thumb|250px|Gojūon, de klassieke indeling van hiragana en katakana
Kana is de verzamelnaam voor de twee syllabische schriften van het Japans:
Hiragana (平仮名 in kanji, ひらがな, in hiragana) Katakana (片仮名 in kanji, カタカナ, in katakana)
Naast kana kent het Japans nog een schrift, het kanji, dat is overgenomen uit het Chinees.
Gebruik Katakana wordt vaak gebruikt om namen en woorden waar geen kanji voor is te schrijven, om leenwoorden te schrijven en vrouwennamen te vormen. Verder worden losse klanken met katakana geschreven.
Met hiragana worden woorden geschreven als de schrijver het kanjiteken van dat woord niet kent, om werkwoordsvormen te vormen of als er wordt verwacht dat de lezer het kanjiteken misschien niet zal herkennen.
Kana wordt ook gebruikt om voor minder gebruikte kanjitekens de uitspraak aan te geven (furigana).
Tabellen Twee tabellen die de Japanse kana rangschikken. Dit zijn de reguliere kana, bekend als gojūon en de gepalataliseerde kana, bekend als: yōon. In de tabel staan zowel de hiragana- als de katakana-karakters met rōmaji-transliteraties in de transliteratiesystemen: Kunrei-shiki en Hepburnsysteem; eveneens wordt een transcriptie gegeven in het IPA. Tevens worden de kana met dakuten en handakuten weergegeven in de tabel.
Gojūon met (han)dakuten
Yōon met (han)dakuten
Het Japanse syllabarium In onderstaande tabel staat het traditionele Japanse syllabarium, bekend als gojūon. Elke 'lettergreep' in de gojūon is ook een mora. Elke mora kan worden geschreven met een hiragana- of een katakana-karakter.
Zie ook Furigana
Externe link Kana-oefening
Categorie:Japans schrift