Die Stille Oseaan-nasiesbeker (Engels: Pacific Nations Cup), amptelik die Wêreldrugby Stille Oseaan-nasiesbeker (World Rugby Pacific Nations Cup), is ’n internasionale rugbykompetisie wat beslis word tussen Fidji, Japan, Kanada, Samoa, Tonga en die Verenigde State. Dit is die eerste keer in 2006 gehou en is bedoel om vlak-twee-rugbyspanne te versterk deur mededingende toetswedstryde in ’n toernooiformaat aan te bied.
Voormalige spanne sluit in die Junior All Blacks (ook bekend as Nieu-Seeland A; in 2006, 2007, 2009), Australië A (in 2007, 2008, 2022), Georgië (in 2018) en die Māori All Blacks (in 2008). Die eerste toernooi is die enigste een wat die titel van IRR Stille Oseaan Vyfnasies gedra het; van 2007 af was die kompetisie bekend as die IRR Stille Oseaan-nasiesbeker en daarna die Wêreldrugby Stille Oseaan-nasiesbeker.
Japan is tans die titelhouer, nadat hulle Fidji in die 2026-eindstryd met 20–15 geklop het. Kanada het die bronsmedaljewedstryd beklink met ’n oorwinning van 19–16 oor die Verenigde State.
Formaat Soortgelyk aan die 2019-toernooi speel die spanne gedurende die 2025-groeprondte van die toernooi een wedstryd teen elk van die ander spanne in die groep, maar anders as 2019 volg daar in die 2025-toernooi ’n uitklopfase op die groepfase (waarvan die Verenigde State die gasheer was) om die kampioen te bepaal.
’n Oorwinning tel vier punte en ’n gelykopuitslag twee punte. Daar word ook bonuspunte toegeken, met een bonuspunt vir vier of meer drieë in ’n wedstryd en een bonuspunt waar die verloorspan met sewe punte of minder verloor.
Die toernooi vind gewoonlik elke jaar plaas in die internasionale toetsvenster vir Junie met die laaste rondtes in Augustus of September. Die 2026-toernooi het op 12 September afgeskop en geëindig op 19 September met die eindstryd en bronseindstryd op die Japannese Chichibunomiya Rugbystadion in Tokio.
Geskiedenis duimnael|Japan teen Tonga in 2006 duimnael|Japan teen Australië A op die Level-5 stadion tydens die 2008 IRR Stille Oseaan-nasiesbeker duimnael|’n 2012 Stille Oseaan-nasiesbeker-wedstryd in Tokio, waarin Samoa vir Japan met ’n telling van 27–26 geklop het Die Stille Oseaan-nasiesbeker is oorspronklik befonds as ’n Wêreldrugbytoernooi, wat deel was van ’n driejaarse globale strategiese beleggingsprogram ter waarde van $VSA50 miljoen wat in Augustus 2005 van stapel gestuur is. Die kompetisie was daarop gemik om die Stille Oseaan-spanne uit die tweede vlak van rugby te ontwikkel: Fidji, Japan, Samoa en Tonga. Die Junior All Blacks, Nieu-Seeland se tweede of A-span, is ook genooi om mee te ding. Volgens Wêreldrugby se destydse hoof van rugbydienste, Mark Egan, sou “Die IRR Stille Oseaan Vyfnasies ’n toernooi wees wat meer sekerheid vir Fidji, Japan, Samoa en Tonga bied in terme van gereelde hoëvlaktoetswedstrydrugby, terwyl dit ook ’n hoë vlak van mededinging vir die Junior All Blacks sou bied.”
