Singapore (uitspraak: [ˈsɪŋ(ɡ)apur]), officieel de Republiek Singapore (Engels: Republic of Singapore; Maleis: Republik Singapura; , Tamil: சிங்கப்பூர் குடியரசு Ciṅkappūr Kudiyarasu), is een stad- en eilandstaat in Zuidoost-Azië. Het hoofdeiland (Singapore of "Pulau Ujong") en de 62 overige eilanden worden van Indonesië gescheiden door de Straat van Singapore en van Maleisië door de Straat van Johore. Het land heeft de op twee na hoogste bevolkingsdichtheid ter wereld. De stad kent veel hoogbouw, afgewisseld met veel groen.
Singapore heeft 6.111.175 inwoners op een oppervlakte van 736 km² (2025). Met de steden Johor Bahru in Maleisië en Batam in Indonesië vormt het de Sijori Growth Triangle, een grensoverschrijdende agglomeratie en economisch samenwerkingsverband met 9,3 miljoen inwoners.
De stad werd in 1819 door Thomas Stamford Raffles gesticht als Britse handelspost. Singapore was van 1824 tot 1946 onderdeel van de Britse kolonie, Straits Settlements. Vanaf 1832 was het daar ook de hoofdstad van. Vanaf 1946 ging de stad verder als aparte Britse kroonkolonie. In 1963 werd de stad onderdeel van Maleisië om twee jaar later als onafhankelijke stadstaat verder te gaan. Singapore onderging als een van de vier Aziatische Tijgers een periode van snelle economische groei, heeft intussen de op twee na hoogste koopkrachtpariteit per hoofd van de bevolking ter wereld en scoort hoog op de index van de menselijke ontwikkeling. De haven van Singapore is de op een na grootste ter wereld.
Singapore is met het vasteland van Maleisië verbonden door een dijk, de Johor–Singapore Causeway in het noorden, en een brug, de Malaysia–Singapore Second Link, in het noordwesten. Ook enkele omliggende binnenlandse eilanden zijn middels bruggen met het hoofdeiland verbonden. Er vindt veel landaanwinning plaats om de bevolking te kunnen huisvesten en nieuwe bedrijfsterreinen te kunnen aanleggen. Het hoogste natuurlijke punt is de Bukit Timah Hill op 164 meter. Mount Faber is een ander hoog punt op 105 meter. Deze heuvel is een toeristische trekpleister vanwege het panoramische uitzicht op de haven en de stad.
Geschiedenis
Demografie Bevolking Singapore telt 6.209.660 inwoners (2020), als volgt samengesteld: Singaporese Chinezen (76,8%) Maleiers, de oorspronkelijke bewoners (13,9%) Singaporese Indiërs, voornamelijk Tamils (7,9%) overige (1,4%).
Er hebben zich tot in de jaren tachtig van de 20e eeuw onlusten tussen de verschillende groepen voorgedaan.
De gemiddelde levensverwachting was in 2017 82,9 jaar. De vruchtbaarheidsgraad is erg laag en ligt op 1,2 kinderen per vrouw (2019). De regering probeert door financiële vergoedingen en voorlichtingsprogramma's het aantal geboorten te verhogen.
De demografische statistiek van Singapore wordt gecompliceerd door het grote aandeel van de niet-verblijvende populatie, dat zijn mensen die noch het Singaporese staatsburgerschap hebben, noch permanent in Singapore verblijven. Dat aandeel is gestegen van 5,5% in 1980 tot 29,5% in 2015., Lowest-Low Fertility in Singapore: Current State and Prospects, hoofdstuk 3 in , "Low Fertility in Japan, South Korea, and Singapore: Population Policies and Their Effectiveness," SpringerBriefs in Population Studies: Population Studies of Japan (2020), .
In Azië vormen kinderen van ongehuwde of alleenstaande ouders een relatief kleinere groep dan in Europa. De daling van de vruchtbaarheidsgraad in Singapore is sterker te wijten aan het dalend aantal huwelijken (nuptialiteit) dan aan het aantal kinderen per huwelijk.
De evolutie van de fertiliteit sinds de jaren 1980 is ook verschillend tussen de etnische groepen onderling. Maleiers haalden in 2017 nog een fertiliteit van 1,9 tegenover het Chinese bevolkingsdeel met slechts 1,0. Dit is omgekeerd gecorreleerd met de gemiddelde scholingsgraad per groep. De nuptialiteit kan gemeten worden aan de hand van de gemiddelde leeftijd bij huwelijk en die ligt bij de Chinezen, zowel bij vrouwen als bij mannen, hoger dan het gemiddelde, en bij de Maleise en Indische bevolkingsgroepen lager.
