Willy Millowitsch (Keulen, 8 januari 1909 – aldaar, 20 september 1999) was een beroemd Duits toneelspeler, acteur en directeur van het Keulse Millowitsch-Theater.
Carrière als acteur Millowitsch kwam uit een vermaard toneelgeslacht. Zijn ouders Peter Wilhelm Millowitsch en Käthe Planck waren de eigenaren van een theater in Keulen. Al op jonge leeftijd moest Millowitsch het theater overnemen door de vroege dood van zijn vader. Hij sleepte het theater de moeilijke oorlogstijd door.
Millowitsch ontwikkelde zich tot een populaire theateracteur en wist al in de jaren 50 op televisie door te dringen. Naast een bloeiende carrière op televisie en theater had hij ook verschillende hits met beroemde schlagernummers in het Keulse dialect.
Een bomaanval tijdens de Tweede Wereldoorlog had het Millowitsch-Theater aan de Aachener Straße in Keulen minimale schade toegebracht. In die tijd was Konrad Adenauer hoofdburgemeester, die wilde dat er weer voorstellingen werden uitgevoerd vanaf oktober 1945, die tot in 1949 dagelijks plaatsvonden. Samen met zijn zus Lucy leidde Willy het theater, waar hij ook als acteur op het podium stond.
Sinds 1946 acteerde hij ook in talrijke bioscoopfilms, zoals Gesucht wird Majora (1949). Tot 1996 speelde hij mee in meer dan 125 films en tv-rollen zorgden voor extra inkomsten, gezien de fluctuerende economische successen van zijn theater. Tot de bioscoopfilms behoorden Drei Mann auf einem Pferd (1957), Zwei Herzen im Mai (1958), Scampolo (1958), Zum Teufel mit der Penne en de Hollywood-productie Hilfe, die Ami's kommen (1985), waarin hij een bijrol vervulde. Zijn bekendste tv-rol was die van commissaris Klefisch bij de tv-zender WDR van 1990 tot 1996 in zes afleveringen.
De eerste Duitse live-uitzending van het theaterstuk Etappenhasen van de dichter Karl Bunje was op 19 oktober 1953, met Willy Millowitsch in de hoofdrol. Door deze voorstelling werd zijn theater overbekend, hetgeen resulteerde in het uitzenden van talrijke blijspelen vanuit zijn theater door de tv-zenders. Het werden regelrechte successen, mede dankzij zijn podiumpartner Elsa Scholten, die sinds 1920 tot het interieur behoorde.
In het kader van de ARD-Fernsehlotterie op 14 september 1968 speelde hij de rol van de rechter dr. Kleinfisch in de komedie Die Kartenlegerin op het podium van het Ohnsorg-Theater in Hamburg.
Carrière als schlagerzanger Millowitsch zocht uiteindelijk ook zijn geluk als schlagerzanger. In 1960 bood het platenlabel Ariola hem een contract aan. Zijn eerste nummer was Wenn dieses Lied ein Schlager wird. Enkele maanden later volgde het nummer Heut' sind wir blau. Zijn grootste hit werd de carnavalskraker Schnaps, das war sein letztes Wort (1960), die meer dan 900.000 maal werd verkocht. In het Rheinland werd hij gezien als een van de succesvolste vertolkers van carnavalsliederen. Het lied Ich bin ene Kölsche Jung van Fritz Weber, is onlosmakelijk met zijn naam verbonden.
Privéleven en overlijden In 1939 trouwde Willy Millowitsch met Linny Lüttgen, maar dit huwelijk hield niet lang stand. Op 28 september 1946 trouwde hij met Gerda Feldhoff, waarmee hij vier kinderen kreeg: Katarina, Peter, Susanne en Mariele. De enige die zich niet interesseerde voor het acteren was Susanne. Peter nam in 1998 het theater over van zijn vader. Willy Millowitsch overleed op 20 september 1999 in het Keulse St.Elisabeth ziekenhuis aan hartfalen. Hij werd bijgezet op het Melaten-kerkhof in Keulen. De dodenmis werd door bisschop dr. Friedhelm Hofmann gelezen in de Kölner Dom, wat normaal uitsluitend was voorbehouden aan kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders. Tijdens de uitvaart speelde de toenmalige domorganist Clemens Ganz een improvisatie in mol over zijn succesvol lied Ich bin ene kölsche Jung. De uitvaart werd door de WDR live uitgezonden.
