duum|Paul VI. (1967) rahmenlos|Ünnerschrift vun Paul VI. mini|Wappen vun Paul VI. Paapst Paul VI. (börgerlich Giovanni Battista Enrico Antonio Maria Montini; * 26. September 1897 in Concesio bi Brescia; † 6. August 1978 in den päpstlichen Sömmersitt Castel Gandolfo) weer van 1963 bit 1978 nah dat Tellen vun de Kark de 262. Paapst vun de röömsch-kathoolsch Kark. Wegen sien präägend Rull för den Verloop vun dat Tweet Vatikaansch Konzil, sien Beslussfaaten un dat Ümsetten vun dat wat dor entscheeden wurrn is, gellt he för so eenig Lüüd as eegentlich „Konzilspaapst“. Wohrscheinlich hett kien enkelt anner Paapst jemals en so umfaaten karklich Gesettgeven dörsett, wenn ok de gesamte Neefaaten vun dat nahkonziliare Gesettbook (Codex Iuris Canonici) eerst 1983 publizeert wurr.
Paapst Franziskus hett Paul VI. an'n 19. Oktober 2014 selig spraaken un an'n 14. Oktober 2018 hillig spraaken. Sien Gedenkdag in de Liturgie is de 26. September.
Leven Karklich Werdegang mini|Giovanni Battista Montini al Kardinal-Arzbischop vun Mailand (1956) Giovanni Battista (Giambattista) Montini weer de Söhn vun en Zeitungsverlegger un Politikers. Sien Studien hett he in Mailand un Rom maakt un de mit den juristischen un theologischen Doktergrad afslooten.
Nah en kört Arbeit in de Pfarrseelsörg hett he in Rom de Päpstliche Diplomatenakademie besöcht. Siet 1922 hett he in dat Staatssekretariat arbeit, wo he, afsehn vun en körten Tätigkeit an de Warschauer Nuntiatur, bit 1954 warken dee. Nebenamtlich weer he van 1925 bit 1933 Generalassistent vun den kathoolschen Studentenverband vun Italien (FUCI). In disse Funktschoon harr he ok Utnannersetten mit dat faschistisch Regime in Italien. Van 1937 an weer he as Substitut en enger Mitarbeiter vun Staatssekretär Pacelli, den lateren Pius XII., den he up sien Utlandsreisen geleiten dee. Wiels Montini sück nah den Dood vun Kardinalstaatssekretär Luigi Maglione 1944 as Substitut vorwegend den binnerkarlich Upgaven widmen dee, hett sück sien Kolleeg Domenico Tardini mit de karkenpolitisch Upgaven befaat. Dorbi stunn Tardini ehrder för de Tradition, wiels Montini för völ Lüüd all „de Tokunft“ dorstellen dee.
Pius XII. harr 1952 de Naams vun sien beid Mitarbeiter Montini un Tardini an de Tipp vun de nee Kardinalslist sett un harr dat in' Januar 1953 den dormals anwesenden Kardinälen in dat Konsistorium 1953 mitdeelt („Iam erant nomina in primis a Nobis scripta.“). Nahdem se aflehnt harrn, hett Pius XII. 1952 Montini un Tardini to Pro-Staatssekretären (beid ahn Bischopsrang un ahn Kardinalswürde) maakt. Montini, de in den Naam vun den Paapst faken Reden schreven un hollen harr, hett he twee Johr later nah den Dood vun Kardinal Ildefonso Schuster völlig överraschend as Arzbischof nah Mailand schickt. De Anlaat, dat he ut Rom entfernt wurrn weer, schienen Differenzen mit Pius XII. ween to hemm. Annern meenen, dat Pacelli sien bewährten Mitarbeiter bewusst pastorale Erfohrungen mitgeven wullt hett.De Weehn to'n Bischop kreeg he an' 12. Dezember 1954 in' Petersdom dör Kardinal Eugène Tisserant; de Paapst weer dör swoor Krankheit verhinnert, de sülvst to spennen, hett sück aber an de Fier mit en Anspraak över Funk bedeeligt.Andrea Lazzarini: Papst Paul VI. Sein Leben und seine Gestalt, Herder, Freiburg/Basel/Wien 1964 Montini hett sück nu mit all Kraft mit de Grootstadtseelsörg in de noorditalieensch Metropole befaat. Sien Hööftoogenmark gull dorbi de Arbeiterwelt un den Bau vun nee Karken in Mailand, woför he sien gesamt Privatvermögen hergeev.
