thumb|Freddy Maertens tijdens de Ronde van Frankrijk 1978 Freddy Maertens (Lombardsijde, 13 februari 1952) is een Belgisch voormalig wielrenner die beroepsrenner was van 1973 tot 1987. Hij won veel van zijn wedstrijden in de sprint en kon dankzij zijn kracht goed op het grote verzet rijden. In drie deelnames aan de Ronde van Frankrijk won hij vijftien etappes en droeg hij negen dagen de gele trui. Driemaal won hij de groene trui voor het puntenklassement. Maertens heeft het record in handen voor meeste overwinningen in één Ronde van Frankrijk (met Eddy Merckx) en één Ronde van Spanje.

Carrière Zijn profcarrière begon Maertens bij Flandria, waar hij acht jaar voor zou rijden. Die ploeg was in de jaren 70 een van de sterkste ploegen uit het peloton. Samen met de renners Marc Demeyer en Michel Pollentier behoorde Maertens tot de Drie Musketiers van Flandria, die grote successen behaalden.

Maertens werd tweemaal wereldkampioen op de weg (1976 en 1981) en eindigde tweede in 1973. In Barcelona haalde hij toen zijn landgenoot Eddy Merckx bij in de slotfase, waarna beiden in de sprint geklopt werden door de Italiaan Felice Gimondi. Het voorval zorgde voor een vete tussen Merckx en Maertens, wat negatieve gevolgen had voor de populariteit van Maertens.

Tot zijn palmares behoren overwinningen in Parijs-Tours (1975), de Zürich Metzgete (1976), de Amstel Gold Race (1976), Rund um den Henninger-Turm (1976), Gent-Wevelgem (1975 en 1976) en de Omloop Het Volk (1977 en 1978). In 1976 en 1977 won hij het eindklassement van de Super Prestige Pernod. In 1977 werd hij in een winnende positie in de Ronde van Vlaanderen uit de koers genomen omwille van een ongeoorloofde fietswissel op de Koppenberg.

In de Ronde van Spanje van 1977 leidde hij van start tot finish en won hij naast het eind- en puntenklassement ook nog eens 13 van de 19 etappes. In de Ronde van Italië dat jaar zou hij ook nog zeven ritten op zijn naam schrijven, alvorens hij met een ingewikkelde breuk tussen pols en hand na een val op het circuit van Mugello moest opgeven. Die val en het daaropvolgende moeizame herstel van de polsblessure was het begin van het einde voor Maertens. Zijn ploegmaat Pollentier kwam uit de schaduw van Freddy Maertens en nam de rol van kopman over. In 1978 won hij nog wel 2 etappes en de groene trui in de Ronde van Frankrijk, maar dat leek in die jaren een troostprijs voor een renner van zijn kaliber. Halverwege 1979 trok hij zich na een inzinking terug voor de rest van het seizoen. In 1979 en 1980 won Maertens alleen nog maar enkele criteriums en zijn carrière leek op 28-jarige leeftijd al vroegtijdig te eindigen. Ondertussen had hij door verkeerde investeringen ook een groot deel van zijn persoonlijk kapitaal verloren. Hij moest zijn huis verkopen en werd achtervolgd door de belastingsadministratie.

Hij kende echter een heropleving in de zomer van het jaar 1981, waarin hij opnieuw op topniveau presteerde. Zijn oud-ploegleider Lomme Driessens haalde hem bij de Boule d'Or-ploeg, waarvoor hij een sterke Ronde van Frankrijk reed, met 5 etappezeges en de groene trui. In het najaar werd hij in Praag ook voor de tweede keer wereldkampioen.

In de daaropvolgende seizoenen wist Maertens geen aansprekende koersen meer te winnen. Na nog een jaar Boule d'Or ging Maertens rijden voor diverse kleinere ploegjes en privésponsoren, alvorens in 1987 definitief met wielrennen te stoppen.

Na zijn carrière werkte hij een tiental jaren als vertegenwoordiger. Van 2000 tot en met 2007 werkte hij als arbeider in het Nationaal Wielermuseum in Roeselare. Hij werd er een van de vaste gezichten. Sinds februari 2008 werkt hij als gastheer en pr-medewerker voor het Centrum Ronde van Vlaanderen in Oudenaarde.

In 2010 werd hij door lezers van de Krant van West-Vlaanderen uitgeroepen tot de beste West-Vlaamse wielrenner aller tijden."West-Vlamingen vinden Maertens de allerbeste", De Wielersite, 4 november 2010. Gearchiveerd op 11 april 2022. Hij eindigde boven de bekende renners Briek Schotte en Johan Museeuw.

