De United States Army, ook U.S. Army, is de landmacht van de Verenigde Staten. Het is het oudste onderdeel van de Amerikaanse strijdkrachten. Het kent zijn oorsprong in het Continentaal Leger dat werd opgericht ten tijde van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog in 1775.
De Unites States Army valt onder de United States Department of the Army, een van de drie militaire takken van het Amerikaanse ministerie van defensie. De President van de Verenigde Staten is als Commander in Chief eindverantwoordelijk voor alle strijdkrachten.
Inclusief reservisten komt de totale geüniformeerde mankracht van de U.S. Army op ongeveer een miljoen soldaten waarmee het veruit het grootste onderdeel is van de Amerikaanse strijdkrachten. Daarnaast is ruim een kwart miljoen burgers werkzaam bij de U.S. Army.
Missie De U.S. Army wordt in sectie 3062 van deel 10 van het Amerikaans wetboek aangeduid als het land-gebonden onderdeel van de Amerikaanse strijdkrachten. Het doel wordt gesteld als zijnde: Bewaren van de vrede en veiligheid en verdediging van alle Amerikaanse grondgebieden. Ondersteuning van nationale besluitvorming Implementeren van nationale doelstellingen Verslaan van naties die met agressieve acties de veiligheid van de Verenigde Staten in gevaar brengen.
Geschiedenis Oprichting links|miniatuur|Slag bij Yorktown - 1781 Het Continentaal Leger werd opgericht op 14 juni 1775 door het Tweede Continentaal Congress waarin de dertien Amerikaanse koloniën waren verenigd in hun wens voor onafhankelijkheid. Het doel van het Continentaal Leger was strijden voor die onafhankelijkheid tegen Groot-Brittannië. De eerste commandant van het nieuw opgerichte leger was de latere president George Washington. De leidinggevenden in het Continentaal Leger bestonden in eerste instantie voornamelijk uit voormalige Britse soldaten die veel van hun Britse militaire gebruiken met zich meenamen. Later in Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog kwamen er dankzij o.a. Franse hulp ook andere Europese invloeden in het Continentaal Leger. Soldaten vanuit meerdere Europese staten sloten zich aan bij de Amerikanen. Een van de bekendste was Friedrich Wilhelm von Steuben, een Pruissische officier met veel ervaring op het gebied van tactiek en organisatie.
Het Continentaal Leger heeft meerdere open veldslagen gevoerd tegen de Britten maar bediende zich ook van zogenaamde uitputtingsoorlogsvoering door met snelle, korte aanvallen de Britten op cruciale punten te verzwakken. Er waren overwinningen in Trenton (New Jersey) en Princeton (New Jersey) maar er werden ook verliezen geleden in New York en Philadelphia. Uiteindelijk zou de Slag bij Yorktown (1781) beslissend blijken en het einde van de oorlog inluiden.
Toen de onafhankelijkheid een feit was er enkele jaren onenigheid over het nut van een actief leger. Na een initiële ontmanteling van het leger werd in 1791 het Legioen van de Verenigde Staten opgericht dat wederom de bescherming van alle Amerikaanse staten tot doel had. Vijf jaar later werd het omgedoopt tot de huidige naam, United States Army. Het Amerikaans Congres besloot in 1798 dat het leger uit 10.000 soldaten moest bestaan, een getal dat een jaar later werd opgehoogd tot 30.000.
Negentiende Eeuw
Oorlog aan de frontier miniatuur|Slag bij New Orleans, recht Generaal Andrew Jackson - 1812 De oorlog van 1812 was de laatste keer dat de Amerikanen en de Britten tegenover elkaar zouden staan en er waren geen duidelijk winnaars en verliezers. De Amerikanen wisten Canada niet te veroveren maar wisten wel de lokale indianenstammen te verslaan en zo het noordwestterritorium in te nemen. De Britten werden meerdere keren verslagen en verdreven uit enkele steden die zij hadden ingenomen. In 1815 werd vrede gesloten waarbij de grondgebieden van de twee mogendheden werden hersteld naar de situatie voor 1812 en de Amerikanen toestemming kregen zich te vestigen in het noordwestterritorium.
