thumb|Silvio Berlusconi(Mai 2008) Silvio Berlusconi (* 29. September 1936 in Mailand, Italien; † 12. Juni 2023 in Segrate/Mailand) weer en italienschen Politiker, Ünnernehmer un Medien-Tycoon. Berlusconi weer van 8. Mai 2008 bit 12. November 2011 Ministerpräsident vun de 58. italieenschen Regeren.
Mit Ünnerbreken weer he vörher al twee Amtsperioden, neemlich de 51. un de 57. italieenschen Regeren siet Grünnen vun de Republiek, Ministerpräsident. Butendem hett he övergangswies ok al de Ämter vun’n Buten- Weertschops- un Gesundheitsminister utöövt. He is de Grünner vun de Partei Forza Italia un bito ok Vörsitter vun dat Parteien-Bündnis Popolo della Libertà. Blangen de Politik is he as Ünnernehmer de Besitter vun den Konzern Fininvest. Mit en Vermögen vun ruchweg 9,4 Milliarden US-Dollar is he luut Angaav vun’t Forbes Magazine een vun de rieksten Lüüd vun Italien.
Leven un Loopbahn Silvio Berlusconi is de öllste Söhn vun Luigi Berlusconi un Rosa Bossi. He is dormit de Broder vun Maria Antonietta un Paolo Berlusconi. Sien Vadder hett as Anstellten bi de Banca Rasini arbeit, in de he sik opletzt to’n Gewarfsföhrer hoocharbeit hett. Berlusconi hett 1954 sien Rieptüüchnis an’t Salesianer-Gymnasium Sant’Ambrogio in Mailand kregen. Dorna güng he an de Universität Mailand, woneem he Jura studeer. 1961 hett he sien Studium mit cum laude afslaten mit en Diplomarbeit över Warfverdrääg. För disse Arbeit hett he en Pries vun mehr as 2 Millionen Lire wunnen, de vun de Warfagentur Manzoni utschreven weer.
Na sien Studium hett he 1965 Carla Elvira Lucia Dall’Oglio heiraadt, mit de he twee Kinner, Maria Elvira un Pier Silvio, hett. Dat Poor is 1985 scheedt worrn. Fief Johr later hett Berlusconi de Schauspelersche Miriam Bartolini (Künstlernaam: Veronica Lario) heiraadt, mit de he wietere dree Kinner, Barbara, Eleonora un Luigi, hett.
De Ünnernehmer Berlusconi Bowesen In sien Studientiet harr Berlusconi en poor Insichten as Immobilienmakler wunnen. 1961 grünn he denn tosamen mit den Boünnernehmer Pietro Canali sien eerst Ünnernehmen, de Cantieri Riuniti Milanesi Srl. De Firma künn en Grundstück in de Via Alciati köpen, vun wegen dat se en Börgschop vun den Bankier Carlo Rasini kreeg. Dat weer de Mitgrünner un Besitter vun de Banca Rasini, för de Berlusconis Vadder arbeiden de.
Twee Johr later hett Berlusconi dat Ünnernehmen Edilnord Sas grünnt. Dat Geld dorör keem vun Carlo Rasini un den Swiezer Ünnernehmer Carlo Rezzonico mit de Aktiensellschop för Immobilienanlagen in Residenzzentren AG, de ehrn Sitt in Lugano harr. De anonymen Geldmiddel vun de Swiezer Aktiensellschop weern to’n Deel bi de International Bank in Zürich achterleggt un kemen över de Banca Rasini na de Edilnord Centri Residenziali.
1964 güng dat los mit den Bo vun mehrere Hoochhüüs in Brugherio, woneem en Modellstadt för 4.000 Inwahners plaant weer. De eersten Hüüs weern dat Johr dorop fardigstellt, leten sik aver blots swor verköpen. 1968 is denn de Edilnord Sas di Lidia Borsani e C. grünnt worrn – Lidia Borsani is en Kusine vun Berlusconi. Disse Firma hett 712.000 m² Land in de Gemeen Segrate köfft un füng dor 1969 mit den Bo vun de resenhaften Wahnanlaag „Milano 2“ an.
De olle Edilnord is 1972 oplöst worrn un de ne’e Edilnord Centri Residenziali Sas keem tostannen, bi de wedder Lidia Borsani as Sellschoppersche optreden is, un de wedder de nödigen Geldmiddel vun de Aktiensellschop för Immobilienanlagen in Residenzzentren AG kregen hett.
1973 hett Berlusconi de Italcantieri – toeerst as GmbH, denn as SpA (en italieensche Aktiensellschop) – grünnt. Geldgevers för de Firma weern de Swiezer Treuhandsellschoppen Cofigen, de mit de Banca della Svizzera Italiana verbunnen weer, un de Eti AG Holding in Chiasso. In’t glieke Johr bröch he dör Vermiddeln vun den Afkaat Cesare Previti de Villa Casati Stampa in Arcore, wat vundaag sien Hööftwahnsitt is. Verköpersche weer en minnerjohrige Deern, de dat Anwesen arvt harr un vun Previti vertreden worrn is.