Palmares 20px Wereldkampioenschap op de weg: 1976 en 1981 20px Belgisch kampioenschap op de weg: 1976 20px Puntenklassement Ronde van Frankrijk: 1976, 1978 en 1981 20px Eindklassement Ronde van Spanje: 1977

In 1975 kreeg hij bij zijn overwinning in Parijs-Brussel de "Gele wimpel" uitgereikt, de onderscheiding voor het hoogste uurgemiddelde behaald in een internationale klassieker. Hij verbeterde hiermee de prestatie van de Nederlander Peter Post uit 1964.

Overwinningen

1973 5b etappe Vierdaagse van Duinkerke Eindklassement Vierdaagse van Duinkerke Brussel-Meulebeke Scheldeprijs Vlaanderen 1974 Kampioenschap van Vlaanderen Nokere Koerse 3b etappe Vierdaagse van Duinkerke 1e etappe Ronde van Luxemburg 2e etappe Ronde van Luxemburg Eindklassement Ronde van Luxemburg proloog Ruta del Sol 1e etappe Ruta de Sol 2e etappe Ruta del Sol 4e etappe Ruta del Sol 5e etappe Ruta del Sol 6e etappe Ruta del Sol Eindklassement Ruta del Sol 2e etappe Ronde van België 3e etappe Ronde van België 4e etappe Ronde van België Brussel-Meulebeke Omloop van Midden-Vlaanderen GP Jef Scherens 1975 Parijs-Tours Gent-Wevelgem Parijs-Brussel 1e etappe Dauphiné Libéré 2a etappe Dauphiné Libéré 2b etappe Dauphiné Libéré 3e etappe Dauphiné Libéré 4e etappe Dauphiné Libéré 7b etappe Dauphiné Libéré 3b etappe Vierdaagse van Duinkerke Eindklassement Vierdaagse van Duinkerke 1a etappe Ruta del Sol 1b etappe Ruta del Sol 5e etappe Ruta del Sol 6e etappe Ruta del Sol 7e etappe Ruta del Sol Eindklassement Ruta del Sol 2e etappe Parijs-Nice 1a etappe Ronde van België 1b etappe Ronde van België 2e etappe Ronde van België Eindklassement Ronde van België GP de la Banque GP Jef Scherens 1976 25px|Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Elite. Gent-Wevelgem Amstel Gold Race Brabantse Pijl Kampioenschap van Zürich 25px|Belgische kampioenstrui Belgisch kampioen op de weg, Elite. Kampioenschap van Vlaanderen Azencriterium Heusden-Vlaanderen 5a etappe Ronde van Nederland 5b etappe Ronde van Nederland proloog Ronde van Zwitserland 1e etappe Ronde van Zwitserland 2b etappe Vierdaagse van Duinkerke Eindklassement Vierdaagse van Duinkerke proloog Ronde van Frankrijk 1e etappe Ronde van Frankrijk 3e etappe Ronde van Frankrijk 7e etappe Ronde van Frankrijk 18a etappe Ronde van Frankrijk 18b etappe Ronde van Frankrijk 21e etappe Ronde van Frankrijk 22a etappe Ronde van Frankrijk 25px|Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk proloog Parijs-Nice 2e etappe Parijs-Nice 3e etappe Parijs-Nice 4e etappe Parijs-Nice 6a etappe Parijs-Nice 6b etappe Parijs-Nice 1a etappe Ronde van België GP des Nations Trofeo Baracchi Zesdaagse van Dortmund (met Patrick Sercu) 2e etappe Ronde van Corsica 3e etappe Ronde van Corsica Super Prestige-Pernod Rund um den Henninger-Turm 1977 Omloop Het Volk Trofeo Laiguelia 25px|Belgische kampioenstrui Belgisch kampioen op de baan, Derny, Elite. Ronde van Midden-Zeeland proloog Parijs-Nice 1a etappe Parijs-Nice 1b etappe Parijs-Nice 2e etappe Parijs-Nice 7b etappe Parijs-Nice Eindklassement Parijs-Nice 1e etappe Catalaanse Week 4e etappe Catalaanse Week 5a etappe Catalaanse Week 5b etape Catalaanse Week Eindklassement Catalaanse Week 1e etappe Ronde van Zwitserland 1e etappe Ronde van Spanje 2e etappe Ronde van Spanje 5e etappe Ronde van Spanje 6e etappe Ronde van Spanje 7e etappe Ronde van Spanje 8e etappe Ronde van Spanje 9e etappe Ronde van Spanje 11a etappe Ronde van Spanje 11b etappe Ronde van Spanje 13e etappe Ronde van Spanje 16e etappe Ronde van Spanje 19e etappe Ronde van Spanje 25px|Gouden trui Eindklassement Ronde van Spanje 25px|Visjestrui Puntenklassement Ronde van Spanje proloog Ronde van Italië 1e etappe Ronde van Italië 4e etappe Ronde van Italië 6a etappe Ronde van Italië 6b etappe Ronde van Italië 7e etappe Ronde van Italië 8e etappe Ronde van Italië proloog Ronde van Catalonië 1e etappe Ronde van Catalonië 3b etappe Ronde van Catalonië 4 etappe Ronde van Catalonië 7a etappe Ronde van Catalonië Eindklassement Ronde van Catalonië 1e etappe Ronde van Sardinie Eindklassement Ronde van Sardinië 3e etappe Ronde van Nederland Super Prestige-Pernod Zesdaagse van Antwerpen (met Patrick Sercu) 1978 Omloop Het Volk E3 Prijs-Vlaanderen Heusden-Vlaanderen Classic de L'Indre 7a etappe Dauphiné Libéré 5e etappe Ronde van Zwitserland 2a etappe Vierdaagse van Duinkerke 2b etappe Vierdaagse van Duinkerke 5a etappe Vierdaagse van Duinkerke Eindklassement Vierdaagse van Duinkerke 5e etappe Ronde van Frankrijk 7e etappe Ronde van Frankrijk 25px|Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk Ronde van de Haut-Var Selva-Manacor Zesdaagse van Antwerpen (met Danny Clark) 1981 25px|Regenboogtrui Wereldkampioen op de weg, Elite. 1e etappe Ronde van Frankrijk 3e etappe Ronde van Frankrijk 12e etappe Ronde van Frankrijk 13e etappe Ronde van Frankrijk 22e etappe Ronde van Frankrijk 25px|Groene trui Puntenklassement Ronde van Frankrijk 4e etappe Ruta del Sol

Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen

Eerbewijzen en trofeeën miniatuur|Buste van Maertens in Lombardsijde

Gele wimpel: Van 1975 tot 1997 (record) Gan Challenge : 1976, 1977 Mendrisio d'Or: 1976 Sportman van het jaar: 1981, Runner-up: 1976 Introduced in the UCI Hall of Fame: 2002 Memoire du Cyclisme – 20ste grootste wielrenner aller tijden: 2002 Ereburger van Middelkerke: 2004 Buste in Lombardsijde: 2004 Freddy Maertensroute in Middelkerke (41,9 km): 2009 CyclingNews 5e beste sprinter aller tijden: 2023 UCI Top 100 of All Time: 3,955 punten Procyclingstats.com – All Time Wins Ranking: 10e plaats (147 overwinningen)

Trivia Niet alleen met Merckx boterde het niet goed, ook met Roger De Vlaeminck waren er serieuze wrijvingen. In de Ronde van Vlaanderen van 1976 had Maertens met Marc Demeyer als enige een knecht in een kopgroep van vijf. Numeriek overwicht dus, maar Maertens en De Vlaeminck rivaliseerden dusdanig, dat ze zich liever lieten zakken uit de kopgroep dan dat de ander zou winnen. Maertens had via zijn ploegleider-mentor Lomme Driessens regelmatig champagne in zijn bidon, die hem hielp om de snelle eindfase van de wedstrijden af te werken. Maertens was via zijn echtgenote Carine een goede vriend van de in 1971 verongelukte renner Jean-Pierre Monseré en diens echtgenote Annie. Vanwege zijn bijzonder uitziende mond en manier van spreken kreeg hij de bijnaam Lippe.

Zie ook Lijst van winnaars slotrit Ronde van Frankrijk op de Champs-Élysées

Bibliografie Manu Adriaens, Freddy Maertens. Niet van horen zeggen, Standaard Uitgeverij, Antwerpen, 1988, 208 p. Patrick Cornillie. Freddy Maertens. Album van een wielerfenomeen, Eeklo, de Eecloonaar, 2003, 248 p. (2de druk 2004) Patrick Cornillie. Freddy Maertens. L’album d’une carrière phénoménale, Eeklo, de Eecloonaar, 2003, 248 p. (Vertaling Etienne Tonnoir)

Externe link

Categorie:Belgisch wielrenner Categorie:Belgisch olympisch deelnemer Categorie:Winnaar van de Ronde van Spanje