thumb|upright=1.25|The Rolling Stones in dat Johr 2005, Toronto
The Rolling Stones sünd en engelsch Rockband. Se wurr 1962 vun Brian Jones, Mick Jagger un Keith Richards as Rhythm-and-Blues-Band grünnt. In de Loop vun de folgen teihn Johr wurrn de Rolling Stones to en vun de spoodrieksten Rockgruppen vun de Welt. In de 60er un 70er Johren von dat 20. Johrhunnert hebbt se sück wegen hör exzessiv Levensstil as „bad boys“ in de Musikszene etableert. De Band geiht ok hüütodag noch up Welttourneen und verapenlicht Alben. Se tellen to de „deenstoldesten“ Rockbands.
De Historie 1961–1967 De Historie vun de Rolling Stones Fung Enn’ Oktober 1961 up de Bahnstieg in Dartford, Graafschaft Kent an. Mick Jagger weer up den Weg nah de London School of Economics un tööf up de Toog nah London. Keith Richards wull ok nah London, to de Sidcup Art College. De beid kennen sück all ut de Schooltiet. Jagger droog Schallplatten vun Chuck Berry un Muddy Waters ünner sien Arm un se hebbt faststellt, dat se beid vun disse Künstlers begeistert weern un hebbt sück denn verafreedt, üm Musik to hören un Rock ’n’ Roll un Blues to spelen.
Mit hör eerst gemeensam Band hebbt se in de Achterköken vun hör Öllernwohnungen öövt un hebbt sück „Little Boy Blue and the Blue Boys“ nömmt. Een vun de Blue Boys weer Dick Taylor (later hen spell he bi The Pretty Things).
In’ März 1962 hebbt Mick Jagger un Keith Richards eerstmals en Jazz-Club in Ealing (Broadway Station/London), in de de Bluesmusiker Alexis Korner mit sien Band Blues Incorporated uptreden is, besöcht. An’ 7. April 1962 hebbt se all mit Alexis Korner tosommen up de Böhn speelt (jammt nömmt man dat in de engelsch Musiker-Spraakgebruuk). Över Korner hebbt se de ut Cheltenham stammend Gitarrist Brian Jones kennen lehrt.
Brian Jones weer en bannig talenteert Gitarrist. He nömm sück domols Elmo Lewis. As Gitarrist kunn he besünners dör sien Bottleneck-Technik övertügen. In Juni 1962 hett he sück dor intensiv um bemöht, tosommen mit den Pianist Ian Stewart, en egen Band to grünnen. He snack mit Mick Jagger, de woll intresseert weer, in de Band intostiegen, wenn sien olde Dartford-Kumpels Keith Richards und Dick Taylor ok dorbi weern. Dorgegen geev dat kien Inwänne. Se hebbt denn en Repertoire vun R&B-Songs intostudeeren.
Alexis Korner's Blues Incorporated speel intüschen tweemal in’d Week (Dönnerdag un Saterdag) in de Londoner Marquee Club. Wiels he en Upnahmtermin bi de BBC harr, muss he de för den Dönnerdag, den 12. Juli1962 verinbart Uptreden in de Club afseggen un hett as Ersatz de Band üm Brian Jones vermiddelt.
In de Besetten Mick Jagger (Gesang), Keith Richards (Gitarr), Brian Jones (Gitarr), Dick Taylor (Bass), Ian Stewart (Klaveer) un Tony Chapman (Slagtüüch) harrn de Rollin' Stones an 12. Juli 1962 in de Marquee Club in London hör eerst Uptreden. Brian Jones harr sück bi de Naam Rollin' Stones dör de Muddy-Waters-Blues 'Mannish Boy' (1956) un de dore Reeg „I'm a rollin' stone“ inspireeren laatenBill Wymans Rolling Stones Story. S. 37.
An’ 7. Dezember 1962 wurr Dick Taylor dör de Bassisten Bill Wyman ersett. De intüschen dat Slaagtüüch bedeenend Mick Avory is gliekfalls utscheden. In’ Januar 1963 neem Charlie Watts, de de annern all kennen deen vun Alexis Korners Blues Incorporated, de Positschoon as Slaagtüchspeeler in. Dat eerste Uptreden in disse Formatschoon harrn se an’ 14. Januar 1963 im Flamigo Jazz-Club in Soho. Se nömmen sück af disse Tiet The Rolling Stones.