Herdenking De band Höhner droeg ter gelegenheid van zijn 80e verjaardag in 1989 het nummer Willy, wat wör Kölle ohne Dich op aan Millowitsch. In 1992 financierde de Keulse theaterman Harry Owens een standbeeld voor hem, dat werd opgesteld aan de Eisenmarkt. In hetzelfde jaar trad hij op als spreker en zanger bij het concert Arsch huh, Zung ussenander tegen racisme en antisemitisme. Sinds 2003 wordt jaarlijks de Willy Millowitsch-medaille uitgereikt aan personen, die zich met het Keulse dialect verdienstelijk hebben gemaakt.
Op 4 oktober 2002 werd een kleine parkeerplaats achter een hotel in de nabijheid van het Millowitsch-theater omgedoopt in Willy-Millowitsch-Platz, die echter niet de nodige aandacht kreeg. In plaats daarvan kreeg in 2013 het Gertrudenplätzchen de naam Willy-Millowitsch-Platz, waarheen op 25 april 2014 het monument van de Eisenmarkt werd verplaatst.
Discografie Singles 1960 – Heut' sind wir blau 1960 – Citronella 1960 – Schnaps, das war sein letztes Wort 1961 – Das Herz von Köln 1961 – Die Liebe ist vergänglich 1965 – Ich hab' Musik so gern
Filmografie 1949 – Gesucht wird Majora 1951 – Der Tiger Akbar 1952 – Der fröhliche Weinberg 1955 – Unternehmen Schlafsack 1955 – Zwei blaue Augen 1957 – Drei Mann auf einem Pferd 1957 – Schön ist die Welt 1957 – Zwei Herzen im Mai 1958 – Scampolo (met Romy Schneider) 1958 – Die Landärztin 1958 – Liebe, Mädchen und Soldaten 1958 – Vater, Mutter und neun Kinder 1959 – Alle Tage ist kein Sonntag 1959 – Laß mich am Sonntag nicht allein 1959 – Schneider Wibbel 1960 – Der wahre Jakob 1960 – Willy, der Privatdetektiv 1961 – Der Hochtourist 1961 – Robert und Bertram 1961 – Die Fledermaus 1962 – Dicke Luft 1962 – Der Zigeunerbaron 1964 – Die drei Scheinheiligen 1967 – Heubodengeflüster 1967 – Herrliche Zeiten im Spessart 1968 – Paradies der flotten Sünder 1968 – Otto ist auf Frauen scharf 1968 – Die Lümmel von der ersten Bank – Zum Teufel mit der Penne 1968 – Frau Wirtin hat auch einen Grafen 1969 – Klassenkeile – (Pauker werden ist nicht schwer – Schüler sein dagegen sehr) 1969 – Charley's Onkel 1969 – Warum hab’ ich bloß 2× ja gesagt? 1969 – Frau Wirtin bläst auch gern Trompete 1972 – Die lustigen Vier von der Tankstelle 1973 – Unsere Tante ist das Letzte 1973 – Alter Kahn und junge Liebe 1975 – Der Geheimnisträger 1982 – Ein dicker Hund 1983 – Die wilden Fünfziger 1985 – Hilfe, die Amis kommen (National Lampoon's European Vacation) (met Chevy Chase)
