De Heldersche Football Club, kortweg HFC Helder, was een voetbalclub uit de Noord-Hollandse stad Den Helder. De club werd uit een fusie opgericht op 1 juni 1909. De clubkleuren waren wit-zwart. In de jaren 20 en de jaren 50 kwam de club in totaal acht seizoenen uit in de Tweede klasse, destijds het op een na hoogste niveau van het Nederlands voetbal. In 2001 ging de club een fusie aan met HRC. De nieuwe fusieclub ging verder onder de naam FC Den Helder.
Historie Ontstaan van de club thumb|Jack Reynolds, trainer van HFC Helder in het seizoen 1916/17. Op dinsdagavond 1 juni 1909 kwamen 12 leden van de voetbalclubs Leonidas en H.G.I. bijeen in Café "De Pool" om te vergaderen over een fusie. Na een akkoord van alle leden, werd aldaar de nieuwe vereniging Heldersche Football Club (HFC) opgericht.
Op 27 augustus 1909 werd de eerste wedstrijd gespeeld, tegen SHBS. Dit gebeurde tijdens een feestweek van de plaatselijke afdeling van de Vereniging voor Vreemdelingenverkeer. HFC won met 7-1.Vreemdelingenverkeerfeesten, Vliegend blaadje, 1 september 1909, via Regionaal Archief Alkmaar.
De eerste jaren werd er gespeeld bij de Windwijzer, aan de Middenweg (bij de sluis) en vervolgens op het terrein bij De Dogger. Het clubtenue was de eerste 3 jaar rood met een zwarte broek. In de algemene vergadering van 7 november 1912 werd een voorstel van de voorzitter C.Goes aangenomen, namelijk een wit shirt met een rode verticale band. Tot 1919 werd er in deze kleuren gespeeld, toen kwamen de witte hemden in gebruik met op het shirt het wapen van Den Helder.
De beginjaren (1909-1915) Per ingang van het seizoen 1909/10 debuteerde HFC onder auspiciën van de Heldersche Voetbalbond in de Eerste klasse, waarin HFC over een sterk elftal beschikte en de club gelijk kampioen werd. In juni 1913 werd een 4-jarig jubileumwedstrijd gespeeld tegen Hollandia uit Hoorn, welk met 5-1 gewonnen werd. Het bestuur ondernam in 1913 de overstap naar Noordhollandsche Voetbalbond (NHVB). Slechts één seizoen werd onder deze bond gespeeld, want in het seizoen 1913/14 van de Eerste klasse eindigde HFC bovenaan en in de nacompetitie werd ongeslagen het kampioenschap behaald. Door overwinningen in de kampioenscompetitie van de NHVB, waar HFC uitkwam tegen de andere kampioenen van de verschillende afdelingen, werd eveneens het Noordhollands kampioenschap gewonnen. Begin 1914 werden Hein Bak, Charles Taylor en Jan Grootte opgenomen in het NHVB bondselftal. De vereniging zette zich in de jaren 1910 in voor de propaganda; de beoefening en de belangstelling voor de voetbalsport begon gaandeweg toe te nemen. HFC werd populair.
In 1914 kreeg de HFC van de Nederlandse Voetbalbond de opdracht de naam van de club aan te passen in HFC Helder, omdat er met HFC al reeds een club met dezelfde afkorting aangesloten was bij dezelfde voetbalbond. De club werd officieel ingeschreven als Helder, maar bij de aanhang bleef de naam HFC tot in 1919 populair.
De eerste NVB-competitiewedstrijd werd 18 oktober 1914 in Purmerend gespeeld tegen VPV Purmersteijn en door de HFC'ers met 1-4 gewonnen, dankzij doelpunten van Kiljan, Bak, Taylor en Dorlijn. De eerste thuiswedstrijd werd tegen ZFC gespeeld en met 1-0 verloren. Er werden in het seizoen 1914/15 in totaal 16 wedstrijden gespeeld, waarvan 5 overwinningen en drie gelijke spelen, wat met 13 punten gelijk stond aan een zesde plaats in de competitie. Het seizoen erop vond vanwege de politieke omstandigheden de Noodcompetitie plaats. Er was toen geen promotie en geen degradatie, terwijl de clubs ingedeeld waren naar hun geografische ligging. Zo kwam het dat de tweedeklasser Alcmaria Victrix ook in de afdeling F ingedeeld was.
