thumb|250px|Onderdelen van Montes Apenninus:Mons Huygens (boven rechts centrum)Mons Ampère (onder links centrum)Foto: Lunar Orbiter 4 (1967) Lijst van officieel erkende benamingen van bergen op de Maan Naam CoördinatenDiameterHoogteOorsprong naamMons Agnes (onderdeel van het D-vormig onregelmatig maregebiedje Ina in Lacus Felicitatis)0,65 km0,03 kmGriekse vrouwennaamMons Ampère (in Montes Apenninus)30 km3,0 kmVernoemd naar de natuurkundige André-Marie AmpèreMons André (onderdeel van de Y-vormige centrale piek in krater King)10 km Franse mannennaamMons Ardeshir (in het oostelijk gedeelte van krater King)8 km Ardeshir (Ardashir), Perzische mannennaamMons Argaeus (ten westen van de landingsplaats van Apollo 17)50 km Vernoemd naar de berg Erciyes in Klein-AziëMons Blanc (ten noordnoordwesten van Promontorium Agassiz en Promontorium Deville in Montes Alpes)25 km3,6 kmVernoemd naar de Mont Blanc in de AlpenMons Bradley (in Montes Apenninus)30 km4,2 kmVernoemd naar de astronoom James BradleyMons Delisle (In het uiterst westelijk gedeelte van Mare Imbrium)30 km Vernoemd naar de nabijgelegen krater DelisleMons Dieter (onderdeel van de Y-vormige centrale piek in krater King)20 km Duitse mannennaamMons Dilip (in het noordoostelijk gedeelte van krater King)2 km Indische mannennaamMons Esam (in het noordoostelijk gedeelte van Mare Tranquillitatis)8 km Arabische mannennaamMons Ganau (onderdeel van de Y-vormige centrale piek in krater King)14 km Afrikaanse mannennaamMons Gruithuisen Delta (ten noorden van Sinus Viscositatis) 20 km Vernoemd naar de nabijgelegen krater GruithuisenMons Gruithuisen Gamma (ten noorden van Sinus Viscositatis)20 km Vernoemd naar de nabijgelegen krater GruithuisenMons Hadley (nabij de landingsplaats van Apollo 15 in Montes Apenninus)25 km4,6 kmVernoemd naar de uitvinder John Hadley (nabij de landingsplaats van Apollo 15 in Montes Apenninus)15 km3,5 kmVernoemd naar de nabijgelegen Mons HadleyMons Hansteen (Hansteen alpha aan de zuidwestelijke rand van Oceanus Procellarum)30 km Vernoemd naar de nabijgelegen krater HansteenMons Herodotus (op het noordwestelijk gedeelte van het Aristarchus plateau)5 km Vernoemd naar de nabijgelegen krater HerodotusMons Huygens (in Montes Apenninus)40 km4,7 kmVernoemd naar de astronoom Christiaan HuygensMons La Hire (in het westelijk gedeelte van Mare Imbrium)25 km1,5 kmVernoemd naar de astronoom Philippe de La HireMons Maraldi (in Sinus Amoris, ten noordoosten van Maraldi)15 km1,3 kmVernoemd naar de nabijgelegen krater MaraldiMons Moro (in het oostelijk gedeelte van Mare Cognitum)10 km Vernoemd naar de wetenschapper Antonio Lazzaro MoroMons Penck (promontorium ten noordwesten van Mare Nectaris)30 km4,0 kmVernoemd naar de geograaf Albrecht PenckMons Pico (in het noordelijk gedeelte van Mare Imbrium)25 km2,0 kmSpaans voor "piek"Mons Piton (in het noordelijk gedeelte van Mare Imbrium)25 km2,3 kmVernoemd naar El Pitón, een bergtop van de Teide op TenerifeMons Rümker (in het noordelijk gedeelte van Oceanus Procellarum)70 km0,5 kmVernoemd naar de astronoom Karl Ludwig Christian RümkerMons Usov (aan de zuidoostelijke rand van Mare Crisium)15 km Vernoemd naar de geoloog Mikhail UsovMons Vinogradov(voorheen Mons Euler, in het zuidwestelijk gedeelte van Mare Imbrium)25 km1,4 kmVernoemd naar de Chemicus Aleksandr Pavlovich VinogradovMons Vitruvius (ten zuidoosten van de landingsplaats van Apollo 17)15 km2,3 kmVernoemd naar de nabijgelegen krater VitruviusMons Wolff (in Montes Apenninus)35 km3,5 kmVernoemd naar de filosoof Baron Christian von Wolff
