thumb|Pronkstilleven. 1650–1669. Karlsruhe, Staatliche Kunsthalle Karlsruhe. Abraham Hendricksz. van Beijeren, ook Abraham van Beyeren en Abraham van Bergaren (Den Haag, 1620/1621 – Overschie (nu Rotterdam), maart 1690), was een Noord-Nederlands kunstschilder behorend tot de Hollandse School. Hij wordt nu beschouwd als een van de grootste stillevenschilders. Hij vervaardigde vooral visstillevens en stillevens met vruchten en bloemen. Ook schilderde hij zeegezichten.
Levensloop Van Beijeren werd geboren in Den Haag als zoon van Hendrick Gillisz van Beyeren, een kunstschilder. In 1636 wordt hij vermeld in de administratie van het Sint-Lucasgilde, als leerling van de schilder Tyman Cracht. In 1639 woonde hij in Leiden, waar hij in het huwelijk trad met Emerentia Stercke. Na het overlijden van zijn echtgenote hertrouwde hij in 1647 met Anna van den Queborn, een dochter van de schilder en graveur Crispijn van den Queborn. De visschilder Pieter de Putter was haar oom.Liedtke, Walter A. (200) Dutch Paintings in The Metropolitan Museum of Art, deel 1, p. 31 In 1660 was hij lid van het Sint-Lucasgilde in Den Haag.
Hij woonde verder in Delft, Amsterdam, Alkmaar en Gouda. In 1677 vestigde hij zich in Overschie, waar hij overleed in 1690.
Abraham van Beijeren behoort tot de belangrijkste stillevenschilders van de Nederlandse Gouden Eeuw. Samen met Willem Kalf behoort hij tot de generatie stillevenschilders die na Jan Davidsz. de Heem het genre van het zogenaamde pronkstilleven verder ontwikkelden door er een geheel eigen stijl en interpretatie aan te geven. Terwijl Kalf dit vooral deed door een sterk contrast tussen licht en donker, deed Van Beijeren dit door zijn uitermate verfijnde composities en zijn zachte en tevens rijke kleurgebruik. Van Beijeren schilderde zijn belangrijkste pronkstillevens in de jaren zestig van de 17e eeuw. Hij woonde toen in Den Haag. thumb|250px|Riviergezicht, een werk van Abraham van Beijeren in het Rijksmuseum Amsterdam. Als voorbeelden van Van Beijerens kunst in deze jaren gelden het stilleven in het Los Angeles County Museum, dat gesigneerd en gedateerd is op 1667Segal (1988): p. 247, cat.no. 52, met afb. en die in de collectie van het Instituut Collectie Nederland.Segal (1988): p. 246, cat.no. 49, afb. p. 170.
Van Beijeren zat meermaals in grote geldnood. Om zijn schulden te betalen trachtte hij in 1639 bij aanbod een aantal van zijn schilderijen aan de man te brengen. Van de 54 schilderijen werden er maar tien verkocht. Die leverden 153,80 gulden op. Een jaar na zijn overlijden werden 99 schilderijen van hem verkocht voor gemiddeld 4,70 gulden per stuk. Daaruit valt te concluderen dat zijn werk bepaald niet gewild was.Chong, Alan en Kloek, Wouter (1999) Het Nederlandse Stilleven 1550-1720, p. 93+94
Pronkstillevens zoals die van Van Beijeren en Willem Kalf raakten in de Nederlanden enigszins uit de mode, maar werden omstreeks 1750 herontdekt in Frankrijk en Engeland. Het is om die reden dat de belangrijkste voorbeelden van deze meesters zich nog altijd in genoemde landen bevinden.
Handtekening Van Beijeren ondertekende zijn doeken met het monogram "AVB" en dateerde ze vaak niet. Hierdoor is het moeilijk een chronologie op te stellen van zijn werken.
Artistieke stijl thumb|left|Stilleven met vissen. Ca. 1650–1670. Amsterdam, Rijksmuseum. Terwijl in de jaren 1640 de meeste van zijn schilderijen nog zeegezichten waren, begon Van Beijeren zich te ontwikkelen als een bekwame stillevenschilder van vis. In de jaren 1650 en 1660 richtte hij zich op pronkstillevens met fijn zilverwerk, Chinees porselein, glas en selecties van fruit. Hij schilderde ook een aantal stillevens van bloemen.
Zijn pronkstillevens worden beschouwd als belangrijke voorbeelden van dit genre, maar wijken af van wat gebruikelijk was vanwege de vrije penseelvoering die hij hanteerde. Normaal gesproken wordt de illusie van echtheid tot in de kleinste details gehandhaafd, maar Van Beijeren gebruikte nogal grof penseelwerk, waardoor zijn pronkstillevens het beste op afstand bekeken kunnen worden. Op het pronkstilleven Zilveren wijnkan met ham en vruchten beeldde hij zichzelf op een glimmende wijnkan af, met een hoed op en zittend achter een ezel.Chong, Alan en Kloek, Wouter (1999) Het Nederlandse Stilleven 1550-1720, p. 239
thumb|Pronkstilleven Scottish National Gallery; permanente uitleen Ger Eenens Collection The Netherlands Het vissersbord uit 1649, in opdracht van Maassluise stuurlieden, is grotendeels van de hand van Van Beijeren. Het bord is nu eigendom van de Groote Kerk in Maassluis.Groote of Nieuwe kerk Maassluis "Abraham van Beieren". Gearchiveerd op 5 maart 2016.
Beroemd is zijn pronkstilleven in de Scottish National Gallery. Op dit pronkstilleven staan vruchten in een Wanli-schaal, façon-de-Venise-glaswerk, een aardewerkkruik (Raerener keramiek), dode konijnen en gevogelte op een gedekte tafel met fluwelen doek voor een stenen muur en een nis waarin een vijzel staat. Op deze vijzel heeft de schilder zichzelf afgebeeld staande achter de schildersezel. Dit stilleven is permanent uitgeleend aan de National Galleries of Scotland.
Publieke collecties (selectie) Werken van Abraham van Beijeren zijn te vinden in de openbare collecties van: Frans Hals Museum, Haarlem Museum de Fundatie, Zwolle Metropolitan Museum of Art, New York National Gallery of Scotland Los Angeles County Museum Rijksmuseum Amsterdam Cleveland Museum of Art Staatliche Kunsthalle Karlsruhe
Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 17e eeuw