Médard Verburgh (Roeselare, 1886 – Ukkel, 1957), was een Belgisch kunstschilder.
Leven Médard Verburgh was de jongste van zijn gezin. Zijn ouders waren groothandelaar en winkelier in kruiden te Roeselare. Hij volgde les in het Klein Seminarie. Vanaf 1899 werkte hij als leerjongen bij de decorateur Emiel Duyvewaardt en bekwaade hij zich aan de plaatselijke Academie voor Bouw- en Tekenkunde. Hij was een klasgenoot van Alfons Blomme. In 1907 verhuisde hij naar Brussel waar hij bij een decorateur werkte en in de avond les volgde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten.
Aan de Academie kon Verburgh kiezen uit twee belangrijke artistieke richtingen. Enerzijds was er het symbolisme, anderzijds de nieuwe realistische stroming van Le Sillon en Les XX.
Verburgh voelde zich vooral aangetrokken tot deze impressionistische richting, waarin de meest vernieuwende ontwikkelingen plaatsvonden. Hij maakte met het werk van Belgische luministen zoals Emile Claus, neo-impressionisten als Theo van Rysselberghe en de grote Franse impressionisten en de kunstenaars van Les Nabis.
Om zijn artistieke horizon verder te verbreden, sloot Verburgh zich in 1910 aan bij het Brusselse kunstenaarscollectief L'Effort. Tot de leden behoorden onder anderen Willem Paerels, Edgar Tytgat en Jean Brusselmans. Later sloten ook Rik Wouters en andere belangrijke fauvisten zich bij de groep aan.
Hij huwde in 1919 met Berthe Kestemont die ook zijn model werd.
Van 1924 tot 1928 verbleef hij in Oostende. Hij kwam er in contact met schilders zo als Constant Permeke en begon expressionistisch te schilderen. Zijn favoriete thema uit die tijd waren visserstaferelen en zeezichten. Daarna verbleef Verburgh enkele jaren in New York, waar de wolkenkrabbers en rechte lanen hem inspireerden. Zijn kleurenpalet werd zachter. Na zijn Amerikaanse periode verbleef hij hoofdzakelijk op de Spaanse Balearen, eerst op Ibiza, later op Mallorca. De omgeving van de Middellandse Zee maakte zijn werken warmer en feller van kleur. In 1948 keerde hij met zijn gezin terug naar België.
Stijl Zijn stijl was in zijn Brusselse periode impressionistisch getint, maar geleidelijk ontwikkelde hij een vrijere en persoonlijkere schilderstijl. Zijn expressieve kleurgebruik en lossere manier van schilderen sloten aan bij wat we tegenwoordig kennen als het Brabants fauvisme. Hij gebruikte subtiele schakeringen en gewaagde kleurtoetsen met een sterke kleurintensiteit. Ook wisselde hij koude en warme tinten met elkaar af. Met deze afwisseling wist hij een sterke eenheid in zijn composities te leggen. Ook durfde hij op sommige plaatsen zijn doek bewust onbeschilderd te laten. Het resulteerde in een zindering van licht en kleur, zoals op het schilderij Jeune femme a la veste rouge (circa 1915).
Categorie:Belgisch kunstschilder