In’r Phonetik is eun Koronal, auk Koronaal schrieven, eun Kosonant, de man artikuleert, met’n röögsamen un bewegliken Vörstück van’r Tungen. Man kann de koronalen Konsonanten indeulen in de Apikale, de eun mit’n Topp van’r Tungen artikuleert, de Laminal, de dür dat Anrögen van’r Tungenkante an’n Kiusen artikuleert werrn, de Subapikale, wo man de Tunge öhre Unnersiede briukt, den Liut to artikuleern.Ladefoged, Peter; Maddieson, Ian (1996). The Sounds of the World's Languages. Oxford: Blackwell. ISBN 0-631-19814-8.
De Artikulatschoonssteden van’n koronalen Konsonnanten sind interdental, dental, alveolar, postalveolar, alveopalatal un retroflex. Articulatiepunten van coronalen zijn onder andere de dentaal, alveolaar, postalveolaar en retroflex.
Borns
Kategorie:Artikulatschoonstied Kategorie:Konsonant