En eloquent jung Mann, Andrew Loog Oldham, de nah en kört Bewerbungsgespräch vun de Rolling Stones as hör Manager verplicht wurr, hett de Band en Plattenverdrag bi Decca Records besörgt. Noch vör de Verapenlichen vun de eerste Single Come On (7. Juni 1963/# 21 UK), en Kompositschoon vun Chuck Berry, hett de Manger aver ok dorför sorgt, dat Ian Stewart nich länger Lidmaate vun de Grupp bleev. Oldham weer de Meenen, „dat söss Bandlidmaaten eenfak to vööl weern un Stewart ok nich hip genoog utsehn dee“. As Pianist un Roadie bleev Ian Stewart de Stones aber bit to sien Dood (1985) erhollen. Andrew Loog Oldham wull de Stones as „wöst“ Version vun de Beatles upbuen un stiliseer hör anfangs as „Droogs“, junge Kriminelle ut Anthony Burgess' Roman A Clockwork Orange.
Nahdem se sück mit John Lennon un Paul McCartney drapen harrn, de to en Stones-Uptreden in de Crawdaddy Club in Richmond kommen weern, hebbt de beid den Stones hör Kompositschoon I Wanna Be Your Man överlaten. Dit Stück (mit rasantem Bottleneck-Gitarrensolo vun Brian Jones) is an 1. November 1963 as tweete Single vun de Rolling Stones (# 12 UK) rutkommen.
An’ 17. Januar 1964 wurr de Schallplatt The Rolling Stones verapenlicht. De Schallplatt mit de Stücken Bye Bye Johnny, Money (That’s What I Want), You Better Move on un Poison Ivy keem up Platz 15 vun de UK-Charts.
Not Fade Away, en Kompositschoon vun Norman Petty un Buddy Holly, de an Bo Diddley erinnern de, weer dat nächste Leed. Se wurr an 21. Februar 1964 Grootbritannien rutbrocht un keem up Platz 3 in de Charts. Dat weer aver ok de eerste Verapenlichung vun de Stones in de USA (9. März 1964).
De eerste Langspeelplatt The Rolling Stones wurr an’ 26. April 1964 rutgeven un beleg elf Week lang den eersten Platz in de UK-Charts. In de USA keem de LP ünner de Titel England's Newest Hitmakers an’ 10. Mai 1964 rut un up Platz 11 in de Charts. In Juni 1964 hebbt de Stones ok hör eerst US-Tournee makt, Leeder upnommen in de Chess-Studios in Chicago un to’n Tourneestart de Egenkompositschoon Tell Me as Single verapenlicht – ünner de Komponisten-Pseudonym Nanker/Phelge.
Mit de an’ 26. Juni 1964 verapenlicht Single It's All Over Now harrn de Stones hör eerste Nummer-Een-Hit in UK. In August 1964 hebbt se noch en Wark mit de Titel Five by Five rutgeven, up dat folgend Stücken weern: If You Need Me, Empty Heart, Confessin the Blues, 2120 South Michigan Avenue un Around and Around. In Grootbritannien geev dat för disse EP 200.000 Vörbestellungen.
To’n Anfang van hör Karriere hebbt Jagger un Richards ehr musikaalsch Tätigkeit hööftsächlich up Böhnen-Uptreden konzentreert, dormit se mögelk gau bekannt wurrn deen. Eegen Stücken hebbt se dorbi wenig komponeert. Se hebbt sück meest ut dat Repertoire vun US-amerikaansch Blues-Musikers, as t. B. Muddy Waters, Howlin' Wolf, Willie Dixon, Robert Johnson, John Lee Hooker un Chuck Berry bedeent.
Oldham hett dorup drängt, vermehrt eegen Leeder to schrieven, wiels sück dat beter vermerkten laten dee. Anfangs hebbt Jagger und Richards aber meest blots Balladen komponeert, so as As Tears Go By, wat, vun Marianne Faithfull sungen, Midden 1964 to een Top-Ten-Hit in Grootbritannien wurr.
De nächste Nummer-Twee-Single, dat Bluesstück Little Red Rooster (verapenlicht in GB an’ 13. November 1964), weer en Cover-Version un stamm in’ Original vun Willie Dixon. Dat Stück is prägt dör dat subtile Speel vun Brian Jones up de Slide-Gitarr un Mick Jaggers Mundharmonika.
Hör eerst sülvst verfaat Nr. 1 in England wurr de an’ 26. Februar 1965 verapenlicht Single The Last Time, de sück allerdings nah an de Gospel This May Be The Last Time anlehnt, de toeerst 1954 vun The Staple Singers upnommen wurr un later hen (1957) en groden Hit vun de Blind Boys Of Alabama weer.Hayes & Laughton, Gospel Records 1943-1969 S. 706 und S. 228. Denn keem (I Can't Get No) Satisfaction (27. Mai 1965). Dormit hebbt de Stones den weltwieten Dörbröök schafft (#1 in Grootbritannien un USA). In dat glieker Johr keem mit Get Off of My Cloud (22. Oktober 1965) noch en Leed up Platz 1 in de USA un Grootbritannien.
In September 1965 hebbt se denn ok hör eerst Österriek- un Düütschland-Tournee maakt (Mönster, Essen, Hamborg, München, Berlin un Wien).
