Veronica is sinds 1960 de naam van verschillende opeenvolgende radio- en televisiezenders. Hoewel de productnaam, het logo en het imago door de jaren heen weinig zijn veranderd, zijn de achterliggende zenders intrinsiek verschillend. In eerste instantie omdat de organisatie van status veranderde; van zeezender naar een publieke omroep naar een commerciële zender en in tweede instantie door een juridisch gevecht over de naamrechten waardoor de merknaam in handen van Vereniging Veronica los kwam te staan van de zender, waarna onder de naam Veronica een herstart werd gemaakt op andere zenders. Vereniging Veronica is in 2024 door voorzitter Yoeri Albrecht omgezet tot de Stichting Veronica waarin alle elementen en het kapitaal van de voormalige vereniging zijn ondergebracht. De leden zijn ondergebracht bij de vereniging Omroep Blauw.
De afgelopen jaren was Veronica Magazine eigendom van SBS Nederland, dat onderdeel van het bedrijf Sanoma was. Sinds 2020 is het blad onderdeel van DPG Media, dat het tijdschrift heeft omgedoopt tot Veronica Superguide. Radio Veronica was van 2003 tot 2016 in handen van de Sky Radio Group, die in 2016 met de 538 Groep fuseerde tot Talpa Radio. In 2023 werd Radio Veronica verkocht aan Mediahuis Radio. Van 2016 tot 2023 maakten de radio- en de tv-zender van Veronica deel uit van hetzelfde bedrijf. Alleen de rechten van Veronica Magazine bleven bij DPG Media achter. thumb|De Norderney in 1973.
De zeezender Radio Veronica (1960-1974) Veronica begon in 1960 als Radio Veronica, een zeezender die vanaf de Noordzee opereerde. De legaliteit van Radio Veronica werd sterk betwist, maar de zender wist te ontsnappen aan overheidsingrijpen door het schip buiten de Nederlandse territoriale wateren te verankeren.
Van zeezender tot publieke omroep thumb|Meisje volgeplakt met 'Radio Veronica'-stickers tijdens een demonstratie op Binnenhof voor behoud van de radiozender. Op 3 juni 1973 wordt de Veronica Omroep Stichting opgericht met als doel om op non-commerciële basis de Veronica-programma's te doen uitzenden op een vierde nationale radionet. Echter kort na de oprichting van de VOS laat het ministerie van CRM bij monde van Harry van Doorn weten: "Er is geen geld voor een vierde frequentie" en "het geven van zoveel zendtijd aan Veronica is onbillijk ten opzichte van de andere omroeporganisaties". Ook met deze voor Veronica ongunstige uitspraak laat men zich nog niet uit het veld slaan, en wordt op 28 juni 1973 de Vereniging Veronica Omroep Organisatie opgericht, die als doelstelling heeft het verzorgen van radio- en televisieprogramma's zonder enige politieke en geestelijke voorkeur zoals vereist in Artikel 13 van de Omroepwet. Tegelijkertijd heeft de VOO als doelstelling het steunen van de VOS in haar streven tot het behouden van de Veronica-programma's.
Op 19 juli 1973 vraagt de VOS bij het ministerie van CRM een zendmachtiging aan als C-Omroep. Inmiddels zijn al ruim 125.000 mensen lid geworden van de VOS. Op 1 augustus 1973 vraagt ook de Veronica Omroep Organisatie een zendmachtiging aan als aspirant-omroep om een totaalprogramma te mogen uitzenden. Op 5 december 1973 geeft minister van Doorn een negatief advies inzake de aanvraag als publieke omroep. Op 19 december 1973 laat de Raad van Bestuur van de NOS weten dat volgens de NOS onmogelijk is om de Veronica-formule in te passen in het huidige omroepbestel. Op 22 januari 1974 worden met 49 stemmen tegen en 12 voor in de Eerste Kamer de zogenaamde Anti-Veronica-wetjes aangenomen, hetgeen indirect het einde betekent voor de zeezenders voor de Nederlandse kust.
