Didier Deschamps (Bayonne, 15 oktober 1968) is een Frans voetbaltrainer van Baskische afkomst, die van juli 2012 tot juli 2026 werkzaam was als bondscoach van Frankrijk. Deschamps was eerder succesvol hoofdtrainer van AS Monaco, Juventus en Olympique Marseille.
Als speler van Juventus won hij onder meer driemaal het Italiaans landskampioenschap en de Champions League. In 1998 werd hij, als aanvoerder, wereldkampioen met Frankrijk. Deschamps werd door Pelé in maart 2004 vermeld in de opgestelde Lijst FIFA 100 beste spelers. In 2018 werd hij met Frankrijk als bondscoach wereldkampioen. Hiermee maakt hij deel uit van een select groepje, samen met Franz Beckenbauer en Mario Zagallo, die zowel als voetballer en als bondscoach wereldkampioen werden.
Als speler thumb|left|200px|Deschamps in 2000 tijdens zijn periode bij Valencia Didier Deschamps begon zijn carrière bij FC Nantes, waarvoor hij in 1985/86 zeven wedstrijden speelde (geen doelpunten). Het jaar erop kwam Deschamps 18 keer in actie voor Nantes. De twee jaren die volgden brachten Deschamps tot 66 wedstrijden en drie goals. In het seizoen 1989/90 kwam Deschamps 19 keer uit voor Nantes (één doelpunt), de rest van het seizoen kwam Deschamps uit voor Olympique Marseille, 17 wedstrijden, 1 goal. In het seizoen 1990/91 speelde hij op huurbasis voor Girondins de Bordeaux, waar hij in 37 wedstrijden tot drie goals kwam. Het jaar erop keerde Deschamps weer terug bij Marseille, waar hij tussen 1991/92 en 1993/94 106 keer speelde en 5 keer scoorde. Voor het eerst in zijn carrière ging Deschamps in het buitenland spelen, want het jaar erop (1994/95) speelde hij in de Serie A voor Juventus. Tussen 1994/95 en 1998/99 kwam hij 126 keer uit voor Juve en scoorde daarin vier keer. Chelsea FC trok vervolgens de controlerende middenvelder in het seizoen 1999/00 aan voor ongeveer €5.000.000. Voor Chelsea speelde hij slechts één seizoen en kwam daarin tot 27 wedstrijden in de Premier League. Zijn carrière sloot hij af in de Primera División (Spanje), waar hij in het seizoen 2000/01 voor Valencia CF speelde. Valencia legde ongeveer €3.500.000 neer voor de Fransman, die daarvoor 13 keer zou spelen. In zijn gehele carrière kwam Deschamps tot 427 wedstrijden en 17 doelpunten.
Voor zijn vaderland Frankrijk kwam Deschamps 103 keer uit, en maakte daarin vier doelpunten. Zijn grootste succes vierde Deschamps in 1998, toen hij als aanvoerder van het Franse elftal in eigen land de wereldtitel binnenhaalde. Twee jaar later werd hij ook nog eens Europees kampioen in Nederland/België.
Als trainer AS Monaco Na zijn carrière als voetballer kwam Deschamps terug naar Frankrijk om in 2001 trainer te worden bij AS Monaco. Hier was hij erg succesvol: in 2003 won AS Monaco de Coupe de la Ligue en in de Champions League behaalde Deschamps goede resultaten met de Monegasken. AS Monaco won 8-3 van Deportivo de La Coruña, en zorgde tevens voor de uitschakeling van grote topclubs als Real Madrid en Chelsea. In de finale verloor de club van FC Porto, dat onder leiding stond van José Mourinho. In 2005 besloot Deschamps, na ontevredenheid over het beleid van de club, op te stappen bij AS Monaco.
Juventus Op 10 juli 2006 werd Didier Deschamps de nieuwe trainer van Juventus. Hij volgde daarmee de naar Real Madrid vertrokken trainer Fabio Capello op. In Turijn had hij getekend voor 2 jaar. Ondanks dat Deschamps Juventus naar het kampioenschap leidde in het eerste jaar (en zo promotie afdwong naar de Serie A) vertrok Deschamps bij Juventus. Tussen de club en trainer bestond er onvoldoende draagvlak voor een verdere samenwerking in het nieuwe seizoen. Deschamps was het niet eens met de leiding over toekomstige transfers. Na goed overleg gingen de club en de trainer uit elkaar. Sindsdien werd zijn naam genoemd als nieuwe trainer van Chelsea en Olympique Lyonnais maar beiden werden niet concreet.