1966 wurr hör Album Aftermath (blots mit eegen Kompositschonen), neben Revolver vun de Beatles, Pet Sounds vun The Beach Boys un Blonde on Blonde vun Bob Dylan, as en vun de groot Alben ut dat Johr weert.
De Singles vun dat Johr 1966 weern 19th Nervous Breakdown (verapenlicht an’ 4. Februar 1966, Nr. 2 UK-/US-Charts), Paint It Black (verapenlicht an’ 7. Mai 1966, Nr. 1 UK-/US-Charts) un Have you seen your Mother, Baby, standing in the Shadow? (verapenlicht an’ 23. September 1966, # 5 UK, # 9 US).
De Rolling Stones weern siet 1963 dörgahnd up Konzertreisen, hebbt nebenher noch vööl Daag un noch mehr Nachten in Tonstudios tobrocht, un weern Enn’n vun dat Johr temelk schoon af, besünners de gesundheitlich anslahn Brian Jones full dat stuur, de Weg in dat vörleggt Tempo mittogahn.
An’ 13. Januar 1967 wurr Let's Spend the Night Together (# 3 UK), mit de gliekwertig Rücksiet Ruby Tuesday (# 1 USA), rutbrocht. Dat an’ 22. Januar 1967 verapenlicht Album Between the Buttons keem in Grootbritannien up Platz 3 un in de USA up Platz 2 vun de Charts. As de Stones 1967 en Uptritt in de Ed Sullivan Show harrn, mussen sie den Text vun de Single in „Let's spend some time together“ ännern, wiels de US-Amerikaner ja immer war aansch sünd.
Ernsthaftere Probleme kregen se in de Verloop vun dat Johr aver noch. In Keith Richards' Landhuus Redlands in Sussex funn an’ Weekenenn’ 11./.12.1967 en Party statt, an de u. a. de Fotograf Michael Cooper, de Kunsthändler Robert Fraser, George Harrison un Pattie Boyd as ok Mick Jagger un Marianne Faithfull deelnommen hebbt. Nahdem George Harrison un Pattie Boyd de Party verlaten harrn, geev dat en Razzia (Keith Richards meent immer noch, dat de Polizei so lang tööft hett, bit Harrison mit sien Frau de Partie verlaten hett). Bi Jagger hett man blots harmlose, in England aber verboden Amphetaminen funnen, de en Dokter Marianne Faithfull in Italien verschreben harr. Richards wurr anklaagt wegen Duldung vun de Konsum vun Ruuschmiddel in sien Huus. Dat harr to mehrjohrig Haftstrafen föhren kunnt. Eerst as en Zeitungsredakteur vun Times inschalt' wurrn is, hebbt se blots noch Geldstrafen verhangt. Jagger hett en Nacht in’ Knast verbrocht un sall dor dat Leed 2000 Light Years from Home schreven hemm. In’ Mai 1967 wurr Brian Jones verhaft; bi hüm funn de Polizei Tabletten, Marihuana un Kokain-Spuren. Mit de Uplaag, sück in professionalle Hülp to begeben, keem he ünner Kautschoon weer free.
Tüschen de Verhaftungen un Gerichtsverhandlungen gungen de Stones 1967 noch mal up Europa-Tournee, dorbi geev dat veer Uptreden in Düütschland (Bremen, Köln, Düörpm un Hamborg).).
Stücke, de up de USA-Verapenlichungen vun Aftermath un Between the Buttons nich enthollen weern, dree nee Leeder (My Girl, Ride on Baby und Sittin' on a Fence) as ok en paar Singles geev dat up de Album Flowers, dat an’ 15. Juli 1967 rutgeven wurr (# 3 US-Charts).
An’ 20. August 1967 hebbt de Stones We Love You (# 8 UK, # 14 US) verapenlicht. Dat Stück fangt an mit Schritten un dat Döörknallen vun en Zellendöör, as ok en fulminant Piano-Intro vun Nicky Hopkins. John Lennon un Paul McCartney sünd in de Achtergrundchor dorbi. Offiziell würr verkünd, dat sück dat um en Dank vun de Stones an hör Fans hanneln dee, wohrschienlich hebbt se mit dat Leed aver woll eher de Boulevardspresse vernaah bruukt, de sück bannig freut hebbt över de Razzien un Verhaftungen (un villicht ok gezielte Informatschonen an de Polizei wiederleit hett).
As musikaalsch Antwort up dat bahnbrekend Album Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band vun de Beatles un den Tietgeist folgend, hebbt de Stones en psychedelisch präägt Album upnommen: Their Satanic Majesties Request (8. Dezember 1967, # 3 UK, # 2 US) liggt kompositorisch un sound-experimentell en veelschichtig Musikkonzept togrunnen un wiest mit 2000 Light Years From Home un She's a Rainbow twee atypische Stones-Klassiker up.
1968–1972