De Ross Sea Party weer en Deel vun de Endurance-Expeditschoon van 1914 bit 1917 ünner de Leiden vun Ernest Shackleton. De sien Plaan weer dat, den antarktischen Kontinent to dörqueren. Wiel dat nich mögelk weer, utreckend Vörräte mittoführen, sull en tweet Schipp en ünnerstüttend Grupp to'n McMurdo-Sund transporteeren, de Ross Sea Party. Deren Upgaav weer dat, en Reeg vun Depots över dat Ross-Schelfies entlang de all fröher bruukt Südpolarroute över den Beardmore-Gletscher antouleggenDe Route weer vun Shackleton sülvst 1908/09 up de Nimrod-Expeditschoon un vun Scott 1911/12 up de Terra-Nova-Expeditschoon bruukt wurrn, wat nah eenig Unglücksfällen un binnere Spannungen ok reckt wurr.
Disse Spood wies sück aber nahderhen as vergevens, wiel de Hööftexpeditschoon vun Shackleton nich lannen kunn un de Endurance in't Ies vun de Weddell-See körtdrückt wurr – de transkontinentale Marsch funn nie nich statt. Vergleeken mit de apenlich Upmarksomkeit, de Skackleton sien as heroisch upfaat Fehlslag tomöötbrocht wurr, wurr de Ross Sea Party meest nich beacht, wat hör de Ökelnaam „Shackleton’s Forgotten Men“ („Shackleton sien vergeeten Mannlüüd“) inbroch.
Mannschap För en kumplett Mannschapslist kiek hier thumb|Wild (links), Joyce (rechts) un vermootlich Richards Shackleton hett Aeneas Mackintosh to'n Baas vun de Ross Sea Party mömmt, nahdem he tonächst versöcht harr, de Admiralität to övertüügen, hüm en Marinemannschap to gevenn.Huntford, S. 371 Mackintosh weer as Shackleton ok en ehmaliger P&O-Offizier, de an de Nimrod-Expeditschoon deelnommen harr, bit sien Insatz dör en Unfall to Enn' gung, bi de he sien rechte Oog verlor.Ernest Shackleton: The Heart of the Antarctic, Heinemann 1911 S. 52–53 En wiedere Nimrod-Veteran, Ernest Joyce, de sien Antarktiserfohren mit Robert Falcon Scott sien Discovery-Expeditschoon anfungen harr, sull sück um de Sledden un de Hunnen kümmern. Joyce weer en umstreeden Persönlichkeit, beschreeven as „eine seltsame Mischung aus Betrug, Extravaganz und Befähigung“,Huntford, S. 194 aber he harr Shackleton bi fröheren Expeditschonen mit sien Arbeit bi de Depotanlaag beindruckt. Ernest Wild, en Seemann vun de Royal Navy mit twintig Johren Deensterfohren, wurr up Raat vun sien ansehn Bröer Frank Wild hin upnommen, de up de Endurance as Vertreder vun Shackleton tätig weer.
Eenige vun de Instellungen wurrn verhältnismäßig överielt vörnommen, wiel eenige Liddmaaten in Australien kört vör Affohrt vun de Aurora in de Antarktis dör den eklatanten Geldmangel hör Vertroen in de Expeditschoon verloren harrn, kiek ok ünnern. Joseph Stenhouse (1887–1941), en klüftig jung Offizier vun de British India Steam Navigation Company, wurr in letzt Minüüt to'n Eersten Offizier vun de Aurora nömmt.Tyler-Lewis, S. 32 En Kuriosum weer Reverend Arnold Spencer-Smith, en Preester vun de Scottish Episcopal Church un fröherer Lehrer, de as Ersatz för en vun de Originalliddmaaten an Bord nommen wurr, de in den Eersten Weltkrieg gahn weer.Huntford, S. 412–13 Victor Hayward, en Londoner Finanzangestellter, wurr trotz sien Unerfohrenheit as allgemeen Assistent mitommen, anschienend, wiel he dorup vörbereit weer, „alles zu tun“.Tyler-Lewis, S. 50
Ofschons de Ross Sea Party mit de Anlaag vun dat Depot en bestimmten Updrag harr, wurr, as dat so begäng weer, en wetenschaplich Team mitführt, um biologische, meteorologische un magnetologische Forschungen dortoführen. De leiden Wetenschapler weer Alexander Stevens, en schottisch Geoloog un fröherer Theologiestudent.Tyler-Lewis, S. 41 John Cope, en 21 Johr olt Cambridge-Afsolvent weer de Bioloog vun de Grupp; later wurr he ok Schippsdokter. Twee wiedere Wetenschapler wurrn in Australien instellt, de Chemiker Keith Jack un de Physiker Dick Richards. De sien Nominalgehalt vun een Pund Sterling pro Week weer för de Verhältnisse temelk leeg.
