mini|hochkant=1.3|Ninian Sanderson steigt schwungvoll in den siegreichen Jaguar D-Type mini|hochkant=1.3|Der Jaguar D-Type der Ecurie Ecosse, der Siegerwagen von Ninian Sanderson und Ron Flockhart mini|hochkant=1.3|Die drei Werks-Lotus 11 vor dem Renntransporter mini|hochkant=1.3|Ferrari 625LM Spyder Touring mit der Startnummer 11; gefahren von Alfonso de Portago und Duncan Hamilton Das 24. 24-Stunden-Rennen von Le Mans, der 24e Grand Prix d’Endurance les 24 Heures du Mans, auch 24 Heures du Mans, Circuit de la Sarthe, Le Mans, fand vom 28. bis 29. Juli 1956 auf dem Circuit des 24 Heures statt.
Vor dem Rennen
Änderungen an der Rennstrecke
Als Folge des fatalen Unfalls beim Rennen im Jahr davor wurde die Rennstrecke an einigen Stellen komplett umgebaut. Die Boxenanlage wurde erneuert und die Strecke zwischen den Boxen und den Haupttribünen verbreitert. Zwar trennte noch immer nur ein weißer Strich auf der Straße die stoppenden Rennwagen vom Rennbetrieb, aber die Strecke wurde so breit, dass mehrere Wagen problemlos nebeneinander fahren konnten. Die Zuschauer vor den Haupttribünen wurden nunmehr durch einen Sicherheitszaun geschützt. Der Radius der ersten Kurve vor den Esses wurde ebenso verändert wie die Einfahrt in die Tertre Rouge und die berüchtigte Maison-Blanche-Kurve. Durch diese Umbaumaßnahmen verkürzte sich die Streckenlänge von 13,492 auf 13,461 km.
Da die Umbauarbeiten nicht rechtzeitig fertig wurden, musste das Rennen um einen Monat verschoben werden und fand erstmals seit 1923 wieder im Juli statt.
Änderungen am Reglement
Auch das Reglement wurde angepasst. Der Hubraum der Prototypen – von denen mindestens 50 Stück gebaut werden mussten – wurde auf 2500 cm³ reduziert. Die Kapazität der Tanks wurde auf 130 Liter beschränkt, und zwischen zwei Tankstopps musste ein Rennfahrzeug mindestens 34 Runden zurückgelegt haben. Die Windschilder wurden vergrößert und hatten nunmehr eine Höhe von 20 cm.
Kein Fahrer durfte länger als 72 Runden ununterbrochen am Steuer sitzen und insgesamt nicht mehr als 14 Stunden fahren. Die Trainingseinheiten wurden in die Abendstunden verlegt, sodass die Fahrer am Mittwoch und Donnerstag vor dem Rennen schon in der Dunkelheit fahren mussten. Dem Rennleiter Charles Faroux wurde mit Charles de Cortanze ein Stellvertreter zur Seite gestellt.
Das Rennen
Das Rennen war keine zwei Runden alt, als die Nachricht über einen erneuten schweren Unfall Schrecken in der Boxengasse auslöste. Erstmals trug sich Charles Faroux mit dem Gedanken, die Veranstaltung sofort abzubrechen. Als die Information ankam, weder Fahrer noch Zuschauer seien zu Schaden gekommen, machte sich allgemein Erleichterung breit. Der belgische Jaguar-Werksfahrer Paul Frère hatte eingangs der Esses die Herrschaft über seinen Jaguar D-Type verloren und rechts die Begrenzung touchiert. Sein knapp folgender Teamkollege Jack Fairman konnte nicht mehr ausweichen und prallte in das Heck des Jaguar. Das Chaos vervollständigte Alfonso de Portago, der mit seinem Werks-Ferrari 625LM Spyder Touring Fairmam voll traf und beide Jaguar und sich selbst ins Abseits schob. Innerhalb weniger Sekunden waren somit zwei Werks-Jaguar und ein Werks-Ferrari ausgeschieden.
