De Oscars 1946 sünd an’n 7. März 1946 in Grauman’s Chinese Theatre in Los Angeles vergeven worrn. Dat weern de 18. Oscar-Vergaav, bi de de Filmen ut dat Vörjohr – also vun 1945 – ehrt worrn sünd. Disse Vergaav weer vun Bob Hope un James Stewart modereert.
De spoodriekste Film dat Johr weer The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende), de in veer Kategorien wunnen hett. An’n fakensten, neemlich acht mol, nomineert weer de Film The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien).
Kategorien (Winners un Nomineerte) Best Film Charles Brackett för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende) Joe Pasternak för Anchors Aweigh (dt.: Urlaub in Hollywood) Leo McCarey för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) Jerry Wald un Jack L. Warner för Mildred Pierce (dt.: Solange ein Herz schlägt) David O. Selznick för Spellbound (dt.: Ich kämpfe um Dich)
Best Speelbaas Billy Wilder för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende) Leo McCarey för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) Clarence Brown för National Velvet (dt.: Kleines Mädchen, großes Herz) Jean Renoir för The Southerner (dt.: Der Mann aus dem Süden) Alfred Hitchcock för Spellbound (dt.: Ich kämpfe um Dich)
Best Hööftdorsteller Ray Milland för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende) Gene Kelly för Anchors Aweigh (dt.: Urlaub in Hollywood) Bing Crosby för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) Gregory Peck för The Keys of the Kingdom (dt.: Schlüssel zum Himmelreich) Cornel Wilde för A Song to Remember (dt.: Triumph des Herzens)
Beste Hööftdorstellersche Joan Crawford för Mildred Pierce (dt.: Solange ein Herz schlägt) Ingrid Bergman för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) Gene Tierney för Leave Her to Heaven (dt.: Todsünde) Jennifer Jones för Love Letters (dt.: Liebesbriefe) Greer Garson för The Valley of Decision (dt.: Die Entscheidung)
Best Nevendorsteller James Dunn för A Tree Grows in Brooklyn (dt.: Ein Baum wächst in Brooklyn) John Dall för The Corn Is Green (dt.: Das grüne Korn) J. Carrol Naish för A Medal for Benny Michael Tschechow för Spellbound (dt.: Ich kämpfe um Dich) Robert Mitchum för Story of G. I. Joe (dt.: Schlachtgewitter am Monte Cassino)
Beste Nevendorstellersche Anne Revere för National Velvet (dt.: Kleines Mädchen, großes Herz) Joan Lorring för The Corn Is Green (dt.: Das grüne Korn) Eve Arden för Mildred Pierce (dt.: Solange ein Herz schlägt) Ann Blyth för Mildred Pierce (dt.: Solange ein Herz schlägt) Angela Lansbury för The Picture of Dorian Gray (dt.: Das Bildnis des Dorian Gray)
Best Originaldreihbook Richard Schweizer för Marie-Louise Philip Yordan för Dillinger (dt.: Jagd auf Dillinger) Myles Connolly för Music for Millions (dt.: Musik für Millionen) Milton Holmes för Salty O’Rourke (dt.: Gauner und Gangster) Harry Kurnitz för What Next, Corporal Hargrove?
Best Originalgeschicht Charles G. Booth för The House on 92nd Street (dt.: Das Haus in der 92. Straße) László Görög un Thomas Monroe för The Affairs of Susan (dt.: Oh, Susanne!) John Steinbeck un Jack Wagner för A Medal for Benny Alvah Bessie för Objective, Burma! (dt.: Der Held on Burma) Ernst Marischka för A Song to Remember (dt.: Triumph des Herzens)
Best Dreihbook na Vörlaag Charles Brackett un Billy Wilder för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende) Ranald MacDougall för Mildred Pierce (dt.: Solange ein Herz schlägt) Albert Maltz för Pride of the Marines Leopold Atlas, Guy Endore un Philip Stevenson för Story of G. I. Joe (dt.: Schlachtgewitter am Monte Cassino) Frank Davis un Tess Slesinger för A Tree Grows in Brooklyn (dt.: Ein Baum wächst in Brooklyn)