In’t Johr 1974 is de Immobiliare San Martino in Rom entstahn. Gewarfsföhrer is Marcello Dell’Utri worrn, en ollen Studienfründ vun Berlusconi, de em later bi’t Grünnen vun de Partei Forza Italia ünnerstütten schüll, in de Twüschentiet aver vun wegen Verbinnen to de Mafia in eerste Instanz veroordeelt worrn is (Stand: November 2006). Dat Geld is vun twee Treuhandselsschoppen vun de BNL praatstellt worrn.
1978 sünd de Edilnord un de Immobiliare San Martino tosamenslaten worrn to de Milano 2 SpA.
Feernsehn In’t Johr 1978 hett Berlusconi den öörtlichen Privatsenner Telemilano övernahmen, de 1972 as milano 2 grünnt worrn weer. To de Tiet weern landswiete Överdrägen för Privatsenner noch verboden.
1980 weer en Footballturneer twüschen de Natschonalmannschoppen vun Argentinien, Brasilien, Düütschland, Italien, de Nedderlannen un Uruguay utdragen – de so nöömte Mundialito. Dorbi geev dat landswieten Schandaal, de vun grote Daagblööd as de Corriere della Sera un de Gazzetta dello Sport ünnerstütt worrn is, un wegen dat de staatliche Feernsehsellschop RAI de Spelen nich live wiesen de. Opletzt müss de RAI den Berlusconi-Senner Canale 5, den Nafolger vun Telemilano, Verlööf geven, de Satelliten för landswiete Sennen to bruken.
Berlusconi füng 1982 an, över all sien regionale Senners datsülve Programm aftospelen. Dormit is faktisch en ne’en landswieten Feernsehsenner tostannenkamen.
Vun den Verlegger Edilio Rusconi hett 1982 den Feernsehsenner Italia 1 övernahmen, 1984 Rete 4 vun de Verlagsgrupp Mondadori. Mit disse TRansakschonen is Mediaset, dat Medienünnernehmen vun den Berlusconi-Kunzern Fininvest, to de gröttste Konkurrenz vun den fröheren Monopolisten RAI worrn.
Enn vun de 1980er Johren güng he an en Utwieten op den europääschen Medienmarkt: 1986 mit La Cinq in Frankriek, 1987 (bit 1992) mit Tele 5 in Düütschland un 1989 mit Telecinco in Spanien.
To Mediaset höört ok Publitalia 80, mit de he in’t Warfgewarf aktiv is.
Verlag un Medien Silvio Berlusconi hett de Aktienmehrheit bi twee vun de wichtigsten Verlagshüüs in Italien, Mondadori un Einaudi, un butemdem ok bi en Reeg vun lüttere Hüüs: Elemond, Sperling&Kupfer, Grijalbo, Le Monnier, Pianeta scuola, Edizioni Frassinelli, Electa Napoli, Riccardo Ricciardi editore, editrice Poseidona.
Ünner sien Regeer steiht ok de Kinokeed Medusa Cinema. Nich mehr bedeeligt is he in de Twüschentiet an den Videoverleh Blockbuster Italia.
Hannel un Versekern In sien Besitt harr Berlusconi ok de Hannelskeden Standa, de in de Twüschentiet an de düütsche Rewe verköfft is, un Euromercato, de vundaag in de franzööschen Carrefour tohöört, in sien Besitt. He segg, dat he to’n Verköpen dwungen worrn weer, vun wegen, dat em de linksrichte Börgermeester na sien Intreden in de Politik keen Konzesschoon mehr geven hett för ne’e Ladens.
De Sellschoppen Mediolanum un Programma Italia arbeit in’t Kredit- un in’t Versekernswesen.
Sport Siet 1986 hett Berlusconi den Footballvereen AC Mailand in sien Besitt, de natschonal un internatschonal een vun de Clubs mit den gröttsten Spood is. He weer bit 2004 ok Präsident vun den Vereen, bit he Bott geven müss, vun wegen dat en Gesett to’n Regeln vun Intressenskunflikten em dorto dwungen hett.
Dat Daagblatt Tuttosport hett 2004 schreven, dat Berlusconi fröher en groten Fan vun den öörtlichen Konkurrenten Inter Mailand wesen is. So schall dat en ehmoligen Anstellten vun de Edilnord seggt hebben. De Wittfro vun den fröheren Inter-Präsidenten Ivanoe Fraizzoli hett 2005 in en Interview mit de Gazzetta dello Sport seggt, Berlusconi harr Anfang vun de 1980er Johren versöcht, den Vereen to köpen. Das is later ok vun Sandro Mazzola vertellt worrn. Berlusconi sülvst hett to den Fall seggt: „Voglio precisare che non sono mai stato interista, perché non si può cambiare religione“ (översett: „Ich müch klorstellen, dat ik nienich Inter-Fan weer, vun wegen dat man sien Religion nich ännern kann.“)
Butendem hett he Anfang vun de 1990er Johren Polisportiva Milan mit de Vereenssportorden Baseball, Volleyball, Rugby un Ieshockey grünnt. Dorför hett he eenige öllere Verenen tosamendoon. En poor Johren later is de Vereen aver wedder oplöst worrn.
