mini|Joseph Stiglitz (2012) Joseph Eugene „Joe“ Stiglitz (* 9. Februar 1943 in Gary, Indiana) is en US-amerikaansch Wertschapswetenschapler un Perfesser an de Columbia University. He weer van 1997 bit 2000 Chefökonom vun de Weltbank un van 2011 bit 2014 Präsident vun de International Economic Association. Stiglitz is en Vertreder vun den NeukeynesianismusAlvaro Cencini, Macroeconomic Foundations of Macroeconomics, Routledge, 2012, ISBN 978-1-134-38224-8, S. 42 un kreeg 2001 för sien Arbeiten över dat Verhältnis vun Informatschoon un Märkten tosommen mit George Arthur Akerlof un Andrew Michael Spence den Nobelpries för Wertschapswetenschapen.
Leven Stiglitz stammt ut en jöödsch Familie; sien Vader weer Versekerungsvertreder, sien Moder Lehrerin. Tonächst studeer he Mathematik, denn Wertschapswetenschapen. 1964 kreeg he an dat Amherst College sien B. A., denn hett he sien Doktertitel an dat Massachusetts Institute of Technology (MIT) maakt, wo he up Robert Merton Solow un Paul Anthony Samuelson drapen is. Bi en Forschensupneholt an de University of Cambridge hett he sück mit Joan Robinson un Nicholas Kaldor anfrüend. En wiedere Forschensupenholt in Nairobi hett hüm mit den wertschaplichen Problemen in Entwicklungslännern vertroot.Philip Plickert: . In: Frankfurter Allgemeine Zeitung. 6. Oktober 2008.
An de Yale University weer he van 1970 bit 1974 Perfesser för Wertschapswetenschap, dornah an de Stanford University (1974–1976, 1988–2001), de University of Oxford (1976–1979) un de Princeton University (1979–1988). He wurr Liddmaat vun de Europääsche Akademie vun de Wetenschapen un KünsteEuropean Academy of Sciences and Arts: un ünner annern de American Academy of Arts and Sciences (1983), de National Academy of Sciences (1988) un de British Academy (1993). To Tiet is he Perfesser an de Columbia University in‘ Norden vun ManhattanWebsteed vun Joseph Stiglitz: Curriculum Vitae (PDF; 382 KB) un gifft ebenso an de franzöösch Elitehoochscholen École polytechnique un Sciences Po Paris Ünnerricht.
1993 wurr he Liddmaat in‘ Raad vun de Wertschapsberader vun US-Präsident Bill Clinton, de sien Raatsvörsitt he van 1995 bit 1997 inneharr. 1997 wessel he as Chefökonom to de Weltbank. Meenungsverscheedenheiten över deren Kurs hemm 2000 to Sien Rückträe führt. Stiglitz leit dat Brooks World Poverty Institute vun de University of Manchester,Brooks World Poverty Institute: Joseph Stiglitz is Vörsitter vun dat Committee on Global ThoughtCommittee on Global Thought: an de School of International and Public Affairs vun de Columbia University un grünn de Initiative for Policy Dialogue in’ Juli 2000.Initiative for Policy Dialogue: IPD Key Individuals – Joseph Stiglitz. Kiek ok: Initiative for Policy Dialogue in de engelsch Wikipedia
2008/2009 hett Stiglitz de vun Miguel d’Escoto Brockmann, den Präsidenten vun de Generalversammlung vun de Vereente Natschonen, inberopen Commission of Experts on Reforms of the International Monetary and Financial System (kört: Commission on Financial Reforms) leit, de 2009 hör Vörslääg to en Reform vun dat internatschonale Finanzsystem vörleggt hett.United Nations Non-Governmental Liaison Service: NGO Consultation on the Commission of Experts on Reforms of the International Monetary and Financial System mit Final Report (PDF; 353 kB) un Summary (PDF; 286 kB) 2008 övernehm Stiglitz den Vörsitt vun en Arbeitsgrupp to dat Verbetern vun dat Meeten vun wertschaplich Leistung un sellschopplich Fortschritt.Commission on the Measurement Of Economic Performance and Social Progress: Disse Arbeitsgrupp weer vun den Präsidenten vun Frankriek, Nicolas Sarkozy up den Weg brocht wurrn. De Afslussbericht vun de Stiglitz-Sen-Fitoussi-Kommission wurr in‘ September 2009 vörleggt un sall Impulse up de Rebeeden Volkswertschapliche Gesamtrechnung, Umweltindikatoren as ok Meeten vun Levensqualität un Nahhollen Entwicklung geven.