Religie Het land kent een veelheid aan godsdiensten, in 2015 was de verdeling als volgt: boeddhisme (33,2%; voornamelijk etnische Chinezen) christendom (18,8%) islam (14%; voornamelijk etnische Maleiers) taoïsme (10%; voornamelijk etnische Chinezen) hindoeïsme (5%; voornamelijk etnische Indiërs) overig (0,6%) geen religie (18,5%).
|Het Buddha Tooth Relic Temple and Museum is een Chinees-boeddhistische tempel en museum. Singapore staat bekend om zijn hoge aantal Chinese tempels, taoïstische tempels en boeddhistische tempels. Een Chinees gezegde is "Elke twee stegen hebben een boeddhistisch nonnenklooster en elke straat heeft drie boeddhistische tempels".
Talen Singapore heeft vier officiële talen: Maleis, Engels, Chinees (Mandarijn) en Tamil. De regering stimuleert het gebruik van het Engels als dagelijkse omgangstaal. Hoewel het Engels door de regering als eerste taal gebruikt wordt en het gebruik ervan wordt gestimuleerd, is het de moedertaal van slechts een derde van de bevolking. Ongeveer een vijfde van de bevolking kan geen Engels lezen of schrijven. In veel televisie-uitzendingen valt een duidelijk herkenbaar Brits-Engels te beluisteren.
De verschillende bevolkingsgroepen spreken twintig verschillende talen en dialecten. Naast het Mandarijn worden er zes Chinese talen en dialecten gesproken, zoals het Chaozhouhua, Nanyang-Hakka, Minnanyu, Hainanhua en Standaardkantonees. Een aantal Maleise dialecten fungeert als creooltaal (moedertaal met gemengde wortels), waaronder het Baba of Chinees Maleis. Verder wordt er nog een vorm van creools Portugees gebruikt, die ook in India voorkomt.
In de praktijk worden in de dagelijkse omgang talen door elkaar gebruikt. De meeste mensen gebruiken Engels, Mandarijn en Maleis door elkaar. Deze variant wordt aangeduid met Singlish (Singapore English), waarmee wordt aangegeven dat het hier een duidelijk onderscheiden taalvariant betreft, in dit geval een pidgin: geen moedertaal, maar een lingua franca voor de dagelijkse omgang.
Geografie en landwinning thumb|Het paviljoen in Symphony Lake in de botanische tuin van Singapore. Het grootste eiland van Singapore draagt eveneens de naam Singapore. In het Maleis heet het „Pulau Ujong“, letterlijk: eiland aan het einde [van het schiereiland]. Naast het hoofdeiland behoren er meer dan 60 kleinere eilandjes tot Singapore. De oorspronkelijke vegetatie was tropisch regenwoud maar hiervan is door urbanisatie behalve op sommige van de eilanden weinig meer over. Op het hoofdeiland is het Bukit Timah Nature Reserve het enige nog bestaande regenwoudgebied. Ongeveer 23% van het oppervlak van Singapore bestaat uit bossen en natuurreservaten.
Omvangrijke landwinningsprojecten hebben het landoppervlak vergroot van 581,5 km² (in 1960) tot 704 km² (in 2011). Men verwacht dat het oppervlak nog eens 100 km² zal toenemen in 2030.Earthshots: Satellite Images of Environmental Change: Singapore". Earthshots. https://web.archive.org/web/20110510074806/http://earthshots.usgs.gov/Singapore/Singapore. Retrieved 18 February 2011 De totale actuele oppervlakte van het land bedraagt .
Sommige van deze projecten hebben als doel kleinere eilanden samen te voegen tot grotere functionele eilanden, zoals het geval is bij Jurong Island.Earthtrends country profile". World Resources Institute. https://web.archive.org/web/20050601091338/http://earthtrends.wri.org/pdf_library/country_profiles/for_cou_702.pdf In 2016 is Singapore overgestapt van het opspuiten van land naar het toepassen van polders. Geschat wordt dat de oppervlakte van het land tussen 1965 en 2015 met 22% is toegenomen.
