De Grand Prix-wegrace van Japan 1987 was de eerste race van het wereldkampioenschap wegrace voor motorfietsen in het seizoen 1987. De races werden verreden op 29 maart 1987 op de Suzuka International Racing Course, 50 kilometer ten zuidwesten van Nagoya
Algemeen De laatste keer dat het WK in Japan werd verreden was tijdens de GP van 1967, die werd gewonnen door Mitsuo Itoh (50 cc), Hugh Anderson (125 cc), Ralph Bryans (250 cc) en Mike Hailwood (350 cc). Dat was nog op de Fuji Speedway, maar nu racete men op de vernieuwde Suzuka International Racing Course, waar alleen de 250- en de 500cc-klasse aan de start kwamen. De organisatie gaf aan dat men de 125cc-klasse niet kon faciliteren omdat er niet genoeg hotelkamers in de omgeving beschikbaar waren. Zowel Honda als Yamaha wilden tijdens hun thuis-Grand Prix geen gezichtsverlies lijden en dat resulteerde in een enorm aantal Japanse wildcardrijders met fabrieksmateriaal. Er startten niet minder dan 20 fabrieksrijders in de 250cc-klasse en 23 fabrieksrijders in de 500cc-klasse. Op de trainingsdagen was het droog, maar op de racedag regende het. Daarom kregen de coureurs een korte extra training om met regenbanden te oefenen. 500 cc-klasse De 500cc-klasse gaf in de training al opmerkelijke resultaten, maar tijdens de race waren de regen en de bandenkeuze scherprechters. Randy Mamola profiteerde optimaal van de bandenwarmers van Dunlop en twee kansloos geachte rijders scoorden punten door de nattigheid: Takumi Ito werd met de veel te zware en onbetrouwbare Suzuki RGV 500 derde en Raymond Roche reed met de 1986-Cagiva (de nieuwe was nog niet klaar) naar de tiende plaats. De training Niall Mackenzie beheerste de trainingen vanaf het eerste moment. Gedurende alle trainingsdagen kon niemand hem van de eerste plaats verdringen. Net als in de 250cc-klasse waren er veel valpartijen door de lage temperaturen en het bijzondere asfalt. Zelfs Mackenzie viel een keer, toen hij nieuwe Michelin-banden had gemonteerd. Dat was een vergissing en met het oude type van Michelin ging het verder prima. Wayne Gardner blesseerde zijn al beschadigde voet opnieuw en strompelde door het rennerskwartier, Roger Burnett reed op vrijdag zijn 1986 Honda NSR 500 zodanig in elkaar dat hij de hele dag niet meer kon trainen. Rob McElnea werd na een val met duizeligheidsverschijnselen naar het ziekenhuis gebracht, Kevin Magee viel twee keer met zijn fabrieks-Yamaha YZR 500 uit 1986 en ook Ron Haslam kwam hard ten val. Eddie Lawson verloor de controle over zijn machine, klapte hard met zijn hoofd op de tank, maar bleef overeind. Freddie Spencer was vrijdagavond al naar huis gereisd; hij had te veel last van een eerder (in de Daytona 200) opgelopen blessure. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 2"14'433 2. Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 2"15'075 3. Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 2"15'354 4. Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 2"15'377 5. Tadahiko Taira Agostini-Marlboro-Yamaha 2"15'396 6. Kevin Magee Roberts-Yamaha 2"15'313 7. Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 2"16'294 8. Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 2"16'403 9. Ron Haslam HRC-ELF-Honda 2"16'586 10. Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 2"16'782 De race Rob McElnea was na zijn ziekenhuisopname toch fit bevonden door de artsen, maar dat hielp hem niet veel verder. Terwijl het hele veld op regenbanden stond, kregen McElnea en teamgenoot Eddie Lawson van Michelin-racemanager Fayol én van hun eigen chefmonteur Kel Carruthers het dringende advies om achter een intermediate te steken. "Rocket" Ron Haslam had de snelste start, maar na de eerste ronde leidde Randy Mamola al, gevolgd door Haslam, Wayne Gardner, Shunji Yatsushiro, Kevin Magee, Christian Sarron, Niall Mackenzie, Pierfrancesco Chili, Tadahiko Taira en Hiroyuki Kawasaki. Lawson reed op dat moment al de pit in om ook achter een regenband te laten monteren. Na vijf ronden had Mamola al twintig seconden voorsprong op zijn teamgenoot Mike Baldwin, die ook weer gemakkelijk wegliep van Gardner, Sarron, Haslam en Magee. Mamola hoefde zijn voorsprong slechts te consolideren, maar achter hem vond een groot aantal valpartijen plaats. Masaru Mizutani was al in de eerste ronde gevallen, enkele ronden later gevolgd door Keiji Kinoshita. Magee viel ook, evenals Christian Sarron, die daarvoor dezelfde bocht (130 R) uitzocht als zijn broer Dominique in de 250cc-race had gedaan. Sarron was net opgestaan toen Shunji Yatsushiro op hem af kwam schuiven. In de laatste ronde schoof Haslam, in gevecht met Mackenzie, onderuit, maar hij kon zijn machine weer oprapen en vijfde worden. Mackenzie dacht echter dat Haslam nog achter hem zat, gaf te veel gas en viel ook. Na de val van Baldwin schoof Gardner door naar de tweede plaats en Takumi Ito werd tot zijn eigen verrassing derde met de veel te trage Suzuki. Ook Pierfrancesco Chili scoorde goed: vierde met een driecilinder Honda NS 500 uit 1986. Uitslag 500cc-klasse Pos Coureur Merk Ronden Tijd Grid Ptn 1 Randy Mamola Roberts-Lucky Strike-Yamaha 22 57"22'889 8 15 2 Wayne Gardner HRC-Rothmans-Honda 22 +42'389 3 12 3 Takumi Ito Suzuki 22 +51'294 22 10 4 Pierfrancesco Chili Gallina-HRC-HB-Honda 22 +1"20'353 17 8 5 Ron Haslam HRC-ELF-Honda 22 +1"22'950 9 6 6 Tadahiko Taira Agostini-Marlboro-Yamaha 22 +1"38'680 5 5 7 Hiroyuki Kawasaki Roberts-Lucky Strike-Yamaha 22 +1"40'066 13 4 8 Roger Burnett HRC-Rothmans-Honda 22 +2"08'258 21 3 9 Shinji Katayama Roberts-Lucky Strike-Yamaha 22 +2"16'331 19 2 10 Raymond Roche Bastos-Cagiva 22 +2"28'180 12 1 11 Norio Iobe Honda 21 +1 ronde 23 12 Hisashi Yamana Honda 21 +1 ronde 29 13 Simon Buckmaster Duckhams-Honda 21 +1 ronde 32 14 Wolfgang von Muralt Suzuki 21 +1 ronde 30 15 Esko Kuparinen Honda 21 +1 ronde 30 Niet gefinished Coureur Merk Ronden Oorzaak Grid Niall Mackenzie Gallina-HRC-HB-Honda 21 Val 1 Mike Baldwin Roberts-Lucky Strike-Yamaha 18 Val 11 Shunji Yatsushiro HRC-Rothmans-Honda 15 ValShunji Yatsushiro lag op de achtste positie toen hij tegen de vangrail klapte, waarbij hij een sleutelbeen brak. 4 Christian Sarron Sonauto-Gauloises-Yamaha 14 Val 10 Kevin Magee Roberts-Yamaha 14 Val 6 Alessandro Valesi Iberna-Honda 13 25 Susumu Shimada Suzuki 11 27 Gustav Reiner Hein Gericke-Honda 9 OpgaveGustav Reiner stopte vanwege een beslagen vizier. 18 Eddie Lawson Agostini-Marlboro-Yamaha 8 OpgaveEddie Lawson en Rob McElnea moesten opgeven omdat ze door hun team en Michelin met verkeerde banden de baan waren opgestuurd. 2 Rob McElnea Agostini-Marlboro-Yamaha 5 Opgave 7 Norihiko Fujiwara Yamaha 4 20 Marco Gentile Lucky Strike-Fior-Honda 3 28 Kenny Irons Heron-Suzuki 3 OpgaveKenny Irons gaf op omdat zijn motor op drie cilinders ging lopen. 24 Keiji Kinoshita Honda 2 Val 16 Didier de Radiguès Bastos-Cagiva 2 OpgaveDidier de Radiguès was met een opgesneden slick achter gestart en gaf al na een ronde op. 26 Masaru Mizutani Suzuki 0 Motor 14Niet gestart Coureur Merk Oorzaak Grid Osamu Hiwatashi Suzuki 15 Freddie Spencer HRC-HondaBlessureFreddie Spencer had te veel last van een blessure die hij in de Daytona 200 had opgelopen. 