Daten to dat Steernbild Eenhoorn Naam Eenhorn Latiensch Beteken Monoceros Latiensch Genitiv Monocerotis Latiensch Afkörten Mon Laag op un süüdlich vun’n Himmelsäquater Rektaszension 5h 56m bit 8h 11m Deklinatschoon -11° 22´ bis +11° 56´ Flach 482 Quadratgrad Woneem to sehn 79° Noord bit 78° Süüd Wanneer to sehn(in Düütschland) Winter Tall vun de Steernsmit Magnitude < 3m 0 Hellste Steern,Magnitude β Monocerotis A,3,8m Meteorströöm Alpha-MonocerotidenMonocerotiden Naversteernbiller(von Noord in’nKlockenwiesersinn) Lütt Hund Orion Haas Groot Hund Achtersteven Waterslang Tweeschen center|250px|thumb|Koort vun’t Steernbild Eehoorn Dat Eenhoorn is een vun de 88 modernen Steernbiller un liggt in de Neeg vun’n Himmelsäquater.

Utsehn Dat Steernbild Eenhorn steiht in’n Oosten vun den markanten Orion un nöördlich vun’n hellsten Steern Sirius, fallt aver sülvst kuum op. Blots twee Steerns in dat Steernbild sünd heller as de schienbore Helligkeit 4.

Dat Eenhoorn warrt aver dörtogen vun dat Band vun de Melkstraat, so dat dorin en Reeg vun nevelige Objekten to finnen sünd, as de apene Steernhopen M50 oder de Rosettennevel.

Historie Dit Steernbild warrt den nedderlännschen Kartograaf Petrus Placius toschreven, de 1612 en Himmelsglobus tohopenstellt hett. Dorop hett he acht ne’e Steernbiller afbillt, ünner annern ok dat Eenhorn (Monoceros Unicornis). To de 48 klassischen Steernbiller ut de Antike höört dat Eenhoorn tomindst nich.

Jacob Bartsch hett dat Steerbild 1624 in sien Planisphaerium Stellaris as Unicornis in sien Steernkorten övernahmen un schreev em en christlich Motiv to: Dat Eenhoorn warrt in de latiensche Bibel (Vulgata) mehrmols ansnackt, neemlich bi de Psalmen un bi Jesaja. Moderne Översetten snackt hier aver vun Büffels. Plancius sülvst hett nich angeven, worüm he disse ne’en Steernbiller inföhrt hett. In’t Bestiaire Divin de Guillaume ut dat 13. Johrhunnert steiht, dat dat Eenhoorn ruhig liggt un infungen warrn kann, wenn en Jumfer in sien Jagdgrund kummt. Dat Eenhoorn schall Jesus Christus dorstellen, wobi dat Hoorn en Teken för de Göddliche Wohrheit is.

Heinrich Wilhelm Olbers un Ludwig Ideler hebbt aver dorop henwiest, dat de Konstellatschoon al vör 1564 beschreven worrn is. Na Joseph Scaliger schall dat Steernbild op en antiken persischen Himmelglobus to sehn wesen hebben.

Objekten duum|Dat Steernbild Eenhoorn fallt twüschen de hellen Steerns Sirius (ünnen), Prokyon (baven links) un Beteigeuze (baven rechts) kuum op Steerns B F Naams o. annere Beteken Grött Lj Spektralklass β 5 3,76m 691 B3 V + B3ne α 26 Lukida, Lucida 3,94m 144 K0 III γ 5 3,99m 645 K3 III δ 22 4,15m ζ 29 4,36m 1853 G2 Ib ε 8 4,39m 128 A5 IV 13 4,47m 1510 A0 Ib 18 4,48m 373 K0 III 15 4,66m 1023 O7 28 4,69m 473 K4 III 17 4,77m 485 K4 III 20 4,91m 211 K0 III 3 4,92m 980 B5 III 27 4,93m 250 K2 III 19 4,99m 1117 B1 V 2 5,04m 328 A6m HR 2205 5,06m 1204 B2 V 10 5,06m 1354 B2 V HR 2508 5,08m 1310 M1 II HR 2395 5,09m 537 B5 Vn 25 5,14m 202 F6 III HR 2334 5,19m 951 K1 II HR 2142 5,19m 919 B2 Vne HR 2469 5,21m 378 M0 III HR 2639 5,22m 682 M2 III HR 2375 5,22m 211 A3 V 7 5,27m 824 B2 V HR 2267 5,36m 511 K1 III HR 2154 5,37m 2132 B5 IV HR 2381 5,43m 870 K2 III HR 2572 5,44m 485 A4 IV 21 5,44m 261 F2 V HR 3014 5,49m 238 K5 III

α Monocerotis is en orange lüchten Steern in en Afstand vun 144 Lichtjohren mit de Spektralklass K0 III.

γ Monocerotis is 645 Lichtjohren wiet weg un höört to de Spektralklass B2 IV.

Dubbel- un Mehrfachsteerns duum|„Lichtecho“ üm de Nova V838, opnahmen 2002 mit dat Hubble-Teleskop duum|V838 mit Stoffschalen, opnahmen 2008 mit dat Hubble-Teleskop System Grötten Afstand β 4,5 / 5,4 /5,6m 7,3/2,8" ε 4,4 /6,7m 13,3“

β Monocerotis is en Mehrfachsteern mit en Afstand vun ruchweg 691 Lichtjohren. In dit System kreist dree Steern vun de Spektralklass B3 im jemehr gemeensome Baryzentrum. De enkelten Steerns staht in en teemlich groten Afstand vunenanner, so dat man jem al in en teemlich lütt Teleskop oplösen kann. Wilhelm Herschel hett dat System 1781 opdeckt un schreev, dat weer mit dat schönste, wat he an’n Steernhimmel to sehn kregen harr.