Best Kamera (Swartwitt) Harry Stradling för The Picture of Dorian Gray (dt.: Das Bildnis des Dorian Gray) Arthur C. Miller för The Keys of the Kingdom (dt.: Schlüssel zum Himmelreich) John F. Seitz för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende) Ernest Haller för Mildred Pierce (dt.: Solange ein Herz schlägt) George Barnes för Spellbound (dt.: Ich kämpfe um Dich)
Best Kamera (Farv) Leon Shamroy för Leave Her to Heaven (dt.: Todsünde) Robert H. Planck un Charles P. Boyle för Anchors Aweigh (dt.: Urlaub in Hollywood) Leonard Smith för National Velvet (dt.: Kleines Mädchen, großes Herz) Tony Gaudio un Allen M. Davey för A Song to Remember (dt.: Triumph des Herzens) George Barnes för The Spanish Main (dt.: Die Seeteufel vun Cartagena)
Best Szenenbild (Swartwitt) Wiard Ihnen un A. Roland Fields för Blood on the Sun (dt.: Spionage in Fernost) Albert S. D’Agostino, Jack Okey, Darrell Silvera un Claude E. Carpenter för Experiment Perilous (dt.: Experiment in Terror) Hans Dreier, Roland Anderson, Sam Comer un Ray Moyer för Love Letters (dt.: Liebesbriefe) James Basevi, William S. Darling, Thomas Little un Frank E. Hughes för The Keys of the Kingdom (dt.: Schlüssel zum Himmelreich) Cedric Gibbons, Hans O. Peters, Edwin B. Willis, John Bonar un Hugh Hunt för The Picture of Dorian Gray (dt.: Das Bildnis des Dorian Gray)
Best Szenenbild (Farv) Hans Dreier, Ernst Fegté un Sam Comer för Frenchman’s Creek (dt.: Der Pirat und die Dame) Ted Smith un Jack McConaghy för San Antonio (dt.: Ein Mann der Tat) Stephen Goosson, Rudolph Sternad un Frank A. Tuttle för A Thousand and One Nights (dt.: Tausendundeine Nacht) Lyle R. Wheeler, Maurice Ransford un Thomas Little för Leave Her to Heaven (dt.: Todsünde) Cedric Gibbons, Urie McCleary, Edwin B. Willis un Mildred Griffiths för National Velvet (dt.: Kleines Mädchen, großes Herz)
Best Toon Stephen Dunn för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) John P. Livadary för A Song to Remember (dt.: Triumph des Herzens) Daniel J. Bloomberg för Flame of Barbary Coast (dt.: San Francisco Lilly) Bernard B. Brown för Lady on a Train (dt.: Die Dame im Zug) Thomas T. Moulton för Leave Her to Heaven (dt.: Todsünde) Nathan Levinson för Rhapsody in Blue (dt.: Rapsodie in Blau) Jack Whitney för The Southener (dt.: Der Mann aus dem Süden) C. O. Slyfield för The Three Caballeros (dt.: Drei Caballeros) Loren L. Ryder för The Unseen (dt.: Der Tod wohnt nebenan) Douglas Shearer för They Were Expendable (dt.: Schnellboote vor Bataan) W.V. Wolfe för Three Is a Family Gordon Sawyer för Wonder Man (dt.: Der Wundermann)
Best Snitt Robert Kern för National Velvet (dt.: Kleines Mädchen, großes Herz) Charles Nelson för A Song to Remember (dt.: Triumph des Herzens) George Amy för Objective, Burma! (dt.: Der Held vun Burma) Harry Marker för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) Doane Harrison för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende)
Best Trickeffekt John P. Fulton un Arthur Johns för Wonder Man (dt.: Der Wundermann) Lawrence W. Butler un Ray Bomba för A Thousand and One Nights (dt.: Tausendundeine Nacht) Fred Sersen un Sol Halperin för Objective, Burma! (dt.: Der Held vun Burma) Jack Cosgrove för Spellbound (dt.: Ich kämpfe um Dich) A. Arnold Gillespie, Donald Jahraus, R. A. MacDonald un Michael Steinore för They Were Expendable (dt.: Schnellboote vor Bataan)
Best Filmmusik (Drama/Kummedie) Miklós Rózsa för Spellbound (dt.: Ich kämpfe um Dich) Miklós Rózsa un Morris Stoloff för A Song to Remember (dt.: Triumph des Herzens) Louis Forbes för Brewster’s Millions (dt.: Hilfe, ich bin Millionär) Werner Janssen för Captain Kidd (dt.: Unter schwarzer Flagge) R. Dale Butts un Morton Scott för Flame of Barbary Coast (dt.: San Francisco Lilly) Edward J. Kay för G. I. Honeymoon Werner Janssen för Guest in the House Daniele Amfitheatrof för Guest Wife (dt.: Seine Frau ist meine Frau) Victor Young för Love Letters (dt.: Liebesbriefe) Franz Waxman för Objective, Burma! (dt.: Der Held vun Burma) Alexander Tansman för Paris Underground Louis Applebaum