mini|Freddie Hubbard in dat Johr 1976 Frederick Dewayne „Freddie“ Hubbard (* 7. April 1938 in Indianapolis; † 29. Dezember 2008 in Sherman Oaks, Kalifornien) weer en US-amerikaansch Jazz-Trompeter.
Werdegang In sien Jöögd speel Hubbard mit ünnerscheedlich Musikern in Indianapolis, dorto tellen ok Wes Montgomery un de sien Bröers. He hett Musik in sien Heimatstadt studeert un gung denn nah New York.
Hubbard sien Loopbahn fung 1958 in New York City an. Dor hett he mit Ornette Coleman (up de sien Album Free Jazz: A Collective Improvisation), John Coltrane (up de sien Album Ascension 1965), Eric Dolphy (mit den he 18 Maand tosommen leevt hett un vun de he dat „intervallische“ Spelen mit Sprüngen vun twee Oktaven lehrt hettHubbard bi den Blind-Test in Rondo Magazin 2001), Slide Hampton, J. J. Johnson, Philly Joe Jones, Quincy Jones (Soundtrack to den Film The Pawnbroker vun Sidney Lumet), Oliver Nelson as ok Sonny Rollins tosommen arbeit un wurr dör sien Tosommenspeel mit Art Blakey un de sien Jazz Messengers 1961 bit 1964 bekannt. Hubbard speel bi Blue Note Records 1960 bit 1965 acht Alben as Bandleader in as ok achtundtwintig as Sideman. De meesten vun disse Upnahmen gellen hüüd as Klassiker. 1970 hett hüm sien füürige, melodische Improvisatschoon un sien herutragend Technik as en vun de führend Trompeter vun sien Tiet maakt; allerdings broch hüm en Reeg vun kommerziell orienteert Smooth-Jazz-Alben ok negative Kritiken in.
Völ vun sien Platten hemm ganze Generatschoonen vun Trompetern beeinfloot. Stilistisch hemm sück de Veröffentlichungen vun Hubbard deelwies in’n Hard-Bop-, deelwies in’n Fusion-Lager bewegt. Ut chronologisch Perspektive speegeln sien Plattenveröffentlichungen de Entwicklung vun den Jazz vun’n Hard Bop över dat „free“ Speel in den 60er-Johren hen to’n elektrischen Sound vun de 70er-Johren wedder.Joachim-Ernst Berendt, Günther Huesmann: Das Jazzbuch. 2011, S. 322. Dat Album The Hub Of Hubbard (MPS 1970) mit Stücken as The Things We Did Last Summer (vun Jule Styne) gellt as Meesterwark vun den Jazz. Dat in Villingen an‘n 9. Dezember 1969 upnommen Album, produzeert vun Joachim Ernst Behrendt, weer en „Nebenprodukt“ vun de dormalig Europatournee. Sien woll bekanntsten Warken sünd de bi CTI Records rutkommen Fusion-Alben Red Clay van 1970 un dat California Concert van 1971, bi dat he mitwarkt hett. Doröver herut is dat ünner dat sülvig Label herutbrocht Album First Light to nöömen, för dat he 1973 den Grammy in de Kategorie „Best Jazz Performance by a Group“ kreeg. De kongenialen Arrangements un Orchestratschonen för Kamerorchester stammen ut de Fedder vun den Arrangeur und Komponisten Don Sebesky.
Mit Wayne Shorter, Herbie Hancock, Ron Carter un Tony Williams, den Liddmaaten vun dat berühmt tweet Miles Davis Quintett, bill hee siet 1976 de Gruppe V.S.O.P., de ok in Europa up Tournee weer un mehrere Alben inspeelt hett.
En Lippenreet an de Böverlipp mit ansluutend Infektschoon (de Verdacht vun en Lippenkarzinom hett sück nah en Biopsie nicht bestätigt) hett hüm af 1993 för lang Tiet in sien künstlerisches Wirken daalhaalen. Mit dat Album „New Colors“ (2001), dat he mit dat New Jazz Composers Octet um David Weiss inspeelt hett, gelung hüm en Comeback an dat Flögelhorn (dat weniger Lippenspannung bruukt).
Freddie Hubbard is an’n 29. Dezember 2008 an Hartverseggen in en Krankenhuus in Los Angeles storven, wo he in’n November vun dat Johr wegen en Hartinfarkt inleefert wurrn weer.
