265x265px|mini|Partitur des Weihnachtsliedes El noi de la mare in einem Heft von Orgelvariationen von ca. 1820. Erhalten im Archiv der Kathedrale von Lleida. Das Lied erscheint auf dem unteren Teil der Seite unter dem Titel Mañaguet de la mare. El noi de la mare, ist ein traditionelles katalanisches Weihnachtslied und auch ein Schlaflied.Cultura popular de Barcelona. Institut de Cultura de Barcelona; abgerufen am 25. April 2016 Der Autor ist anonym und der Ursprung unbekannt. Daher sind verschiedene Versionen davon überliefert.Josep Romeu i Figueras: Recerques d’etnologia i folklore. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, Barcelona 2000, ISBN 84-8415-241-3, S. 80–83.Miscel·lània Pere Bohigas, Amsterdam: Associació Internacional de Llengua y Literatura Catalanes und Barcelona: Abadia de Montserrat, 1981-1983, S. 272–274. So ist eine Version von 1866 erhalten, die von Francesc Palagi Briz und Cándido Candi y Casanovas zur Liedersammlung Cançons de la terra (1866–1884) hinzugefügt wurde,E. Ferrando Roca (Hrsg.): Cansons de la terra. Barcelona 1866, Kapitel «Lo noy de la mare». eine, die in Chantics von Jacinto Verdaguer aufgenommen wurde,Jacint Verdaguer: Cántics. Llibrería y Tipografía Católica, Barcelona, Kapitel «Lo Noy de la Mare». und eine, die von der Biblioteca Popular de L’Avenç 1909 veröffentlicht wurde.40 cançons populars catalanes, erste Reihe. Biblioteca Popular de L’Avenç, Barcelona 1909

Struktur Nach Josep Romeu y FiguerasJosep Romeu i Figueras: Recerques d’etnologia i folklore. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, Barcelona 2000, ISBN 84-8415-241-3, S. 80–83. gibt es zwei Versionen, eine kürzereJoan Llongueres: Cançoner popular de Nadal (). Foment de Pietat, Barcelona 1931, S. 82–83 («El Noi de la Mare»). und eine andere, längere und banalere.Joan Amades: Folklore de Catalunya. Editorial Selecta, Barcelona 1950–1951, Band II Cançoner (Lieder – Sprichwörter – Rätsel), S. 9–10 («El Noi de la Mare», 30 Verse).

Das Lied besteht aus zehnsilbigen Versen, in denen die erste, vierte, siebte und zehnte Silbe stark betont ist. Damit wird der Rhythmus der Melodie stark hervorgehoben. Je zwei Verse bilden dabei eine parallele Struktur.Josep Romeu i Figueras: Recerques d’etnologia i folklore. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, Barcelona 2000, ISBN 84-8415-241-3, S. 80–83.

Geschichte Das Entstehungsdatum des Liedes ist nicht genau bekannt.Glòria Ballús i Casòliva: El Noi de la Mare: una cançó de bressol que ha esdevingut una nadala coneguda arreu. In: Naixement, Publicació de la Federació Catalana de Pessebristes, 2014, Nr. 5, S. 12–21; pessebrescat.cat (PDF) abgerufen am 25. April 2016, web.archive.org (PDF) archiviert am 3. März 2016 Genug Belege gibt es nicht. Es ist aber wahrscheinlich, dass dieses Lied seinen Ursprung im 18.Miscel·lània Pere Bohigas: Associació Internacional de Llengua y Literatura Catalanes und Barcelona. Abadia de Montserrat, 1981–1983, S. 272–274. oder 19. Jahrhundert hatte.Josep Romeu i Figueras: Recerques d’etnologia i folklore. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, Barcelona 2000, ISBN 84-8415-241-3, S. 80–83. Man glaubt, dass dieses Lied ursprünglich ein Kinder- oder Wiegenlied war und dass es, ohne weihnachtlich oder religiös zu sein, schließlich ins Repertoire der Weihnachtslieder geriet.Josep Romeu i Figueras: Recerques d’etnologia i folklore. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, Barcelona 2000, ISBN 84-8415-241-3, S. 80–83. Einige Autoren haben Berührungspunkte zwischen diesem katalanischen Lied und einer galicischen Muiñeira (einem Tanz) gefunden.Josep Romeu i Figueras: Recerques d’etnologia i folklore. Publicacions de l’Abadia de Montserrat, Barcelona 2000, ISBN 84-8415-241-3, S. 80–83. Einige glauben sogar, dass es sich um das gleiche Lied handelt. Andere glauben, dass es sich um die gleiche Melodie handelt, mit einem sehr ähnlichen Text, obwohl in anderen Sprachen, und dass man es nicht nur in Galicien, sondern auch in anderen Regionen Spaniens singt.Enriqueta Malivern i Sardà: Dineret de la Santa Creu, qui no paga va al cel. Cançons i captiris. In: Miscel·lània penedesenca, 1982, Nr. 5; ; raco.cat abgerufen am 25. April 2016.

