Die Duitse nasionale krieketspan (Duits: Deutsche Cricket-Nationalmannschaft) is die nasionale krieketspan wat Duitsland in internasionale krieket verteenwoordig. Hulle word bestuur deur die Duitse Krieketbond (DCB, van Duits: Deutscher Cricket Bund) en het in 1991 ’n geaffilieerde en in 1999 ’n assosiaatlid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword. Die nasionale span het sy internasionale verskyning in 1989 as Wes-Duitsland teen Denemarke gemaak. Sedertdien het hulle gereeld aan Europese Krieketkampioenskapstoernooie deelgeneem en ook twee keer aan die Wêreldkrieketliga se laer afdelings. In 2001 het Duitsland vir die eerste en enigste keer ook aan die IKR-trofee deelgeneem (nou die Krieketwêreldbekerkwalifisering). In 2022 het hulle vir die eerste keer aan die T20I-wêreldbekerkwalifisering deelgeneem. Ná die toetslande Engeland en Ierland asook die assosiaatlede Italië, Nederland en Skotland is Duitsland tradisioneel een van die sterker nasionale Europese krieketspanne.
In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens word al die T20I-wedstryde wat Duitsland ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel as ’n volle T20I erken. Duitsland is tans (Augustus 2026) 38ste op die Twintig20-wêreldranglys.
Beheerliggaam
Die Duitse Krieketbond (Duits: Deutscher Cricket Bund, DCB) is in 1988 herstig en verantwoordelik vir die reël van krieket in Duitsland. In 1991 het hulle ’n geaffilieerde lid by die Internasionale Krieketraad (IKR) geword en in 1999 ’n assosiaatlid. Daarbenewens was die Duitse beheerliggaam in 1997 ’n stigtingslid van die Europese Krieketraad. Die DCB bestaan uit agt plaaslike beheerliggame.
Die Duitse Krieketbond bestuur al die Duitsland-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van T20I-reekse teen ander spanne, en die reël van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die DCB verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Duitse span.
Geskiedenis Beginjare Die geskiedenis van krieket in Duitsland dateer terug na 1858, toe emigrante uit Engeland en die Verenigde State met die Berlyn CC die eerste krieketklub in Berlyn gestig het. Homburg in die destydse Koninkryk Pruise was ’n vroeë sentrum van krieket in Duitsland wat deur die baddens besoekende welvarende Engelse uitgeoefen is. In 1865 is A Grand Cricket Match tussen “Frankryk” en “Duitsland” gespeel, waar die spelers egter uitsluitlik Engelse was. Charles William Alcock het dié wedstryd gereël en was “Frankryk se kaptein”. In 1874 is in Karlsruhe die eerste Duitstalige handboeke oor krieket gepubliseer en enkele jare later het in Leipzig Cricket deur W.G. Grace in Engels verskyn. In 1883 het Engelse studente, wat krieket en sokker gespeel het, die Per Berliner Cricket-Club von 1883 gestig en oor die volgende ses jaar is by vier Berlynse sokkerklubs krieketafdelings gestig. In 1890 het met ’n Kopenhagense span vir die eerste keer ’n oorsese krieketspan Berlyn besoek en een jaar later is in Berlyn die Duitse Sokker- en Krieketbond (Deutscher Fußball- und Cricket Bund, DFuCB) gestig as ’n alternatief tot die Bond van Duitse Sokkerspelers (Bund Deutscher Fußballspieler, BDF). Van die meeste Engelse vakterme het ook in gebruik gebly onder Duitstalige krieketspelers, met uitsondering van Schlagmann (kolwer), Ballmann (bouler), Schiedsrichter (skeidsregter), Schreiber (tellinghouer), Torhalter (paaltjiewagter) en Abfänger (glip).
In 1901 was die Preußenklub die eerste Duitse krieketspan wat ’n toer na Kopenhagen onderneem het. Een jaar later het die DFuCB homself ontbind. In 1911 het die Leicester CCC die eerste Engelse krieketspan geword wat Duitsland besoek het. Dié span het in Augustus vier wedstryde gespeel teen Union CC, Victoria CC, Preußen CC en Duitsland; laasgenoemde is as ’n internasionale wedstryd geag. Behalwe vir die Engelse Tom Dutton, Duitsland se kaptein, was die span saamgestel uit Berlyners. Die besoekers het al die vier wedstryde elk met ’n beurt gewen. In dié wedstryde het veral die veelsydige Felix Menzel uitgeblink. Nadat die Berlynse Krieketliga in 1913 vir die eerste keer 14 spanne behels het, is die eerste beheerliggaam Duitse Krieketbond (Deutscher Cricket Bund, DCB) gestig. Tydens die Eerste Wêreldoorlog moes die DCB egter sy werk staak, hoewel die Berlynse Krieketliga ná die kansellasie in 1914 in die oorlogsjare 1915, 1916 en 1918 wel kon voortgaan. Die speelprogram is egter bemoeilik deur die wegbreek van die betrekkinge met die Verenigde Koninkryk, die oorlogsdeelname van verskeie spelers en die toerusting se slytasie.