Minister van Doorn laat op 12 februari 1974 aan het bestuur van de Veronica Omroep Stichting weten dat de VOS niet kan worden toegelaten als zendgemachtigde op de door de VOS voorgestelde vierde frequentie. De andere aanvraag, de aanvraag door de Veronica Omroep Organisatie om toegelaten te worden als zendgemachtigde als C-omroep blijft wel gehandhaafd, waarna er een onderzoek wordt gestart naar het aantal leden dat door de VOO is doorgegeven aan het ministerie van CRM. Op 19 juli 1974 om 21.00 uur maakt het ministerie van CRM bekend middels een door een bode aan de VOO verzonden brief, dat de VOO geen zendtijd verkrijgt als C-omroep per 1 oktober 1974. De aanvraag van de VOO moet worden getoetst aan de eisen gesteld in artikel 13 2e lid ten 3e en 4e (inhoud uitzendingen). Van de ruim 188.000 leden van Veronica bleek 68% niet bij de Dienst Omroepbijdragen te staan ingeschreven, die tellen dus niet mee als wettelijk lid.
Ook met deze uitspraak is Veronica het niet eens, en doet opnieuw een aanvraag als zendgemachtigde. Deze keer als aspirant-omroep. Om als aspirant-omroep een zendmachtiging te verkrijgen heeft de VOO volgens CRM wel voldoende leden. Op 12 augustus 1974 zet Staatssecretaris Van Hulten, van Verkeer en Waterstaat zijn handtekening onder het Koninklijk Besluit waarin de wijziging van de telegraaf- en telefoonwet wordt bekrachtigd die uitzendingen vanaf zee strafbaar maakt per 1 september 1974. De directie van Radio Veronica verneemt het nieuws uit een brief die enkele dagen later wordt bezorgd, gewoon per post. Er resten dan nog ruim 14 dagen voordat Radio Veronica gedwongen moet sluiten, en ruim 80 man personeel op straat komt te staan.
Op zaterdag 31 augustus 1974 is een groot deel van het Veronica-personeel aan boord van het zendschip Norderney om getuige te zijn van de laatste uren als zeezender. Vlak voor 18.00 uur spreekt Rob Out de legendarische zinnen "Bij het afscheid nemen van Veronica sterft ook een beetje de democratie in Nederland. Dat spijt mij... voor Nederland" uit, waarna nog twee coupletten van het Wilhelmus te horen zijn gevolgd door de Veronica-filler. Deze wordt abrupt onderbroken omdat hoofdtechnicus José van Groningen het zendkristal uit de zender verwijdert.
Radio Veronica is dood, maar achter de schermen gaat men gestaag door met het aanvragen voor een zendmachtiging als publieke omroep, want op 17 december 1974 vraagt men opnieuw een zendmachtiging als aspirant-omroep aan. Ondertussen blijven Rob Out, Lex Harding en tal van andere Veronica-medewerkers hun strijd voortzetten om toegelaten te worden tot het omroepbestel. Op de Noordzee ligt de Norderney nog steeds verankerd op haar plek voor de Scheveningse kust. Op 10 augustus 1975 geeft voormalig Veronica-directeur Bull Verwey dan ook opdracht om de meer dan 400 meter lange ankerketting binnen te halen, en het schip klaar te maken om naar de haven van Amsterdam te verslepen.
Intussen had de VOO bij de Raad van State bezwaar aangetekend tegen het afwijzen van de zendmachtiging door het ministerie van CRM. Op 28 augustus 1975 verklaart de Raad van State dat de afwijzing van de Veronica Omroep Organisatie zich niet verdraagt met artikel 14 van de omroepwet. Door het ministerie van CRM is niet afdoende aangetoond dat de uitzendingen van de VOO niet zouden voldoen aan de omroepwet. Als gevolg hiervan moet de minister van CRM, gelet op het aantal leden dat de VOO inmiddels heeft, de VOO de aspirant-status verlenen als publieke omroep. Per aangetekende brief krijgt de VOO op 2 september 1975 een zendmachtiging als aspirant-omroep met ingang van 1 januari 1976 om wekelijks drie uur radio en één uur televisie te gaan verzorgen.
Veronica als publieke omroep (1976-1995) thumb|Minister Brinkman slaat op de "kop van Jut" tijdens de opening van de nieuwbouw voor omroep Veronica in Hilversum in 1987. Op 28 december 1975 maakte de Veronica Omroep Organisatie haar allereerste uitzending als publieke omroep. Niet op Hilversum 1, 2 of 3, maar op Hilversum 4. Deze vierde radiofrequentie begon op deze dag met uitzenden. Opmerkelijk is het feit dat de voorloper van de Veronica Omroep Organisatie, de Veronica Omroep Stichting ruim anderhalf jaar eerder bij het ministerie van CRM een aanvraag had ingediend om op een vierde radiokanaal de uitzendingen van Veronica als legale omroep te laten voortbestaan als publieke omroep op non-commerciële basis. Het ministerie van CRM had toen laten weten hiervoor geen geld beschikbaar te hebben.