Nah den Dood vun Paapst Pius XII. wurr Montini as „papabile“ hannelt, ofschons he nich Kardinal weer. Den Kardinalshoot kreeg he eerst an' 15. Dezember 1958 dör Johannes XXIII. un wurr dormit as Kardinalpreester mit de Titelkark Santi Silvestro e Martino ai Monti in dat Kardinalskollegium upnommen. Wiels dat Tweet Vatikaansch Konzil, bi de he Liddmaat vun de Kommission för de buterordentlichen Upgaven weer, hull sück Montini (weetend, wat för Risiken so en Konzil bargen dee) in de Apenlichkeit – un in de Konzilaula – upfallend torüch un hett blots tweemal to de versammelt Bischööp snackt. Achter de Kulissen hett he aber düchtig Övertüügensarbeit, wat de programmatische Gestaltung vun dat Konzil angung, leist. Johannes XXIII., de Montini bannig schätzen dee, harr den Konzil afsichtlich kien eng Richt vörgeven, dormit de en Eegendynamik entwickeln kunn. Dat wedderum führ ünner de Konzilsvaders to en anfänglich Richtlosigkeit. Montini hett dat schafft, disse kritisch Phase to överwinnen. Vun eenig Kardinälen wurr Montini all dordör as Nahfolger vun den all dormals kranken Johannes XXIII. ansehn.
Wiels dat Öllerspontifikats vun den swoor kranken Pius XII. harr Montini, wegen sien Nähe to'n linkel Flögel vun de italieensch Partei Democrazia Cristiana (um Amintore Fanfani) as „sozial-liberal“ verdächtigt, starke Gegner in de röömsch Kark un hör Umgeven. So hett he de dormals as innovativ ansehn Laienorganisatschoon Opus Dei ok gegen Aktivitäten vun führen, dormals integralistisch orienteert Jesuiten, ünnerstütt.
Pontifikat un Konzil Nah den Dood vun Johannes XXIII. an' 3. Juni 1963 is an' 19. Juni dat Kardinalskollegium to'n Konklave tosommentreden. All in den fievten Wahlgang an' 21. Juni wurr Montini to'n Paapst wählt (mit 65 vun 80 Stimmen, so Giulio Andreotti)Giulio Andreotti: Meine sieben Päpste. Begegnungen in bewegten Zeiten. Herder, Freiburg 1982. ISBN 3-451-19654-9. S. 124. un nehm den Paapstnaam Paul VI. an. De Krönungszeremonie funn an' 30. Juni up den Petersplatz statt. In dat Johr 1964 legg he de Tiara af un führ de blots noch in sien Wappen. Paul VI. weer de letzte Paapst, de mit en Tiara kröönt wurr.
An' 27. November 1970, den tweeten Dag vun sien letzt Utlandsreis dör Asien un Ozeanien, is Paul VI. in de philippiensch Hööftstadt Manila man blots knapp en Anslag mit en Mess dör en as Preester verkleedt, wahrschienlich dörnanner loopen kolumbiaanschen Kunstmaler entgahn. He wurr dorbi vun den lateren amerikaanschen Arzbischop Paul Marcinkus un sien Privatsekretär Pasquale Macchi rett. De Attentäter wurr in en psychiatrische Klinik inleefert.
Paul VI. harr weder de Volksdömlichkeit vun sien Vörgänger noch dat Charisma vun sien Nahfolger. Swächt dör Öller un Krankheit hett he besünners in de Laatphase vun sien Pontifikats immer mehr en Bild vun Hülpslosigkeit afgeven. In de Rückschau teknet sück aber mehr un mehr af, dat he dör sien Verzicht up traditschonelle Statussymbole (Baldachin, Pfauenwedel, Thronassistenten, Nobelgarde) as ok dör sien Ernstnehmen vun den Minschen un de sien Probleme to den modernsten Paapsten vun dat 20. Johrhunnert tellt. He hett völ Reformen verfügt, ahn dorvan groot Uphevens to maken. To dat Afschaffen vun de över 400 Johr düern Institutschoon vun den Index vun de verboden Böker reck 1965 en Nebensatz in de Anordnung to de Reform vun dat Hillig Offizium. mini|hochkant=1.1|Paapst Paul VI. bi den Tweeten Vatikaanschen Konzil
Paul VI. führ dat vun sien Vorgänger Johannes XXIII. inberopen Tweet Vatikaansch Konzil to' Enn. Das Konzil weer nah buten hen en groot Spood för de kathoolsch Kark, dor he Sülvstkorrektur vun Annersdenken positiv upnommen wurr.
Togliek weern aber ok nee Krisen to bestahn. De Paapst hett en Reeg vun de in dit Konzil anstött Reforemen, as de Liturgiereform to'n Enn brocht. Liberale Theologen bemängeln woll, dat de Paapst en dörgriepen Demokratiseeren vun de Kark energischen Wedderstand tomöötsetten dee. Dormit folg he dat „petrinische Prinzip“ vun sien Vorgänger, begreep den Gehorsam tegenöver dat karklich Amt as Vörutsetten vun den Dialog (Enzyklika Ecclesiam Suam van 1964). Ferner hett he dat Hillige Offizium reformieert un hett dorut de Kongregatschoon för de Gloovenslehre schafft. Mit sien Enzyklika Populorum progressio (1967) un dat Apostolisch Schrieben Octogesima adveniens (1971) hett he en wichtigen Bidrag to de Wiederentwickeln vun de kathoolsch Soziallehre leist.