Een van de grootste campagnes tegen de indianen vond plaats in Florida waar de Seminolen vanaf 1818 bijna 40 jaar weerstand boden tegen het Amerikaanse leger. Na drie oorlogen was de lokale bevolking verslagen en konden de overgebleven indianen verhuisd worden naar Oklahoma. Veelgebruikte technieken tegen indianenstammen zoals het vernietigen van de wintervoorraad (in Florida is geen winter) of het smeden van allianties met andere stammen (er waren geen andere stammen in Florida) konden niet worden toegepast wat leidde tot een langgerekt conflict.
De grootste impact aan de westelijke frontier had de Mexicaans-Amerikaanse Oorlog van 1846 tot 1848 waar de Amerikaanse overwinning zorgde voor een grote verschuiving van de Mexicaanse grens richting het zuiden. Delen van wat nu Californië, Nevada, Utah, Colorado, Arizona, Wyoming en New Mexico zijn werden onderdeel van de Verenigde Staten.
Amerikaanse Burgeroorlog links|miniatuur|Slag bij Gettysburg, keerpunt in de Amerikaanse Burgeroorlog - 1863 De Amerikaanse Burgeroorlog zorgde voor een belangrijk splitsing in de Amerikaanse strijdkrachten. Een groot deel van de U.S. Army soldaten en officieren afkomstig uit de zuidelijke staten werden gerekruteerd voor het leger van de Geconfedereerde Staten van Amerika. Wat overbleef van de U.S. Army vocht voor de Unie, ook wel de Noordelijke staten genoemd. In geen ander conflict zijn meer Amerikaanse soldaten gesneuveld. In totaal lieten 620.000 mannen en vrouwen het leven in de oorlog die uiteindelijk door de Noordelijke staten gewonnen werd.
Twintigste Eeuw Ten tijde van de Mexicaanse Revolutie werd de U.S. Army ingezet om de zuidelijke grens met Mexico te bewaken. In 1916 viel Pancho Villa, een bekende rebellenleider, Columbus (New Mexico) aan. Hij werd verdreven en de Amerikanen gingen de grens met Mexico over voor vergelding. Dit leidde tot de Pancho Villa-expeditie die uiteindelijk onsuccesvol was.
Eerste Wereldoorlog miniatuur|Twee U.S. Army soldaten rennen richting Duitse bunker - ca. 1917-1918 De Verenigde Staten gingen actief deelnemen aan de Eerste Wereldoorlog in 1917 en sloten zich aan bij de alliantie van de Geallieerden. Amerikaanse troepen werden naar het Westfront gestuurd om te strijden tegen de troepen van het Duitse Rijk. Met de wapenstilstand en uiteindelijke vrede in 1918 begon de U.S. Army zich weer terug te trekken van Europese bodem. De gevechten in de Eerste Wereldoorlog werden een belangrijk leerschool in de modernisatie van de Amerikaanse strijdkrachten en legden een basis voor de deelname aan de Tweede Wereldoorlog.
Tweede Wereldoorlog links|miniatuur|U.S. Army Eerste Divisie land op Normandië tijdens D-day - 6 juni 1944 In 1939 telde de U.S. Army naar schatting tussen de 174.000 en 200.000 actieve soldaten, minder dan bijvoorbeeld Portugal toentertijd. Met het aantreden van Generaal George Marshall als Army Chief of Staff in 1939 werd er een modernisatie en uitbreiding van het grondleger in werking gezet. Dit ter voorbereiding van een mogelijke oorlog met Duitsland dat op zijn eerste werkdag de oorlog had verklaard aan Polen.
Het duurde uiteindelijk tot december 1941 totdat de Amerikanen onderdeel werden van de Tweede Wereldoorlog na de Japanse aanval op Pearl Harbor. De daaropvolgende vier jaar zouden ongeveer 11 miljoen Amerikanen deel uitmaken van de diverse oorlogsactiviteiten. In Europa was de U.S. Army onder andere betrokken bij de herovering van Noord-Afrika, Sicilië en Italië. Zowel aan D-day, 6 juni 1944, als de daaropvolgende bevrijding van het Europese vasteland leverde de U.S. Army een grote bijdrage. In Azië vocht het U.S. Army samen met de United States Marine Corps om eilanden in de Grote Oceaan te veroveren op de Japanners.