Op 21 april 1976 begint voor Veronica ook haar avontuur op televisie. Omdat de VOO maar een uur zendtijd per week op televisie beschikbaar heeft, heeft Rob Out enkele weken opgespaard, om zo een avondvullend programma op televisie te kunnen presenteren. Na deze eerste avond op televisie heeft de VOO 20.000 nieuwe leden kunnen noteren. Al snel na de eerste televisie-uitzendingen vraagt de VOO de C-status aan. Deze wordt echter afgewezen omdat de voorletters van de leden niet overeenkomen met de gegevens die de dienst Kijk- en luistergeld in haar bestanden heeft. Uit een steekproef van 711 mensen, die uit het bestand van de Dienst Luister- en Kijkgeld getrokken werd, blijken slechts 376 mensen op een juiste wijze bij een van de omroepen geregistreerd te staan.
Op 15 december 1976 dient de VOO een tweede aanvraag voor zendtijd als C-omroep in. Op 14 februari 1977 wordt ook deze tweede aanvraag op basis van artikel 13 2e lid ten 8e afgewezen (niet voldoende leden die als omroepkaart meetellen). Het ministerie van CRM was juist van plan om dit omstreden artikel uit de omroepwet te schrappen, en de verbijstering bij Veronica was dan ook groot omdat juist op grond van deze bepaling de aanvraag als C-omroep werd afgewezen.
Direct na deze afwijzing begon de grootste ledenwerfactie uit de geschiedenis van Veronica. De actie Boemerang moest op korte termijn voldoende leden bezorgen om als publieke omroep binnen het omroepbestel te kunnen blijven. Binnen een maand kunnen ruim 25.000 nieuwe leden worden bijgeschreven. Echter op 10 oktober 1977 wordt ook de tweede aanvraag voor de C-status door het ministerie van CRM afgewezen, en wederom op basis van steekproeven. Op 21 november 1977 dient Veronica voor de derde keer een aanvraag in om als C-omroep toegelaten te worden tot het omroepbestel, tevens maakt men de afwijzing als C-omroep aanhangig bij de Raad van State. Deze oordeelt op 15 september 1978 dat het weigeren van de C-status aan Veronica op basis van steekproeven en het feit dat leden met enkel de voornaam staan ingeschreven als lid bij Veronica, en met initialen bij de dienst Kijk- en Luistergeld niets met elkaar te maken hebben, en dat het ministerie van CRM op oneigenlijke gronden de C-status weigert te verlenen. Het ministerie van CRM dient de VOO alsnog toe te laten als C-omroep.
Het ministerie van CRM verleent deze C-status uiteindelijk op 13 oktober 1978, waarna de VOO wekelijks 13 uur radio- en 2,5 uur televisiezendtijd per week krijgt. In 1981 vraagt de VOO de B-status aan welke zonder noemenswaardige problemen in 1982 wordt verleend. In 1983 heeft de VOO de primeur dat de omroep het eerste bedrijf is in Nederland waar een personal computer wordt geïnstalleerd. In de jaren die daarop volgen blijft de omroep koploper op technologisch gebied. Intussen groeit de VOO gestaag door tot de grootste omroep van Nederland met ruim 1 miljoen leden. In juli 1987 behaalt de VOO als grootste omroep van Nederland (samen met de TROS) de dubbele A-status en viert dit met een grootse radio- en televisiemarathon.
Achter de schermen wordt volop gewerkt aan de ambities om 24 uur per dag op radio en televisie uit te zenden. In het diepste geheim werkt Lex Harding aan een plan om vanuit Luxemburg commerciële omroep mogelijk te maken in Nederland. Van deze plannen zijn alleen Rob Out en voorzitter Wout Bordewijk op de hoogte. De bedoeling is dat via RTL Veronique Veronica op een geschikt moment de publieke omroep zal verlaten om commercieel verder te gaan. Op basis van allerlei ingewikkelde constructies wordt door de VOO financiële steun verleend aan RTL Veronique. In deze periode stopt Lex Harding ook als dj op Radio 3 en presenteert op 12 mei 1989 zijn laatste Nederlandse Top 40 live vanaf Bonaire. Ook vertrekt Harding bij de VOO.