In der neueren Geschichte sind viele Adaptionen und Arrangements des beliebten Liedes entstanden. Zum Beispiel nahm Raquel Meller, die einen guten Teil ihres Lebens in Barcelona verbracht hat, verschiedene Lieder auf Katalanisch auf. Das emotionalste unter diesen ist die Adaption des Volksliedes El noi de la mare, die Raquel 1926 in Paris aufnahm.Cándida Pérez Martínez, Santos Albiesa, Raquel Meller: El noi de la mare. In: José Padilla (Hrsg.): La bien amada: version originale espagnole de Valencia (Tonaufnahme); Odeón, París 1926. Berühmt sind die Arrangements dieses Liedes für Gitarre von Miguel Llobet.Miquel Llobet: El Noi de la Mare. UME, 1975. Zusätzlich zu ihrem Einfluss auf katalanische Künstler wie Emili Pujol verbreitete diese die Kenntnis von diesem Lied in Europa und den USA.Fabián Edmundo Hernández Ramírez: La Obra Compositiva de Emilio Pujol (*1886; 1980): Estudio Comparativo, Catálogo y Edición Crítica |páginas= Barcelona: Universitat Autònoma de Barcelona, Fakultät für Kunst, 2011, S. 110–115; hdl:10803/5202 Obwohl es in Argentinien keinen Brauch gibt, Weihnachtslieder zu singen, ist El noi de la mare dort ein sehr beliebtes Wiegenlied mit einem spanischen Text, der aus dem Katalanischen übersetzt ist. Wahrscheinlich ist es durch katalanische Einwanderer nach Argentinien gebracht worden.Manuel Cuyàs: Noi de la mare: La cançó d’El Noi de la mare es canta a l’Argentina en castellà, seguint una traducció de l’original català. Institut Nova Història, 25. Februar 2014; inh.cat abgerufen am 25. April 2016. Die Musik erscheint in Gänze in der Einführung von Captains Courageous (1937), arrangiert von Gus Kahn und Franz Waxman.Captains Courageous (0:38 – 1:05 – El noi de la mare) Dem Mörder Leo Trotzkis, Ramón Mercader, verriet das Lied, dass einer seiner Gefängniswärter Katalane war, weil er es diesen summen hörte.El punt Avui – Manel Cuyàs – El noi de la mare

Text

mini|Melodie von El noi de la mare für Gitarre.

Katalanisch Què li darem, a n’el Noi de la Mare? Què li darem, que li sàpiga bo? Panses i figues i nous i olives, Panses i figues i mel i mató.

Què li darem, al Fillet di Maria? Què li darem al formós Infantó? Li darem panses amb unes balances, li darem figues amb un paneró.

Tam patatam que les figues son verdes, tam patatam que ja maduraran. Si no maduran el dia de Pasqua Madurarán el dia de Rams Deutsch Was geben wir dem Jungen der Mutter? Was geben wir ihm, das ihm gut schmeckt? Rosinen und Feigen und Nüsse und Oliven Rosinen und Feigen und Honigquark.

Was geben wir dem Söhnchen von Maria? Was geben wir dem schönen Kind? Wir geben ihm Rosinen mit Waagen (= gut abgewogen?), Wir geben ihm Feigen mit einem Körbchen.

Tam patatam, die Feigen sind grün. tam patatam, sie werden schon reifen. Wenn sie zu Ostern nicht reifen, Werden sie am Palmsonntag reifen.

Honigquark (), also Quark mit Honig übergossen und oft auch mit Nüssen, ist eine traditionelle katalanische Nachspeise.Rezept zum Beispiel hier.

Zwischen Ostern und Palmsonntag () ist in Spanien eine feste Redewendung für „ab und zu“ oder „sehr selten.“„Ramos“ im Leo-Wörterbuch Spanisch-Deutsch. Die letzten beiden Zeilen bedeuten also: „Irgendwann werden sie schon reifen.“

Einzelnachweise

Kategorie:Weihnachtslied Kategorie:Musik (Katalonien)