He is Mitbegrünner vun dat Enn‘ Oktober 2009 grünnd Institute for New Economic Thinking (INET), um nee Denkansätze för de Volkswertschapslehre zu entwickeln.Olaf Storbeck: George Soros: Millionen-Angriff auf etablierte VWL. In: Handelsblatt. 3. November 2009
Stiglitz weer Liddmaat vun en Komitee to Uparbeiten vun de Panama Papers un to Reform vun den Finanzsektor vun Panama, hett sien Liddmaatschap Anfang August 2016 aber beend, nahdem bekannt wurr, dat de Regeeren vun Panama beafsichtigt, den Afslussbericht wegen de nicht wünscht Ergevnisse nich bekannt to maaken.Prominente Experten verlassen Panama-Komitee, Zeit Online, 6. August 2016, afropen an‘ 7. August 2016
Stiglitz is Vader vun dree Kinner. Siet 2004 is he in dart Ehe mit Anya Schiffrin verheiraadt, de in de School of International and Public Affairs vun de Columbia-Universität arbeit un dor dat Journalismus-Programm leiten deiht.
Forschung un Warken Överblick En breeder Apenlichkeit bekannt wurr he dör sien Book Die Schatten der Globalisierung, en scharp Kritik an de Politik vun de Weltbank un den Internatschonalen Währungsfonds un dat Finanzministerium vun de USA.Kiek dorto Gregory Palast: The IMF’s Four Steps to Damnation. In: The Observer. 29. April 2001 (alternative Version: The Globalizer Who Came In From the Cold. 10. Oktober 2001; in düütsch Översetten: Von den Anklagen des früheren Chefökonomen der Weltbank bekommt man Stielaugen) Stiglitz is ok as Kritiker vun de Wertschapspolitik un anner Maatnahmen vun de US-Regeeren ünner George W. Bush hervörtreeden.
As en führen Forscher in de Mikroökonomie wurr he ok bekannt as Schriever vun dat Book Whither Socialism? („Wohin Sozialismus?“), in dat he Theorien to’n Fehlslag vun den Sozialismus in Osteuropa, to de Rull vun de asymmetrischen Informatschoon in den Märkten as ok to Fehlannahmen över de Bedüüden vun den freen Markt in en kapitalistischen Marktwertschap dorleggt. De Rull vun de asymmetrischen Informatschoon bild ebenfalls en Swoorpunkt in de anner mikroökonomischen Forschungen vun Stiglitz.The Sveriges Riksbank Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel 2001, Joseph E. Stiglitz - Biographical Wegen de groot Rull vun ünnerscheedlich InformatschonenBruce C. Greenwald & Joseph E. Stiglitz: "Externalities in Economies with Imperfect Information and Incomplete Markets", Quarterly Journal of Economics 90, May 1986, 229–264. (PDF; 2,96 MB), S. 229 un Externalitäten kummt dat demnach ahn wiedere Ingreep in den Markt meest to Gliekgewichtssituatschonen de dat Pareto-Optimum entspreeken. De Theorie vun de ratschonal Verwachten is nah Upfaaten vun Stiglitz to düchtig vun de Realität, to’n Bispeel vun dat Verhollen vun Minschen in Finanzmärkten, weg. Se harr wollt o dat Verkloren vun eenig Saakverhollen bidragen, he kritiseert aber wu universal de Theorie brukkt wurrd.There is no invisible hand, The Guardian, 20. Dezember 2002
In sien Book Die Roaring Nineties, in dat sück Stiglitz meest blots up en Bestandsupnahm un kritisch Utnannersetten mit de US-Wertschap (to’n Bispeel Enron) beschränkt, sleiht he staatliche Ingreep in dat Marktgeschehen vör. Stiglitz hett sück aber ok up de düütsch Volkswertschap betrucken un en staatliche Nahfragepolitik, en keynesiaansch Konzept, naheleggt.
Die Chancen der Globalisierung In Die Chancen der Globalisierung beoordeelt Stiglitz de oogenblickliche Form vun de Globalisierung as all in Die Schatten der Globalisierung as negativ. In‘ Ünnerscheed to eenig anner Globalisierungskritikern sütt he aber nich de Globalisierung an sück as schlecht an, wiel he hapen deiht, „dass wir die Globalisierung so organisieren können, dass sie ihren Versprechen eher gerecht wird“.Die Chancen der Globalisierung. S. 335. Dorto hörrt för hüm vörrangig dat Bekämpen vun de Armoot in de Entwicklungslännern.
In dat Book befaat sück Stiglitz vör allen mit de ökonomisch Aspekten vun de Globalisierung un eerst in dat afsluuten Kapitel mit hör zentralen politischen Aspekten. He stellt en List vun de „wichtigsten Elemente eines Reformpakets auf“.Die Chancen der Globalisierung. S. 349.
