Het Kabinet–Cuno regeerde in de Weimarrepubliek van 22 november 1922 tot 13 augustus 1923. Deze coalitie bestond uit de Duitse Centrumpartij (Zentrum), de Duitse Democratische Partij (DDP), de Duitse Volkspartij (DVP) en een aantal partijlozen. De rijkskanselier Wilhelm Cuno behoorde zelf ook niet tot een partij.
Kabinet–Cuno Ambtsbekleder Functie(s) Ambtstermijn Partij(en) Wilhelm Cuno (1876–1933) Rijkskanselier 22 november 1922 13 augustus 1923 Afgetreden O Vacant Vicekanselier Rudolf Oeser (1858–1926) Rijksminister van Binnenlandse Zaken 22 november 1922 13 augustus 1923 DDP Hans von Rosenberg (1879–1956) Rijksminister van Buitenlandse Zaken 22 november 1922 13 augustus 1923 O Andreas Hermes (1878–1964) Rijksminister van Financiën 26 oktober 1921 Functie gecontinueerd van het vorige Kabinet-Wirth II 13 augustus 1923 DZ Heinrich Albert (1874–1960) Rijksminister van de Schatkist 22 november 1922 1 april 1923 O Rudolf Heinze (1865–1928) Rijksminister van Justitie 22 november 1922 13 augustus 1923 DVP Johann Becker (1869–1951) Rijksminister van Economische Zaken 22 november 1922 13 augustus 1923 DVP Otto Geßler (1875–1955) Rijksminister van Defensie 27 maart 1920 20 januari 1928 Functie gecontinueerd in het volgende Kabinet-Stresemann I DDP Heinrich Brauns (1868–1939) Rijksminister van Arbeid 20 juni 1920 12 juni 1928 DZ Generalleutnant Wilhelm Groener (1867–1939) Rijksminister van Verkeer 25 juni 1920 13 augustus 1923 O Vacant Rijksminister van Wederopbouw Heinrich Albert (1874–1960) 1 april 1923 13 augustus 1923 O Karl Müller (1884–1964) Rijksminister van Voedsel en Landbouw 22 november 1922 25 november 1922 DZ Vacant Hans Luther (1879–1962) 1 december 1922 6 oktober 1923 O Karl Stingl (1864–1936) Rijksminister van Posterijen 22 november 1922 13 augustus 1923 BVP
Cuno Categorie:Politiek in 1922 Categorie:Politiek in 1923