Tietverluste in Australien As Mackintosh un de Karn vun de Expeditschoon in den laat Oktober 1914 in Sydney ankeemen, um hör Expeditschoon vörtobereiten, stunnen se unverwacht chaotisch Umstännen tegenöver, de vun Shackleton torüchlaaten wurrn weern. De Tostand vun de Aurora leet nich to, dat dat Schipp affohren kunn un dat Kloormaaken vun dat Schipp muss mit bedüüdend mehr Geld betallt wurrn, as annommen. Shackleton harr anschienend de Bedingungen falsch verstahn, ünner de he dat Schipp köfft harr,Vun Douglas Mawson, de kört tovör vun sien eegen Antarktisexpeditschoon torüchkommen weer un Mackintosh befunn, dat en praktisch vullstännig Renoveeren notwennig weer.Tyler-Lewis, S. 45 Tosätzlich harr Shackleton de för Mackintosh verfügbaren Geldmittel vun £ 2.000 up £ 1.000 minneseert un hett vun hüm verwacht, de Differenz dör dat Sammeln vun Spenden un dör Upnahm vun en Hypothek up dat Schipp to överbrücken.Tyler-Lewis, S. 46
Günner in Australien, verjaagt dör de Probleme, in de Shackleton dit entscheeden Element vun sien Plaan torüchlaaten harr, hemm en utreckend Geldmenge insammelt, um de Expeditschoon an't Leven to hollen. Allerdings sünd mehrere Liddmaaten vun Mackintosh sien Grupp torüchtreeden, wiel se hör Vertroen in dat Ünnernehmen verloren harrn. Eenige vun de in letzt Minüüt funnen Ersatzlüüd weern ok wirklich nich jüst hoochspezialiseert: De Funker Lionel Hooke etwa weer en Elektrikerlehrling, de 18 Johr olt weer. En anner weer de Sportler, Avendürer un latere Jagdfleeger Irvine Gaze, en Cousin vun Spencer-Smith, de as en wiedere „allgemeener Assistent“ mitnommen wurr.Tyler-Lewis, S. 267–268
Trotz all de Schwierigkeiten hett man aber so groot Fortschritte maakt, dat de Aurora an' 15. Dezember 1914 ut Sydney nah Hobart utloopen kunn, wo se an' 20. Dezember ankeem, um letzte Waren ud Ööl uptonehmen. An' 24. Dezember, dree Week nah den plaanten Termin, segel de Aurora denn in Richt Antarktis un keem an' 16. Januar 1915 vör de Ross-Insel an, woruphen de Lüüd de Küstenbasis an dat Kap Evans inrichten dee, wo Scott sien olt Hööftquartier leegScott harr an dat Kap Evans en groot Ünnerkunftshütt för sien Terra-Nova-Expeditschoon van 1910-1913 upricht. En Lagerschuppen, 21 Kilometer wieder südlich an' Hut Point, weer för sie fröhere Discovery-Expeditschoon (1901–1904) baut wurrn. Hut Point wurr vun all nahfolgen Expeditschonen as Stüttpunkt bruukt.
Eerste Saison 1914/15 thumb|Vun de beid Teams vun de Expeditschoon bereist RoutenWeddell Sea Party: Root: Reis vun de Endurance Geel: Drift vun de Endurance fangen in dat Packies Gröön: Drift vun dat Ies nordwärts nah den Ünnergang vun de Endurance Blau: Reis vun de James Caird nah Südgeorgien Türkis: Shackleton sien beafsichtigt Route dör de Antarktis. See The Daily Telegraph, March 25, 1916.Ross Sea Party: Orange: Reis vun de Aurora in de Antarktis Rosa: Rückfohrt vun de Aurora Bruun: Anlaag vun de Depots
Eerste Depotanlaag Januar-März 1915 Ut Sörg, dat Shackleton de Dörqueren in dissen eersten Sömmer ünnernehmen kunn, hett Mackintosh beslooten, sofort Depots an' Minna Bluff un bi 80° S antoleggen, bevör de Winter rinbreeken dee. De würrn Shackleton dat Överlevensminimum paratstellen. De to laat Ankunft vun de Aurora in de Antarktis geev hör blots wenig Tiet för dat Wehnen vun de Hunnen un de Lüüd un führ to överielt Entscheeden. Ernest Joyce, de Mann mit de gröttste Antarktiserfohren, weer för en vörsichtiger Vörgahn un forder en Tiet to Wachten vun mindst een WeekM&J Fisher, S. 400 Joyce hett seggt, dat Shackleton hüm de alleenige Kontroll över Sleddenfohrten geven harr,Bickel, S. 38 en Ansicht, de Mackintosh torüchwiesen un later as unbegrünnd henstellen dee,Tyler-Lewis, S. 260 aber dat Thema bleev en Strietpunkt tüschen de beid un weer för de Eenheit vun de Grupp hinnerlich.