Theateropnamen voor televisie (selectie) 1953 – Der Etappenhase 1954 – Das Glücksmädel 1955 – Der verkaufte Großvater 1958 – Die Spanische Fliege 1961 – Im Nachtjackenviertel 1962 – Tante Jutta aus Kalkutta 1965 – Drei kölsche Jungen 1966 – Der Raub der Sabinerinnen 1967 – Der kühne Schwimmer 1968 – Der Meisterboxer 1968 – Die Kartenlegerin 1968 – Pension Schöller 1975 – Im Nachtjackenviertel 1978 – Das Geld liegt auf der Bank 1979 – Der Maulkorb 1981 – Der keusche Lebemann 1985 – Adel verpflichtet zu nichts 1987 – Das Mädchen aus dem Fahrstuhl 1990 – Tante Jutta aus Kalkutta 1991 – Pizza Colonia 1992 – Der blaue Heinrich 1993 – Pension Schöller
Televisiefilms en -series (selectie) 1965–1970: Donaugeschichten 1971: Glückspilze 1971–1973: Hei-Wi-Tip-Top 1985: … Erbin sein – dagegen sehr 1986: Geschichten aus der Heimat – Eine Nacht im Paradies (televisieserie) 1990: Heidi und Erni 1990–1996: Kommissar Klefisch 1989 – Kommissar Klefisch – Ein Fall für Onkel 1991 – Kommissar Klefisch – Dienstvergehen 1992 – Kommissar Klefisch – Ein unbekannter Zeuge 1993 – Kommissar Klefisch – Tod am Meer 1995 – Kommissar Klefisch – Klefischs schwerster Fall 1996 – Kommissar Klefisch – Vorbei ist vorbei
Theaterstukken (selectie van grote successen; premièredatum) Das Glücksmädel (19 oktober 1945, 15. Mai 1954, 1984) Der Etappenhase (27 oktober 1953, 1956, 1969, 1989) Drei kölsche Jungen (17 januari 1954, 1959, 1965 und 1980) Et fussig Julche (Prinzess Wäscherin: Die rote Jule) (1954, 1963, 1978) Die Zwangseinweisung (1954) Der blaue Heinrich (1955, 9 juli 1960, 1983, 1992) Der verkaufte Großvater (1955) Pension Schöller (1956, 1968, 1993) Die spanische Fliege (16 augustus 1958) Der keusche Lebemann (3 mei 1959, 1981, 1992) Der müde Theodor (1959, 19 mei 1979) Mädchen aus der Spitzengasse (1959) Schneider Wibbel (13 juni 1959) Der kühne Schwimmer (1960, 1967) Der Meisterboxer (20 februari 1960, 1968) Im Nachtjackenviertel (11 maart 1961, 1975) Tante Jutta aus Kalkutta (24 maart 1962, 1990) Die drei Scheinheiligen (4 september 1964) Paris ist eine Reise wert (20 oktober 1966) Der doppelte Moritz (1966, 1977) Der ungläubige Thomas (3 mei 1967) Paradies der flotten Sünder (19 april 1968) Zufall, alles Zufall oder Die vertagte Hochzeitsnacht (1972, 1987) Das Geld liegt auf der Bank (1978) Das Liebesverbot (22 september 1984) Adel verpflichtet zu nichts (1985) Das Mädchen aus dem Fahrstuhl (1987) Die Prinzessin vom Nil (1987) Die schwebende Jungfrau (1988) Der wahre Jakob (1988) Bei uns im Viertel (1989) Der Raub der Sabinerinnen (1991)
Onderscheidingen 1961 – de gouden Bravo Otto 1962 – de zilveren Bravo Otto 1983 – Televisieprijs Telestar van de tv-zender WDR 1984 – Bundesverdienstkreuz 1989 – Ereburgerschap van de stad Keulen 1990 – Bambi 1992 – Bambi 1994 – de gouden Willi-Ostermann-Medaille (hoogste onderscheiding van de Kölner Karneval) 1994 – de Bayerischer Fernsehpreis (Ereprijs van de Beierse minister-president)
Externe link
Categorie:Duits acteur Categorie:Duits zanger