De eerste successen (1915-1924) thumb|Wedstrijd van HFC Helder in 1925 op het terrein aan de Bolweg. Voor het tweede seizoen in de Derde klasse had HFC inmiddels een nieuw terrein. SHBS had dit veld een paar jaar eerder in de huur gehad, maar verkaste naar het Tuindorp. Na een grondige restauratie werd besloten het terrein op feestelijke wijze te openen. Op 6 juni 1915 werd het nieuwe sportcomplex aan de Bolweg geopend met een vriendschappelijke wedstrijd tegen de toenmalige topclub UVV, die aankwam met de Nederlands internationals Jan Vos en Wout Buitenweg. Deze erewedstrijd werd voor het oog van drieduizend toeschouwers nipt met 2-3 verloren.Webredactie (2016). HFC Helder, Clubsite FC Den Helder. URL bezocht op 21 november 2016. Jan Vos verklaarde na afloop dat het spel van HFC hem zeer verbaasd had. Ook werd anno juli 1915 in de Engelsman Wilfred Henderson een geschikte oefenmeester gevonden om praktische lessen te geven in het voetbalspel. Het tweede seizoen 1915/1916 is bijzonder mager geweest; HFC eindigde op de 3e plaats van onder en wist zich nog boven HVV Hollandia en VV West Frisia te plaatsen. HFC versloeg de stadsgenoot SHBS met 2-5 in de uitwedstrijd en won eveneens met 2-1 van HVV Hollandia. In de NVB Beker was het succes dat seizoen 1915/16 groter. HFC bracht het tot de vijfde ronde. In de vierde ronde werd op 30 april met 4-3 van RCH gewonnen, ondanks een 1-3 voorsprong voor de Haarlemmers. In de Vijfde ronde werd met 6-1 verloren van het Haagse Quick, toenmaals als eenvoudig landskampioen een zeer sterke eersteklasser (welke ook de Beker won).
Dit succes zorgde ervoor dat er in Den Helder bijzonder veel animo was voor HFC Helder. Voor het seizoen 1916/17 schreef het bestuur 5 elftallen in voor de competities van de NVB en de NHVB, wat een duidelijke bloeiperiode aantoonde. Het seizoen 1916/17 werd succesvol. Voorzitter Letschert had het klaargespeeld Jack Reynolds, de trainer van AFC Ajax, eveneens voor twee dagen per week in dienst te nemen. Reynolds benaderde voetbal als een sport waarbij spelers en linies niet op zichzelf stonden, maar moesten samenwerken. Voor het eerst bestond er ploegtactiek, van verband en samenspel. Door het spel dat Reynolds toepaste, ontstonden er driehoekjes op het veld en kon het shortpassing ontstaan, iets waarmee vooral Ajax faam zou maken. Met dit inzicht gaf Reynolds het voetbal van HFC Helder een nieuwe dimensie en diens trainingen waren ongetwijfeld van invloed geweest op het succes.
Naarmate het succes steeg, trokken de wedstrijden steeds meer publiek. De Helderse voetballiefhebbers hoopten toentertijd op een promotie naar de Tweede klasse. Hoewel HFC geen kampioen werd, kon men met een tweede plaats tevreden terugkijken op het seizoen, waarin HFC het ook tot de finale van de NHVB beker bracht. In de finale maakte WFC korte metten met de rood-witte ploeg, want de Wormerveerders wonnen op 6 mei 1917 met 6-2. In januari 1918 trok HFC zich terug uit de competitie van de NVB wegens slechte reisverbindingen. Men organiseerde destijds een plaatselijke competitie.
In 1919 ging de club HB & ZVS ook op in HFC Helder. Men hoopte daardoor een sterker elftal op de been te kunnen brengen. Nadien speelde HFC met een wit shirt en zwarte broek en kwam de naam Helder al meer in gebruik. Men bracht het in dat seizoen tot de 8e plaats. Het seizoen 1919/20 begon voor HFC Helder zeer gunstig. Lange tijd was de club favoriet voor de eerste plaats, maar de laatste 5 wedstrijden werd er slechts één keer gewonnen. Tijdens de zomer van 1923 speelde HFC Helder voor eigen publiek een wedstrijd tegen AFC Ajax, welke met verdienstelijk voetbal werd verloren met 1-3.Redactie (1923). Propagandawedstrijd Helder - Ajax, Algemeen Sportblad, 28 juni 1923, p.7. Op 28 oktober 1923 werd de zittribune in gebruik genomen. In het seizoen 1923/24 wisten de withemden beslag te leggen op de Rauchbeker, door ZFC met 2-0 te verslaan in de finale.
