Françoise Gilot (Neuilly-sur-Seine, 26 november 1921 – Manhattan (New York), 6 juni 2023) was een Frans kunstschilderes. Zij was de minnares en muze van de Spaanse kunstenaar Pablo Picasso en de moeder van hun kinderen Claude en Paloma.
Ze groeide op in Parijs met haar vader, bekend zakenman, en haar moeder, aquarelliste. Tijdens haar opleiding rechten sloeg ze nogal eens colleges over om zich aan de kunsten te kunnen wijden. Hoewel haar moeder zelf kunstenares was, vond ze haar atelier bij haar grootmoeder.
Picasso
In 1942, op haar 21ste, ontmoette ze Pablo Picasso, toen 62. Bij hun kennismaking vertelt Françoise dat zij schildert. Picasso zegt dan: Meisjes die er zo uitzien kunnen geen schilder zijn. Ze trekt hem aan door haar groene ogen, haar uitgesproken gelaatstrekken en haar fijngebouwde postuur. Zij is niet geïntimideerd door zijn reputatie en status. Hij bewondert haar vrije manier van doen en haar intelligentie. Hij wil nachtenlang met haar discussiëren over zijn werk als intellectueel gelijke. Zij vertelt hem klip en klaar, scherp en zelfverzekerd hoe ze erover denkt en haar diepgaande inzichten fascineren hem. Haar inspiratie is terug te vinden in Picasso's portretten zoals o.a.: La Femme-Fleur (1946), Le Coup de Telephone (1952), Femme Assise en Costume vert (1953). Invloeden van hem zijn terug te vinden in haar werk: o.a. zijn aandacht voor etnografische en inheemse kunst en voor het kubisme.De enige vrouw die Picasso verliet, MUZE, Zomer 2026
Ze werden minnaars en uit hun relatie werden Claude en Paloma Picasso geboren. Beide creatieve geesten stimuleren elkaar; hiervan profiteert zowel zijn kunst als haar kunst. Hij is echter net zo briljant als destructief, gewelddadig, donker en gemeen. Na tien jaar, in 1953, verlaat zij Picasso. Hij is diep beledigd en neemt wraak: hij zegt haar contract met haar kunsthandelaar op, zet vrienden tegen haar op en vernietigt al haar bezittingen.
Elf jaar na hun scheiding schreef Françoise Life with Picasso ('Mijn Leven met Picasso'), dat wereldwijd een grote ontvangst kreeg. In 1965 probeert hij drie maal, via de rechter, de publicatie van haar boek tegen te houden, maar tevergeefs. De laatste regels in haar boek luiden: Hij verbrandde alle bruggen die me verbonden met het verleden dat ik met hem had gedeeld Het is een van de eerste en een van de weinige boeken over een dagelijkse omgang met Picasso.
na Picasso
In 1969 werd Gilot voorgesteld aan de wetenschapper en arts Jonas Salk op een kunstbeurs. Hun belangstelling voor architectuur was wederzijds en in 1970 trouwden zij. Het huwelijk eindigde met het overlijden van Salk in 1995. Gilot bleef schilderen, in New York, La Jolla (Californië) en Parijs.
Ze werd 101 jaar oud en overleed in Manhattan. Zij laat een indrukwekkend oeuvre na.
Bibliografie [met Carlton Lake] Leven met Picasso. Utrecht, 1965 (vertaling van Life with Picasso, 1964).
Categorie:Frans kunstschilder Categorie:Pablo Picasso Categorie:Patafysicus Categorie:Muzen Categorie:Frans honderdplusser