Maxime Jacques Marcel Verhagen (Maastricht, 14 september 1956) is een Nederlands voormalig politicus en bestuurder. Hij was van 22 februari 2007 tot 14 oktober 2010 minister van Buitenlandse Zaken namens het CDA in het kabinet-Balkenende IV en van 14 oktober 2010 tot 5 november 2012 minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie en tevens vicepremier in het kabinet-Rutte I.
Biografie Jeugd en studie Maxime Verhagen is de zoon van Pierre Verhagen (1921–2013) en Yvonne Slenter (1927–2013). Hij groeide op in een katholiek gezin in Limburg met twee oudere broers.Maxime Verhagen: ‘Ik ben een enorme workaholic’, www.ewmagazine.nl, 9 mei 2022 Zijn broer Jérôme was directeur bij het Limburgs Instituut voor Ontwikkeling en Financiering (LIOF). Zijn vader was wethouder in Maastricht en gedeputeerde van de provincie Limburg. Zijn opa was wethouder in Sittard.Biografie op parlement.com, www.parlement.com, geraadpleegd 8 maart 2025
Verhagen volgde het atheneum op het Henric van Veldekecollege in Maastricht en studeerde vervolgens elf jaar lang contemporaine geschiedenis aan de Universiteit Leiden (doctoraalexamen 1986). Tijdens zijn studie werd hij medewerker van Tweede Kamerlid Piet van der Sanden van het CDA en gemeenteraadslid in Oegstgeest. Hij roeide bij KSRV Njord en was hij lid van LSV Minerva.
Europees parlement en Tweede Kamer Van 1989 tot 1994 was hij lid van het Europees Parlement. Hij stond op plek 10 van de kieslijst in 1989 en kon de zetel (onverwacht) innemen dankzij een behoorlijke kiezerswinst ten nadele van de VVD.In dialoog met...Maxime Verhagen, www.jongegeesten.nl, 5 maart 2017 Verhagen zegt dankzij Norbert Schmelzer, een inspiratiebron voor Verhagen, daar terecht te zijn gekomen. Hij zou hem als kandidaat hebben gekozen.Verhagen: Een politiek dier met een imagoprobleem Trouw, 05 januari 2012 In het Europees parlement maakte hij zich onder andere tevergeefs hard om de in 1795 door het Franse leger uit zijn geboorteplaats Sint Pieter (Maastricht) gestolen Mosasaurus terug te krijgen.Artikel in het NRC Handelsblad van 5 maart 2009, pagina 10, door Nienke Beintema
Op 17 mei 1994 werd hij Tweede Kamerlid en vanaf 11 juli 2002 was hij CDA-fractievoorzitter, met een korte onderbreking in 2003 toen hij lid was van het onderhandelingsteam voor het kabinet-Balkenende II. Na de Tweede Kamerverkiezingen 2006 droeg hij het fractievoorzitterschap over aan Jan Peter Balkenende.
Minister van Buitenlandse Zaken thumb|right|Maxime Verhagen met Condoleezza Rice Tijdens de kabinetsformatie in 2006 en 2007 was Verhagen wederom secondant van Jan Peter Balkenende. Hij was vanaf 3 januari 2007 aanwezig bij de 'geheime' besprekingen op het landgoed Lauswolt in Beetsterzwaag.
In het kabinet-Balkenende IV volgde hij zijn partijgenoot Ben Bot op als minister van Buitenlandse Zaken. Zijn opvolger als fractievoorzitter van het CDA werd Pieter van Geel. Na het ontslag van de PvdA-bewindslieden op 23 februari 2010 uit het kabinet-Balkenende IV, beheerde Verhagen tevens Europese Zaken en het terrein dat tot dan toe door de minister voor Ontwikkelingssamenwerking werd beheerd. Na de beëdiging van de nieuwe Tweede Kamer op 17 juni 2010, werd Maxime Verhagen wederom fractievoorzitter van het CDA. Op 14 oktober 2010 verliet Verhagen de Kamer om vicepremier en minister te worden in het kabinet-Rutte I.
Tijdens zijn ministerschap heeft Verhagen de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst ertoe willen aanzetten na te gaan op welk moment Geert Wilders zijn film Fitna wilde uitbrengen.'Verhagen wilde AIVD op Wilders zetten wegens Fitna', NRC Handelsblad, 3 december 2011
Minderheidskabinet met de PVV, vicepremier en minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie thumb|Verhagen, Rutte en Wilders presenteren het regeer- en gedoogakkoord. Verhagen speelde een grote rol in de kabinetsformatie van 2010. Verhagen was fractievoorzitter geworden nadat Balkenende opgestapt was vanwege een halvering bij de Tweede Kamerverkiezingen 2010. Verhagen wilde eerst dat de VVD en de PVV er onderling uitkwamen, waarna hij zou aanschuiven. Hij noemde de verschillen tussen VVD en PVV te groot. Rutte (VVD) en Wilders (PVV) wilden niet aan deze voorwaarden voldoen, waarna informateur Uri Rosenthal de conclusie trok dat een centrumrechts kabinet bestaande uit deze partijen niet mogelijk was.
