duum|Alfred Hitchcock (1956) Sir Alfred Joseph Hitchcock, KBEhttp://www.ta7.de/txt/biografi/biog0014.htm (afropen an’n 15. September 2009), (* 13. August 1899 in Leytonstone; † 29. April 1980 in Los Angeles) weer en brittschen Speelbaas un Filmproduzent. 1939 is he in de USA översiedelt un hett an’n 20. April 1955 tosätzlich de US-amerikaansche Staatsbörgerschop annahmen.
He gellt as een vun de Filmspeelbasen, de an meisten op’n Stil inwarkt un in de Filmwelt Begrepen etableert hett as Suspense un MacGuffin. To Huus weer he in dat Genre vun’n Thriller, in dat he tyypscherwies Spannung mit Humor verbunnen hett. To sien beropensten Filmen tellt Warken as Rebecca (1940), Rear Window (1954, dt.: Das Fenster zum Hof), North by Northwest (1959, dt.: Der unsichtbare Dritte), Psycho (1960), The Birds (1963, dt.: Die Vögel) oder Frenzy (1972).
Hitchcock hett grote Weert op de künstlerische Kontroll vun sien Warken leggt. Sien Samtwark belöpt sik op 53 Speelfilmen. Ut Sicht vun’n Spood bi de Tokiekers as ok, wat de de Rezepschoon dör Kritik un Wetenschop angeiht, tellt he to de bedüdensten Personen vun de Filmhistorie. Nich toletzt ok wegen sien bewusst Sülvstvermarkten höört he vundaag to de bekanntsten Persönlichkeiten vun de Tiethistorie. An’n 3. Januar 1980 is he vun Königin Elizabeth II. to’n Ridder slahn worrn.
Leven un Wark De jungen Johren Alfred Hitchcock weer an’n 13. August 1899 as jüngsten Söhn vun den Gröönhökerer William Hitchcock un den sien Fro Emma Jane Whelan bi London boren. Dör den Öllersünnerscheed vun söven un negen Johren to sien ölleren Bröder un Süstern, as ok dör sien röömsch-kathoolsche Optucht in en Land, dat vun de Anglikaanschen Kark prägt is, un nich toletzt ok dör sien Utsehn – he weer teemlich lütt un as Kind al wat dicker – harr he en teemlich eensome Kindheit. Twüschen 1910 un 1913 hett he dat St.-Ignatius-College besöcht, en Jesuiten-School in London. Vun dat College is he mit knapp 14 Johren afgahn un hett an de Steed Avendkursen an de Londoner Universität besöcht as ok verschedene Kurse för Handwark. För wenige Maanden besöch he ok de School of Engineering and Navigation. An de Londoner Kunstakademie hett he wieter ok Kursen in Technisch Teken un in Kunsthistorie beleggt.
Sien Freetiet hett he veel mit Lesen vun Fohrplaans un mit dat Studeeren vun Stadtplaans un Landkoorten tobröcht. As he öller weer, söök he Toflucht in Romanen un Theateropföhren un güng faken in’t Kino. Butendem hett he Moordprozessen in’n Old-Bailey-Gerichtshoff verfolgt oder dat Black Museum vun Scotland Yard besöcht. He föhl sik drang mit sien Mudder verbunnen, wat noch mehr tonahmen hett, as 1914 sien Vadder doodbleev.
In’t Johr 1915 hett Hitchcock en Arbeit annahmen as Technischen Anstellten bi de W. T. Henley Telegraph Company, de elektrische Leitungen herstellt hett. Vun wegen dat he düchtig goot teken künn, is he gau in’t Warfafdeel versett worrn. Ünner sien Ökelnaam „Hitch“, de bit toletzt bruukt worrn is, hett he in de Bedriefstietschrift sien eersten gruseligen Kortgeschichten publizeert.
Arbeit bi’n Film In’t Fröhjohr 1920 hett Hitchcock vun de Neegrünnen vun en Studio vun de US-amerikaanschen Produkschoonssellschop Paramount Famous Players-Lasky in’n Stadtdeel Islington in London höört. Mit en Mapp vull Illustratschonen hett sik dor beworven un weer as Tekner vun Twüschentitels anstellt. In de Johren 1921 un 1922 hett he Titels för tomindst twölf Filmen tekent. Blangento hett he ok Kledaasch, Dekoratschoon un Szenenbiller utklamüstert. Acht hett he ok dör dat Överarbeiten vun Dreihböker op sik lenkt. Bi twee Filmen hett he mit George Fitzmaurice tosamenarbeit, vun den sien naue Produkschoonsplanen he sik later düchtig hett leiden laten.