Uttekungen 1994 Big Band and Jazz Hall of Fame 2006 NEA Jazz Masters Fellowship. 2009: Down Beat Jazz Hall of Fame
Diskografie (Utwahl) Alben ünner eegen Naam 1960: Open Sesame (Blue Note) 1961: Goin’ Up (Blue Note) 1961: Hub Cap (Blue Note) 1961: Minor Mishap (Black Lion) 1961: Ready for Freddie (Blue Note) 1962: Hub-Tones (Blue Note) (mit Jimmy Spaulding) 1962: The Artistry of Freddie Hubbard (Impulse!) 1962: Ballads (Blue Note) 1963: The Body And The Soul (Impulse) 1964: Breaking Point (Blue Note) 1965: Blue Spirits (Blue Note) 1965: The Night Of The Cookers (Blue Note) 1966: Backlash (Atlantic) 1968: High Blues Pressure (Atlantic) 1969: A Soul Experiment (Atlantic) 1970: The Black Angel (Blue Note) 1970: Red Clay (CTI) (mit Herbie Hancock, Joe Henderson) 1970: Straight Life (CTI) 1970: The Hub of Hubbard (MPS) – Reissue remastered 2016 bei Edel Germany 1971: First Light (CTI) (mit Ron Carter, George Benson, Airto Moreira, Jack DeJohnette, Hubert Laws) 1971: Sing Me a Song of Songmy (Rhino/Wea UK) 1972: Sky Dive (CTI) 1973: In Concert; Keep Your Soul Together (CTI) 1975: Polar AC (CTI) 1975: Liquid Love (CBS) 1976: Echoes of Blue (Atlantic) 1977: Bundle of Joy (Columbia) 1978: Super Blue (Columbia) 1979: The Love Connection (Columbia) 1980: Pinnacle: Live & Unreleased from Keystone Korner (Resonance Records) 1981: Back to Birdland (M&K Realtime) 1981: Outpost (Enja) 1981: Keystone Bop: Sunday Night / Friday And Saturday (Prestige) 1982: Ride Like the Wind (Elektra/WEA) 1982: Born to Be Blue (Pablo Records. Inc.) mit Harold Land 1982: Rollin’ (MPS) 1983: Sweet Return (mit Lew Tabackin, Joanne Brackeen, Eddie Gomez, Roy Haynes) 1985: Gettin’ It Together (mit Curtis Fuller, Yussef Lateef) 1985: The Freddie Hubbard / Woody Shaw Sessions (Blue Note) 1988: Feel The Wind (Timeless) 1989: Topsy (Enja) 1990: Bolivia/Limelight (Limelight) 1991: At Jazz Jamboree Warszawa '91 – A Tribute To Miles 1991: Live At Fat Tuesday’s (Limelight) 1999: Above & Beyond 2001: New Colors (Hip Bop) 2004: Jazz Moods: Hot (CTI) 2008: On the Real Side (Times Square) 2009: One of a Kind (Arkadia) 2019: At The Club Vol 1 (Sleepy Nights Records) 2019: Get Set (Angel Heyer Records) 2021: Dig This! – Live Boston 1973 (MCBN Broadcast)
As Sideman Ornette Coleman Free Jazz: A Collective Improvisation 1960 Tina Brooks True Blue 1960 Eric Dolphy Outward Bound 1960 Hank Mobley: Roll Call 1961 Oliver Nelson The Blues and the Abstract Truth 1961 Dexter Gordon Doin Alright 1961 Art Blakey: Mosaic 1961 Bill Evans: Interplay 1962 Herbie Hancock: Takin’ Off, Blue Note 1962 Art Blakey & the Jazz Messengers: Free for All 1964 Eric Dolphy Out to Lunch 1964 Herbie Hancock: Empyrean Isles 1964 Herbie Hancock: Maiden Voyage 1965 Bobby Hutcherson: Dialogue 1965 John Coltrane Africa/Brass 1961, Ascension 1965 Sonny Rollins East Broadway Rundown 1966 Herbie Hancock V.S.O.P, 1977 Kirk Lightsey Temptation 1987
Compilation 1972: The Baddest Hubbard – An Anthology Of Previously Released Recordings (CTI Records) 2008: The Complete Jazz Heritage Society Recordings (Jazz Heritage Society) 2022: The Complete Freddie Hubbard Blue Note & Impulse Studio Sessions (Mosaic Records)
Literatur Richard Cook, Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz Recordings. 8. Auflage. Penguin, London 2006, ISBN 0-14-102327-9. Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford University Press, New York 1999, ISBN 0-19-532000-X. Wolf Kampmann (Hrsg.), unter Mitarbeit von Ekkehard Jost: Reclams Jazzlexikon. Reclam, Stuttgart 2003, ISBN 3-15-010528-5.
Weblinks
Freddie Hubbard bi AllMusic (engelsch) Indrag bi Discogs (engelsch)
2006 NEA Jazz Master Freddie Hubbard Jessica Erin Fisher: Frederick Dewayne (Freddie) Hubbard. Indrag in Encyclopedia of Indianapolis, Juni 2021. Freddie Hubbard in de Datenbank vun Find a Grave Nahroop Ralf Dombrowski: Zum Tod von Freddie Hubbard – Grenzenlos geläufig. In: Spiegel Online vom 30. Dezember 2008.
Enkeld Nahwiesen
Kategorie:Mann Kategorie:Börger von de USA Kategorie:Boren 1938 Kategorie:Storven 2008 Kategorie:Jazzmusiker