Kaum hatte sich die Aufregung über diesen Zwischenfall gelegt, als eine weitere Unfallnachricht die Boxenanlagen erreichte. Dieser Unfall endete jedoch fatal. Louis Héry hatte in der Maison Blanche mit seinem kleinen Panhard einen Überschlag und starb an seinen schweren Verletzungen im Krankenwagen, auf dem Weg ins Spital. Insgesamt gab es 13 Unfälle im Rennen.
Nach einem frühen langen Boxenstopp von Vorjahressieger Mike Hawthorn im dritten Werks-Jaguar übernahmen Ninian Sanderson und Ron Flockhart im Ecurie-Ecosse-D-Type die Führung. Der schottische Jaguar lieferte sich einen heftigen Zweikampf mit dem Werks-Aston Martin von Stirling Moss und Peter Collins. Das Rennen wurde erst knapp vor Schluss entschieden, als am DB3S der zweite Gang brach. Dieses Handicap, das sich vor allem in der langsamen Passage zwischen der Indianapolis- und Arnage-Kurve bemerkbar machte, kostete der Aston-Martin-Mannschaft eine Runde. Den dritten Rang erreichten Maurice Trintignant und Olivier Gendebien im Ferrari; damit retteten sie die Ehre der Scuderia. Den wichtigen Index of Performance gewannen Gérard Laureau und Paul Armagnac für Deutsch & Bonnet.
Ergebnisse
Piloten nach Nationen
50 Franzosen 22 Briten 8 Deutsche 6 US-Amerikaner 6 Belgier 2 Italiener 2 Niederländer 1 Australier 1 Brasilianer 1 Spanier
Schlussklassement
Pos. Klasse Nr. Team Fahrer Chassis Motor Reifen Runden 1 S 5.0 4 Ecurie Ecosse Ninian Sanderson Ron Flockhart Jaguar D-Type Jaguar 3.4L I6 300 2 S 3.0 8 Aston Martin Ltd. Stirling Moss Peter Collins Aston Martin DB3S Aston Martin 2.9L I6 299 3 S 3.0 12 Scuderia Ferrari Olivier Gendebien Maurice Trintignant Ferrari 625LM Spyder Touring Ferrari 2.5L I4 293 4 S 5.0 5 Equipe Nationale Belge Jacques Swaters Freddy Rousselle Jaguar D-Type Jaguar 3.4L I6 284 5 S 1.5 25 Porsche KG Richard von Frankenberg Wolfgang von Trips Porsche 550A/4 RS Coupe Porsche 1.5L Flat-4 282 6 S 5.0 1 Jaguar Cars Ltd. Mike Hawthorn Ivor Bueb Jaguar D-Type FI Jaguar 3.4L I6 280 7 S 1.1 36 Lotus Engineering Reg Bicknell Peter Jopp Lotus 11 Coventry Climax 1.1L I4 253 8 S 1.1 33 Cooper Car Company Ed Hugus John Bentley Cooper T39 Coventry Climax 1.1L I4 252 9 S 1.5 30 Claude Bourillot Claude Bourillot Henri Perroud Maserati 150S Maserati 1.5L I4 245 10 S 750 40 Automobiles Deutsch et Bonnet Gérard Laureau Paul Armagnac DB HBR5 Panhard 0.7L Flat-2 231 11 S 750 45 Automobiles Deutsch et Bonnet Jean-Claude Vidilles Jean Thépenier DB HBR Panhard 0.7L Flat-2 225 12 S 750 46 Automobiles Deutsch et Bonnet André Héchard Roger Masson DB HBR Panhard 0.7L Flat-2 220 13 S 1.5 34 Porsche KG Roland Bourel Maurice Slotine Porsche 356A/4 Porsche 1.3L Flat-4 212 14 S 1.1 41 Just-Émile Vernet Jean-Marie Dumazer Lucien Campion VP 166R Renault 0.8L I4 210 Nicht klassiert 15 S 3.0 14 Aston Martin Ltd. Tony Brooks Reginald Parnell Aston Martin DBR1/250 Aston Martin 2.5L I6 246 Disqualifiziert 16 S 5.0 6 Robert Walshaw Robert Walshaw Peter Bolton Jaguar XK 140 Jaguar 3.5L I6 209 17 S 2.0 22 Jean Lucas François Picard Robert Tappan Ferrari 500TR Ferrari 2.0L I4 137 Ausgefallen 18 S 3.0 17 Automobiles Talbot Louis Rosier Jean Behra Talbot Sport 2500 Maserati 2.5L I6 220 19 S 3.0 9 Aston Martin Ltd. Peter Walker Roy Salvadori Aston Martin DB3S Aston Martin 2.9L I6 