thumb|Swemm-Wettkamp bi de Olympischen Spelen 1984 thumb|Swemmen un Baden as’n Freetietvergnögen Ünner den Begreep Swemmsport warrt dat Utöven vun’t Swemmen as sportliche Disziplin tosamenfaat un is en Deelrebeet vun’n Watersport. Swemmsport warrt as Wettkampsport in de Form utföhrt, dat tomeist mehrere Deelnehmers gegenenanner anpeddt, üm en vörgeven Swemmstreck in mööglichst korte Tiet torüchtoleggen, wobi tomeist de Swemmstil ok fastleggt is. Swemmsport kann jüst so aver ok ahn Wettkamp un ahn Tietdruck utöövt warrn, üm den egen Swemmstil to verbetern, wat för de Gesundheit to doon oder eenfach üm Spaaß to hebben.

Historie vun’n Swemmsport thumb|Swemmwettkamp üm 1896 Vele Forschers hebbt sik al mit de Fraag rümslahn, woans sik de modernen Swemmtechniken entwickelt hebbt. Johann Christoph Friedrich GutsMuths hett al 1798 sien Book över de Swemmkunst rutgeven, wat as Wegwieser ansehn kann för de lateren Versöken vun de Hallenser Halloren (Soltwirker), en Methood to’n Swemmenlehren uttoklamüstern. Vun wegen, dat de Halloren faststellt harrn, dat dat lichter geiht in desolthollogen Sole to swemmen, weer de Weg freemaakt, de in’t Swemmbook teemlich schemaatsch beschreven Bewegen vun de Swemmmotorik technisch ümtosetten. De poppenhaftigen Bewegen, de GutsMuths dorstellt harr, weern vun jemehr Utprägen her noch kuum egent, üm dorut en Swemmstil to entwickeln, mit den man goot swemmen künn.

Dat moderne Wettkampswemmen hett sik üm 1837 rüm in de Hallenbäder vun London entwickelt. Swommen weer in’n Bost- oder in’n Sietenstil. 1895 swemm de Englänner J. H. Thayers de 100 Yards in’n Sietenstil in 1:02,50 Minuuten. Ümrekent op en 100-m-Streck weer dat 1:08,38 Minuuten. Bit in de 1950er Johren weer dat Bostswemmen, wat tomeist as eerste Technik lehrnt waart, de eenzige Swemmstil, för de nipp un nau Regeln fastleggt worrn sünd.

John Trudgen hett 1873 dat Hand-över-Hand Swemmen utklamüstert, dat na em as „trudgen“ betekent worrn is. De Arms weern dorbi ut dat Water na vörn bröcht, meist so as bi’t Sietenswemmen, blots dat man dorbi jümmer vun een op de annere Siet wesselt un tosätzlich Scherenslääg mit den Been maakt hett. De austraalsche Swemmer Frederick Lane „trudge“ in’t Johr 1901 de 100 Yards in 1:00,0 Minuut (hoochrekent op 100 m: 1:05,64 Minuuten).

An de Steed vun dat unharmonsche „Trudgen“ hett de Australier Richard Cavill de smiedigere Technik vun de Inboren vun de Salomonen anwennt. De hebbt den Beenschlag vun’t Kraueln mit den Överwater-Armtog kombineert. Cavill hett mit dissen so nöömten „Australian Crawl“ 1902 över 100 Yards en Weltrekordtiet vun 58,4 Sekunnen bruukt (op 100 m: 1:03,89 Minuuten).