Op 21 juli 2010 kreeg Ruud Lubbers als nieuwe informateur de opdracht om op zoek te gaan naar "alle reële meerderheidsvarianten" en zond de drie fracties 22 juli 2010 een brief waarin hij hun vroeg informeel te gaan praten over een werkbare "politieke samenwerking". De heren kwamen tot de conclusie om een minderheidskabinet te vormen (VVD en CDA met gedoogsteun van de PVV). Deze optie werd uiteindelijk onder leiding van de nieuwe informateur Ivo Opstelten uitgewerkt. Ab Klink was eerst zijn medeonderhandelaar, maar werd later vervangen door Ank Bijleveld.
Nadat binnen het CDA onder anderen Ruud Lubbers en voormalig minister van landbouw Cees Veerman al bezwaar hadden gemaakt tegen samenwerking met de PVV, kwam het op 31 augustus 2010 tot een openlijke botsing tussen Verhagen en Klink en enkele fractiegenoten. Klink besloot vervolgens de politiek te verlaten. Op het roemruchte partijcongres van 2 oktober 2010 Hierover is later (2014) nog de documentaire Het Congres gemaakt, https://www.npodoc.nl/documentaires/2014/12/het-congres.html hield Verhagen een emotioneel betoog, waarin zijn uitspraak "Ik houd van deze partij. Ik geloof in deze partij!" een staande ovatie uitlokte.CDA-leden kiezen voor samenwerking met PVV, www.parool.nl, 2 oktober 2010Verhagen's Yes we can, www.tpo.nl, 7 oktober 2010 Het congres stemde uiteindelijk in met de samenwerking met de PVV. Later zou Verhagen (ook) spijt krijgen van de samenwerking. In 2020 zei hij in een interview met het tijdschrift Christendemocratische Verkenningen (tijdschrift wetenschappelijk bureau CDA) dat hij niet aan de gedoogcoalitie met de PVV was begonnen als hij had geweten dat het als een gewone coalitie zou worden uitgelegd.Voormalig CDA-fractievoorzitter Maxime Verhagen heeft spijt van avontuur met PVV AD.nl, 06 april 2020
In oktober 2010 nam Verhagen in het kabinet-Rutte I plaats als vicepremier en minister van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. In deze functies was hij vanaf 23 april 2012 demissionair. Verhagen was de eerste vicepremier van CDA-huize.
Verhagen deelde tussen 2010 en 2012 het CDA-partijleiderschap met partijvoorzitter Ruth Peetoom en de fractievoorzitter in de Tweede Kamer Sybrand van Haersma Buma, waar de partij officieel geen politiek leider had. Hoewel Verhagen wel ambitie had om partijleider te worden en de Eerste Kamerfractie hem ook naar voren schoof, stelde hij zich uiteindelijk niet meer verkiesbaar voor de nieuwe Tweede Kamer en was dus ook niet beschikbaar voor het lijsttrekkerschap voor het CDA bij de Tweede Kamerverkiezingen 2012.Verhagen niet meer verkiesbaar NU.nl, geraadpleegd op 26 april 2012Update: Verhagen wilde CDA leiden, Peetoom blokkeerde dat, www.bnnvara.nl/joop, 4 januari 2012
Imagoprobleem Bij de coalitieonderhandelingen voor het kabinet Balkenende IV, zei toenmalig PvdA-onderhandelaar Jacques Tichelaar over Verhagen: "Een rat, maar wel een betrouwbare rat."Verhagen: Een politiek dier met een imagoprobleem, www.trouw.nl, 5 januari 2012 Dit imago van 'rat' bleef aan hem kleven. Temeer daar zijn manier van handelen ook vóór de onderhandelingen in 2006/2007 al niet altijd op waardering kon rekenen. Onder insiders bleek zijn imago overigens beduidend beter, zo bleek uit peilingen van Reporter en Binnenlands Bestuur.Katholiek zondagskind, www.degroene.nl, 17 januari 2004
In 2011 kwam televisieprogramma Een Vandaag met een peiling. Daaruit kwam Verhagen als meest onbetrouwbare politicus naar voren.Maxime Verhagen: Kwalificatie onbetrouwbaar doet geen recht aan mij, www.volkskrant.nl, 2 juli 2011 Een peiling van NRC-handelsblad onder 750 actieve CDA'ers datzelfde jaar leverde op, dat slechts 3% Verhagen een geschikte partijleider vond.'Verhagen ongeschikt als leider CDA', www. nu.nl, 27 oktober 2011