Pas toen de jongere stadsgenoot HRC in 1923 haar intrede deed in de Derde klasse was de prikkel weer gevonden. HFC trachtte als oudste club van Den Helder de suprematie te behouden. In het najaar van 1924 werd de ervaren trainer Joseph Julian ingeroepen, die 2 dagen per week de spelers trainde. In de zomer van 1925 werden Herman Reitsma van Alcmaria Victrix en Jelle Blinkhof van Stormvogels aangetrokken. Blinkhof ontving als versterking reis- en verblijfkosten.
In het seizoen 1924/25 ging de strijd om de eerste plaats tussen HRC en HFC, die op de laatste speeldag in het voordeel van de witjakken werd beslist. Het kampioenschap werd gevierd met feestelijke tocht door de stad. Helder wist zowel in het seizoen 1924/25 als in het seizoen 1925/26 het kampioenschap te behalen. De promotie mislukte weliswaar de eerste maal in 1925, maar in 1926 promoveerde de club alsnog naar de Tweede Klasse, na de gewonnen de promotiewedstrijden tegen DWS (9-1 overwinning) en OSC (5-2 zege). In april 1926 werden met Sporken, Reitsma en Blinkhoff drie Helder-spelers opgenomen in het Noordhollands voetbalelftal van de NVB en met Jan Grootveld uit het reserveteam één Witjak in het bondselftal van de NHVB.Redactie (1926). Het Noord-Hollands N.V.B.-elftal, Heldersche Courant, 17 april 1926, p.14. Gearchiveerd op 2 augustus 2017.Redactie (1926). N.H.V.B.-elftal, Heldersche Courant, 10 april, p.14. Gearchiveerd op 7 november 2017.
Magere jaren (1924-1940) thumb|Elftalfoto van HFC Helder voor het seizoen 1925/26. Het eerste jaar in de Tweede klasse kon Helder redelijk meekomen, waarbij onder meer wedstrijden gespeeld werden tegen Alcmaria Victrix, HFC Haarlem en Zeeburgia. Tijdens de kerstdagen in 1926 werd een reis naar Engeland ondernomen. Daar speelde HFC Helder tegen St. Albans City FC en tegen het tweede elftal van West Ham United FC. Helder verloor beide wedstrijden. Hoofdtrainer Joseph Julian verliet de club in 1927 voor een overstap naar AGOVV.
Na de degradatie uit de Tweede Klasse in 1929 werden de pogingen om weer zo spoedig mogelijk te promoveren niet met succes bekroond geworden. Het seizoen 1929/30 was de periode van zware nederlagen, waaronder 2-5 en 3-8 tegen De Volewijckers. Blessures en verhinderingen waren oorzaak dat veelal met een zwak elftal moest worden gespeeld. Gebeurde het echter dat men in de sterkte opstelling kon spelen, dan bleek het team in staat tot grootse resultaten, waaronder de 8-0 winst tegen Purmersteijn. Het was een seizoen dat HFC Helder de veel winst op vreemd terrein boekte, want van de 15 winstpunten werden er 9 in uitwedstrijden behaald.
In 1930 kwam Helder in conflict met de KNVB op financieel en administratief gebied. Voormalig speler Charles Allen Taylor nam toen het voorzitterschap op zich en door een persoonlijk bezoek met de Hans Kamman aan het bondsbureau van de KNVB in Den Haag, voorkwam hij ernstige maatregelen. Met veel inspanning hielp het nieuwe bestuur de club weer financieel bovenop en wist eveneens Helder knap in de Derde klasse te behouden.
Het seizoen 1930/31 is veel succesvoller. Met Kinheim en KVV werd het gehele seizoen gestreden voor het kampioenschap, dat in de laatste uitwedstrijd tegen Kinheim (4-3 verlies) beslist werd ten gunste van Kinheim. Wel werd in de thuiswedstrijd tegen DSV dat seizoen een record-score geboekt (10-1 winst). De voorhoede was dat seizoen op schot en de middenvoor spande de kroon met 25 doelpunten, gevolgd door Reinders (18) en De Jong (19). Helder eindigde dat seizoen echter op de 3e plaats. In februari 1933 overleed de voorzitter Taylor. De heer J.L. Goedknecht werd zijn opvolger. In het seizoen 1932/33 werd HFC Helder Noordhollands kampioen. Redactie (1934).Sportnieuws, Texelsche Courant, 12 september, p.5. Gearchiveerd op 24 november 2018. In mei 1933 werden met Henk de Boer, Jacob Godschalk en doelman Kenter drie spelers van HFC Helder geselecteerd voor het Noordhollands elftal. Redactie (1933).De provincie zegeviert over de hoofdstad, Heldersche Courant, 27 mei, p.6. Gearchiveerd op 24 november 2018.