duimnael| Die kaartkatalogus in die Yale Universiteit se Sterling Memorial Biblioteek duimnael| Nog 'n foto van die SML kaartkatalogus duimnael| Die kaartkatalogus in Manchester Sentrale Biblioteek 'n Biblioteekkatalogus is 'n register van alle bibliografiese items wat in 'n biblioteek of groep biblioteke voorkom, soos bv in takke van biblioteke op verskeie plekke. 'n Bibliografiese item kan enige inligtingsbron wees, bv. boeke, rekenaarlêers, grafika, modelle, kartografiese materiaal en kan as biblioteekmateriaal beskou word. Selfs 'n enkele roman in 'n bundel of 'n trilogie kan in die biblioteekkatalogus opgespoor word. Die biblioteekkatalogus is die gebruiker van die biblioteek se beginpunt om inligting in te samel.
Die kaartkatalogus was 'n bekende gesig vir biblioteekgebruikers vir baie jare, maar dit is effektief vervang deur die aanlyn openbare toegangskatalogus (OPAC). Sommige gebruikers verwys nog steeds na die aanlyn katalogus as 'n "kaartkatalogus". Sommige biblioteke met OPAC-toegang het steeds kaartkatalogusse , maar dit is nou slegs 'n sekondêre hulpbron en word selde opgedateer. Baie biblioteke wat hul fisiese kaartkatalogus behou, sal 'n kennisgewing uitstuur dat die kaartkatalogus opgedateer is. Sommige biblioteke het hul kaartkatalogus uitgefasseer ten gunste van die OPAC ten einde ruimte beskikbaar te stel wat vir 'n ander doel gebruik kan word soos bv. vir bykomende rakke. Die grootste biblioteekkatalogus ter wêreld is die WorldCat.org- unie-katalogus wat bestuur word deur die OCLC ,'n nie-winsgewende biblioteek-instelling, geleë in Dublin, Ohio. In Januarie 2016 het WorldCat.org meer as 360,000,000 katalogusrekords en meer as 2 miljard inskrywings gehad. duimnael| Kaartkatalogus by Yale
Doel Charles Ammi Cutter het die eerste definitiewe verklaring gemaak oor die doelstellings van 'n bibliografiese stelsel in sy Rules for a Printed Dictionary Catalog in 1876. Volgens Cutter was daardie vereistes vir 'n katalogus die volgende:
1. Om 'n persoon in staat te stel om 'n boek te vind deur middel van:
die outeur die titel die onderwerp die datum van publikasie
2. om te wys wat die biblioteek in voorraad het:
van 'n spesifieke outeur oor 'n spesifieke onderwerp in watter beskikbare literatuur
3. om die persoon te help in 'n keuse van 'n boek
volgens die bibliografiese uitgawe volgens die literêre of toepaslike onderwerp
Hierdie doelwitte is nogsteeds herkenbaar in meer moderne definisies wat in die 20ste eeu geformuleer is. Gedurende 1960/61 is Cutter se doelwitte hersien deur Lubetzky en die Konferensie oor Katalogisering Beginsels (CCP) in Parys. Die jongste poging om 'n biblioteek katalogus se doelwitte en funksies te beskryf, is met die Funksionele Vereistes vir die Bibliografiese Rekords (FRBR) van 1998 wat vier gebruiker take definieer: vind, identifiseer, kies, en verkry.
