Crémazie is een metrostation in het stadsdeel Ahuntsic-Cartierville van de Canadese stad MontréalHet metronet op de site van STM. Gearchiveerd op 14 juni 2023 dat werd geopend op 14 oktober 1966 en wordt bediend door de oranje lijn van de metro van Montréal. Het station is genoemd naar de Quebecse schrijver en dichter Octave Crémazie.
Geschiedenis Na verschillende voorstellen in de eerste helft van de 20e eeuw voor een metronet in Montréal lag er in 1961 een ontwerp voor een metronet bestaande uit drie lijnen. De Ligne verte (lijn 1) en Ligne orange (lijn 2) zouden nieuw gebouwd worden, terwijl de Ligne rouge (lijn 3) zou worden gerealiseerd door de ombouw van de voorstadslijn tussen het Gare Centrale en de wijken ten westen van Mont Royal.De plankaart uit 1962 De aanleg van de metro begon op 23 mei 1962Hans-Werner Schleife c.s.: Lexikon Metros der Welt. Transpress VEB, Oost-Berlijn & Motorbuch Verlag Stuttgart 1985. . Blz. 203 echter alleen met de lijnen 1 (groen) en 2 (oranje). De stad en de eigenaar van de voorstadslijn konden het niet eens worden over de overname door de stad en lijn 3 werd geschrapt uit het metroplan, al bleef het nummer wel gereserveerd.
De centrale werkplaats voor het hele metronet kwam in Youville ongeveer 250 meter ten zuiden van de Rue Berri waar de oranje lijn onder ligt. Het westelijke eindpunt van het eerste deel van de oranje lijn moest volgens de plannen bij het kruispunt Rue Berri/Boulevard Crémazie komen en de lege metrostellen zouden ten westen van de perrons kunnen keren of doorrijden naar de werkplaats. Toen tijdens de bouw bleek dat de bouwkosten meevielen werd op 11 juni 1963 besloten om aan beide einden van de oranje lijn twee stations toe te voegen aan de eerste bouwfase.50 jaar metro op de archivesdemontreal.com Hierdoor werd Crémazie een tussenstation met een aansluiting op de werkplaats.
De tunnel ten westen van Crémazie werd gerealiseerd door betonnen elementen met gewelf in een sleuf te plaatsen en de sleuf daarna weer op te vullen tot straatniveau. Het station zelf kwam ook met de openbouwput methode tot stand. De twee toegevoegde stations ten westen van Crémazie maakten net als Crémazie zelf deel uit van de eerste 20 stations van de metro die op 14 oktober 1966 werd geopend.
Ligging en inrichting De toegangen van het station liggen op de begane grond van het kantoorgebouw van de Fonds de solidarité (FTQ) aan de westkant van de Boulevard Crémazie (toegang A) en op de begane grond van een flatgebouw aan de overkant (toegang B). De stationshal ligt in de kelder van het FTQ kantoor en is aan de oostkant verbonden met toegang B via een voetgangerstunnel die wordt geflankeerd door de roltrappen en vaste trappen van toegang A. Achter de OV-poortjes heeft het station een café en verbinden twee roltrappen en twee vaste trappen, die gedraaid liggen ten opzichte van de perrons, de stationshal met een balkon boven de sporen in een ongeveer 16 meter hoge hal, die op halve perronlengte ligt, met cassetteplafond. Het balkon is met vaste trappen met de perrons verbonden en omdat het station niet over liften beschikt is het niet rolstoeltoegankelijk.
Buiten de hoge hal liggen de sporen en perrons, op 16,8 meter onder straatniveau, onder een gewelf. Van perroneinde tot perroneinde gemeten ligt Jarry op 825,6 meter en Sauvé op 1279,6 meter afstand. De noordwand van de hoge hal is opgesierd met het kunstwerk Le Poete dans l'univers van de hand van Georges Lauda, Paul Pannier en Gérard Cordeau. Het keramieken werk met een doorsnee van 9,8 meter stelt de dichterlijk geest in het universum voor. Dit komt tot uitdrukking in de kleuren van de nachtelijke hemel (blauw, zwart en wit) en de pictogrammen van de planeten en de tekens van de dierenriem. Drie bekende dichters uit Quebec, Hector de Saint-Denys Garneau, Octave Crémazie en Émile Nelligan, worden geëerd door smeedijzeren maskers en citaten uit hun gedichten.
Crémazie