De Hööftforderung vun Stiglitz is en Stimmrechtsänderung bi den Internatschonaler Währungsfonds un de Weltbank, wiels de Entwicklungslänner to minn vetreeden sünd un de USA bi den IWF as eenzig Liddmaat faktisch en Vetorecht hemm. Buterdem moot sien Ansicht nah de Repräsentatschoon verännert wurrn, dormit nich blots de Finanz- un Hannelsminister de Entscheedungen in de Gremien bestimmen. Todem mooten bi Verhandlungen Vertreeder „der am wenigsten entwickelten Länder, der kleinen Agrarexporteure und so weiter“Die Chancen der Globalisierung. S. 350. vertreeden ween.
En anner Forderung vun hüm is de Reformeeren vun dat System vun de Weltwährungsreserven, dat mit sien Fokusseeren up den US-Dollar in Form vun de Schatzwessel (t-bills) to’n Scheitern veroordeelt weer. De tonehmen Verschulden würr dorto führen, dat de US-Dollar sien Funktschoon as Weltreservewährung up Düer verleesen moot. Anner Währungen, wohrschienlich de Euro, würrn disse Funktschoon ersetten, dat Problem vun dat Konsumdefizit dormit aber immer blots bit to den eegen Tosommenbröök lösen.
De Hebel vun disse Problematik is nah sien Dünken de „Unwiderstehlichkeit günstiger Kredite für Politiker“ in Form vun Schatzbreef. De Lösung besteiht luut hüm in de Inführen vun en „Weltdollar“, de vun en „Institution unter der Federführung der Staatengemeinschaft“ nah sozialen Maatstaffen utgeven wurrn muss. „Diese eine Initiative könnte mehr als jede andere dazu beitragen, die Globalisierung zu einer echten Erfolgsgeschichte zu machen.“Die Chancen der Globalisierung. S. 334. En ähnlichen Gedankengang findt man, as Stiglitz anmarkt, ok all bi John Maynard Keynes.Die Chancen der Globalisierung. S. 307–334.
Ok de Arbeitswies vun de internatschonalen Institutschonen muss verbetert wurrn. He fordert ünner annern mehr Apenheit, wiel disse „Institutionen weniger transparent sind als die demokratischen Regierungen ihrer Mitgliedstaaten.“Die Chancen der Globalisierung. S. 351.
Wiedere Forderungen sünd „verbesserte Regeln für die Lösung von Interessenkonflikten“, „breitere Mitspracherechte“, de „Ausbau der Fähigkeit von Entwicklungsländern zur echten Teilhabe an der Entscheidungsfindung“ un de „Ausbau der Rechenschaftspflicht“ vun de internatschonalen Institutschonen. He kritiseert hier, dat woll evalueert wurrd, dat aber vun Mitarbeitern vun den IWF oder de Weltbank dörführt wurrd. „Diese Aufgabe sollte vielmehr den Vereinten Nationen übertragen werden.“Die Chancen der Globalisierung. S. 352. Wiederhen fordert Stiglitz en unafhängig global Gericht un en betere Dörsetten vun internatschonalen Rechtsnormen.
Dormit de Globalisierung en Wohlstand för all schaffen kann, fordert Stiglitz en neen globalen Sellschoppsverdrag, de ünner annern en faire Hannelsordnung hett. De Entwicklungslänner söllt „Zugang zu Wissen“ un to prieswerten levensrettenden Medikamenten kriegen. Ok „ihr traditionelles Wissen (moot) berücksichtigt“ wurrnDie Chancen der Globalisierung. S. 354.. De Industrielänner mussen ok hör Toseggen, 0,7 % vun dat Bruttoinlandsprodukt in de Entwicklungshülp to geven, inhollen.
Positschoon vun Stiglitz to de Finanzkrise In‘ März 2009 hett Stiglitz de Regeeren vun Barack Obama för hör Plaan to dat Beheven vun de Banken- un Finanzkrise kritiseert. Dat weer völ schlimmer, as en Verstaatlichung vun dat Bankensystem, nämlich „Ersatzkapitalismus – die Privatisierung der Gewinne und die Verstaatlichung der Verluste“.Joseph E. Stiglitz: Op-Ed Contributor – Obama’s Ersatz Capitalism. In: The New York Times. 31. März 2009. Düütsch Översetten: Wirtschaftskrise: Obamas Ersatzkapitalismus. In: Frankfurter Rundschau. 7. April 2009. He hett ok vun en Sozialismus für Reiche snackt.Joseph E. Stiglitz in en Bidrag för dat Project Syndicate, Amerikas Sozialismus für Reiche, 8. Juni 2009