Berlusconi as Politiker thumb|Berlusconi mit Italiens Staatspräsident Giorgio Napolitano Anfang vun de politische Loopbahn Liekers dat Silvio Berlusconi veell mit den Baas vun de Partito Socialista Italiano un Ministerpräsidenten Bettino Craxi to kriegen harr, de em bi’n Opbo vun sien Medienriek ünnerstütt hett, hett he sik johrelang nich in de Politik inmischt. Eerst as ut dat Parlament to höörn weer, dat de Vörherrschop vun Mediaset in’t Rebeet vun de Medien besneden warrn müss, füng he an, sik intobringen.
1993 hett he an’n 5. Dezember den Parteisekretär vun de profaschistischen Movimento Sociale Italiano/Destra Nazionale (MSI) Gianfranco Fini bi de Steekwahlen för dat Amt vun den Börgermeester in Rom ünnerstütt, as he apen vertell, dat he keen Minuut tögern de, Gianfranco Fini sien Stimm to geven.
Anfangs hett he versöcht, Politiker ut de Mitt as Mario Segni un Mino Martinazzoli för den Opbo vun en ne’en moderaat, antikommunistisch Bündnis to winnen. He leet an’n 242. Januar 1994 in en vörher optekente Reed in’t Feernsehn verkünnen, dat he nu in de Politik intreden wull. As Grund dorför geev he an, de „kommunistische Gefohr“ afwennen to wullen, also en Winnen vun dat Mitt-Links-Bündnis.
Parlamentswahl 1994 In’n Winter 1993 hett sik de politische Bewegen Forza Italia billt, wo de Funkschonären vun sien Firmen, sünners aver vun de Publitalia 80 bannig mit inbunnen weern. Twee Maanden vör de Parlamentswahlen in’t Johr 1994 is denn de Partei Forza Italia grünnt worrn, de vör allen bemöht weer, Wählers vun de politischen Mitt un de rechte Mitt to winnen. De harrn na’t Opdecken vun den Tangentopoli-Schandaal in’n Rahmen vun de Mani-pulite-Ünnersöken un de Naklapp mit dat Tosamenbreken vun de Democrazia Cristiana kuum en annere Wahlmööglichkeit.
Berlusconi hett sien hele Medienmacht to sien Gunsten tosamennahmen un en opwännige Wahlkampagne maakt. Eerst later is dat par-comdicio-Gesett kamen, nadem Feernsehsenners de Plicht hebbt, all föhren Politikers un Parteien ruchweg de glieke Tiet to’n Vörstellen to laten. Mit den Opwand is de Wahl för de Forza Italia en groten Spood worrn. Na de Wahl an’n 27. März 1994 hett Berlusconi en Mitt-Rechts-Regeren mit de Alleanza Nazionale vun Gianfranco Fini un mit de Lega Nord vun Umberto Bossi billt.
Bossi hett dat Wahlbündnis aver al wenige Maanden later wedder opkünnigt. Hööftgrund dorför weer, dat de Lega Nord jemehr Stammwäholers nich verkloren künn, worüm de sezesschonistische Pattei op eenmol in Rom in de Regeren seet. Na den Fall vun de Regeren hett sik denn en Mitt-Links-Regeren ünner den fröheren Ministerpräsident Lamberto Dini billt, de vun de Lega Nord ünnerstütt worrn is. Disse Regeren hett aver ok blots annerthalf Johren bit Mai 1996 hollen.
Vun wegen, dat Berlusconi sik mit de Lega Nord nich op’n Allianz eenigen künn, hett dat Ulivo-Bündnis ünner dat Regeer vun Romano Prodi de Neewahlen wunnen. In de Folg is Berlusconi Oppositschoonsföhrer worrn un hett mit den lateren Ministerpräsident Massimo D’Alema an Reformen vun de Verfaten un de Justiz arbeit.
Parlamentswahl 2001 thumb|Chirac, Bush, Blair un Berlusconi beim G8-Drapen in Évian-les-Bains 2003 In dat Johr 2001 hett Berlusconi to’n tweeten mol de Parlamentswahlen wunnen. Ok dorvör hett he wedder groten Warfopwand bedreven – t. B. hett jede italieensche Huusholt en Biografie vun Berlusconi toschickt kregen, de 128 Sieten lang weer. He hett na de Wahlen wedder Koalitschoon mit de Alleanza Nazionale, de düütlich swackere Lega Nord, de christdemokraatsche UDC un mehrere Lüttparteien.