De Begreep Fabel (vun latiensch: fabula Vertellen, Sage) meent en in Versen oder Prosa verfaat Vertelln mit belehrende Afsicht, in de Deerter, Planten oder anner Fabelwesen minschliche Egenschapen hebben. De Dramatik vun de Fabelhanneln teelt op en belehrende Slusspointe, en Moral, hen.
As Schöpper vun de europäschen Fabeln gellt Äsop, den sin Wark över Phaedrus, Babrios un Avianus Ingang in dat medelollerlich Europa funn. Fabelliteratur etableerte sik vör allen in de Tied vun'n Humanismus. Ok in Indien geev dat Fabeln (Pancatantra).
Wichtige Fabeldichter sünd Hans Sachs, Jean de La Fontaine, Jean-Pierre Claris de Florian, Christian Fürchtegott Gellert oder Magnus G. Lichtwer ween. Gotthold Ephraim Lessing billt den Afsluss vun de klassische düütsche Fabeltraditschon. In Russland weer Iwan Krylow een vun de wichtigsten Fabeldichter.
Fabelnamen
In de Deerfabeln hebbt de Fabeldeern all en charakteristisch Fabelnaam.
Fabelnamen in de germansche Fabeltraditschon
Aadboor - Stork Adelheid - Goos Äugler - Kniepen Bellyn - Widder Bokert - Bever Boldewyn - Esel Bruun - Boor Ermelyn - Vosssch Gieremund - Wulfsch Grimbart - Grevel Henning - Hahn Hinze - Kater Isegrim - Wulf Hinze - Kater Kratzefuß? - Hohn Lamp - Haas Lütke - Kraan Lynx - Luks Markart - Häher Martin - Aap Merkenau - Kreih Murner - Katt Nobel - Leuw Petz - Boor Pflückebeutel? - Raav Reynke - Voss Tybbke - Aant Wackerlos - Hund
Kategorie:Literatur