Het Argentijns voetbalelftal is een team van mannelijke voetballers dat Argentinië vertegenwoordigt in internationale wedstrijden en competities. Het land werd driemaal wereldkampioen, won zestien keer de Copa América, eenmaal de Confederations Cup en tweemaal goud op de Olympische Spelen. Het heeft een grote rivaliteit met buurland Uruguay. De interlands tussen deze twee landen zijn de vaakst gespeelde van alle interlands tussen FIFA-leden. Daarnaast zijn ook Brazilië, Engeland en Duitsland bijzondere rivalen voor de Argentijnen.

Galerij

Prestaties op eindrondes

Confederations Cup FIFA Confederations CupJaarRonde 1992Winnaar1e220071 1995Tweede2e311153 1997Niet gekwalificeerd 1999 2001 2003 2005Tweede2e52211010 2009Niet gekwalificeerd 2013Totaal1 titel3/9105322214

Wereldkampioenschap voetbal

Argentinië behoort tot de meest succesvolle nationale voetbalteams in de geschiedenis van het wereldkampioenschap voetbal. Het land nam voor het eerst deel aan het WK in 1930 en heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een vaste waarde op het hoogste internationale podium. Argentinië staat bekend om zijn technisch vaardige spelers, aanvallende speelstijl en een sterke voetbalcultuur die internationaal grote invloed heeft gehad.

Het nationale elftal werd wereldkampioen in WK 1978, WK 1986 en WK 2022. Daarnaast bereikte Argentinië de finale in 1930, 1990, 2014 en 2026, waarmee het in totaal zeven WK-finales heeft gespeeld. De overwinning in 1986, onder leiding van Diego Maradona, en de wereldtitel in 2022, met Lionel Messi als aanvoerder, worden algemeen beschouwd als twee van de meest invloedrijke prestaties in de WK-geschiedenis.

Door de jaren heen heeft Argentinië zich consequent gepositioneerd als een van de sterkste landen binnen het internationale voetbal. Samen met landen als Brazilië, Duitsland en Italië behoort het tot de meest succesvolle landen op het wereldkampioenschap. Het land wordt op vrijwel ieder toernooi gerekend tot de kanshebbers voor de eindzege, mede door de combinatie van individuele klasse, tactische ontwikkeling en een lange traditie in het internationale voetbal.https://www.wk2026voetbal.nl/land/argentini%C3%AB

Wereldkampioenschap voetbalJaarRondeEindstand 1930Tweede2e5401189 1934Eerste ronde9e100123(kwal.) 1938Teruggetrokken 1950Teruggetrokken 1954Geen deelname 1958Groepsfase13e3102510(kwal.) 1962Groepsfase10e311123(kwal.) 1966Kwartfinale5e421142(kwal.) 1970Niet gekwalificeerd 1974Tweede ronde8e6123912(kwal.) 1978Winnaar1e7511154 1982Tweede ronde11e520387 1986Winnaar1e7610145(kwal.) 1990Tweede2e723254 199410e420286(kwal.) 1998Kwartfinale6e5311104(kwal.) 2002Groepsfase18e311122(kwal.) 2006Kwartfinale6e5320113(kwal.) 2010Kwartfinale5e5401106(kwal.) 2014Tweede2e751184(kwal.) 2018 Achtste finale 16e 411269 (kwal.) 2022 Winnaar 1e7421158 (kwal.) 2026 Tweede 2e8701198 (Kwal.)Totaal3 titels19/2394521726171109

Copa América Zuid-Amerikaans kampioenschap overzichtJaar Ronde/positie 1916Tweede2e312072 1917 Tweede2e320153 1919 Derde3e310277 1920 Tweede2e312043 1921Winnaar1e330050 1922Vierde4e421163 1923Tweede2e320166 1924Tweede2e312044 1925Winnaar1e4310114 1926Tweede2e4211143 1927Winnaar1e3300154 1929Winnaar1e330091 1935Tweede2e320185 1937Winnaar1e6501145 1939Niet deelgenomen 1941Winnaar1e4400102 1942Tweede2e6501216 1945Winnaar1e6510225 1946Winnaar1e5500173 1947Winnaar1e7610284 1949 Niet deelgenomen 1953 1955Winnaar1e5410186 1956 Derde3e530253 1957Winnaar1e6501256 1959Winnaar1e6510195 1959Tweede2e4310195 1963Derde3e63121510 1967Tweede2e5401123Copa América overzichtJaar Ronde/positie 1975Groepsfase5e42021741979Groepsfase8e4112761983Groepsfase6e413054 1987Vierde4e411254 1989Derde3e723224 1991Winnaar1e7610166 1993Winnaar1e624064 1995Kwartfinale5e421186 1997Kwartfinale5e412143 1999Kwartfinale8e420266 2001Niet deelgenomen 2004Tweede2e6411166 2007Tweede2e6501166 2011 Kwartfinale7e413052 2015Tweede2e6330103 2016Tweede2e6510182 2019Derde 3e631276 2021Winnaar1e7520123 2024Winnaar1e651091Totaal16 titels44/482081324333483183

