA Gent of AA Gent.Marc CORNELISSEN, "Verklarend Woordenboek der Belgische Voetbaltaal", Het Belang van Limburg, 6 juli 1995Davy VANDEVINNE, "Duizendpoot's Lijst der Clubnamen: Van AA Gent tot Zwarte Duivels", Het Belang van Limburg, 9 augustus 1997"AA Gent", Gazet van Antwerpen, 10 augustus 2000Frank BUYSE, Michel Louwagie: 'Ooit zal Gent naast Club Brugge staan', Het Nieuwsblad, 14 februari 2015. Gearchiveerd op 9 april 2023. In datzelfde jaar werd KAA Gent ook officieel een profclub. In 1974 volgde een degradatie naar derde klasse. Gent was laatste geëindigd en kon ook in een eindronde het behoud niet afdwingen. Gent kon na een seizoen weliswaar terugkeren naar tweede klasse, maar pas in 1980 kon de club weer naar de eerste klasse opklimmen. De jaren 80 werden opnieuw een mooiere periode voor de club. Er kwamen weer veel supporters naar de ploeg kijken, en er werden sportief mooie resultaten behaald. In 1984 pakte KAA Gent opnieuw de Beker van België, en men speelde tijdens die periode viermaal Europees. In 1986/87 raakte de ploeg drie ronden ver in de UEFA Cup. In 1988 zakte de club toch nog even terug naar tweede klasse. Het was vooral dankzij Marc Mortier, toenmalig directeur-generaal van Flanders Expo, dat de club niet met grote financiële problemen te maken kreeg. Hij verzamelde meer dan 40 miljoen Belgische frank aan sponsoring en introduceerde VDK Spaarbank als hoofdsponsor.Marc Mortier zaliger verzamelde 40 miljoen frank, Het Nieuwsblad, 23 mei 2013. Gearchiveerd op 9 april 2023.Bernard Mortier: 'Jammer dat mijn pa Marc dit niet meer kon meemaken', Het Nieuwsblad, 26 mei 2015. Gearchiveerd op 9 april 2023. Dankzij de eindronde kon de club na één seizoen terugkeren naar de eerste klasse.
In 1990/91 speelde de ploeg, onder leiding van René Vandereycken en met in zijn rangen onder anderen de nieuw aangeworven Frank Dauwen, Eric Viscaal en Erwin Vandenbergh, lange tijd aan kop van de rangschikking mee voor de titel, maar strandde uiteindelijk op een derde plaats. In plaats van de allereerste UEFA Champions League mocht de club toch nog naar de UEFA Cup in 1991. Na het uitschakelen van Lausanne Sports, Eintracht Frankfurt en Dinamo Moskou strandde Gent daar in de kwartfinale tegen AFC Ajax, dat uiteindelijk ook de finale zou winnen. De volgende jaren zou Gent echter naar de subtop of middenmoot wegzakken. Van 1994 tot en met 1997 eindigde het zelfs net boven de degradatiezone onder in de rangschikking. Naar het eind van de jaren 90 verbeterden de resultaten weer, en onder Trond Sollied dwong Gent in 1999/2000 opnieuw Europees voetbal af. Gent ging onder leiding van Henk Houwaart in Europa echter volledig onderuit tegen Ajax. Het volgende seizoen dwong het Intertotovoetbal af, waar KAA Gent tot in de halve finale tegen PSG raakte. Uiteindelijk verliepen de volgende seizoenen wisselvallig en werd regelmatig van trainer gewisseld.
In 1998 raakte ook bekend dat KAA Gent met een torenhoge schuld zat en aan de rand van het bankroet stond. Voorzitter Jean Van Milders zette uiteindelijk een stap terug. Ivan De Witte werd de nieuwe voorzitter. Hij stelde vier doelstellingen voorop: de financiële puinhoop opruimen, een gezond beleid voeren, sportief ambitieus blijven en een nieuw stadion bouwen. Uit een onafhankelijke audit die hij liet uitvoeren, bleek dat de schuld 920 miljoen Belgische frank (omgerekend 23 miljoen euro) bedroeg.
In 2004 streek Georges Leekens neer in Gent. In zijn eerste seizoen behaalde hij de zesde plaats in de competitie. Nadien maakte hij van de Buffalo's opnieuw een vaste waarde in de subtop. Onder hem kon KAA Gent opnieuw stunten tegen de toppers, met als hoogtepunt een 4-1-overwinning tegen rivaal Club Brugge op 1 april 2006. In het seizoen 2006/07 draaiden de Buffalo's opnieuw mee bovenaan in het klassement en eindigden voor het tweede jaar op rij op de vierde plaats. Daarbovenop werd de halve finale van de Beker van België gehaald.
thumb|Tijdens de wedstrijd op 19 september 2010 tegen SV Zulte Waregem thumb|Supporters tijdens de Gentse Feesten 2019 Na een heuse soap trok Georges Leekens na het seizoen 2006/07 naar Sporting Lokeren.Jobhopper Georges Leekens kiest na veel gedoe voor Lokeren, Het Nieuwsblad, 1 juni 2007. Gearchiveerd op 9 april 2023. Trond Sollied, de Noorse succestrainer van zeven jaar voordien, volgde hem op. Onder hem behaalde KAA Gent voor de derde keer in zijn bestaan de bekerfinale, waarin nipt werd verloren tegen RSC Anderlecht. Sollied verliet Gent opnieuw na één seizoen en werd trainer van SC Heerenveen. Michel Preud'homme, net kampioen geworden met Standard Luik, tekende samen met assistenten Manu Ferrera en Stan Van Den Buijs een contract van 3 seizoenen.