De Apostoolsch Schrieven Marialis cultus (1974) un Evangelii nuntiandi (1975, in’ Ansluss an de Bischopssynode) hemm aktuelle theologische Entwicklungen upnommen un weern Utdruck vun en togliek moderner un starker ut de Bibel schöppen Verständnis vun de Marienverehrung un de Upgaav vun de karklich Verkündigung un Mission.
Umstreeden is in de Apenlichkeit bit hüüd de Enzyklika Humanae vitae, in de Paul VI. woll de Eegenverantwoorten vun de Öllern billigen dee, dat Veroordeelen vun künstlich Methoden vun de Empfängnisverhööden aber uprecht hull. De Enzyklika kreeg dordör en en besünner apenlich Upmarksokeit, as de Marktinführen vun de Antibabypill wenig Johren torüchleeg. Dorüm kreeg de Paapst vun de Gegner vun de Enzyklika den spöttischen Binaam „Pillen-Paul“http://kirchensite.de/index.php?myELEMENT=170236.
In disse Form nee weern de Pilgerreisen vun Paul VI. As he an’ 4. Dezember 1963, to’n Sluss vun de tweet Sitzungsperiood vun dat Tweete Vatikanum, de dorup nich vörbereite Kanzilvaders akünnigen dee, dat he van’ 4. bit 6. Januar 1964 en Ries in’t Hillige Land ünnernehmen wull, weer dat as en Dönnerslag. Denn siet 150 Johr (un um 1814 toletzt Pius VII. blots ünner den Dwang vun Napoleon) harr kien Paapst mehr italieensch Grund verlaaten. Un dat sull de eerste Pilgerfohrt ween, de je en Paapst in dat Hillige Land ünnernehm; noch dorto in en Tiet, as dit Territorium politisch hööchst umstreeden un gefährlich weer. Todem seeg dat ut, as wenn dat Protokoll vör de nich to lösen Upgaav stunn, de Vörbereiten in man blots veer Week dörtoführen. De Reis, de to de hillig Stäen in Israel un Jordanien führen dee, funn weltwiet Beachtung. In Jerusalem is he mit Patriarch Athinagoras vun Konstantinopel tosommendrapen, wat 1965 to dat Upheven vun de gegensiedig Exkommunikatschonen tüschen de Patriarchaten vun Konstantinopel un Rom führen dee. Mit disse Reis harr de kathoolsch Kark doröver herut faktisch den Staat Israel akzepteert.
Dat weer de Uptakt för völ Utlandsreisen vun Paul VI. un sien Nahfolger. Paul VI. hett noch 1964 Indien, 1967 Fátima un Istanbul, 1968 Kolumbien, 1970 ünner anner de Philippinen un Australien un all an’ 4. Oktober 1965 die UNO in New York besöcht. De Freedensappell vun den Paapst för de UNO hörrt to de an’ meesten beacht politisch Reden vun dat 20. Johrhunnert.
In dat Pontifikat vun Paul VI. fall ok en vörsichtig diplomatisch Öffnung den kommunistischen Staaten tegenöver. All an’ Rand vun de UNO-Vullversammlung harr dat en eerst informell Ünnerreden mit den sowjeetschen Butenminister Andrei Andrejewitsch Gromyko geven. In dat folgen Johr hett Gromyko offiziell um en Tosommenkunft mit den Paapst nahsöcht, to de dat an’ 27. April 1966 in’ Vatikan keem. Neben Gesprächen över de weltpolitische Gesamtlaag hett Paul VI. bi dit Drapen vör allen Religionsfreeheit in de Staaten vun den Ostblock forderts. In de folgen Johren hemm sück de Diplomaten vun den Hilligen Stohl und de Sowjetunion och fakener in Moskau as ok in’ Vatikan drapen. Dormit hett sück Paul VI. vun de strikt antikommunistisch Hollen siet Pius XII. afwendt, wornah Kuntakte mit de Sowjetunion un anner kommunistisch Staaten wietgahnd aflehnt wurrn. Teel vun den Paapst weer dat, dör de vörsichtig Annäherung den swooren Stand vun de kathoolsch Kark in’ Ostblock lichter to maken.
mini|hochkant|Paul VI. (1977)
An’ 1. Januar 1968 führ Paul VI. för dissen Dag för de Weltkark den Weltfreedensdag in.
An' 10. Juni 1969 weer Paul VI. in Genf. He hett dorbi Reeden hollen vör de internatschonale Arbeitsorganisatschoon ILO to'n Anlaat vun hör 50-johrig Bestahn un vör den Ökumeenschen Raat vun de Karken (Notre nom est Pierre.). Van' 31. Juli bit to'n 2. August 1969 hett Paul VI. Uganda besöcht; dat weer de eerste Afrikabesöök vun en Paapst.