173 20 S 1.5 32 Lotus Engineering Colin Chapman Herbert MacKay-Fraser Lotus 11 Coventry Climax 1.5L I4 172 21 S 1.5 24 Porsche KG Umberto Maglioli Hans Herrmann Porsche 550A/4 RS Porsche 1.5L Flat-4 136 22 S 1.1 37 René Breuil Jean Py Yves Dommée RB Fiat-OSCA 1.1L I4 116 23 S 3.0 10 Scuderia Ferrari André Simon Phil Hill Ferrari 625LM Spyder Touring Ferrari 2.5L I4 107 24 S 2.0 23 Automobiles Frazer Nash Ltd. Richard Stoop Tony Gaze Frazer Nash Sebring Bristol 2.0L I6 100 25 S 3.0 16 Automobiles Gordini Hernando da Silva Ramos André Guelfi Gordini T23S Gordini 2.5L I6 90 26 S 1.1 35 Lotus Engineering Cliff Allison Keith Hall Lotus 11 Coventry Climax 1.1L I4 89 27 S 3.0 19 Jean-Paul Colas Serge Nersessian Georges Monneret Salmson 2300S Salmson 2.3L I4 80 28 S 3.0 15 Automobiles Gordini Robert Manzon Jean Guichet Gordini T15S Gordini 2.5L I8 80 29 S 2.0 20 Equipe Nationale Belge Alain de Changy Lucien Bianchi Ferrari 500TR Ferrari 2.0L I4 76 30 S 1.5 29 Automobiles Gordini André Milhoux Charles de Clareur Gordini T17S Gordini 1.5L I6 67 31 S 750 48 Moretti Automobili Marcel Lauga Jean-Michel Durif Moretti 750 Grand Sport Zagato Moretti 0.7L I4 62 32 S 1.5 26 Porsche KG Max Nathan Helm Glöckler Porsche 356 Carrera 1500 Porsche 1.5L Flat-4 61 33 S 2.0 21 Pierre Meyrat Pierre Meyrat Fernand Tavano Ferrari 500TR Ferrari 2.0L I4 61 34 S 3.0 7 Prinz Paul Metternich Prinz Paul Metternich Wittigo von Einsiedel Mercedes-Benz 300 SL Mercedes-Benz 3.0L I6 58 35 S 750 49 Automobiles Panhard Pierre Hémard Pierre Flahault Monopole X89 Panhard 0.7L Flat-2 50 36 S 1.5 27 Wolfgang Seidel Mathieu Hezemans Carel Godin de Beaufort Porsche 550A/4 RS Porsche 1.5L Flat-4 48 37 S 750 50 Automobiles Panhard Pierre Chancel André Beaulieux Monopole X88 Panhard 0.7L Flat-2 46 38 S 1.5 28 Gonzague Olivier Claude Storez Helmut Polensky Porsche 550/4 Spyder Porsche 1.5L Flat-4 45 39 S 750 52 Automobili Stanguellini René Philippe Faure Gilbert Foury Stanguellini 750 Sport Fiat 0.7L I4 36 40 S 1.5 31 Louis Cornet Louis Cornet Robert Mougin Maserati 150S Maserati 1.5L I4 35 41 S 3.0 18 Automobiles Talbot Goffredo Zehender Jean Lucas Talbot Sport 2500 Maserati 2.5L I6 32 42 S 750 53 Automobili Stanguellini Pierre Duval Georges Guyot Stanguellini 750 Sport Fiat 0.7L I4 23 43 S 750 47 Moretti Automobili Marceau Esculus Francois Guillaud Moretti 750 Grand Sport Moretti 0.7L I4 22 44 S 750 51 Louis Héry Louis Héry Lucien Pailler Monopole X86 Panhard 0.7L Flat-2 5 45 S 750 42 Automobili OSCA Jean Laroche Rémy Radix OSCA Sport 750 OSCA 0.7L I4 4 46 S 5.0 3 Jaguar Cars Ltd. Jack Fairman Ken Wharton Jaguar D-Type Jaguar 3.4L I6 3 47 S 5.0 2 Jaguar Cars Ltd. Paul Frère Desmond Titterington Jaguar D-Type Jaguar 3.4L I6 2 48 S 3.0 11 Scuderia Ferrari Alfonso de Portago Duncan Hamilton Ferrari 625LM Spyder Touring Ferrari 2.5L I4 2 49 S 750 44 Automobiles Deutsch et Bonnet Fernand Carpentier Pierre Savary DB HBR5 Panhard 0.7L Flat-2 2 Nicht gestartet 50 S 3.0 Scuderia Ferrari Juan Manuel Fangio Eugenio Castellotti Ferrari 625LM Spyder Touring Ferrari 2.5L I4 1
1 Fahrer erkrankt
Nur in der Meldeliste
Hier finden sich Teams, Fahrer und Fahrzeuge die ursprünglich für das Rennen gemeldet waren, aber aus den unterschiedlichsten Gründen daran nicht teilnahmen.