Tussenoorlogse tydperk Ná die einde van die oorlog het die sport met die Britse troepe se teenwoordigheid in die Rynland dadelik na Duitsland teruggekeer. In die tussenoorlogse tydperk het klubs uit Denemarke, Engeland en Nederland toere na Duitsland begin onderneem.
As gevolg van die NSDAP se magsoorname in Januarie 1933 en die daaropvolgende gelykskakeling is die DCB net soos al die ander Duitse beheerliggame met dwang in Nazi-Duitsland se sportsambreelorganisasie ingelyf. Binne die Nasionaal-Sosialistiese Ryksbond vir liggaamlike oefening was dit ondergeskik aan die professionele kantoor 2, wat ook toesig gehou het oor sokker en rugby. Van toe af is krieket amptelik beskou as “Onduits” en “dekadent”. Destyds is “manlike” sportsoorte soos skermsport doelgerig gepromoveer, terwyl krieket as “vroulik” bestempel is. In sy essay Raffles and Miss Blandish het George Orwell die situasie van krieket in die Nazi-staat soos volg beskryf: the Nazis were at pains to discourage cricket, which has gained a certain footing in Germany before and after the last War. (“die Nazi’s het moeite gedoen om krieket te ontmoedig, wat voor en na die laaste oorlog ’n sekere voet in Duitsland verwerf het.”)
In dié tydperk was dit veral die polities nie aktiewe krieketspeler Felix Menzel wat hom vir die vestiging van krieket in Duitsland beywer en Engelse krieketspeler genooi het om die spel op die Europese vasteland te ondersteun. Hy het ’n internasionale toernooi voorgestel, waartoe die Marylebone-krieketklub (MKK) ’n trofee sou skenk. Daarmee was hy een van die eerstes, wat ’n soort “krieketwêreldbekertoernooi” voorgestel het. Dié toernooi sou in Engeland deur die MKK en vastelandse spanne soos België, Denemarke, Duitsland en Nederland beslis word. Hoewel die MKK die toernooi sou wen, sou hulle die beker die daaropvolgende keer moet verdedig, het hy verder gesê.
Naoorlogse tydperk en herbegin Ná die oorlog was die meeste kolfblaaie in Duitsland vernietig, maar die sport is weer met hulp deur die Britse Leër herleef. Aan die begin van die 1960’s is die Britse Berlynliga deur studente by die Vrye Universiteit Berlyn uit Indië, Pakistan en Wes-Indië aangevul. Met die oprigting van die Berlynse Muur in 1961 het die meeste krieketspelers Berlyn verlaat, wat tot op daardie stadium die vesting van krieket in Duitsland was, waarna slegs een krieketklub in dié stad oorgebly het. Teen 1980 het Indiese en Pakistanse studente die sport in Duitsland laat herleef, maar Duitsers het ook krieket gespeel. In 1988 is die Duitse Krieketbond herstig.
Hoewel die Duitse Krieketbond eers in 1991 ’n geaffilieerde lid van die IKR geword het, het Duitsland reeds in 1989 sy eerste twee internasionale wedstryde in die naoorlogse tydperk teen Denemarke gespeel, maar albei verloor. Een Jaar later het die gasheer Wes-Duitsland die Europese Nasiesbeker in die vyfde plek afgesluit. In 1991 het hulle Oostenryk besoek. Die eerste internasionale toernooi, waaraan Duitsland deelgeneem het, was die Europese Krieketbeker in Guernsey in 1990. Aan dié toernooi het hulle as Wes-Duitsland deelgeneem en die uitspeelwedstryd om die vyfde plek teen Switserland gehaal. Hulle het die tweede toernooi in 1992 in Worksop beklink en kon derhalwe op Lord’s teen die MKK speel en het ’n onbesliste uitslag aangeteken. Die Engelse nasionale sokkerspeler Gary Lineker het in dié wedstryd vir MKK gespeel, maar slegs een lopie aangeteken, waarna hy gesê het dat hy teen Duitsland “altyd een” aanteken.