31 250 cc-klasse De 250cc-klasse opende de Japanse Grand Prix en daarmee ook het seizoen 1987. Er was een enorm aantal wildcardrijders, voornamelijk testcoureurs van Honda Racing Corporation en Yamaha, die het circuit van Suzuka goed kenden, maar die nog nooit in een WK-race gereden hadden. De Honda-fabrieksrijders uit Europa hadden enkele weken van tevoren echter ook een testsessie op Suzuka gehad, zodat ook zij met een redelijke circuitkennis konden beginnen. Ook de voormalige endurancerijders, zoals Patrick Igoa, kenden het circuit goed van de 8 uur van Suzuka. De training Koude weersomstandigheden en onwennig asfalt leverden in de trainingen al de nodige valpartijen op. In de 250cc-klasse overkwam dat o.a. Carlos Cardús, Joan Garriga, Manfred Herweh, Reinhold Roth, Alan Carter, Sito Pons, Kevin Mitchell en Carlos Lavado. Die laatste kon niet starten omdat hij bij zijn val een sleutelbeen brak. De Japanse rijders, bijna allemaal voorzien van fabrieksracers, waren erg sterk. Masahiro Shimizu was de snelste, maar ook Masaru Kobayashi en Masumitsu Taguchi plaatsten zich bij de eerste vier, terwijl Martin Wimmer tweede werd. De "westerse" coureurs maakten zich niet al te druk over de Japanners, wetende dat zij in de rest van het WK niet meer aan de start zouden komen. Trainingstijden Pos Coureur Merk Tijd 1. Masahiro Shimizu HRC-Honda 2"18'724 2. Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha 2"18'849 3. Masaru Kobayashi HRC-Honda 2"19'659 4. Masumitsu Taguchi HRC-Honda 2"19'683 5. Dominique Sarron HRC-Rothmans-Honda 2"20'087 6. Patrick Igoa Sonauto-Gauloises-Yamaha 2"20'343 7. Reinhold Roth HRC-HB-Römer-Honda 2"20'579 8. Sito Pons HRC-Campsa-Honda 2"20'595 9. Jacques Cornu Parisienne-HRC-Honda 2"21'120 10. Toni Mang HRC-Rothmans-Honda Deutschland 2"21'151 De race Een uur voor de start begon het te regenen, wat bij een groot aantal coureurs twijfel opleverde omtrent de te monteren banden. Alleen Jean-François Baldé en Guy Bertin kozen voor slicks. Reinhold Roth monteerde alleen achter een slick en voor een intermediate en Sito Pons deed hetzelfde. Masaru Kobayashi wist dat het steeds harder zou gaan regenen en omdat hij met opgesneden slicks was gestart wist hij dat hij in het begin van de race genoeg voorsprong moest opbouwen omdat zijn banden op een echt natte baan in het nadeel waren ten opzichte van regenbanden. Na een ronde had hij al twee seconden voorsprong op Alan Carter, Masahiro Shimizu, Dominique Sarron, Masumitsu Taguchi, Jaqcues Cornu, Toni Mang, Patrick Igoa, Jean-Philippe Ruggia, Reinhold Roth en Martin Wimmer. Even later reden er alleen Japanners aan de leiding: Kobayashi met een grote voorsprong op Shimizu en Taguchi, waarbij Sarron de enige was die kon volgen. Na tien ronden begon het weer te regenen en begonnen de valpartijen: eerst Ruggia, daarna Cornu, Sarron en Carter. Pons en Roth profiteerden het meest van deze valpartijen, temeer omdat Shimizu terugviel en Taguchi door een slecht lopende motor afzakte naar de negende plaats. Kobayashi was echter niet meer te achterhalen, zeker niet met de volle slicks die Pons en Roth achter gemonteerd hadden. Hij won zijn debuut in het wereldkampioenschap wegrace. Uitslag 250cc-klasse Pos Coureur Merk Tijd Grid Ptn 1 Masaru Kobayashi HRC-Honda 51"15'600 3 15 2 Sito Pons HRC-Campsa-Honda +27'013 8 12 3 Reinhold Roth HB-Römer-HRC-Honda +27'551 7 10 4 Masahiro Shimizu HRC-Honda +39'118 1 8 5 Martin Wimmer Agostini-Marlboro-Yamaha +50'515 2 6 6 Joan Garriga Ducados-Yamaha +1"01'421 11 5 7 Patrick Igoa Sonauto-Gauloises-Yamaha +1"07'673 6 4 8 Toni Mang HRC-Rothmans-Honda Deutschland +1"20'079 10 3 9 Masumitsu Taguchi HRC-Honda +1"30'890 4 2 10 Takayoshi Yamamoto Yamaha +2"26'062 20 1 11 Toshihiro Wakayama Yamaha +2"31'832 29 12 Keiji Tamura Yamaha +2"32'654 18 13 Luca Cadalora Agostini-Marlboro-Yamaha +1 ronde 15 14 Harald Eckl Honda +1 ronde 14 15 Jean-François Baldé Honda +1 ronde 25 16 Guy Bertin Honda +1 ronde 27 17 Hiroo Takemura Honda +1 ronde 31 18 Jean-Michel Mattioli Yamaha +1 ronde 30 19 Maurizio Vitali FMI-Garelli +1 ronde 23 20 Bruno Bonhuil Honda +1 ronde 33 Niet gefinished