Lijst van officieel erkende namen van bergketens op de maan Naam gebergte CoördinatenDiameterOorsprong naamMontes Agricola (ten noordwesten van het Aristarchus plateau)141 kmVernoemd naar de wetenschapper Georgius AgricolaMontes Alpes (de noordoostelijke rand van Mare Imbrium)281 kmVernoemd naar de Alpen in EuropaMontes Apenninus (de zuidoostelijke rand van Mare Imbrium)401 kmVernoemd naar de Apennijnen in ItaliëMontes Archimedes (in het zuidoostelijke gedeelte van Mare Imbrium)163 kmVernoemd naar de nabijgelegen inslagkrater ArchimedesMontes Carpatus (de zuidelijke rand van Mare Imbrium)361 kmVernoemd naar de Karpaten in EuropaMontes Caucasus (de noordwestelijke rand van Mare Serenitatis)445 kmVernoemd naar de Kaukasus in EuropaMontes Cordillera (de oostelijke rand van Mare Orientale)574 kmNaar het Spaanse woord voor "bergketen"Montes Haemus (de zuidwestelijke rand van Mare Serenitatis)560 kmNaar de Griekse naam voor het Balkangebergte in EuropaMontes Harbinger (ten oosten van het Aristarchus plateau)90 kmNaar het Engelse woord harbinger (voorbode), omdat de zonnegloed op het gebergte de dageraad aankondigt bezien vanuit de krater AristarchusMontes Jura (de noordwestelijke rand van Sinus Iridum)422 kmVernoemd naar de Jura in EuropaMontes Pyrenaeus (de oostelijke rand van Mare Nectaris)164 kmVernoemd naar de Pyreneeën in EuropaMontes Recti (in het noordelijk gedeelte van Mare Imbrium)90 kmNaar het Latijn voor "rechte bergketen"Montes Riphaeus (de westelijke rand van Mare Cognitum)189 kmNaar de Griekse naam voor het Oeralgebergte in RuslandMontes Rook (randgebergte van Mare Orientale)791 kmVernoemd naar de Engelse astronoom Lawrence RookMontes Secchi (de noordwestelijke rand van Mare Fecunditatis)50 kmVernoemd naar de nabijgelegen krater SecchiMontes Spitzbergen (in het oostelijk gedeelte van Mare Imbrium)60 kmNaar het Duitse woord voor "scherpe bergtoppen" en wegens de gelijkenis met de eilanden van SpitsbergenMontes Taurus (ten oosten van Mare Serenitatis)172 kmVernoemd naar het Taurusgebergte in Klein-AziëMontes Teneriffe (in het noordelijk gedeelte van Mare Imbrium)182 kmVernoemd naar het eiland Tenerife
Lijst van officieel erkende benamingen van promontoria op de naar de aarde toegekeerde kant van de maan Promontorium Agarum. Aan de zuidoostelijke rand van Mare Crisium. Promontorium Agassiz. Nabij Promontorium Deville aan het zuidelijke uiteinde van Montes Alpes, de noordoostelijke rand van Mare Imbrium. Promontorium Archerusia. De zuidoostelijke uitloper van de boogvormige Montes Haemus, ten westnoordwesten van de geprononceerde krater Plinius, tussen Mare Serenitatis en Mare Tranquillitatis. Promontorium Deville. Nabij Promontorium Agassiz aan het zuidelijke uiteinde van Montes Alpes, de noordoostelijke rand van Mare Imbrium. Promontorium Fresnel. Het noordelijke uiteinde van Montes Apenninus, tussen Mare Imbrium en Mare Serenitatis. Promontorium Heraclides. Het zuidelijke uiteinde van de boogvormige Montes Jura aan Sinus Iridum. Promontorium Kelvin. Aan de zuidoostelijke rand van Mare Humorum. Promontorium Laplace. Het noordelijke uiteinde van de boogvormige Montes Jura aan Sinus Iridum. Promontorium Taenarium. Ten westen van krater Arzachel en ten noorden van Rupes Recta, in het oostelijk gedeelte van Mare Nubium.
Lijst van officieel erkende benamingen van hellingen op de naar de aarde toegekeerde kant van de maan Rupes Altai. De zuidwestelijke rand van het inslagbekken Mare Nectaris. Rupes Boris. Net ten oosten van krater Delisle in het uiterste westelijke gedeelte van Mare Imbrium. De benaming Rupes Boris werd gegeven kort na het beëindigen van het Apolloprogramma. Rupes Cauchy. In het oostelijke gedeelte van Mare Tranquillitatis. Rupes Kelvin. Aan de zuidoostelijke rand van Mare Humorum, nabij Promontorium Kelvin. Rupes Liebig. Aan de westelijke rand van Mare Humorum. Rupes Mercator. Aan de zuidwestelijke rand van Mare Nubium. Rupes Recta. In het oostelijke gedeelte van Mare Nubium. Bekend als de Rechte wand. Engelstalige maanwaarnemers zien er een treinspoor in, The Railroad. Rupes Toscanelli. Ten noorden van de opvallend heldere krater Aristarchus, in het oostelijk gedeelte van het beigekleurige Aristarchus plateau (Wood's Spot). De benaming Rupes Toscanelli werd gegeven kort na het beëindigen van het Apolloprogramma.