Olympische Spelen JaarRondePos.GSWGVDVDT 1908Niet deelgenomen 1912 1920 1924 1928Tweede2e5311257 1936Niet deelgenomen 1948 1952 1956 1960Kwartfinale7e320164 1964Groepsfase10e201134 1968Niet gekwalificeerd 1972 1976 1980Niet deelgenomen 1984Niet gekwalificeerd 1988Kwartfinale8e411245 1992Niet gekwalificeerd 1996Tweede2e6321136 2000Niet gekwalificeerd 2004Winnaar1e6600170 2008Winnaar1e6600112 2012Niet gekwalificeerd 2016Groepsfase11e311134 2020Groepsfase10e311123Totaal2 titels9/253522678031

FIFA-wereldranglijstFIFA-ranking 199419951996199719981999200020012002200320042005200620072008200920102011201220132014201520162017201820192020202120222023 15px 10 15px 7 15px 22 15px 17 15px 5 15px 6 15px 3 15px 2 15px 5 15px 5 15px 3 15px 4 15px 3 15px 1 15px 6 15px 8 15px 5 15px 10 15px 3 15px 3 15px 2 15px 2 15px 1 15px 4 15px 11 15px 9 15px 7 15px 5 15px 215px 1

Geschiedenis Beginjaren Hoewel het voetbal reeds in 1867 geïntroduceerd werd in Argentinië werd het nationale elftal pas in 1901 gevormd. De eerste wedstrijd werd op 16 mei 1901 gespeeld in en tegen buurland Uruguay en werd met 2-3 gewonnen. De eerste jaren werden enkel vriendschappelijke wedstrijden gehouden tegen andere teams van Zuid-Amerika. De tweede wedstrijd van het elftal was opnieuw tegen Uruguay en eindigde in een klinkende 0-6 overwinning. In de beginjaren waren clubs als Lomas Athletic en Alumni hofleverancier van de nationale ploeg. De eerste wedstrijd met een inzet volgde in 1905, toen de Copa Lipton opgericht werd. Een bekerwedstrijd tussen Uruguay en Argentinië die tussen 1905 en 1992 29 keer gespeeld werd, Argentinië won 17 keer. In 1906 won de club de Copa Lipton voor het eerst en dat jaar ook de Copa Newton, een gelijkaardig bekercompetitie die 27 keer gespeeld werd tussen 1906 en 1976 en ook 17 keer gewonnen werd. In 1916 begon het Zuid-Amerikaans kampioenschap, een equivalent van het EK. Argentinië was gastland en er werd gespeeld in Buenos Aires en Avellaneda. Argentinië versloeg Chili met 6-0 en speelde gelijk tegen Brazilië en Uruguay, dat de eerste kampioen werd.

thumb|links|220px|Argentijns elftal als Zuid-Amerikaans kampioen in 1921. In 1921, toen Argentinië opnieuw gastland was, won het land zijn eerste kampioenschap. Argentinië won alle drie de wedstrijden en liet geen enkele goal binnen. Sterspelers waren Américo Tesoriere, Pedro Calomino en topschutter Julio Libonatti.

Olympische goal Op 2 oktober 1924 speelde Argentinië een vriendschappelijke interland tegen aartsrivaal Uruguay. Na vijftien minuten spelen maakte Cesáreo Onzari een goal vanuit een hoekschop zonder dat een andere speler de bal raakte. Door het feit dat Uruguay de olympische kampioen was van dat jaar werd deze goal de Gol Olímpico genoemd. 52.000 toeschouwers woonden de wedstrijd bij. Deze bijnaam wordt nog steeds aan een dergelijke goal gegeven. In 1925 werd de club opnieuw thuis Zuid-Amerikaans kampioen. Hoogtepunt was een 4-1 overwinning op Brazilië. Manuel Seoane werd met 6 doelpunten topschutter. Twee jaar later werd het team opnieuw kampioen, voor het eerst nu niet in het thuisland, maar in Peru.