Nahdem sück Mackintosh dörsett harr, is an' 24. Januar 1915 de eerste vun dree Gruppen up dat Schelfies upbraken, de beid annern sünd an den folgen Dag losgahn. Bald weern sück Joyce un Mackintosh uneenig doröver, wu wiet nah Süden man de Hunnen mitnehmen sull. Joyce wull de nich wieder as to'n Minna Bluff mitnehmen, um de Deerten nich ahn Not to belasten, aber Mackintosh hett beslooten, dat se wegen de Iel bit up 80° S mitkommen würrn.Huntford, S. 412 En wiedere Rückslag weer de völlige Unmögelkeit, Waren mit Motorsledden to bewegen.Dit weer en normale Erfohren bi fröhen Antarktisexpeditschonen, etwa de Nimrod-Expeditschoon 1907-1909 oder Scott sien Terra-Nova-Expeditschoon 1910-1913 Ofschons de Depots letztendlich de Traditschoon folgendNah de Opdecken dör Scott sien Discovery-Expeditschoon wurrn an' Minna-Bluff all vun Shackleton up de Nimrod-Expeditischoon as ok vun Scott up de Terra-Nova-Expeditschoon Lager anleggt. an' Bluff un up 80° S leggt wurrn, weer de Operatschoon all tosommen sehn nich spoodriek. Nich all vörsehn Göder harrn de Depots reckt,Vun 100 kg Nehren un Heizööl, de up 80° brocht wurrn sullen, wurrn blots 60 kg tatsächlich inlagert – Tyler-Lewis, S. 92 buterdem weern all teihn Hunnen, de man up de Reis mitnommen harr, up de Rückfohrt storven. As sück all Mannschapen an' 25. März an' Hut Point weer drapen deen, weern de Mannlüüd zuff un harrn Verfreesen, an dat Vertroen in Mackintosh weer stark sunken. De Tostand vun dat Packies in' Sund hett de Rückreis nah Kap Evans unmögelk maakt, so dat man tietwies fastseet un dwungen weer, dat beste ut de Bedingungen to maken un sück för Frischfleesch un Heizööl (ersett dör brennboren Blubber) up de Robben to verlaaten. Eerst an' 1. Juni kunn man nah Kap Evans wiederfohren.
Dat wurr eerst later bekannt, dat Shackleton in en Breef, de he an' 5. Dezember 1914Dat weer de Dag, an de de Endurance Südgeorgien in Richt Weddellmeer verlaaten harr ut Südgeorgien an Ernest Perris vun den Daily Chronicle schickt harr, ok seggt harr, dat en Dörqueren in disse Saison nich mögelk ween weer. Mackintosh harr dorvan Bescheed hemm sullt, doch „the cable was never sent“ („dat Telegramm wurr nie nich send“).Tyler-Lewis, S. 214–215 De eerste Depotanlaag-Saison un de Anstrengungen weern also gar nich nödig ween.
De Verlust vun de Aurora As Mackintosh to dat Schelfies upbraken is, leet he de Aurora ünner dat Kommando vun den eersten Offizier Stenhouse torüch, de sien dringendste Upgaav dat weer, en sekeren Ankerplatz to finnen, de in Övereenstimmen mit de Instruktschonen vun Shackleton an Mackintosh nich südlich vun de Erebus-Gletschertung tüschen Hut Point un Kap Evans liggen drüff,Huntford, S. 420John King Davis hett later seggt, dat de Anwiesen in' Sinn vun de Sekerheit vun dat Schipp harrn nich beacht wurrn sullen. Tyler-Lewis, S. 225 vermoodlich, um den Gebruuk as Mannschapsquartier nich to erschweren un um Shackleton sien Plääns nich to dörkrüüzen, nah de Ankunft vun sien Grupp ut de Antarktis uptobreeken.Wieder in' Süüden weer dat Ies later upbraken De Söök aber weer en lang un gefährlich Perzess, un dat düer mehrere Week, bit dat Schipp seker vör Kap Evans verankert weer. Nah en letzt Fohrt nah Hut Point an' 11. März, wo man veer fröhe Torüchkehrer upnehm, hett man de Aurora vör Kap Evans verankert un hett de infreesen laaten.
In de Nacht vun den 7. Mai hett en swoor Storm de Aurora ut hör Verankerung reeten un hett hör mit dat Ies up See dragen. Manövrierunfähig un mit dör den Iesdruck kört wurrn Ruder kunn dat Schipp nich weer nach Kap Evans torüchkehren. Versöök, de Küstengrupp antofunken, gungen ok scheef. In dat Ies fangen, is de Aurora rut up dat Rossmeer un den Südlichen Ozean dreeven, bevör se an 12. Februar freekam un slussendlich ab' 2. April 1916 Neeseeland recken dee.Kiek Shackleton: South, Koort 20 för een Historie vun de Drift vun dat Schipp
Improvisatschoon