Na de overgaven van zowel Japan en Duitsland werden in beide landen U.S. Army troepen gestationeerd als onderdeel van een bezettingsmacht. Twee jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog werd de oorlogsvoering in de lucht, die tot dan toe deel uitmaakte van de U.S. Army, afgesplitst en werd de United States Air Force opgericht.
Koude oorlog Met de opdeling van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog ontstond een oost-west-verdeling in de wereld die leidde tot de Koude Oorlog. Tegelijkertijd werd de U.S. Army actief in de Koreaanse Oorlog wat ervoor zorgen dat het aantal actieve soldaten flink werd uitgebreid zodat de Europese bondgenoten beschermd konden blijven. In Europa werd het aantal divisies verhoogd van een naar vier waarmee honderdduizenden troepen op Europese bodem bleven. Hoewel een aanval van de Sovjet-Unie uitbleef zou de U.S. Army pas in de jaren 90 de stationering in Europa significant afschalen.US Army TRADOC (16 september 2015). "Perkins discusses operationalizing the Army Operating Concept". YouTube. Geraadpleegd 14 juli 2020
De Koreaanse oorlog kwam voort uit de geplande annexatie van Zuid-Korea door Noord-Korea in juni 1950. De Sovjets trokken hun handen van het conflict en dit liet Amerika de kans om in het conflict te stappen. Met goedkeuring van de Verenigde Naties gingen honderdduizenden Amerikaanse soldaten naar Korea. Na drie jaar en de inmenging van China werd in juli 1953 een wapenstilstand afgesproken en werd de grens op de originele plek hersteld.
1960-1970 miniatuur|Amerikaanse soldaten vallen Vietcong-positie aan tijdens Vietnamoorlog - 1966 De Vietnamoorlog wordt vaak gezien als het dieptepunt voor de Amerikaanse strijdkrachten. Hoewel er geen grote veldslagen verloren werden hadden de Amerikanen geen passend antwoord op de guerrilla-tactieken van de Vietcong en het Noord-Vietnamese Leger. Er was in de Verenigde Staten grote weerstand tegen de oorlog waardoor veel meer gebruikgemaakt moest worden van dienstplichtigen omdat er niet genoeg professionele soldaten zich aanmeldden. Begin jaren 70 begon de Amerikaanse defensieleiding met het afbouwen van de betrokkenheid in de Vietnamoorlog waarna in 1975 een einde kwam aan het langdurige conflict.
1970-1990 De hoogstgeplaatste militair binnen de U.S. Army, Chief of Staff generaal Creighton Abrams, besloot in de nasleep van de Vietnamoorlog om enkele grote veranderingen aan te brengen in de structuur van de U.S. Army door middel van zijn Army Total Force Policy. Tot dan toe waren er drie aparte onderdelen: het reguliere onderdeel (Regular Army), de Nationale Garde (Army National Garde) en de reservisten (Army Reserve). Deze drie opereerden relatief zelfstandig en werden door Abrams veel nauwer vervlochten waardoor de Regular Army niet meer op missie kon worden gestuurd zonder inmenging van de andere twee onderdelen. Dit zou volgens Abrams moeten voorkomen dat de U.S. Army op missies wordt gestuurd waarvoor geen draagvlak is onder de bevolking.
De jaren 80 waren voornamelijk een periode van herorganisaties binnen de U.S. Army. De dienstplicht werd afgeschaft en met de vrijwillige soldaten werd meer gefocust op training en technologie. In de defensietop werden ook veranderingen doorgevoerd door middel van de Goldwater-Nichols Act waardoor eenduidig leiding kon worden gegeven aan de verschillende onderdelen van de Amerikaanse strijdkrachten.
in 1989 stond Duitsland aan de vooravond van haar hereniging en liep de Koude Oorlog op zijn einde. Dit leidde tot het besluit de mankracht van de U.S. Army behoorlijk omlaag te brengen. Uiteindelijk werden er plannen gemaakt om het aantal manschappen met 23% te verminderen, van 750.000 naar 580.000. Voor potentiële vertrekkers werden zaken als vervroegd pensioen en andere voordelen in het vooruitzicht gesteld.
1990-2000 miniatuur|M1 Abrams tanks tijdens operatie Desert Storm - 15 februari 1991