thumb|Austria Wien verdedigt een vrije schop tegen RB Salzburg, 18-09-2005, RB Salzburg-Austria Wien 2-0.FK Austria Wien is een Oostenrijkse voetbalclub uit de hoofdstad Wenen. Als officiële datum van oprichting van de club wordt 1911 aangehouden. Voor deze tijd was de club een voetbalsectie van de "Vienna Cricket Club", die opgericht was in 1894. Het is een van de succesvolste clubs uit het Alpenland. De grootste rivaal is stadsgenoot Rapid Wien. De kleuren van de club zijn paars en wit.
Het belofteteam van Austria Wien speelt onder de naam Young Violets in de Regionalliga op het derde niveau.
Geschiedenis Amateure en Mitropacup (1911-1937) De club werd in 1911 opgericht toen bijna het hele team van Vienna Cricket and Football-Club zich afscheurde van de in 1894 opgerichte club. De nieuwe club heette Wiener Cricketer maar er volgde protest omdat de bijnaam van de oude club Vienna Cricketer was en dat zou voor te veel verwarring zorgen. Er werd een nieuwe naam gekozen, Wiener Amateure SV.
De Amateuren mochten in hun oprichtingsjaar reeds deelnemen aan het eerste Oostenrijkse voetbalkampioenschap in 1911. De eerste trofee werd in 1921 gehaald met een bekerwinst, de landstitel volgde in 1924. Nadat het profvoetbal werd ingevoerd in Oostenrijk, was de naam Amateure niet meer van toepassing en fusioneerde op 28 november 1926 met de sportvereniging Austria Wien, dat nog niet over een voetbalafdeling beschikte en zo werd de nieuwe naam FK Austria Wien.
In de jaren 30 werden ook de eerste internationale successen geboekt. In 1933 werd de finale van de Mitropacup bereikt tegen Inter Milan, en nadat de club in Italië met 2-1 verloren had, kon thuis een 3-1-overwinning geboekt worden wat de zege betekende. Drie jaar later was Slavia Praag de tegenstander in de finale, thuis werd het een scoreloos gelijkspel maar Austria verraste Slavia op eigen veld met een 0-1-overwinning.
Tweede Wereldoorlog (1938-1945) Na de Anschluss van Oostenrijk bij het Derde Rijk in 1938 kwamen er represailles tegen Austria omdat er verschillende leden (bijna alle bestuursleden en een aantal spelers) van joodse afkomst waren. Zij moesten vluchten of werden vermoord door het naziregime (1938-1945). Op 17 maart 1938 werd de club voorlopig verboden. In de Gauliga trad de club nu aan onder de naam Sportklub Ostmark. Het stadion van de club werd een kazerne waar geen training mogelijk was. De grote ster van de club Matthias Sindelar stierf onder onopgeloste omstandigheden op 23 januari 1939 aan koolstofmonoxidevergiftiging in zijn appartement. Door al deze tegenslagen speelde het verzwakte team geen grote rol in de Gauliga. Hoewel het team geen enkel succes had deze periode, behaalde men een veel belangrijkere overwinning met het behoud van de naam "Austria" (1938), ondanks pogingen door nazisportautoriteiten de naam van de club blijvend te veranderen.
Een nieuw begin (1945-1960) Na de oorlog werd het team langzaam heropgebouwd en kreeg weer nieuwe sterspelers zoals Ernst Stojaspal (1945-1955), Ernst Melchior (1946-1954) en Ernst Ocwirk (1947-1963), die later tot beste middenvelder ter wereld zou uitgeroepen worden. Niet alleen op nationaal vlak ging het goed in de 12 seizoenen 1945/1946-1953/1954 en 1956/1957-1958/1959, ook op internationaal vlak had de club aanzien. Austria trok medio 1951 naar Brazilië en bekampte daar in het befaamde Maracana-Stadion het grote Nacional Montevideo en won met indrukwekkende 0-4 cijfers. De 3 seizoenen 1954/1955, 1955/1956 en 1959/1960 waren de prestaties niet zo goed.
Succesvolle periode in Competitie (1960-1963) Begin jaren 60 werd Austria drie keer kampioen (1960-1961, 1961-1962, 1962-1963) en bekerwinnaar, maar op Europees vlak was de kwartfinale telkens het eindstation. Onder de sterren van de jaren 1960 waren: Horst Nemec (1957-1966), een centrumspits; Ernst Fiala (1958-1975), een aanvaller en teamleider; Johann Geyer (1961-1972), een middenvelder; Horst Hirnschrodt (1958-1967), die hoofdzakelijk aan de rechterflank speelde.
Vijf seizoenen zonder kampioenschappen (1963-1968) Tussen juli 1963 en juni 1968 werd Austria geen enkele maal kampioen. 1964/1965 was het absolute daljaar (een doelsaldo van +1 in de competitie en een doelsaldo van +23 in competitie, beker en oefenduels tezamen).
2 Kampioenschappen (1968-1970) In 1968/1969 en 1969/1970 werd Austria 2 maal kampioen, onder management en training van Ernst Ocwirk (1965-1971), die ex-speler was (1947-1963); het kampioenschap in 1968/1969 was het meest overtuigend (doelsaldo competitie +45). In 1969 vormde de club een verbond met Wiener AC (opgericht in 1896, eenmaal landskampioen en twee keer bekerwinnaar) en fusioneerde later ook met deze club en droeg zo beide namen (Austria/WAC).