Enn vun’t Johr 1922 kreeg he de Mööglichkeit, as Speelbaas to arbeiten: Mit den Schriever Seymour Hicks hett he de letzten Filmszenen vun Always Tell Your Wife fardig maakt, as de egentliche Speelbaas rutsmeten worrn is. Kort later künn he ok en eegenen Film dreihn: Number 13 (ok Mrs. Peabody), de aver nich to Enn produzeert weer, vun wegen, dat dat Studio in’n Verloop vun de Arbeiten wegen finanzielle Problemen dicht maken müss. Dat leddige Gelände is an unafhangige Produzenten vermiet worrn, dorünner an Michael Balcon, de 1924 dat Studio köfft hett. He hett Hitchcock as Helpsmann instellt un op sien Anraaten hen ok de Cuttersche Alma Reville. De beiden hebbt sik al siet 1921 kennt, vun wegen dat se af un an an de sülven Films mitarbeit harrn. Bit 1925 weern fief Filmen dreiht mit Hitchcock as Helpsmann vun’n Speelbaas Graham Cutts. Dorbi kreeg Hitchcock to’n Wraak vun Cutts jümmer mehr künstlerisch Influss: Blangen dat Dreihbook, sorg he sik üm dat Szenenbild, de Besetten, de Kledaasch un de Utstatten un keem so jümmer mehr in de Rull vun Produkschoonsleider.
Hitchcock sien letzte Tosamenarbeit mit Cutts föhr em 1924/25 na Düütschland, woneem se in’t Filmstudio Babelsberg – de dormols modernsten Filmstudios vun de Welt – ünner Bedeeligen vun de düütsche UFA den Film The Blackguard (dt.: Die Prinzessin und der Geiger) produzeert hebbt. Torüch in England kreeg Hitchcock den vun Balcon den Opdrag to en eegenen Film. Dorför is he wedder na Düütschland gahn, vun wegen dat sik blots de Münchener Lichtspielkunst (Emelka) praat wiesen, den Film vun den unbekannten Neeling mittoproduzeeren. För dat Melodram The Pleasure Garden (dt.: Irrgarten der Leidenschaft) vun 1925 hett Balcon hoochrangige Schauspelers ut Hollywood ranholt. Alma Reville, de in de Twüschentiet al Hitchcock sien Verlööfte weer, weer as Helpsfro vun de Regie un as Cuttersche bi dat lütte Filmteam dorbi. Balcon weer tofreden mit Hitchcock sien Arbeit un hett em glieks noch en wietere düütsch-engelsche Produkschoon anstellt: The Mountain Eagle (dt.: Der Bergadler) is noch dat glieke Johr in’n Tirol dreiht worrn. Man, beide Filmen weern in’t engelsche Kino toeerst nicht wiest, vunwegen dat de Verleher un Geldgever C. M. Woolf nich vun den düchtig expressionistischen Stil vun Hitchcock övertüügt weer.
Loopbahn in England In’n Dezember 1926 hett Hitchcock sien Alma heiraat, de eegens dorför to’n kathoolschen Gloven wesselt is. Mit den Film The Lodger: A Story of the London Fog (dt.: Der Mieter, 1927), bi den dat üm en torüchtogenen Gast in en Gasthuus geiht, de in Verdacht kummt, en Regenmöörder to wesen, hett Hitchcock to sien Thema funnen. Aver wegen de expressionistische Bildgestalten hett Woolf wedder aflehnt, de Film to publizeeren. Dorophen hett Balcon den jungen Ivor Montagu dorto holt, de sik mit dat Överarbeiten vun Filmen utkennen de. Ünner de Mitarbeit vun Hitchcock is de Film ännert worrn. As de Film bi’t Vörföhren för de Presse groten Spood harr, hett dat ok den Weg freemaakt för de eersten beiden Filmen vun Hitchcock.Vgl. Spoto, S. 113ff. As de Lodger in korten Afstand mit The Blackguard un The Mountain Eagle in de Kino keem, weer dat de Dörbrook för Hitchcock as Speelbaas.