Lijst van niet officieel erkende benamingen van bergen, koepelheuvels, promontoria, en andere oneffenheden op de maan Deze benamingen werden niet erkend door de Internationale Astronomische Unie (IAU) maar zijn wel nog steeds terug te vinden op maankaarten zoals deze van Hans Schwarzenbach voor de Zwitserse uitgever van geografische kaarten Hallwag, de maankaart van Rand McNally, alsook op dezelfde maankaart in Patrick Moore's Atlas of the Universe. Tevens zijn er nog een aantal kleinere heuvelbergen inbegrepen die gedurende het Apolloprogramma NASA-gerelateerde bijnamen hebben gekregen. Deze lijst bevat ook nog een aantal door de IAU officieel erkende benamingen, toegevoegd in de 21ste eeuw. Voorts nog een aantal naamloze bergen op de achterzijde van de maan. A Aerii montes. Het westelijke uiteinde van Montes Carpatus, genoemd door Johannes Hevelius. Alani montes. De noordelijke rand van Mare Crisium, genoemd door Johannes Hevelius. Albategnius alpha. De centrale piek van krater Albategnius ten zuidoosten van het middelpunt van de naar de aarde toegekeerde kant van de maan. Alexander. De restanten van de sterk verweerde elliptische krater Alexander aan de noordelijke rand van Mare Serenitatis, bestaande uit een aantal heuvelbergen die tijdens de lokale zonsopkomst (de ochtendterminator) een opvallende gebrokkeld uitziende lichtboog tonen, en dan vooral aan de westelijke rand van deze krater, ten oostnoordoosten van krater Calippus. Ditzelfde Clair-obscur verschijnsel is ook te zien ten noordwesten van Sinus Iridum als het halfcirkelvormige Juragebergte zich reeds in het licht van de opkomende zon vertoont (Jewelled Handle effect). Alexander kappa. Geprononceerde heuvel aan de noordrand van Mare Serenitatis, ten zuidoosten van de sterk verweerde krater Alexander. Ten zuidzuidwesten van Alexander kappa bevindt zich de onregelmatig uitziende lage heuvel Alexander phi. Alfraganus alpha. Michael van Langren's Seneschali. Alhazen alpha. Michael van Langren's Vulleri. Geprononceerde berg aan de oostelijke rand van Mare Crisium. Vroegere maanwaarnemers rapporteerden helderheidsveranderingen in de bandvormige strukturen op de flanken van deze berg, optredend alnaargelang de zonshoogte boven betreffend gebied.Harold Hill - A Portfolio of Lunar Drawings (Cambridge University Press, 1991), pages 28-29. Ten westen van Alhazen alpha bevindt zich hetgeen door de selenograaf Julius Heinrich Georg Franz Zungenspitze werd genoemd, een fragment van wat Franz daar dacht waar te nemen, een pareidolie in de vorm van een draak of zeemonster en aldus een onderdeel van Mare Anguis vormend. Alhazen beta. Berg ten zuiden van Alhazen alpha, en met deze berg een opvallend koppel vormend. Alhazen gamma. Heuvel ten zuiden van het koppel Alhazen alpha en Alhazen beta. De aanduiding Alhazen gamma is afkomstig van Harold Hill die gemerkt had dat betreffende heuvel (nog) geen aanduiding had. Alhazen alpha, beta, en gamma zijn vernoemd naar de zich in de buurt bevindende krater Alhazen, vernoemd naar de Arabische astronoom en wiskundige Abu Ali al-Hasan ibn al-Haytham. Aliacensis alpha. De centrale piek van krater Aliacensis in het zuidelijke bekraterde landschap. Alphonsus alpha. De centrale piek van krater Alphonsus waar, in de buurt ervan, de sonde Ranger 9 was ingeslagen. Tijdens de maanfase Laatste kwartier kan de top van Alphonsus alpha nog worden waargenomen als een 'sterretje', daar die nog steeds verlicht wordt door de zon, terwijl het overgrote deel van krater Alphonsus zich reeds in het donker van de vroege maannacht bevindt. Een merkwaardig clair-obscur verschijnsel. Amundsen, mons. Berg in het gebied omstreeks de zuidpool van de maan. De benaming Mons Amundsen werd officieel erkend verklaard door de IAU en toegevoegd in 2025. Vernoemd naar de zich eveneens in de buurt van de zuidpool bevindende krater Amundsen.