Camille Looten (Noordpene, 16 oktober 1855 - Rijsel, 27 november 1941) was een Vlaamse priester en promotor van het Vlaamse cultuurgoed in Frans-Vlaanderen.
Levensloop Camille Looten begon zijn studies in Noordpene, in Frans-Vlaanderen, onder leiding van zijn vader, die er gemeentelijk onderwijzer was. Vervolgens volgde hij een opleiding aan het kleinseminarie van Cambrai en zette zijn studies voort aan de pas opgerichte Katholieke Universiteit van Rijsel, ontstaan na de wet van 1875 over het particulier hoger onderwijs. Hij behaalde in 1877 zijn licentie in de letteren en werd in 1880 in Cambrai tot priester gewijd.
In 1889 promoveerde hij in Parijs met een proefschrift over Joost van den Vondel. In zijn Étude sur Vondel besteedde Looten veel aandacht aan de 16e-eeuwse Robert Garnier, die naar zijn mening van grote betekenis was voor Vondel en diens receptie. Gedurende de periode van december 1899 tot november 1941 vervulde Camille Looten de positie van voorzitter van het Comité flamand de France.
Hij was een belangrijk promotor van de Nederlandstalige Vlaamse cultuur in Frankrijk. Hij gaf onder meer werk van Michiel de Swaen opnieuw uit en publiceerde veel volkenkundige en historische artikelen over Frans-Vlaanderen. In 1903 werd Looten benoemd tot kanunnik van Cambrai en tot decaan van de faculteit der Letteren aan de Katholieke Universiteit van Rijsel, waar hij als hoogleraar Engels verbonden was. Dit decanaat zou hij bekleden tot 1906.
Hij stond dicht bij abbé Lemire en volgde diens oriëntatie, geïnspireerd door paus Leo XIII, met nadruk op de aanvaarding van het Franse republikeinse regime en aandacht voor sociale vraagstukken. In 1925 kende de Académie française hem de Prix Bordin toe voor zijn werk Shakespeare et la religion. Door zijn toedoen werd reeds in 1926 aan de faculteit der Letteren een leerstoel Nederlands ingesteld. Vanwege zijn verdiensten werd hij in 1927 opgenomen als buitenlands lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden en in 1930 benoemd tot erelid van de Koninklijke Vlaamse Academie.
Ondanks herhaalde pogingen om hem met het Legioen van Eer te onderscheiden, wees hij deze onderscheiding in 1935 resoluut af en gaf hij de voorkeur aan discretie en aan de voldoening die voortvloeit uit de correcte uitvoering van zijn werkzaamheden boven elke vorm van officiële erkenning.
Hoewel hij in de jaren 1920 de titel van erevoorzitter van het Vlaamsch Verbond van Frankrijk op zich nam, distantieerde Looten zich vanaf 1928, na waarschuwingen van zijn vriend Lemire, van de irredentistische koers van oprichter Jean-Marie Gantois. Hierdoor slaagde hij erin het Comité Flamand de France te behoeden voor nationalistische uitwassen vóór en collaborationistische compromissen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Kanunnik Looten was een oom van Paul Hazard; hij overleed in 1941 in Rijsel.
Literatuur Nuyttens, Michel (1981) Camille Looten, priester, wetenschapsmens en Frans-Vlaams regionalist, doctoraal proefschrift KU Leuven. Seys, Raf (1985) Camille Looten, in: Lexicon van West-Vlaamse schrijvers, Deel 2, Torhout.
Externe link Meer informatie over Camille Looten en zijn correspondentie met Guido Gezelle via www.gezelle.be
Categorie:Frans-Vlaams schrijver Categorie:19e-eeuws schrijver Categorie:Frans rooms-katholiek priester Categorie:Frans kanunnik