Eilanden De grote eilanden zijn Singapore, Jurong, Tekong, Ubin en Sentosa. Het eiland Singapore meet zo'n 50 km van oost naar west, en 26 km van noord naar zuid met een kustlijn die 193 kilometer lang is.
Flora en fauna Sinds de kolonisatie in 1819 is het aantal soorten dieren (zoogdieren, vissen, vogels) in Singapore met 87% afgenomen. Als gevolg van de ontbossing komt bijvoorbeeld de tijger niet meer voor in Singapore. Zie ook: Lijst van zoogdieren in Singapore
Klimaat
Singapore heeft een tropisch regenwoudklimaat (Klimaatclassificatie van Köppen: Af). Er zijn geen echte seizoenen en het hele jaar door ligt de temperatuur op een hoog niveau, er is sprake van een hoge luchtvochtigheid en overvloedige neerslag. Er zijn twee moessonperioden, de noordoostmoesson duurt van december tot maart en de zuidwestmoesson van juni tot september.
De gemiddeld dagtemperatuur ligt tussen de 24 en 32°C, met weinig variatie over de maanden. MSG Climate of Singapore, geraadpleegd op 27 februari 2021 Gemiddeld valt er jaarlijks ongeveer 2200 mm regen en het regent 167 dagen per jaar. Er is geen droogseizoen, maar tussen november en januari valt relatief de meeste neerslag. Over het algemeen valt er in het noorden en westen meer regen dan in het oostelijke deel van Singapore, vanwege een regenschaduweffect.
De gemiddelde temperatuur in Singapore neemt langzaam toe sinds 1948. In de jaren zeventig van de 20e eeuw was er een versnelling vooral veroorzaakt door de snelle verstedelijking. De gemiddelde temperatuur is in de periode 1948 en 2019 met gemiddeld 0,25°C per decennium gestegen en dit is ongeveer tweemaal zo snel als het wereldwijde gemiddelde van 0,12°C per decennium tussen 1951 en 2012. MSG Past Climate Trends, geraadpleegd op 27 februari 2021 Voor de neerslag geldt een vergelijkbare trend, de neerslaghoeveelheid is met 67 mm per decennium gestegen vanaf 1980.
Van juli tot oktober is er vaak rookoverlast veroorzaakt door bosbranden in het naburige Indonesië, meestal van het eiland Sumatra. De rook vergroot de bezorgdheid over de volksgezondheid en verder is er hinder voor het toerisme en voor luchtvaartmaatschappijen, doordat de rook het zicht ernstig beperkt.Trouw Singapore zucht onder rook uit Indonesië, 26 augustus 2016, geraadpleegd op 27 februari 2021
Bestuurlijke indeling miniatuur|400px|De vijf regio's van Singapore Singapore bestaat uit één stad en heeft behalve kiesdistricten geen verdere bestuurlijke onderverdeling. De staat is lid van de volgende affiliaties: APEC, ASEAN en het Brits Gemenebest.
Singapore is onderverdeeld in vijf regio's: Central Region (Tengah), met Civic District East Region (Timur) West Region (Barat) North Region (Utara) North-East Region (Utara Timur)
Zie ook: Lijst van wijken in Singapore
Politiek thumb|Het parlementsgebouw Singapore is een parlementaire republiek gebaseerd op het Westminster-systeem. De president wordt direct gekozen, het parlement via een districtensysteem. In de praktijk heeft de stadstaat echter meer weg van een autoritaristische eenpartijstaat dan een democratie. De regerende People's Action Party (PAP) is sinds de eerste verkiezingen in 1959 ononderbroken aan de macht. De PAP wordt verweten haar meerderheid onder meer te versterken door het beïnvloeden van districtsgrenzen, door niet-geheime stemming, en gerechtelijke acties met hoge geldstraffen tegen leden van de oppositie. In tegenstelling tot de meeste autoritaire regimes heeft Singapore een succesvolle, corruptie-arme en transparante markteconomie.
De grondwet van Singapore is de hoogste wet van het land en bepaalt de structuur en verantwoordelijkheid van de overheid. De president is staatshoofd en oefent de uitvoerende macht uit op advies van haar ministers. De premier is het hoofd van de regering en wordt door de president aangesteld als de persoon die het meest waarschijnlijk het vertrouwen van een meerderheid van het parlement zal afdwingen. Het kabinet wordt gekozen door de premier en formeel benoemd door de president.