Dit is slegs in die eerste jaar die Stille Oseaan Vyfnasies genoem en het nie Australië ingesluit nie. Australië is genooi om aan die eerste 2006-toernooi deel te neem, maar hulle het besluit om nie ’n span te stuur nie en gesê dat hulle op hul plaaslike kompetisie wou fokus. Die eerste toernooi het op 3 Junie 2006 afgeskop en is in ’n groepformaat gespeel, met sommige wedstryde wat in Australië gehou is. Die Junior All Blacks het al hul wedstryde, en daarmee die 2006-toernooi, gewen. Die eerste toernooi was ’n sukses in die opsig dat dit ’n platform vir rugbylande in die Stille Oseaan, insluitende Japan, gebied het om waardevolle blootstelling te verkry.
Australië se A-span het vir die 2007-seisoen by die uitgebreide kompetisie aangesluit. Die insluiting van Australië A het beteken dat die vlak twee-spanne ’n selfs groter aantal wedstryde sou hê in aanloop tot die Rugbywêreldbeker 2007. Vir Australië was dit ’n nuttige geleentheid om aan potensiële spelers vir die Wallabiesspan te slyp in aanloop tot die Rugbywêreldbekertoernooi. Ná die 2008-toernooi het die Australiese Rugbyunie (ARU) egter aangekondig dat Australië A nie in 2009 gaan speel nie weens ekonomiese oorwegings. Sedertdien het Australië nie weer aan die toernooi deelgeneem nie.
In 2008 het die Nieu-Seelandse Māori-span (die Māori All Blacks) die Junior All Blacks in die kompetisie vervang. Die Nieu-Seelandse Rugbyunie (NZRU) het besluit dat die Nieu-Seelandse Māori meer wedstryde tuis moet speel en dat die Junior All Blacks nie in 2008 saamgestel sou word nie weens bekommernisse oor die “welsyn van die spelers”. Die Junior All Blacks het teruggekeer vir die 2009-toernooi, maar geen Nieu-Seelandse span het sedertdien aan die toernooi deelgeneem nie.
Van 2010 tot 2012 was die Stille Oseaan-nasiesbeker ’n vierspantoernooi, wat deur Fidji, Japan, Samoa en Tonga beslis is, met Samoa wat in 2010 en 2012 geseëvier het, en Japan wat in 2011 gewen het.
In Januarie 2013 het die Internasionale Rugbyraad (IRR; nou Wêreldrugby) aangekondig dat beide die Verenigde State en Kanada op ’n permanente basis sou aansluit by die 2013-kompetisie. Vir die eerste keer het die heersende kampioene, Samoa, nie deelgeneem nie, aangesien hulle aan ’n kompetisie in Suid-Afrika deelgeneem het.
Die Stille Oseaan-nasiesbeker is vir 2016 en 2017 afgeskaal, met slegs Fidji, Samoa en Tonga wat deelgeneem het. Die spanne van Kanada, Japan en die Verenigde State het in hul onderskeie streeksuitdunne vir die Rugbywêreldbeker 2019 gespeel. As deel van die Oseaniese kwalifisering is plekke by die Rugbywêreldbeker 2019 toegeken aan die twee topspanne van die 2016- en 2017-Nasiesbeker (algeheel), terwyl die onderste span ’n tweede kans (uitspeelrondte) ontvang het om te kwalifiseer deur ’n wedstryd teen die tweede beste rugbyspan uit die Europese Rugbykampioenskap te speel. Georgië is genooi vir die 2018-toernooi wat in Suva beslis is.
Vir 2019 het Kanada, Japan en die Verenigde State na die toernooi teruggekeer, wat as ’n voorbereiding op die Rugbywêreldbeker 2019 gedien het. Japan het die toernooi ingepalm sonder om ’n enkele wedstryd te verloor.
Weens die wêreldwye Covid-19-pandemie is die toernooi nie in 2020 of 2021 gehou nie. Dit is eers in 2022 weer gespeel, met die immer teenwoordige Fidji, Samoa en Tonga, saam met Australië se A-span. Samoa het al drie hul wedstryde gewen. Vir die 2023-toernooi is Australië A deur Japan vervang. Fidji het hierdie keer die kampioenskap gewen, met Samoa wat Japan naelskraap vir die tweede plek uitgestof het.
