Bartolomé Xiberta OCarm (* 4. April 1897 in Santa Coloma de Farners; † 26. Juli 1967 in Tarrasa) war ein spanischer römisch-katholischer Theologe.
Leben Nach der Priesterweihe am 20. Dezember 1919 war er von 1926 bis 1937 Professor für Dogmatik am Colegio Internacional San Alberto Rom.
Schriften (Auswahl) Clavis ecclesiae. De ordine absolutionis sacramentalis ad reconciliationem cum ecclesia. Rom 1922, . Guidonis Terreni Quaestio de magisterio infallibili Romani pontificis. Münster 1926, . De scriptoribus scholasticis saeculi XIV ex ordine Carmelitarum. Louvain 1931, . Guiu Terrena, Carmelita de Perpinya. Barcelona 1932, .
Literatur Josep Miquel i Macaya: El meu P. Xiberta, O. Carm. Barcelona 1968, . als Herausgeber Redemptus Maria Valabek: In mansuetudine sapientiae (James 3:13). Miscellanea in honor of Bartolomé Maria Xiberta, O. Carm. Rom 1990, ISBN 8872880130. Pompeyo Ramis: Ideario filosófico de Bartolomé Xiberta. Mérida 1996, ISBN 9801100931. Josep Maria Manresa Lamarca: La eclesiología del P.B. Xiberta (1897-1967). El "redescubrimento" de la Iglesia como "la Obra de Cristo". Rom 2011, ISBN 8872881234.
Weblinks bartolomexiberta.blogspot.com opac.regesta-imperii.de ocarm.org Bartolomé Xiberta – Datos Biográficos e Bibliográficos
Kategorie:Eröffneter Seligsprechungsprozess Kategorie:Römisch-katholischer Geistlicher (20. Jahrhundert) Kategorie:Karmelit Kategorie:Spanier Kategorie:Geboren 1897 Kategorie:Gestorben 1967 Kategorie:Mann