Pierre et Gilles is een Frans kunstenaars- en liefdesduo bestaande uit Pierre Commoy (La Roche-sur-Yon, 1950) en schilder Gilles Blanchard (Le Havre, 1953). Sinds 1976 maken ze samen kunstwerken waarbij fotografie en schilderkunst elkaar ontmoeten. Ze brengen nauwgezet verf aan op de foto's zodra ze op canvas zijn afgedrukt. Hun hedendaagse iconografie bevindt zich op grens tussen kunstgeschiedenis en populaire cultuur.
Achtergrond Commoy studeerde fotografie in Genève terwijl Blanchard studeerde aan de École des Beaux-Arts in Le Havre. In 1974 verhuisde Blanchard naar Parijs om te schilderen en illustraties te maken voor tijdschriften en advertenties. Commoy ging aan de slag als fotograaf voor de tijdschriften Rock & Folk, Dépèche Mode en Interview.
In de herfst van 1976 ontmoetten Commoy en Blanchard elkaar bij de opening van een Kenzo-boetiek in Parijs, en gingen samenwonen in een appartement in de Rue des Blancs-Manteaux dat ze tegelijkertijd als studio gebruikten. Een jaar later begonnen ze samen te werken; daar waar Blanchard schilderde, zorgde Commoy voor de foto's. Hun publieke doorbraak kwam met hun afbeeldingen voor het tijdschrift Façade, met portretten van Andy Warhol, Mick Jagger en Iggy Pop. In 1979 verhuisde het stel naar de wijk Bastille. Vanuit daar ontwierpen ze platenhoezen en modeadvertenties. Ook maakten ze in die tijd hun eerste reis naar India, een land dat veel van hun werk zou inspireren. In 1987 bezochten ze India nogmaals, waarna ze vaker religieuze en mythologische thema's gingen toepassen.
In 2000 hadden Pierre et Gilles een grote overzichtstentoonstelling in het New Museum of Contemporary Art in New York, zeven jaar later in de Galerie nationale du Jeu de Paume in Parijs.
Controverse Het werk van Pierre et Gilles heeft meermaals tot controverse geleid. In 2012 was er sprake van publieke verontwaardiging in Oostenrijk toen hun werk getiteld Vive la France op grote straataffiches werd getoond om reclame te maken voor de tentoonstelling Nackte Männer (Duits voor 'naakte mannen') in het Leopold Museum in Wenen. Het affiche toonde drie naakte Franse voetballers met hun geslachtsdelen volledig onthuld. De zwarte, Arabische en blanke mannen moesten gezamenlijk de multi-etnische samenstelling van de moderne Franse samenleving voorstellen. De daaruit voortvloeiende controverse leidde tot een daad van zelfcensuur door de kunstenaars, die besloten de geslachtsdelen te verbergen door middel van gekleurde linten.
Kunstwerken (een selectie) Palace, 1978 Adam et Ève, 1982 Etienne Daho, 1983 Garçons de Paris, 1983 Paradis, 1983 Naufragés, 1986 Pleureuses, 1986 Les saints, 1988 Saint Sebastien, 1988 Le petit communiste, 1990 Meduse, 1990 La madone au cœur blessé, 1991 Les mariés, 1992 Le petit jardinier, 1993 Jolis Voyous, 1995 Plaisirs de la forêt, 1995 Comme un garçon, 1996 Les amoureux, 1998 Dans le port du Havre, 1998 Mercure, 2001 David et Jonathan, 2005 Vive la France, 2006 Wonderful town, 2007-2009 Le printemps arabe, 2012 Oreste, 2013 For ever, 2014 Marianne 37, 2015 En plein coeur, 2016
Zie ook Gilbert & George
Categorie:Frans kunstenaar Categorie:Frans fotograaf Categorie:Frans kunstschilder Categorie:Kunstenaarscollectief