In Oktober 2023 het Wêreldrugby aangekondig dat met ingang 2024 ses permanente spanne uit Noord-Amerika, die Stille Oseaan-gebied en Asië kon deelneem aan die Stille Oseaan-nasiesbeker: Fidji, Kanada, Japan, Samoa, Tonga en die Verenigde State. Die kompetisie het egter begin met ’n groepfase, gevolg deur ’n uitklopfase, aangebied deur Japan, om die toernooiwenner te beslis, anders as die vorige formaat. In Augustus 2024 is aangekondig dat die 2025-toernooi (eindstryde aangebied deur die Verenigde State) sou dien as die kwalifiseringstoernooi vir die nuut-uitgebreide Rugbywêreldbeker 2027, met die samesmelting van die Noord-Amerikaanse en die Asië-Stille Oseaan-streke, wat die voormalige streekskwalifikasiemetode vervang het. Met hierdie aankondiging kon vyf van die ses spanne wat aan die Stille Oseaan-nasiesbeker deelgeneem het regstreeks kwalifiseer vir die Rugbywêreldbeker 2027 aangesien Fidji en Japan reeds gekwalifiseer het tydens die groepfase van die vorige 2023-toernooi.
Spanne 2006–2023 Die spanne in die Stille Oseaan-nasiesbeker en hul finale posisies is as volg: Span 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2022 2023 Stille Oseaan-spanne 3de 4de 4de 2de 2de 3de 2de 1ste 2de 1ste 1ste 1ste 1ste 2de 3de 1ste 2de 3de 3de 3de 1ste 4de 1ste — 1ste 2de 2de 3de 4de 4de 1ste 2de 4de 5de 6de 5de 4de 2de 3de 3de 3de 3de 3de 2de 2de 5de 4de 4de Uitgenooide spanne AUS A — 2de 2de — — — — — — — — — — — 2de — — — — — — — — 2de 3de 6de — — — 6de — — — — — — — — — — — — — — 3de — — — 5de 6de 5de 4de 3de 1ste 4de 4de 1ste 4de — — — 1ste — 3de NZL A 1ste 1ste — 1ste — — — — — — — — — — — — Māori All Blacks — — 1ste — — — — — — — — — — — — — — — — — — — — 5de 2de 5de — — — 3de — —
2024–tans Die spanne in die 2024 Stille Oseaan-nasiesbeker en hul finale posisies, met die gasheer vir die uitkloprondtes in rooi, is as volg: Span 2024 2025 2026 1ste 1ste 2de 6de 4de 3de 2de 2de 1ste 3de 6de – 5de 3de – 4de 5de 4de
Notas: * Die 2014-toernooi is verdeel in twee “konferensies” of groepe sonder interkonferensie wedstryde of ’n uitkloprondte. Samoa en Japan het hul respektiewelike groepstitels gewen.
Kommersiële borgskappe Op 20 Junie 2008 het die Internasionale Rugbyraad aangekondig dat die regionale finansiële instelling, ANZ, ingestem het om aanbiedende borg van die toernooi te word, sowel as die FORU Oceania Cup en die Pacific Rugby Cup.
Op 16 Augustus 2024 het Wêreldrugby en Asahi Brouerye aangekondig dat Asahi Super Dry die titelborg en amptelike bier van die toernooi sal wees.