1934 meen David Armbruster, de Trainer an de University of Iowa weer, dat bi’t Bostswemmen ok beide Arms över’t Water torüchföhrt waren künnen. Dit „Smettern“ möök de Swemmsnelligkeit grötter, bruuk aver mehr Training un mehr Konditschoon. 1935 swemm Jack Sieg, de ok vun de University of Ioaw keem, op de Siet un slöög dorbi mit de Been as mit en Fischsteert. Dat kunn he an’n Enn ok op’n Buuk. Armbruster un Sieg hebbt dat Smettern vun de Arms un den Beenslag tosamendoon un dormit den „Butterfly-Stil“ utfunnen (Bottervagel oder Delfin). Mit twee Beenslääg op een Armtog swemm Sieg dormols de 100 Yards in 1:00,2 Minuuten (op 100 m: 1:05,85 Minuuten). Na annere Borns schall dat 1935 de US-Amerikaner Brydenthal dissen Stil to’n eersten mol probeert hebben. Dat „Bottervagel-Bostswemmen“ weer toeerst as nich regelgerecht ansehn. Eerst 1953 is dat as en egene Wettkamp-Swemmoort acht worrn.

Swemmwettkämp Swemmen höört siet de eersten Olympschen Spelen vun de Neetiet (1896 in Athen) to dat olympsche Programm. Bi de tweeten Olympschen Spelen 1900 in Paris geev dat en Hinnernswemmen, en Ünnerwaterutduerswemmen un en 4.000-m-Swemmen anboden. Bi op dat letzte dorvun (Langstreckenswemmen) sünd disse Wettkampoorden later aver nich mehr maakt worrn. Bi de Olympschen Spelen 1912 dröffen to’n eersten mol ok Fronslüüd in’n Wettkamp mitswemmen. Siet 1973 gifft dat ok offizielle Swemmweltmeesterschoppen. Tyypschwies warrt Swemmwettkämpen na dat Regelwark vun’n Internatschonalen Swemmverband Fédération Internationale de Natation Amateur (FINA) utdragen.

Wettkampöörd thumb|Swemmbecken bi’n Wettkamp Wettkampsteden för Strecken bit 1500 m sünd Swemmbeckens de mit de verscheden Anfoddern an de Bahnläng (25 m oder 50 m), Bahnbreed (2,50 m), Waterdeep (tomindest 1,35 m, bi Olympsche Spelen un Weltmeesterschoppen tomindst 2 m)http://fina.org/rules/english/facilities.php (englisch) klorkaamt, un ok de richtige Watertemperatur hebbt (25 bit 28 °C).

De Bahnen warrt dör Lienen vunenanner scheedt, de dorto dor sünd, de Bülgen vun de Naversbahnen wegtohollen. Vun de Swemmers warrt se ok as „Bülgenbrekers“ betekent. De Lienen hebbt ünnerscheedliche Markeeren: In’t Fief-Meter-Rebeet vör jede Beckenwand, woneem se tomeist dörgahns root sünd, in de Mitt un denn jümmer bi 15 m. Op’n Grund vun’t Becken is butendem in de Mitt vun jede Bahn tomeist en 25 cm breden swarten Streek, de twee Meter vör’t Enn vun’t Becken in en ‚T‘ utlöpt. De helpt den Swemmer sik torecht to finnen. Över’t Becken hangt wietere Lienen. In tomindest 1,8 m Hööch gifft dat en Lien mit lütte Fahns fief Meter vör jede Beckenwand, wat bi’t Rüchswemmen anwiesen schall, dat de Wand neger kummt. Un denn gifft dat noch de Lien för’n Fehlstart, de 15 m vun’n Start in tomindst 1,2 m Hööch hangt un in’t Water fallen laten warrt, wenn de Schiedsrichter oder de Starter op en Fehlstart kennen doot.

För Wettkämp warrt Hallenbäder as ok Freebäder bruukt. Normalerwies warrt in Söötwater swommen, man dat gifft ok noch enkelte Soltwaterbeckens, de för Wettkämp nütt warrt.

Strecken thumb|Wettkampbecken mit 8 Bahnen Na de Regeln warrt bi Wettkämpen normalerwies Strecken swommen, de en Veelfack vun 100 -m-Afsnitten sünd, neemlich 100 m, 200 m, 400 m, 800 m, 1500 m un 5000 m, aver ok 50 m as Sprintstreck. Bi’t Langstreckenswemmen kaamt noch de Strecken 5 km un 25 km dorto, de tomeist in apen Water dörföhrt warrt. Blangen Enkelwettkämp gifft dat ok Staffelrennen, wo bi’t Swemmen blots 4er Staffeln maakt warrt. Internatschonal gifft dat Staffeln över 4 mol 50 m, 4 mol 100 m un 4 mol 200 m.