Het gebrek aan vertrouwen onder de kiezers was voor Verhagen een van de redenen om in 2012 niet als lijsttrekker aan te treden. "Het is als vechten tegen een muur," zei hij daarover later in een interview in 2020.Maxime Verhagen over imago 'rat': 'De beeldvorming over mij was niet altijd positief.', www.nporadio1.nl, 18 juni 2020
Na de politiek Na het beëindigen van zijn politieke loopbaan heeft Verhagen vele functies gehad als belangenbehartiger, lobbyist of commissaris. Hij werd in 2013 lobbyist voor de Nederlandse defensie-industrie.Maxime Verhagen gaat bedrijven helpen bij opdrachten voor JSF, Het Parool, 3 december 2013JSF-lobbyist Maxime Verhagen pleit voor investeringen in Europa én in trans-Atlantische samenwerking., www.linkmagazine.nl, 8 mei 2025
Bij de VDL Groep uit Eindhoven werd hij adviseurNieuwe functies voor Maxime Verhagen als adviseur en commissaris Parool, 11 januari 2013 en namens de provincie Limburg commisaris bij Chemelot. Ook werd hij door de provincie Limburg benoemd tot 'ambassadeur voor het Limburgse bedrijfsleven'. In 2020 kwam een einde aan dat ambassadeurschap na berichten in de media en kritiek van toenmalige minister van Binnenlandse Zaken Ollongren over buitensporige inhuur van vele ex-politici door de provincie Limburg.Limburg stopt met inhuren van oud-politici na kritiek minister, www.nos.nl, 13 februari 2020Limburg mag ex-politici niet meer op grote schaal inhuren, www.nu.nl, 2 oktober 2019 Verhagen voerde als ambassadeur van de provincie Limburg gesprekken met VDL. Dat, terwijl hij tegelijkertijd als adviseur bij VDL op de loonlijst stond.Niet VVD, maar CDA had met elf affaires de meeste integriteitsproblemen in 2020, www.volkskrant.nl, 5 februari 2021
Verhagen was van 2013 tot en met 2023 voorzitter van Bouwend Nederland.Arno Visser nieuwe voorzitter Bouwend Nederland, www.bouwendnederland.nl, 2 november 2022. Vanuit Bouwend Nederland was hij lid (vice-voorzitter) van het bestuur van werkgeversorganisatie VNO-NCW. En op grond daarvan was hij weer raadslid van de SER (2015-2023)jaarverslag SER 2023, www.publicaties.ser.nl, geraadpleegd 7 maart 2025 en bestuursvertegenwoordiger in de European Construction Industry Federation (FIEC) van de groep België, Nederland en Luxemburg (tot mei 2024). In 2023 werd hij benoemd tot lid van verdienste bij VNO-NCW.Ingrid Thijssen herbenoemd voor 2e termijn als voorzitter VNO-NCW, www.vno-ncw.nl, 23 februari 2023
Hij was lid van het bestuur van de Shell Foundation (2017-2018)Board of Trustees: Shell Foundation Announces New Chair www.shellfoundation.org, geraadpleegd op 6 augustus 2020 en lid van de Raad van Toezicht van de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging (2019-2023).Wisseling van de wacht in de KNMV-ledenraad, www.knmv.nl, geraadpleegd 7 maart 2025
Sinds 2023 is Verhagen voorzitter van de Raad van Commissarissen van infrabedrijf Van Gelder Groep.Van Gelder Groep versterkt zich met twee commissarissen, www.vangelder.com, geraadpleegd 7 maart 2025 Daarnaast is hij lid van het Comité Iran Vrij.Het nieuwe Comité Iran Vrij wil dat de Iraanse Revolutionaire Gardes op de Europese terreurlijst komen, www.nd.nl, 23 maart 2023 In 2024 verbond hij zich als associate partner aan lobbykantoor Meines Holla & partners.Maxime Verhagen treedt toe als associate partner bij Meines Holla & Partners, www.meinesholla.nl, geraadpleegd 7 maart 2025
Persoonlijk leven Verhagen woont in Oegstgeest, is getrouwd en heeft drie kinderen. Hij is rooms-katholiek.
Prijzen en onderscheidingen Grootofficier in de Orde van Bernardo O'Higgins (Chili, 2007) Ereteken voor Verdienste, in goud (Nederland, 2010) Officier in de Orde van Oranje-Nassau (Nederland, 2012) 2008: "Oranje Boven Prijs" van de SGP-jongeren voor zijn inzet voor de vervolgde christenen in het buitenland.