Olympique Marseille Op 5 mei 2009 werd bekend dat Deschamps de opvolger werd van trainer Eric Gerets bij Olympique Marseille. Hij tekende een contract tot medio 2011.Deschamps opvolger Gerets bij Marseille. Gearchiveerd op 30 november 2020. In 2010 veroverde hij met deze club de titel in de Franse Ligue 1, en later ook de Trophée des Champions door na strafschoppen te winnen van Paris Saint Germain. Deschamps stapte uit eigen beweging op bij Marseille op 2 juli 2012. De club wees Elie Baup twee dagen later aan als zijn opvolger.
Frankrijk Op 8 juli 2012 maakte de Franse voetbalbond bekend dat Deschamps per direct aan de slag zou gaan als bondscoach van het Frans voetbalelftal, als opvolger van Laurent Blanc, hij nam zijn assistent-coach Guy Stéphan mee. In juli 2016 bereikte hij met Frankrijk de EK-finale in eigen land, die met 0–1 werd verloren van Portugal.
In 2018 won hij met Frankrijk de wereldtitel door Kroatië te verslaan in de finale tijdens het WK 2018 in Rusland. Op 10 oktober 2021 won Deschamps met Frankrijk de finale van de UEFA Nations League door een 1–2 winst op Spanje. Op 18 december 2022 verloor hij de finale van het WK 2022 in Qatar na een zinderende finale tegen Argentinië na strafschoppen. Frankrijk overleefde op het EK 2024 in Duitsland een groep met Oostenrijk, Nederland en Polen en schakelde vervolgens België en Portugal uit, maar verloor in de halve finales met 2–1 van Spanje.
Deschamps kondigde op 7 januari 2025 aan dat het WK 2026 zijn laatste klus zou zijn als bondscoach van Frankrijk.Deschamps stopt na WK 2026 als bondscoach van Frankrijk: 'Weten wanneer je moet stoppen' NOS, 8 januari 2025 In de halve finale verloor het Franse elftal van Spanje. De 187e en laatste wedstrijd van Deschamps als coach van het Franse team leek een enorme afgang voor Frankrijk te worden, toen de ploeg in de troostfinale om de derde plaats bij rust al met 4-0 achterstond op Engeland. Na de rust kwam Frankrijk spectaculair terug, maar Engeland won tenslotte met 6-4. Zo werd Frankrijk vierde bij het WK 2026.
Interlands onder leiding van Didier Deschamps № Datum Plaats Competitie Wedstrijd Uitslag 1 15.08.2012 Le Havre Vriendschappelijk – 0–0 2 07.09.2012 Helsinki WK-kwalificatie – 0–1 3 11.09.2012 Saint-Denis WK-kwalificatie – 3–1 4 12.10.2012 Saint-Denis Vriendschappelijk – 0–1 5 16.10.2012 Madrid WK-kwalificatie – 1–1 6 14.11.2012 Parma Vriendschappelijk – 1–2 7 06.02.2013 Saint-Denis Vriendschappelijk – 1–2 8 22.03.2013 Saint-Denis WK-kwalificatie – 3–1 9 26.03.2013 Saint-Denis WK-kwalificatie – 0–1 10 05.06.2013 Montevideo Vriendschappelijk – 1–0 11 09.06.2013 Porto Alegre Vriendschappelijk – 3–0 12 14.08.2013 Brussel Vriendschappelijk – 0–0 13 06.09.2013 Tbilisi WK-kwalificatie – 0–0 14 10.09.2013 Gomel WK-kwalificatie – 2–4 15 11.10.2013 Paris Vriendschappelijk – 6–0 16 15.10.2013 Saint-Denis WK-kwalificatie – 3–0 17 15.11.2013 Kiev WK-kwalificatie – 2–0 18 19.11.2013 Saint-Denis WK-kwalificatie – 3–0 19 05.03.2014 