'n Katalogus help om as 'n voorraad of boekregister te dien van die biblioteek se inhoud. Indien 'n item (bv. 'n boek, 'n CD, 'n DVD, ens.) nie gevind kan word in die katalogus nie, kan die gebruiker voortgaan met haar/sy soektog by 'n ander biblioteek. Biblioteek diewe, wat die personeel of gereelde besoekers van die biblioteek kan wees, het ook dan die risiko om ontdek te word as 'n gelyste item in die katalogus, ontbreek op die rakke. Om hierdie risiko te verminder kan 'n dief ook die kataloguskaart wat die item beskryf , steel.Vennard, Martin (24 April 2013) Die vreemde verhaal van die gesteelde boeke, BBC News
Kataloguskaart 'n Kataloguskaart is 'n individuele inskrywing in 'n biblioteek katalogus met bibliografiese inligting, wat die skrywer se naam, titel van die boek, en selfs 'n benaderde ligging (op die boekrak) insluit. Die meganisering van die moderne era het uiteindelik die doeltreffendheid van die kaartkatalogusse gebring. Dit was ongeveer in 1780 dat die eerste kaartkatalogus verskyn het in Wene. Dit het die probleme opgelos van die strukturele katalogusse van marmer en klei uit die ou tye en ook die latere codex (handgeskrewe en gebinde) katalogusse wat klaarblyklik onveranderbaar was en wat dus hoë koste gehad het om 'n veranderende versameling te redigeer. Die eerste kaarte wat gebruik is was moontlik Franse speelkaarte, wat in die 1700's, ongedruk aan die een kant was In November 1789, het die anti-verchristeliking organisasie van Frankryk tydens die Franse Rewolusie boeke van godsdienstige huise en kerke begin versamel. Toe hierdie boeke in 'n nuwe stelsel van openbare biblioteke begin gebruik is, is 'n inventaris van al die boeke ingesluit. Die rugkant van die speelkaarte het die bibliografiese inligting vir elke boek bevat en hierdie inventaris het bekend geword as die "Franse Katalogisering-Kode van 1791".
Engelse uitvinder Francis Ronalds het begin met gebruik van 'n katalogus van kaarte om sy groeiende boek versameling rondom 1815 te bestuur, wat as die eerste praktiese gebruik van die stelsel beskou word. In die middel-1800's het, Natale Battezzati, 'n Italiaanse uitgewer, 'n kaart stelsel waarin kaarte wat inligting van die outeurs, titels en onderwerpe bevat het, vir boekhandelaars ontwikkel. Kort daarna het Melvil Dewey en ander Amerikaanse bibliotekarisse die kaartkatalogus begin saamstel weens die moontlikheid van groot uitbreiding. In sommige biblioteke is boeke gekatalogiseer volgens die grootte van die boek, terwyl ander biblioteke boeke volgens die skrywers se name georganiseer het. Dit het dit moeilik gemaak om 'n boek te vind.
Die eerste uitgawe van die amptelike publikasie van die Amerikaanse Biblioteekvereniging, die "Library Journal", het dit duidelik gemaak dat die grootste probleme wat biblioteke in die gesig staar, die gebrek aan 'n gestandaardiseerde katalogus is en 'n instelling om 'n sentrale katalogus te administreer. In antwoord op die standaardiseringssaak, het die ALA 'n komitee saamgestel wat die 5-by-12 cm "Harvard College size" -kaarte, soos gebruik by Harvard en die Boston Athenaeum, aanbeveel het. In dieselfde verslag het die komitee egter ook voorgestel dat 'n groter kaart, ongeveer 7,5 by 12 cm verkieslik sal wees. Teen die einde van die negentiende eeu is slegs die groter kaart gebruik, hoofsaaklik omdat die kaartjie van 7.5-by-12-cm alreeds in die poswese vir poskaarte gebruik was.
Melvil Dewey het nie net die belangrikheid van gestandaardiseerde kataloguskaarte besef nie, maar het probeer om alle fasette van die biblioteek doelmatig te verbeter. Hy het 'n Voorrade Departement op die been gebring as deel van die ALA, wat later as 'n selfstandige maatskappy gefunksioneer het en die Biblioteek Buro genoem is. In een van sy vroeë verspreidings katalogusse het die buro daarop gewys dat "geen ander besigheid ingerig is met die uitsluitlike doel om biblioteke van voorraad te voorsien nie". Met die fokus op die masjiengesnyde indekskaarte en die laaie en kaste om hulle te bevat, het die Biblioteek Buro 'n spesialis meubelwinkel geword, wat tafels, stoele, rakke en vertoonkaste verkoop, asook datumstempels, koeranthouers, gaatjieponsers, papiergewigte, en feitlik enigiets anders wat 'n biblioteek moontlik kon benodig. Met hierdie een-stop inkopie diens, het Dewey in 'n groot behoefte vir biblioteke regoor die land voorsien. Eenvormigheid het so van biblioteek tot biblioteek versprei.