un Ann Ronell för Story of G. I. Joe (dt.: Schlachtgewitter am Monte Cassino) Robert Emmett Dolan för The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) Roy Webb för The Enchanted Cottage (dt.: Mit den Augen der Liebe) Alfred Newman för The Keys of the Kingdom (dt.: Schlüssel zum Himmelreich) Miklós Rózsa för The Lost Weekend (dt.: Das verlorene Wochenende) Karl Hajos för The Man Who Walked Alone Werner Janssen för The Southerner (dt.: Der Mann aus dem Süden) Herbert Stothart för The Valley of Decision (dt.: Die Entscheidung) Hugo Friedhofer un Arthur Lange för The Woman in the Window (dt.: Gefährliche Begegnung) Hans J. Salter för This Love of Ours (dt.: Die Liebe unseres Lebens)
Best Filmmusik (Musikfilm) George E. Stoll för Anchors Aweigh (dt.: Urlaub in Hollywood) Arthur Lange för Belle of the Yukon Jerome Kern un Hans J. Salter för Can’t Help Singing (dt.: Das Lied des goldenen Westens) Morton Scott för Hitchhike to Happiness Robert Emmett Dolan för Incendiary Blonde Ray Heindorf un Max Steiner för Rhapsody in Blue (dt.: Rhapsodie in Blau) Charles Henderson un Alfred Newman för State Fair (dt.: Jahrmarkt der Liebe) Edward J. Kay för Sunbonnet Sue Edward H. Plumb, Paul J. Smith un Charles Wolcott för The Three Caballeros (dt.: Drei Caballeros) Marlin Skiles un Morris Stoloff för Tonight and Every Night Walter Greene för Why Girls Leave Home Louis Forbes un Ray Heindorf för Wonder Man (dt.: Der Wundermann)
Best Leed „It Might as Well Be Spring“ (Richard Rodgers un Oscar Hammerstein) ut State Fair (dt.: Jahrmarkt der Liebe) „I Fall in Love Too Easily“ (Jule Styne un Sammy Cahn) ut Anchors Aweigh (dt.: Urlaub in Hollywood) „Sleighride in July“ (Jimmy Van Heusen un Johnny Burke) ut Belle of the Yukon „More and More“ (Jerome Kern un E. Y. Harburg) ut Can’t Help Singing (dt.: Das Lied des goldenen Westens) „Endlessly“ (Walter Kent un Kim Gannon) ut Earl Carroll Vanities „Accentuate the Positive“ (Harold Arlen un Johnny Mercer) ut Here Come the Waves „Love Letters“ (Victor Young un Edward Heyman) ut Love Letters (dt.: Liebesbriefe) „Some Sunday Morning“ (Ray Heindorf, M. K. Jerome un Ted Koehler) ut San Antonio (dt.: Ein Mann der Tat) „I’ll Buy That Dream“ (Allie Wrubel un Herb Magidson) ut Sing Your Way Home „Linda“ (Ann Ronell) ut Story of G. I. Joe (dt.: Schlachtgewitter am Monte Cassino) „Aren’t You Glad You’re You“ (Jimmy Van Heusen un Johnny Burke) ut The Bells of St. Mary’s (dt.: Die Glocken von St. Marien) „Anywhere“ (Jule Styne un Sammy Cahn) ut Tonight and Every Night „The Cat and the Canary“ (Jay Livingston un Ray Evans) ut Why Girls Leave Home „So in Love“ (David Rose un Leo Robin) ut Wonder Man (dt.: Der Wundermann)
Best animeert Kortfilm Fred Quimby för Quiet Please! (dt.: Tom, der Nachtwächter) Walt Disney för Donald’s Crime (dt.: Donalds Verbrechen) George Pal för Jasper and the Beanstalk Edward Selzer för Life with Feathers (dt.: Ohne Liebe ist das Leben leer) Paul Terry för Mighty Mouse in Gypsy Life Columbia Pictures för Rippling Romance Walter Lantz för The Poet & Peasant (dt.: Poet und Bauer)
Best Kortfilm – Een Filmrull Herbert Moulton för Stairway to Light Edmund Reek för Along the Rainbow Trail Ralph Staub för Screen Snapshots Series 25, No. 1: 25th Anniversary Gordon Hollingshead för Story of a Dog Grantland Rice för White Rapsody Joseph O’Brien un Thomas Mead för Your National Gallery
Best Kortfilm – Twee Filmrullen Gordon Hollingshead för Star in the Night Chester M. Franklin för A Gun in His Hand Jules White för The Jury Goes Round ’n’ Round George Templeton för The Little Witch
Best Dokumentar-Kortfilm Warner Bros. för Hitler Lives Office of War Information för Library of Congress U.S. Marine Corps för The Shores of Iwo Jima
Best Dokumentarfilm Regeren vun Grootbritannien un de Regeren vun de USA för The True Glory United States Air Force för The Last Bomb
Sünnere Utteken