Duitsland het in 1993 die eerste Europese Nasiesbeker in Berlyn aangebied en tot die eindstryd gevorder, waar hulle deur Frankryk met vier paaltjies verslaan is. In 1995 het die span aan die Europese Nasiesbeker in Oxford deelgeneem en die toernooi na Portugal in die tweede plek afgesluit. In die daaropvolgende jaar het die DCB weer die toernooi aangebied, maar die span is reeds in die eerste rondte uitgeskakel. In 1997 het die DCB by die vastelandse beheerliggaam Europese Krieketraad (European Cricket Council, ECC) aangesluit. In dieselfde jaar is Duitsland eers in die eindstryd deur Frankryk met een lopie verslaan. Die Franse kolwer David Bordes het ten spyte van ’n skedelbreuk die laaste en beslissende lopie been bye aangeteken. Die Wisden Cricketers’ Almanack het dié wedstryd in sy 2000-uitgawe in sy lys van die 100 beste wedstryde in die 20ste eeu opgeneem.
Sedert 1998 neem Duitsland gereeld aan die Europese Krieketkampioenskap deel en speel sedert 2000 in die tweede afdeling. Tydens die eerste deelname in 1998 het hulle die sewende plek van tien behaal. Aan die destyds IKR-trofee genoemde krieketwêreldbekerkwalifisering kon Duitsland, nadat hulle in 1999 ’n assosiaatlid van die IKR geword het, in 2001 in Kanada vir die eerste keer deelneem. Die span is onder hul kaptein Abdul Hamid Bhatti ná ’n oorwinning oor Gibraltar, maar ook nederlae teen Namibië en Nepal, egter reeds in die eerste rondte uitgeskakel. In Junie 2001 het die Marylebone-krieketklub Duitsland vir ses wedstryde besoek, waaronder een teen die nasionale span, wat die MKK met 13 lopies gewen het.
Tydens die Europese Krieketbeker se afdeling twee in 2000 en 2002 het Duitsland die tweede plek behaal. In 2004 het hulle swakker gevaar en in die derde plek geëindig. Twee jaar later het Duitsland dieselfde uitslag behaal, dié keer na Jersey en Noorweë, waarmee hulle vir die Wêreldkrieketliga 2007–09 se afdeling vyf gekwalifiseer het. In 2007 het die Duitsers Engeland besoek en in Wes-Yorkshire teen countyklubs te staan gekom. Die Wêreldkrieketliga het sedert 2007 met verskeie afdelings die krieketwêreldbekerkwalifisering gevorm. Duitsland het tydens die afdeling vyf 2008 in Jersey die sewende plek onder twaalf deelnemers beklee, nadat hulle die halfeindrondte, en daarmee hul aanbly in die Wêreldkrieketliga, naelskraap misgeloop het. In die Europese Kampioenskap se afdeling twee het hulle in die vyfde plek geëindig. Tydens die Europese Krieketbeker 2008 het die span ’n swak toernooiverloop gehad en slegs die vyfde plek in die afdeling twee behaal. In Junie dieselfde jaar het die MKK vir vier wedstryde Duitsland besoek, waarvan die gasheer die laaste wedstryd in Berlyn met 65 lopies gewen het. In 2010 het Duitsland weer ’n goeie tweede plek in die afdeling twee behaal.
Tydens die Europese Krieketbeker 2011 se eerste afdeling, wat weer direk deel uitgemaak het van die krieketwêreldbekerkwalifisering, het Duitsland die tiende plek behaal, waarmee hulle in dié afdeling aangebly het. In 2012/2013 het die Duitsers die sewende plek behaal, waarmee hulle na die tweede afdeling afgegradeer is. Hier, in 2014/2015, het hulle die sesde plek behaal en in dié afdeling aangebly. In 2016 het Duitsland die tweede afdeling gewen en is daarmee gepromoveer na die eerste afdeling. In die daaropvolgende 2017-toernooi, wat deel gevorm het van die Wêreldkrieketliga 2017–19, kon die span onder hul kaptein Rishi Pillai vir die eerste keer die Europese afdeling een beklink. Tydens die Wêreldkrieketliga se afdeling vyf het hulle met ’n swakker lopietempo na Jersey en Vanuatu die halfeindrondte misgeloop en in die vyfde plek geëindig.
Verdere ontwikkeling duimnael|Die Duitse nasionale krieketspan in 2012