För Balcon sien Gainsborough Pictures hett Hitchcock 1927 noch de beiden Filmen Downhill un Easy Virtue dreiht, hett aver vörher al beslaten, na de nee grünnte Firma British International Pictures (BIP) to wesseln, wo he düütlich mehr Geld kreeg. Dor hett he den Boxerfilm The Ring (dt.: Der Weltmeister) maakt, wat sien eersten Film na Originaldreihbook weer. De Presse hett op den Film bannig good ansproken. In korte Tiet hett he sik in Grootbritannien en Naam maakt. Vun de jungen brittschen Filmindustrie weer he as opkamen Star-Speelbaas fiert, vun wegen dat man sik geern vun de US-amerikaanschen Filmindustrie afsetten wull. In’t Johr 1928 is de Dochter vun Alfred Hitchcock un Alma Reville, Patricia, boren. Sien Fro is bit to Enn Beraatersche un drangste Mitarbeitersche vun Hitchcock bleven.Vgl. Spoto, S. 120
As de Toonfilm opkamen is, weern vele Speelbasen de Ansicht, dat jemehr Kunstform starven de. Man, Hitchcock hett dat Potential vun de ne’en Technik annahmen un nütt. Sien letzten reinen Stummfilm weer The Manxman (dt.: Der Mann von der Insel Man, 1929). Sien nächsten Film Blackmail (dt.: Erpressung, 1929) weer anfangs as Stummfilm produzeert worrn, man de Produzenten geven Verlööf, en Filmrull mit Toonmaterial natodreihn. Dorop hett Hitchcock eenige vun de Slussszenen mit wirksome Tooneffekten ünnerleggt un mit sproken Dialogen, wobi de tschechische Schauspelersche Anny Ondra, de ehr Rull stumm spelen müss, vun ehr engelschen Kollegin Joan Barry simultan synchroniseert weer. Dormit weer Blackmail de eerste britische Toonfilm, de groten Spood harr. Sien wunnen Ansehn hett Hitchcock nütt üm en ne’e Sellschop, de Hitchcock Baker Productions Ltd., to grünnen, üm sien eegen Person to vermarkten.Vgl. ü. a. Duncan, S. 45
Mit den Film Murder! (dt.: Mord – Sir John greift ein) keem he wedder torüch op sien Thema un ok wedder na Düütschland. Dor hett he in Berlin de düütsche Spraakfaten ünner den Titel Mary herstellt – ünnerscheedliche Spraakfaten weern to de Tiet vun’n fröhen Toonfilm begäng. In de Kummedie Rich and Strange (dt.: Endlich sind wir reich) hett he mit sien Fro un Val Valentine ünner annern de Insichten vun sien noch jungen Eh verarbeit. De Thriller Number Seventeen (dt.: Nummer siebzehn, 1932) is em opdwungen worrn. Ut Protest wull Hitchcock den Film saboteeren un dorut en alverne Parodie maken. De Verbinnen twüschen Humor un Spannung maakt dissen Film ut hüütige Sicht to’n Vörlöper vun de lateren Klassikers vun’t Genre. Hitchcock sien Verdrag mit de British International Pictures güng na söss Jahren to Enn, nich toletzt wegen de Vörschriften vun’t Studio un Hitchcock sien Streven na mehr künstlerische Kontroll.
He hett dorna de fruchtbore Tosamenarbeit mit Michael Balcon wedder opnahmen. De eerste Film för de Gaumont British weer de Thriller The Man Who Knew Too Much (dt.: Der Mann, der zuviel wußte) vun 1934. Dat Dreihbook dorto hebbt vör allen sien Fro Alma un de Schriever Charles Bennett utarbeit. De Film weer vun de Kritik un vun de Tokiekers mit grote Freid opnahmen. Vun Bennett weer ok dat Dreihbook to’n Film The 39 Steps (dt.: 39 Stufen, 1935), de as Vörlaag för latere Verfolgungsthriller gellt.
De tweete spoodrieke Phaas vun Tosamenarbeit mit Balcon güng na den Film Sabotage op’n Slag to Enn, as de Produkschoonsfirma Gaumont British vun de Besitters dichtmaakt worrn is un Balcon gahn müss. De nächsten beiden Filmen hett Hitchcock wedder för Gainsborough Pictures dreiht, man fitmol ahn sien ehmoligen Ünnerstütter. Veel Spood harr ok de Film The Lady Vanishes (dt.: Eine Dame verschwindet, 1938), de vör allen in en fohren Tog speelt. De Dreiharbeiten sünd aver blots in en lütt Londoner Studio maakt worrn, wat dör de technisch opwännige Torüchprojekschoon mööglich worrn is. Mit de Filmen ut disse Tiet hett he sik wieter en sünnere Positschoon in’t brittsche Kino sekert.
Enn vun de 1930er Johren geev Hitchcock den Opdrag an de Selznick-Joyce-Agentur, sien Intressen wohrtonehmen.Vgl. Taylor, S. 54 De Mitbesitter Myron Selznick, weer de öllere Broder vun den Hollywood-Mogul David O. Selznick. Sien go’en Roop weer in de Twüschentiet al bit na Hollywood bekannt, so dat Hitchcock 1938 en Verdrag mit de Produkschoonssellschop vun David O. Selznick ünnertekent hett. Sien letzten Film, den he in England dreiht hett, weer Jamaica Inn (dt.: Riff-Piraten), de vun de Presse dörweg rünner maakt weer.
Hollywood un de 2. Weltkrieg duum|Vörspann to Foreign Correspondent ut dat Johr 1940 Sien eersten Johren in Hollywood weern unvermodens swoor. David O. Selznick harr bannig de Fingers över de Filmen in sien Studio un hett dorop Acht geven, dat sik Hitchcock mööglichst dicht an de literarische Vörlaag hollen de. Ofschoonst Hitchcock, de geern sien Freeheten harr, mit disse Spannungen kloor kamen müss, weer Rebecca för em en spoodrieken Instand in Hollywood. Dat Melodram weer ölven mol för den Oscar nomineert un hett twee dorvun wunnen.