Prins Pedro de Alcântara (15 Oktober 1875 – 29 Januarie 1940) was die eersgebore seun van prinses Isabel en Prins Gaston, en as sodanig, is tweede-in-lyn gebore op die keiserlike troon van Brasilië, tydens die bewind van sy oupa, keiser Pedro II, tot die ryk se afskaffing.
Pedro is op 15 Oktober 1875 in die Keiserlike Paleis van Petrópolis gebore. Hy was die eerste seun van Isabel, Prinses Imperial van Brasilië en haar man Prins Gaston, graaf van Eu. As eerste seun van die troonopvolger was hy getiteld Prins van Grão-Pará en was hy die vermoedelike erfgenaam van die Brasiliaanse troon by sy geboorte.
Pedro is opgevoed deur voorgangers, onder leiding van die baron van Ramiz, en het in die Isabel-paleis, in Rio de Janeiro, saam met sy jonger broers gewoon tot die proklamasie van die republiek, op 15 November 1889, toe hy veertien jaar oud was. Een van sy aangrypendste gebare by geleentheid van die vertrek van die Brasiliaanse keiserlike familie na ballingskap was toe hy aan sy oupa keiser Pedro II die idee voorgestel het "om 'n wit duif op die oop see te laat gaan, wat die laaste boodskap van die Brasiliaanse keiserlike familie sou wees."The last goodbye of the Imperial Family: The Prince of Grão-Pará try to send a dove carrying a message "miss of Brazil" to the mainland but the bird fell in the sea, for his wings were cut off, and drowned DEL PRIORE, Mary: O Príncipe Maldito, 2007. p.206 duimnael| Prins Pedro (staande, regs) en ander lede van die keiserlike familie in ballingskap in Frankryk. Na die dood van die Prinses Imperial in 1921, het die oorlede Dom Luiz se seun, Prins Pedro Henrique van Orléans-Braganza, die posisie van aanspraakmaker op die Brasiliaanse troon aanvaar en is as sodanig deur baie van Europa se dinastieë erken. Na Dom Pedro de Alcântara se dood in 1940 het sy oudste seun, prins Pedro Gastão van Orléans-Braganza, 'n teeneis as die regte opvolger beweer (met die steun van sy swaers, die voorgee op die trone van Orléanist France en Miguelist Portugal ), en sommige Brasiliaanse regsgeleerdes het daarna aangevoer dat sy pa se afstanddoening inderdaad grondwetlik ongeldig sou gewees het onder die monargie. Tout m'est bonheur, tome 1 (Paris: R. Laffont, 1978), page 445 (in Frans)
Verwysings
Kategorie:Sterftes in 1940 Kategorie:Geboortes in 1875