Bahnen Bi Wettkämp swemmt jümmer hööchstens so vele Swemmer gegenenanner, as dat Swemmbecken Bahnen hett. Utnahmen dorvun gifft dat över 1500 m un 800 m Freestil. Dor swemmt bi lüttere Wettkämp ok mol twee Swemmer op een Bahn. För en Wettkampbecken sünd na de Regeln acht Bahnen vörsehn, so dat gröttere Veranstalten (Utscheedwettkämp) mehrere Lööp maakt warrt, bi de jümmer blots de besten Swemmer in de nächste Runn kaamt. De gaust mellte oder qualifizeerte Swemmer swemmt jümmer op Bahn 4, de tweetgauste op Bahn 5 un so wieter de Reeg na op de Bahnen 3, 6, 2, 7, 1 un 8. De Bahnen 4 un 5 sünd bi Wettkämp vun gele Lienen infaat, üm dat jedeen de beiden besten Swemmer kennen kann.

Start thumb|Start bi’t Swemmen 1904 in St. Louis (Olympsche Spelen) upright|thumb|Startsprung bi’n modernen Wettkamp Bi’t Swemmen gifft dat en Startsignal, na dat de Swemmer vun de ’n beten högeren Startblöck vun jemehr Swemmbahn an’n Beckenkopp dör en Startsprung in’t Water jumpt. Utnahmen sünd dat Rüchswemmen un de Lagenstaffel, bi de de Rüchswemmer ut dat Water rut losswemmt. Bi en Fehlstart warrt de Start noch mol maakt, wobi de Schiedsrichter dorbi vundaag in moderne Swemmbäder dör elektroonsch Sensers ünnerstütt warrt. De tweete Start gellt op jeden Fall, man wenn dor noch mol en Swemmer en Fehlstart provozeert, he also to fröh afspringt, warrt he ut’n Wettkamp utslaten. Dorför reckt al en Wackeln op’n Startblock. Bi en Mehrheit vun Swemmwettkämp gellt in de Twüschentiet de „1-Start-Regel“. Dat heet, dat dor al na’n eersten Fehlstart disqualifizeert warrt.

Bi Staffeln warrt en „flegen Wessel“ maakt, mit Utnahm vun den eersten Swemmer. De nafolgen Swemmer dröff hööchstens 0,03 Sekunnen vör’t wohrhaftige Anslahn vun den Vörswemmer afspringen. Vun wegen dat bi’n flegen Wessel de Reakschoonstiet bi’t Startsiganl wegfallt, sünd Staffelswemer faken wat gauer ünnerwegens as in en Enkelwettkamp. Tieten, de in en Staffel swommen warrt – mit Utnahm vun’n Startswemmer – warrt as Enkelrekorden dorüm nich acht. Staffelrekorden gellt för Strecken, de af den Start rekent warrt. Vörrutsett is, dat de Staffel oordig afslaten warrt. So künnt de eersten veer Swemmer vun en 10 mol 100 m Staffel ok en Staffelrekord över 4 mol 100 m swemmen.

Swemmen De Technik vun’t Foortbewegen dör’t Water is dör de Beteken vun’n Wettkamp vörgeven un warrt dör de Regelwarken differenzeert angeven. Dorbi warrt so veel Bahnen swommen, as dat för de Streck nödig is. De Swemmer maakt dorto an jeed Enn vun en Bahn en Wenn in’t Water un swemmt in de Gegenricht wedder torüch. Bi de Strecken 800 m un 1500 m warrt de Bahnen för eden Swemmer mittellt un anwiest. Deelwies gifft dat dorför sogar Anwiesers ünner Water. De letzten beiden Bahnen warrt tosätzlich dör en Toon oder dör’n Fleiten künnig maakt.