Dewey en ander medewerkers het 'n nuwe stelsel ontwerp. Boeke is volgens onderwerp ingedeel, en dan volgens die outeur se van alfabeties gerangskik. Elke boek is 'n klasnommer toegeken wat die onderwerp en plek geïdentifiseer het. Die desimale punte verskillende afdelings van die klasnommer verteenwoordig. Die klasnommer op die kataloguskaart word op die rugkant van elke boek geskryf. Gedurende hierdie tyd het die Amerikaanse Assistent-Bibliotekaris Esra Abbot in 1860 begin met die ontwerp van 'n kaartkatalogus wat maklik toeganklik was en die kaarte in orde kon hou Hy het die kaarte tussen twee houtblokke in volgorde geplaas. Hy het sy bevindinge in die Jaarlikse Verslag van die Biblioteek vir 1863 gepuliseer en dit is deur baie Amerikaanse biblioteke begin gebruik. Die samestelling van die katalogus het in 1862 begin en binne die eerste jaar is 35,762 kataloguskaarte geskep. Die kataloguskaarte is 5 x 12cm volgens die Harvard-Kollege grootte. Een van die eerste take van die nuutgestigte American Library Association in 1876 was om standaarde vas te stel vir die grootte van die kaarte wat in Amerikaanse biblioteke gebruik moet word. Dit het die vervaardiging van die kaarte en die vervaardiging van kabinette gestandardiseer. Die firma OCLC, wat lank die belangrikste verskaffer van die kataloguskaarte aan die wêreld se biblioteke was, het die laaste kaart op 1 Oktober, 2015 gedruk.
In 'n fisiese katalogus is die inligting oor elke item op 'n aparte kaart geplaas, wat in die kataloguslaai geplaas word, afhangende van die tipe inligting. As dit 'n nie-fiksie-rekord was, sou Charles A. Cutter se klassifikasiestelsel die verbruiker help om die boek vinnig te vind. Cutter se klassifikasiestelsel is soos volg:
A, Algemene werke (ensiklopedieë, tydskrifte, gemeenskapspublikasies); B-D, Filosofie, Sielkunde, Godsdiens; E-G, Biografie, Geskiedenis, Geografie, en Reis; H-K, Sosiale Wetenskappe, Regte; L-T, Wetenskap en Tegnologie; X, Filologie; Z, Boekkuns, Bibliografie.Murray, Stuart (2009). Die Biblioteek: 'n Geïllustreerde Geskiedenis. New York: Skyhorse Publiseer. p. 205.
Hier is 'n voorbeeld van 'n kataloguskaart wat alfabeties in die Outeur-afdeling geliasseer sou word:
Arif, Abdul Majid. Politieke struktuur in 'n veranderende Pakistanse dorp / deur Abdul Majid Arif en Basharat Hafeez Andaleeb. - 2de uitgawe. - Lahore : ABC Press, 1985. xvi, 367p. : siek. ; 22 cm. Sluit indeks in.
Tipes duimnael| Voorbeeld van 'n kataloguskaart Tradisioneel is daar die volgende tipes katalogusse:
Outeurkatalogus: 'n formele katalogus, alfabeties gerangskik volgens die name van die outeurs, redakteurs, illustreerders, ens. Onderwerpkatalogus: 'n katalogus wat gerangskik is volgens die Onderwerp. Titel katalogus: 'n formele katalogus, gerangskik alfabeties volgens die titel van die inskrywings. Woordeboek katalogus: 'n katalogus waarin alle inskrywings (outeur, titel, onderwerp, reeks) in 'n enkele alfabetiese volgorde gerangskik word. Dit was die mees algemene vorm van kaartkatalogusse in Noord-Amerikaanse biblioteke voor die bekendstelling van die rekenaar-gebaseerde katalogus. Sleutelwoord katalogus: 'n vak katalogus, alfabeties gerangskik volgens 'n sleutelwoordstelsel. Gemengde alfabetiese katalogussse: outeur / titel, of 'n outeur / titel / sleutelwoord katalogus in een alfabetiese volgorde gerangskik. Sistematiese katalogus: 'n onderwerpkatalogus, gerangskik volgens sistematiese onderverdeling van onderwerpe. Ook bekend as'n Geklassifiseerde katalogus. Rekordlys katalogus: 'n formele katalogus met inskrywings wat in die dieselfde volgorde as bibliografiese items op die rakke gerangskik is. Hierdie katalogus kan ook dien as die primêre inventaris vir die biblioteek.
Geskiedenis duimnael| 'n Kaart katalogus in die Universiteitsbiblioteek van Graz