ε  Monocerotis is en Dubbelsteern, dat ruchweg 128 Lichtjohren wiet weg is. De beiden Komponenten hebbt de Spektralklassen A5 un F5. Ok dit System kann al mit en lütt Teleskop beobacht warrn.

Ännerlich Steerns Steern Grötten Periood Tyyp U 5,8 bit 7,2m 92 Daag Halfregelmatig Ännerlich T 5,6 bit 6,6m 27,025 Daag Cepheid R 10 bit 12m V838 6,75 bit 15,74m U Monocerotis is en halfregelmatig ännerlichen Steern in en Afstand vun ruchweg 4.000 Lichtjohren. He ännert sien Helligkeit över en Tiet vun 91 Daag. T Monocerotis is 8.000 Lichtjohren wiet weg un höört to de lüchtstarken Grupp vun de Cepheiden. Sien Helligkeit ännert sik in ruchweg 27 Daag. Beide Steerns künnt in jemehr Helligkeitsmaximum jüst noch so mit bloot Oog kennt warrn. To’n Beobachten in’t Minimum warrt aver en Feernglas bruukt.

R Monocerotis is en ännerlichen Steern midden in den apenen Steernhopen NGC 2261. Man, wegen sien lütte Helligkeit vun 10 bit 12m kann he blots mit en Teleskop beobacht warrn.

V838 Monocerotis is ruchweg 20.000 Lichtjohren wiet weg. Dat Hubble-Teleskop hett bi dissen Steern in’n Januar 2002 en düchtigen Helligkeitsutbrook beobacht.

Messier- un NGC-Objekten duum|De Rosettennevel (NGC 2237). Dat Bild weer wunnen in’n Rahmen vun’n INT Photometric H-Alpha Survey un weer bearbeit vun Nick Wright, University College London duum|De apenen Steernhopen NGC 2264 („Wiehnachtsboom-Steernhopen“) duum|Detail vun NGC 2264: De Konusnevel Messier (M) NGC annere Grötten Tyyp Naam 50 2323 7m Apen Steernhopen 2232 3,9m Apen Steernhopen 2236 7,5m Apen Steernhopen 2237 14m Emisschoonsnevel Rosettennevel 2244 4,8m Apen Steernhopen 2250 8,9m Apen Steernhopen 2251 7,3m Apen Steernhopen 2261 10,0m Apen Steernhopen 2264 Apen Steernhopen Wiehnachtsboom-Steernhopen 2269 10,0m Apen Steernhopen 2286 7,5m Apen Steernhopen 2301 8,0m Apen Steernhopen 2324 8,5m Apen Steernhopen 2335 7,2m Apen Steernhopen 2343 6,7m Apen Steernhopen 2353 7,1m Apen Steernhopen

M 50 is en apenen Steernhopen 3.000 Lichtjohren wiet weg vun de Eer. De Hopen bargt ruchweg 100 Steerns un kann al mit en eenfach Prismenfeernglas bekeken warrn. in’t Teleksop sütt de Hopen bannig schön ut.

De apene Steernhopen NGC 2244 is ruchweg 5.000 Lichtjohren wiet weg. Ok de kann mit en Feernglas bekeken warrn. Üm den Steernhopen rüm liggt NGC 2237, de ünner den Naam Rosettennevel bekannt is. De Steerns vun den Steernhopen sünd teemlich jung un lüchtstark un regt so de Gaswulken rundüm to’n Lüchten an. In’t Teleskop künnt aver blots de dichtesten Rebeden kennt warrn. Eerst op Fotoopnahmen mit lange Belichtungstiet warrt de komplexen Strukturen sichtbor.

NGC 2261 steiht in’n Afstand vun 3.000 Lichtjohren. In gröttere Teleksopen sütt een vun sien Steerns ut as’n lütten Komeet. Dorbi hannelt sik dat üm en Refelxionsnevel, de ok den Naam Hubble-Nevel driggt. Dat Lüchten warrt vun en ännerlichen Steern anregt un sien Licht vun de ümgeven Stoffwulken ünnerscheedlich goot dörlaten. Dorüm ännert sik de Helligkeit un de Grött vun den Nevel över Tietrüüm vun Weken un Maanden.

NGC 2264 is ok ruchweg 3.00 Lichtjohren wiet weg. Dat Objekt is en apenen Steernhopen, de wegen sien Dreeecksform ok as Wiehnachtsboom-Steernhopen betekent warrt. De Steerns warrt vun en Gasnevel ümgeven, in den sik düstere Wulken ut Stoff un Gas befinnt. Een vun de Düsterwulken warrt wegen sien Form Konusnevel nöömt.

NGC 2301 hett en Afstand vun 2.500 Lichtjohren. Den Steernhopen kann een blots mit en Teleskop oplösen

NGC 2324 is en Steernhopen ruchweg 15.000 Lichtjohren wiet weg. In gröttere Teleskopen kann een en Veeltall vun enkelten Steerns sehn.

Kiek ok Steernbild Naams vun Steerns

Websteden

Astronomie.de: Das Sternbild Einhorn (hoochdüütsch)

Kategorie:Steernbild