Anslag De Tiet warrt in den Moment anhollen, in den de Swemmer de Beckenwand anröhrt. Bi’n Bost- un Bottervagelswemmen mutt dat mit beide Hannen passeeren. Bi Staffeln warrt de Twüschentieten na jeden Staffelswemmer as ok de Endtiet nahmen. Bi grode Wettkämp, warrt de Tiet tomeist elektroonsch nahmen. Dorto gifft dat tomeist gele oder witte Anslagmatten, de al op bannig lütte Kraft reageert. Butendem warrt de Tieten vun tomindst een Person op jede Bahn vun Hand nahmen. Wenn dat Twievel gifft, weert dat Schiedsgericht den Teelinloop. Op de Oort kann dat angahn, dat Swemmer mit de glieken Tiet op ünnerscheedliche Plätz lannen doot, wenn dat Schiedsgericht de Reeg vun’t Anslahn sehn künn. Wenn de elektroonsche Tiet ahn Inwand optekent worrn is, denn is dat de amtliche Tiet, de nich mehr ännert warrt. De Teelrichterentscheed warrt blots denn insett, wenn dat keen fehlerfre’en elektroonschen Tieten gifft un de faststellte Inloop nich övereenstimmt mit de vun Hand nahmen Tieten.

Swemmstil As’n Swemmstil betekent man de sünnere Oort oder Technik, de een to’n Swemmen bruukt. De bekanntsten Swemmstilen in’n modernen Swemmsport sünd dat Bostswemmen, Kraulswemmen, Rüchswemmen un dat Bottervagelswemmen (ok Delfinswemmen). Öllere Swemmstilen, de nich mehr faken bruukt warrt, sünd dat Sietenswemmen un dat „Ooltdüütsch-Rüch“-Swemmen. Mitünner warrt ok dat Duken as Swemmstil betekent. In Japan gifft dat in’n Rahmen vun de Samurai-Traditschoon egene Japaansche Swemmstilen.

Bostswemmen thumb|Bostswemmen Dat Bostswemmen is normalerwies dat eerste, wat een in Swemmkursen oder in de School bibröcht warrt. De Technik geiht torüch op Ernst von Pfuel. De Wettkamp-Form is de Swemmoort, de an’n sworsten un opwännigsten to lehren is. Eenige Swemmers künnt vun wegen jemehr Dispositschoon vun de Hüftlidden keen ordigen Boststil mit Grätschslag mehr swemmen. Jüst so sünd ok dat richtige Timing un dat Watergeföhl bi’t Wettkampbostswemmen üm eenig sworer as bi all de annern Swemmorden.

De Bostswemmtechnik geiht so, dat de Arms ünner Water to glieken Tiet tosamenliggen na vörn bröcht warrt un denn dör dat Water na buten bewegt warrt, wobi al de Anstellwinkel vun de Hannen en Drift na vörn maken deit. Bi de ansluten Bewegen na achtern warrt de Hannen na binnen stellt. De richtige Anstellwinkel, de Form vun de Hannen un de Hööch vun de Hannen in’n Vergliek to’t Becken warrt as Watergeföhl betekent un speelt de gröttste Rull för de Vördrift. De Bewegen längs de Liefass is teemlich lütt. De wiet gröttste Beweegimpuls kummt vun de Bewegen dweer to de Beweegricht. An disse Bewegen slutt ik nipp un nau de Grätschbeenslag an. Bi de so nöömten Undulatschoonstechnik (vun lat.: unda „de Bülg“) warrt wiel den Schuuv na vörn en Bülgenbewegen vun’n Lief maakt, jüst so as bi’t Delfinswemmen. Dordör gifft dat en tosätzliche Drift na vörn. De Regelhaftigkeit vun disse Stiloort weer toeerst nich recht klor, man in de Twüschentiet warrt se as regelgerecht ansehn.