De Sint-Laurentiuskerk (St. Lorenz) is de voormalige Benedictijnse kloosterkerk van het voormalige rijksstift in Kempten. Tegenwoordig is het godshuis een parochiekerk, waar paus Paulus VI in 1969 de eretitel basilica minor aan verleende.

Geschiedenis De kerk is oorspronkelijk de kloosterkerk van een in het jaar 752 gesticht klooster. In de bloeiperiode bezat het bijzonder rijke stift een gebied van ongeveer 1000 km² met meer dan 42.000 inwoners in 85 dorpen en gehuchten. Het klooster en de gotische kerk werden tijdens de Dertigjarige Oorlog in 1632-1634 door Zweedse troepen verwoest. Nog tijdens de Dertigjarige Oorlog begon de 29-jarige abt Giel von Gielsberg met de voorbereidingen van de nieuwbouw. Het werd een van de eerste grote kerkgebouwen na de Dertigjarige Oorlog. De abdijkerk werd op 12 mei 1748 plechtig ingewijd, wat een belangrijke mijlpaal vormde in de bouwgeschiedenis van het complex. In het kader van de politieke en maatschappelijke veranderingen aan het begin van de negentiende eeuw werd het klooster in 1803 geseculariseerd. Een verdere erkenning van de religieuze en erfgoedwaarde van de kerk volgde in 1969, toen paus Paulus VI haar verhief tot basilica minor.

Architectuur Op 13 april 1652 werd de eerste steen gelegd voor de nieuwe abdijkerk, uitgevoerd in barokstijl. Bij de realisatie van het gebouw waren twee bouwmeesters betrokken. Nadat het kerkschip was opgetrokken, beëindigde Michael Beer zijn werkzaamheden aan het project. In 1654 werd hij opgevolgd door Johann Serro, die enkele jaren later belangrijke aanpassingen aan het ontwerp doorvoerde. Zo liet hij het kerkschip verhogen en wijzigde hij de vormgeving van de galerijen, met als doel de druk van de muren van het middenschip beter te verdelen over de verbrede zijbeuken en aldus de constructieve belasting te verminderen. De architecturale waarde van het complex werd verder versterkt in de periode 1666-1673, toen de werkzaamheden aan de nog onvoltooide dubbele geveltorens werden voortgezet.

Hoewel de bouw van de abdijkerk reeds ver gevorderd was, werden de torens pas in 1900 voltooid, met respect voor de oorspronkelijke historische stijl. Men gebruikte daarbij bouwmateriaal zoals beton, dat een hogere dichtheid kent dan het onderliggende bouwmateriaal. Dit resulteerde in een ongunstige gewichtsverdeling, hetgeen de stabiliteit van de torens in negatieve zin beïnvloedt. Het gevolg zijn zichtbare scheuren tussen de torens en het hoofdgebouw.

Interieur Het interieur wordt gekenmerkt door een uitzonderlijke stilistische homogeniteit en een rijke barokke vormgeving. Centraal bevindt zich een ronde koepel, gedecoreerd met polychrome fresco's van hoge artistieke kwaliteit. De kerk bezit daarnaast een monumentaal ensemble van vijftien altaren, waaronder een indrukwekkend hoogaltaar, vervaardigd door de beeldsnijder Johann Georg Haggenmiller. Verder verdient het koorgestoelte voor de monniken bijzondere aandacht, vanwege de verfijnde afwerking met decoratieve scagliola-panelen, die getuigen van een hoogstaand niveau van ambachtelijk vakmanschap.

Maten Lengte van het vijf traveeën tellende kerkschip: 40,5 meter Hoogte middenschip: 16,3 meter Hoogte koepel: 42 meter Hoogte beide zijschepen met galerijen: 6,80 meter

Patrocinium heilige Laurentius, 10 augustus. Nevenpatronen: Maria Hemelvaart, 15 augustus Gordianus en Epichamus, 10 mei

Afbeeldingen

Externe links Website Sint-Laurentiuskerk, Kempten korte beschrijving kerk

Laurentius Laurentius Laurentius Categorie:Barok kerkgebouw in Duitsland