Raymond Impanis (Berg, 19 oktober 1925 – Vilvoorde, 31 december 2010) was een Belgisch wielrenner. Zijn bijnaam was het bakkertje van Berg. Het verhaal gaat dat hij door zijn moeder, die onbekend bleef, te vondeling gelegd werd in een biezen mand op de stoep van de kerk van Berg alwaar hij door de plaatselijke pastoor gevonden werd die vervolgens de bakker van Berg de opdracht gaf om zich over het kind te ontfermen. Het kind zou dan de achternaam Impanis, hebben gekregen, potjeslatijn voor in een brood. De veronderstelling dat Raymond Impanis of zijn vader vondelingen waren, berusten evenwel op een misverstand. Raymond Impanis zag het levenslicht in een bakkersfamilie.Hamels, J., Raymond Impanis overleden, 5 jan. 2011 (geraadpleegd op 30 jan. 2011). De verklaring in deze zou dan zijn dat "de vader van Raymond Impanis [...] een man zonder verleden [was]. Hij had een onbekende vader en een 'bedrogen' moeder uit de welgestelde Ukkelse kringen. Hij kreeg zijn familienaam dus van zijn moeder die hij nooit zou leren kennen want die werd bovendien door haar familie verstoten. Zo werd hij “een vondeling”. Als wees werd [hij] grootgebracht in Idegem (nabij Geraardsbergen). [Eenmaal opgegroeid, kon hij] als bakkersknecht aan het werk bij de bakker van Berg. Hij leerde er de bakkersstiel, kreeg kennis met een meisje uit Berg, trouwde er en bouwde er een huisje. Ten slotte ging hij op eigen bakkersbenen staan en begon met een eigen bakkerij." Hij erfde zijn ongewone Vlaamse familienaam van zijn grootmoeder.Int Panis, L., 2016. De bewogen familiegeschiedenis van wielrenner Raymond Impanis. https://www.researchgate.net/publication/304181848_De_bewogen_familiegeschiedenis_van_wielrenner_Raymond_Impanis
Impanis was prof van 1947 tot 1963. Zijn grootste successen kende hij tot 1960. Hij won klassiekers als de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix (die hij evenals Servais Knaven 16 maal uitreed, een record), Gent-Wevelgem en de Waalse Pijl, en was tweemaal eindwinnaar in Parijs-Nice. Opmerkelijk is wel dat Impanis nooit Luik-Bastenaken-Luik won; hij werd wel viermaal tweede, in 1947, 1948, 1954 en 1955. Een val in 1942 tijdens een wedstrijd in Tremelo zorgde ervoor dat hij zijn rechterarm amper nog kon buigen. Eén record staat nog steeds alleen op zijn naam: bij zijn debuut in de Tour in 1947 - hij was toen 21 jaar - won hij de langste individuele tijdrit die ooit in de Tour werd gereden. Het was een rit tussen Vannes en Saint-Brieuc over 139 kilometer.
Op 12 mei 1999 werd hij benoemd tot ereburger van Kampenhout. Zijn naam is verbonden aan de Grote Prijs Raymond Impanis, tussen 1982 en 1993 een wedstrijd voor beroepsrenners. Vanaf 2006 tot 2010 werd het een wedstrijd voor eliterenners zonder contract en beloften, georganiseerd door de plaatselijke Wielerclub Kampenhout. Vanaf 2011 is het weer een volwaardige profkoers, maar wordt nu verreden onder de benaming Primus Classic Impanis-Van Petegem. Deze wedstrijd is opgenomen in de UCI Europe Tour.
Samen met zijn zoon Ben zorgde hij voor de radioverbindingen voor de Koninklijke Belgische Wielrijdersbond tijdens belangrijke nationale wielerwedstrijden. Impanis overleed op 31 december 2010 in Vilvoorde op 85-jarige leeftijd, na een slepende ziekte.Belgische oud-renner Raymond Impanis overleden, Volkskrant.nl, 31 dec. 2010 (geraadpleegd op 10 jan. 2011).
Belangrijkste overwinningen 1947 5e etappe Ronde van België 19e etappe Ronde van Frankrijk
1948 9e etappe Ronde van Frankrijk 10e etappe Ronde van Frankrijk
1949 Dwars door Vlaanderen 3e etappe Ronde van België
1950 5e etappe Ronde van België
1951 1e etappe Dwars door Vlaanderen Eindklassement Dwars door Vlaanderen
1952 3e etappe deel B Parijs-Nice Gent-Wevelgem Ronde van Haspengouw
1953 Gent-Wevelgem
1954 Parijs-Roubaix Ronde van Vlaanderen 2e etappe Parijs-Nice Eindklassement Parijs-Nice
1957 Waalse Pijl GP Stan Ockers
1960 Eindklassement Parijs-Nice
Resultaten in voornaamste wedstrijden (*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Impanis, Raymond