Resultate JaarGasheer van die uitklopfaseGoue-medalje-wedstrydBronsmedalje-wedstrydAantal spanneGoue medaljeTellingSilwermedaljeBronsmedaljeTellingVierde plek 2006 — NZL A Groepfase Groepfase 5 2007 — NZL A Groepfase AUS A Groepfase 6 2008 — Māori All Blacks Groepfase AUS A Groepfase 6 2009 — NZL A Groepfase Groepfase 5 2010 — Groepfase Groepfase 4 2011 — Groepfase Groepfase 4 2012 — Groepfase Groepfase 4 2013 — Groepfase Groepfase 5 2014 — Groepfase; twee konferensies Groepfase; twee konferensies — 6 2015 39–29 31–20 6 2016 — Groepfase Groepfase — 3 2017 — Groepfase Groepfase — 3 2018 — Groepfase Groepfase 4 2019 — Groepfase Groepfase 6 2022 — Groepfase Australië A Groepfase 4 2023 — Groepfase Groepfase 4 2024 41–17 18–13 6 2025 33–27 35–24 6 2026 20–15 19–16 4
Kampioene SpanKampioenNaaswennerDerdeVierde8 (2013, 2015, 2016, 2017, 2018, 2023, 2024, 2025)6 (2009, 2010, 2012, 2014, 2019, 2026)3 (2006, 2011, 2022)2 (2007, 2008)4 (2010, 2012, 2014, 2022)4 (2006, 2015, 2016, 2023)5 (2007, 2008, 2009, 2017, 2024)3 (2011, 2018, 2019)4 (2011, 2014, 2019, 2026)2 (2024, 2025)2 (2010, 2023)4 (2009, 2012, 2013, 2015)NZL A3 (2006, 2007, 2009)———Māori All Blacks1 (2008)————3 (2011, 2017, 2018)6 (2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2025)4 (2006, 2010, 2022, 2023)AUS A—3 (2007, 2008, 2022)———1 (2013)2 (2014, 2026)1 (2025)—1 (2014)1 (2019)2 (2024, 2026)——1 (2018)—
Opsomming Stille Oseaan-nasiesbeker Algehele Tabel (2006–2025)SpanGespeelGewenGelykopVerloorWen%Punte virPunte teenPunteverskilDrieë virDrieë teenDrie-bonuspunteVerloor-bonuspuntePunte 57 37 2 18 % 1 500 1 191 +309 193 139 26 8 186 52 25 2 25 % 1 177 1 154 +23 139 132 12 8 124 48 21 0 27 % 1 207 1 387 −180 143 186 17 8 109 56 18 1 37 % 1 169 1 652 −483 138 201 10 11 95NZL A 13 13 0 0 % 556 160 +396 80 21 12 0 64AUS A 13 9 1 3 % 489 252 +237 66 31 8 2 48 20 7 0 13 % 406 518 −112 42 63 5 3 36 20 4 0 16 % 400 632 −232 48 77 4 4 24Māori All Blacks 5 5 0 0 % 134 62 +72 18 10 1 0 21 2 1 0 1 % 31 52 −21 3 8 0 0 4 Laaste keer hersien op: 19 September 2026 'n Wen is vier punte werd. 'n Gelykopuitslag is twee punte werd. Een bonuspunt word gegee vir ’n drieëbonus of verloorbonus.Die totaal vir punte en bonuspunte sluit uitspeelfasewedstryde in.
Voorste puntemakers Die volgende tabel bevat punte en drieë wat behaal is in die Stille Oseaan-nasiesbeker.
Voorste puntemakers PlekSpelerSpanPunte 1 Kurt Morath 188 2 Lee Seung-sin 143 3 Ayumu Goromaru 142 4 Seremaia Bai 130 5 Taniela Rawaqa 103 6 James Arlidge 102 7 Caleb Muntz 99 8 Ben Volavola 97 9 Sonatane Takulua 86 10 AJ MacGinty 82
Laaste keer hersien op: 19 September 2026Bron: statbunker.com
Voorste drieëdrukkers PlekSpelerSpanDrieë 1 David Lemi 11 2 Hosea Gear Nieu-Seeland A 10 3 Tevita Ikanivere 8 Sonatane Takulua 8 Anthony Tuitavake Nieu-Seeland A 8 6 Takashi Kikutani 7 Leone Nakarawa 7 Dylan Riley 7 Hendrick Tui 7 Lachlan Turner Australië A 7 Fetu’u Vainikolo 7
Laaste keer hersien op: 19 September 2026Bron: statbunker.com
Sien ook