Pos. Klasse Nr. Team Fahrer Chassis Motor Reifen 51 S 2.0 ERA G-Type 52 S 1.5 Automobili OSCA Giulio Cabianca Luigi Villoresi Osca MT4 OSCA 1.5L I4 53 S 3.0 Jacques Pollet Jacques Pollet Mercedes-Benz 300SL Mercedes-Benz 3.0L I8 54 S 2.0 Phoenix Raymond Flower Mike Llewellyn Phoenix Turner 2SR6 55 S 1.1 Cooper Car Company Jack Brabham Michael Taylor Cooper T39 Coventry Climax 1.1L I4 56 S 750 Littery Robert Chancel Panhard Monopole 57 S 3.0 Automobiles Frazer Nash Ltd. Frazer-Nash 58 S 1.1 Automobili Stanguellini Stanguellini Bialbero Fiat 0.7L I4 59 S 3.0 Michel Dubonnet Michel Dubonnet Maurice Trintignant Ferrari 250 GT Ferrari 3.0L V12 60 S 1.5 Dick Fitzwilliam MG A
Biennale-Cup-Rudge-Withworth
Pos. Nr. Fahrer Chassis Koeffizient Platzierung im Gesamtklassement 1 40 Gérard Laureau Paul Armagnac DB HBR5 3.103,347 Rang 10 2 25 Richard von Frankenberg Wolfgang von Trips Porsche 550A/4 RS Coupe 3.792,248 Rang 5 3 8 Stirling Moss Peter Collins Aston Martin DB3S 4.018,633 Rang 2
Index of Performance
Pos. Nr. Fahrer Chassis Koeffizient Platzierung im Gesamtklassement 1 40 Gérard Laureau Paul Armagnac DB HBR5 1.16600 Rang 10 2 25 Richard von Frankenberg Wolfgang von Trips Porsche 550A/4 RS Coupe 1.15900 Rang 5 3 45 Jean-Claude Vidilles Jean Thépenier DB HBR 1.13500 Rang 11 4 36 Reg Bicknell Peter Jopp Lotus 11 1.11800 Rang 7 5 33 Ed Hugus John Bentley Cooper T39 1.11400 Rang 8 6 8 Stirling Moss Peter Collins Aston Martin DB3S 1.11300 Rang 2 7= 12 Olivier Gendebien Maurice Trintignant Ferrari 625LM Spyder Touring 1.11000 Rang 3 7= 46 André Héchard Roger Masson DB HBR 1.11000 Rang 12 9 4 Ninian Sanderson Ron Flockhart Jaguar D-Type 1.10100 Gesamtsieg 10 5 Jacques Swaters Freddy Rousselle Jaguar D-Type 1.04100 Rang 4 11 1 Mike Hawthorn Ivor Bueb Jaguar D-Type FI 1.02600 Rang 6 12 41 Jean-Marie Dumazer Lucien Campion VP 166R 1.01000 Rang 14 13 30 Claude Bourillot Henri Perroud Maserati 150S 1.0000 Rang 9 14 34 Roland Bourel Maurice Slotine Porsche 356A/4 0.0000 Rang 13
Klassensieger