Internationaal succes thumb|Team dat in 1928 de zilveren medaille won op de Olympische Spelen Het eerste grote internationale toernooi voor het land waren de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam. Voor de invoering van het WK stonden de Olympische Spelen gelijk aan het WK en had het voetbal er ook veel meer aanzien dan de bijrol die het nu speelt op de Olympische Spelen. Na een verpletterende 11-2 overwinning op de Verenigde Staten, werden ook België (6-3), en Egypte (6-0) afgedroogd. In de finale trof het land de buren van Uruguay, en de verdedigende kampioen. Na een 1-1 gelijkspel verloor Argentinië de replay en ging met de zilveren medaille naar huis.

thumb|left|220px|Elftal dat in 1930 tegen Mexico speelde op het WK. In 1929 was Argentinië opnieuw gastland van het Zuid-Amerikaanse kampioenschap en kon ook nu weer winnen. De finale werd gespeeld in het Estadio Gasómetro tegen Uruguay. De meeste spelers zouden ook een jaar later op het allereerste WK staan. Het WK werd georganiseerd in buurland Uruguay en er was geen kwalificatie voor nodig. De belangrijkste spelers van dit eerste WK waren Ángel Bossio, Juan Botasso, Attilio Demaría, Ramón Muttis, Juan Evaristo, Adolfo Zumelzú, Luis Monti, Natalio Perinetti, Carlos Peucelle, Guillermo Stábile en Francisco Varallo. Na overwinningen op Frankrijk, Mexico en Chili stootte het elftal door naar de halve finale, waar de Verenigde Staten met 6-1 verslagen werden. Op 30 juli 1930 stond het land in de eerste WK-finale tegen de eeuwige rivaal Uruguay, dat met 4-2 de eerste wereldbeker won en na twee olympische titels op rij de terechte kampioen was. De Argentijn Guillermo Stábile was wel de topschutter van het toernooi met 8 doelpunten.

Op het volgende WK in Italië vier jaar later was er geen groepsfase maar rechtstreeks uitschakeling, waardoor het toernooi al na één wedstrijd eindigde voor het land. Zweden versloeg hen met 3-2.

Lange afwezigheid Nadat buurland Uruguay zijn eigen titel al niet meer verdedigde in 1934, omdat er weinig Europese landen afgezakt waren naar het eerste WK, liet Argentinië verstek gaan in 1938, omdat Frankrijk de organisatie toegewezen kreeg en niet Argentinië, waardoor het toernooi voor de tweede keer op rij in Europa plaatshad. Door de Tweede Wereldoorlog vonden er in 1942 en 1946 geen wereldbekers plaats. Door een conflict met buurland Brazilië bleef het land ook thuis voor het WK in 1950 en ook in 1954 nam Argentinië niet deel. Door deze lange afwezigheid en het feit dat er dus geen kwalificatie- en groepswedstrijden gespeeld werden, tikte het aantal caps voor de internationals niet aan. Legendarische spelers als Herminio Masantonio, José Manuel Moreno, Adolfo Pedernera, Ángel Labruna, Norberto Méndez, Juan Carlos Muñoz, Félix Loustau en Alfredo Di Stéfano hebben daardoor allen maar een beperkt aantal wedstrijden voor hun land gespeeld. In het Zuid-Amerikaans kampioenschap zegevierde Argentinië van 1937 tot 1957 wel zeven keer, van 1939 tot 1960 onder leiding van coach Guillermo Stábile.

In 1951 speelde het land voor de eerste keer tegen Engeland, de moeder van het voetbal. Engeland won op Wembley met 2-1. Twee jaar later volgde een nieuwe wedstrijd in Buenos Aires die Argentinië won met 3-1. Ernesto Grillo scoorde er een wereldgoal en werd een held in zijn thuisland.

Van Los Carasucias tot de ramp van Zweden thumb|Los Carasucias: Corbatta, Maschio, Angelillo, Sívori en Cruz. Het elftal dat in 1957 de Copa América won versloeg Colombia met 8-2 en won ook de andere wedstrijden met redelijk verschil. Alhoewel ze in de laatste wedstrijd de boot ingingen tegen Peru eindigden ze toch eerste met tien punten. De aanvalslinie, gevormd door Omar Oreste Corbatta, Humberto Maschio. Antonio Angelillo, Omar Sívori en Osvaldo Cruz was erg vermaard en wordt nog steeds herinnerd door de media en voetbalfans als Los Carasucias (The Dirty Faces).

Op het WK in 1958 maakte het land na 24 jaar zijn rentree. Coach Stábile riep sterren Sívori, Maschio en Angelillo niet op omdat ze in de Italiaanse competitie speelden. Ondanks goede spelers als Amadeo Carrizo, Pedro Dellacha, José Ramos Delgado, Oreste Corbatta, Ángel Labruna en José Sanfilippo miste het team toch ervaring en ging roemloos onderuit in de eerste ronde. Tegen Tsjecho-Slowakije kreeg het land zelfs een 6-1 pandoering (een van de zwaarste nederlagen in de WK-historie). Deze slechte prestatie werd thuis El desastre de Suecia genoemd (de ramp van Zweden).

Overgang