Maximiliano Ariel Richeze Araquistain (Buenos Aires, 7 maart 1983) is een voormalig Argentijns wielrenner. Zijn broers Roberto, Mauro en Adrián zijn ook wielrenner (geweest).
Biografie Richeze deed verschillende keren mee aan de Ronde van Italië, waarin hij twee ritten won. Aanvankelijk werd hij in deze ritten tweede, maar winnaar Alessandro Petacchi werd uit de uitslag geschrapt nadat hij in 2007 was betrapt op het gebruik van salbutamol. Zijn drie broers, Roberto, Mauro en Adrián, zijn ook wielrenner.
Vlak voor de Ronde van Italië van 2008 testte hij, na zijn ritzege in de Ronde van de Sarthe, positief op het gebruik van anabole steroïden. Hierdoor werd hij door zijn ploeg CSF Group Navigare op het laatste moment van de deelnemerslijst van de Giro gehaald. Op 13 augustus 2008 werd hij door de Argentijnse wielerbond vrijgesproken. Dit tegen de zin van de UCI, die in beroep ging bij het Hof van Arbitrage voor Sport in Lausanne. Het hof gaf hem uiteindelijk begin februari 2009 een schorsing van twee jaar, die duurde tot 9 mei 2010. Zijn eerste wedstrijd na de schorsing was de Ronde van San Juan. De wielerploeg waarvoor hij in het seizoen 2011 uitkwam na zijn schorsing was de Japans/Italiaanse ploeg D'Angelo & Antenucci-Nippo. Vanaf 2013 rijdt hij voor Lampre-Merida. Door de overstap naar dit team kon hij weer uitkomen in de belangrijke wedstrijden. Zo werd hij in 2014 de tweede Argentijn, na Juan José Haedo, die deelnam aan de Ronde van Frankrijk. Na de vijfde rit hield hij het voor gezien, na diverse keren gevallen te zijn en laatste te staan in het algemeen klassement.
In 2016 werd hij aangetrokken door de Belgische Etixx-Quick Step ploeg. dat in 2017 verder ging als Quick-Step Floors. Hier ontwikkelde Max Richeze zich tot een sterke lead-out man in de sprinttrein voor de Colombiaanse sprinter Fernando Gaviria. Deze rol weerhield hem er echter niet van om ook zelf enkele overwinningen te behalen. Zo won hij onder andere etappes in de Ronde van Zwitserland 2016 en de Ronde van Turkije 2018. In 2019 behaalde Richeze drie jaar na zijn broer Mauro de nationale titel. In de straten van Santiago del Estero was hij de sterkste in de massasprint. Later dat jaar wist hij kopman van de Argentijnse selectie ook de op de Pan-Amerikaanse Spelen te scoren. Na een selectieve wedstrijd bleef Max Richeze de Mexicaan Ignacio Prado voor in een sprint van een klein groepje. Bryan Gómez uit Colombia vervolledigde het podium.
In 2020 ruilde de Argentijn Quick Step na vier seizoenen in voor UAE Team Emirates. Hier werd hij herenigd met Fernando Gaviria die de overstap al een seizoen eerder maakte. Richeze tekende er een contract voor twee jaar. Initieel werd dit contract niet verlengd. Echter, door blessure van Álvaro Hodeg besloot de ploegleiding het contract van Richeze met enkele maanden te verlengen. De Ronde van Italië 2022 zal zijn afscheidswedstrijd worden.
Richeze was ook actief als baanwielrenner. Zijn belangrijkste overwinning op de piste boekte in 2013 als lid van de Argentijnse selectie ploegenachtervolging. Samen met Walter Pérez, Eduardo Sepúlveda en zijn jongere broer Mauro, werd hij Pan-Amerikaans kampioen. Op datzelfde tornooi won hij tevens ook nog de scratch. Gedurende zijn carrière als pistier behaalde hij ook nog medailles op de Zuid-Amerikaanse -en Pan-Amerikaanse Spelen.
Palmares Baanwielrennen Jaar 25px AK 25px P-AK 25px WK 20px OS WB OverigElite 2002 km Zuid-Amerikaanse Spelen: km ploegsprint 2003 km geen deelnames tussen 2004 en 2012. 2013 ploegenachtervolging scratch 2014 2015 13e ploegenachtervolging Pan-Amerikaanse Spelen: ploegenachtervolging
Wegwielrennen
2004 2e etappe A Vuelta Ciclista Lider al Sur 2005 Circuito del Porto 2006 1e etappe Ronde van Langkawi 2007 2e etappe Ronde van Langkawi 4e etappe Ronde van Trentino 18e en 21e etappe Ronde van ItaliëNa schorsing van Alessandro Petacchi 1e etappe Ronde van Luxemburg 2008 2e etappe Ronde van San Luis 5e etappe Ronde van de Sarthe 6e* en 7e etappe Ronde van Turkije 2011 Proloog Ronde van Kumano 1e, 6e en 7e etappe Ronde van Slowakije 2012 20px Pan-Amerikaans kampioen op de weg, Elite 2e etappe Ronde van Japan 1e etappe Ronde van Kumano 1e, 5e en 6e etappe Ronde van Servië 1e, 7e, 8e en 10e etappe Ronde van Venezuela 2e en 3e etappe Ronde van Hokkaido Eindklassement Ronde van Hokkaido 2016 1e etappe Ronde van San Luis (TTT) 3e etappe Ronde van Zwitserland 2017 6e en 7e etappe Ronde van San Juan 2018 4e etappe Ronde van San Juan 1e etappe Ronde van Turkije Pan-Amerikaans kampioenschap op de weg, elite 2019 20px Argentijns kampioen op de weg, Elite Pan-Amerikaanse Spelen, wegrit
Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Ploegen 2006 – Caramica Panaria-Navigare 2007 – Caramica Panaria-Navigare 2008 – CSF Group Navigare 2009 – CSF Group-Navigare (tot 15-2) 2011 – D'Angelo & Antenucci-Nippo 2012 – Team Nippo 2013 – Lampre-Merida 2014 – Lampre-Merida 2015 – Lampre-Merida 2016 – Etixx-Quick Step 2017 – Quick-Step Floors 2018 – Quick-Step Floors 2019 – Deceuninck–Quick-Step 2020 – UAE Team Emirates 2021 – UAE Team Emirates 2022 – UAE Team Emirates
Categorie:Argentijns wielrenner Categorie:Argentijns baanwielrenner Categorie:Argentijns olympisch deelnemer