Saint-Denis Vriendschappelijk – 2–0 20 27.05.2014 Saint-Denis Vriendschappelijk – 4–0 21 01.06.2014 Nice Vriendschappelijk – 1–1 22 08.06.2014 Villeneuve d'Ascq Vriendschappelijk – 8–0 23 15.06.2014 Porto Alegre WK-eindronde – 0–3 24 20.06.2014 Nazaré WK-eindronde – 5–2 25 25.06.2014 Rio de Janeiro WK-eindronde – 0–0 26 30.06.2014 Brasília WK-eindronde – 0–2 27 04.07.2014 Rio de Janeiro WK-eindronde – 0–1 28 04.09.2014 Saint-Denis Vriendschappelijk – 1–0 29 07.09.2014 Belgrade Vriendschappelijk – 1–1 30 11.10.2014 Saint-Denis Vriendschappelijk – 2–1 31 14.10.2014 Jerevan Vriendschappelijk – 0–3 32 14.11.2014 Rennes Vriendschappelijk – 1–1 33 18.11.2014 Marseille Vriendschappelijk – 1–0 34 26.03.2015 Saint-Denis Vriendschappelijk – 1–3 35 29.03.2015 Saint-Étienne Vriendschappelijk – 2–0 36 07.06.2015 Saint-Denis Vriendschappelijk – 3–4 37 13.06.2015 Elbasan Vriendschappelijk – 1–0 38 04.09.2015 Lissabon Vriendschappelijk – 0–1 39 07.09.2015 Bordeaux Vriendschappelijk – 2–1 40 08.10.2015 Nice Vriendschappelijk – 4–0 41 11.10.2015 Kopenhagen Vriendschappelijk – 1–2 42 13.11.2015 Saint-Denis Vriendschappelijk – 2–0 43 17.11.2015 London Vriendschappelijk – 2–0 44 25.03.2016 Amsterdam Vriendschappelijk – 2–3 45 29.03.2016 Saint-Denis Vriendschappelijk – 4–2 46 30.05.2016 Nantes Vriendschappelijk – 3–2 47 04.06.2016 Metz Vriendschappelijk – 3–0 48 10.06.2016 Saint-Denis EK-eindronde – 2–1 49 15.06.2016 Marseille EK-eindronde – 2–0 50 19.06.2016 Villeneuve d'Ascq EK-eindronde – 0–0 51 26.06.2016 Lyon EK-eindronde – 2–1 52 03.07.2016 Saint-Denis EK-eindronde – 5–2 53 07.07.2016 Marseille EK-eindronde – 0–2 54 10.07.2016 Saint-Denis EK-eindronde – 1–0
Erelijst Als speler Olympique Marseille UEFA Champions League: 1992/93 Division 1: 1989/90, 1991/92 Trophée des Champions: 1997
Juventus Intercontinental Cup: 1996 UEFA Champions League: 1995/96 UEFA Super Cup: 1996 UEFA Intertoto Cup: 1999 Serie A: 1994/95, 1996/97, 1997/98 Coppa Italia: 1994/95 Supercoppa Italiana: 1995, 1997
Chelsea FA Cup: 1999/00
Frankrijk FIFA WK: 1998 UEFA EK: 2000
Als trainer AS Monaco Coupe de la Ligue: 2002/03
Juventus Serie B: 2006/07
Olympique Marseille Ligue 1: 2009/10 Coupe de la Ligue: 2009/10, 2010/11, 2011/12 Trophée des Champions: 2010, 2011
Frankrijk FIFA WK: 2018 UEFA Nations League: 2020/21
Individueel Entraîneur de l'année en Ligue 1: 2004 The Best FIFA Men's Coach: 2018 Globe Soccer Awards Coach of the Year: 2018 World Soccer World Manager of the Year: 2018 IFFHS World's Best National Coach: 2018, 2020
Onderscheidigen Chevalier de la Légion d'honneur: 1998 Officier de la Légion d'honneur: 2018
Zie ook Lijst van spelers van FC Nantes Lijst van spelers van Juventus FC Lijst van spelers van Girondins de Bordeaux Lijst van spelers van Olympique Marseille Lijst van spelers van het Franse voetbalelftal
Externe link https://web.archive.org/web/20160304213013/http://didierdeschamps.sports.fr/ Officiële website Didier Deschamps
Deschamps, Didier Deschamps, Didier