5 Zeer slechte seizoenen (1970-1975) Tussen circa juli 1970 en juni 1975 kende de club sportief een zeer zwakke fase. Met name de seizoenen 1970/1971 en 1974-1975 waren erg slecht. Ook 1971/1972 en 1972/1973 waren zwak. Het seizoen 1973/1974, waarin Austria in de competitie slechts als 4e finishte (doelsaldo +22), kreeg nog enige glans door het winnen van de Oostenrijkse beker en door de goede prestaties in vele oefenduels (totaal doelsaldo +208 in de competitie-, beker- en oefenduels).
Succesrijke tijd in Competitie (1975-1986) en EuropaCup (1977-1985) Na een zeer slecht seizoen 1974-1975 (doelsaldo competitie +7) met een wat verouderd team, begon Austria Wien in het seizoen 1975-1976 te bouwen aan een jonge selectie met gemiddelde leeftijd van 23 jaar. Alle selecties in de 5 seizoenen 1975-1976 tot en met 1979-1980 hadden een gemiddelde leeftijd van circa 23 jaar bij de start van de seizoenen.
De 11 seizoenen 1975-1976 tot en met 1985-1986 werden 8 landskampioenschappen behaald (1975-1976; 1977-1978, 1978-1979, 1979-1980, 1980-1981; 1983-1984, 1984-1985, 1985-1986; respectievelijke doelsaldi: +48; +43, +44, +45, +31; +56, +68, +71).
In de seizoenen 1977-1978, 1978-1979, 1979-1980 en 1980-1981 werd Austria Wien 4 maal op rij Oostenrijks kampioen. Na de bekeroverwinning in seizoen 1976-1977 haalde de club ook de finale van de Europacup II (1977-1978) maar verloor die 3 mei 1978 ruim met 4-0 van het Anderlecht van Rob Rensenbrink. Het seizoen 1978/79 werd de halve finale van de Europacup I gehaald, waarin het Zweedse Malmö FF net iets te sterk was (0-0 gelijkspel thuis, 1-0 nederlaag uit). 7 Augustus 1979 werd Nederlands kampioen in 1978-1979 en 1979-1980, het Ajax van trainers Cor Brom en Leo Beenhakker, spelers Ruud Krol, Frank Arnesen, Dick Schoenaker, Søren Lerby, Tscheu La Ling en Simon Tahamata, in een oefenduel dik verdiend met 5-1 van de vloer geveegd (na 39 minuten stond het al 5-0!). In 1979/1980 werd de dubbel (kampioenschap + Oostenrijkse beker) gewonnen. In een oefenduel (5-8-1980) werd het 4-0-verlies tegen Anderlecht in 1978, gerevancheerd: een 3-0 zege op de Belgische kampioen van 1980-1981.
Vanaf 1980-1981 steeg de gemiddelde leeftijd van de selecties naar circa 25 jaar bij de start van de seizoenen.
In het niet zo sterke seizoen 1981/1982 werd Austria geen kampioen (2e plaats) door 2 zwakke perioden (14/11/1981-13/2/1982: 1 zege, 2 gelijkspellen, 3 nederlagen in 6 duels; 1/5/1982-8/5/1982: 3 nederlagen in 3 duels, doelsaldo -9 (0-9)). De 1e competitiehelft werd nog een doelsaldo van +18 geboekt, de 2e competitiehelft was dit slechts +4. Austria won wel een troostprijs: de beker. In 1982-1983 werd het kampioenschap wederom gemist en werd geen enkele prijs gewonnen, maar werd wel de halve finale van de Europacup II behaald; daarin was Real Madrid te sterk.
Austria Wien behaalde nog 2 opeenvolgende kwartfinales, in respectievelijk de Europa Cup III (UEFA-Cup) seizoen 1983-1984 en de EuropaCup I voor landskampioenen seizoen 1984-1985. In het EuropaCup III (UEFA Cup)toernooi seizoen 1983-1984 waren de prestaties van Austria Wien als volgt: totaal doelsaldo: +16 ( 25-9); Aris Bonnevoie (Luxemburg) werd uit met 0-5 en thuis met 10-0 verslagen (1e ronde), na een 2-0 zege thuis werd uit tegen Stade Lavallois een 3-0-achterstand nog geheel weggewerkt: 3-3 (2e ronde), Inter Milan werd in de 3e ronde uitgeschakeld met 2-1 thuis en 1-1 uit, tegen Tottenham Hotspur London werd uit 2-0 verloren en thuis werd het slechts 2-2: uitschakeling.
Ook in de competitie werden sportief gezien goede resultaten geboekt (3 opeenvolgende kampioenschappen: 1983-1984, 1984-1985, 1985-1986, doelsaldi +56, +68, +71). Tussendoor werd in oefenduels met 5-2 van Hongarije (31-8-1983) en met 3-0 van Duitslands 2e in 1984-1985 Werder Bremen (10-8-1984) gewonnen.
Enkele spelers die in de succesperiode 1975-1976 tot en met 1985-1986 voor Austria Wien uitkwamen: Herbert Prohaska (1972-1980, 1983-1989), de 2 Uruguayanen Julio Cesar Morales – Uruguayaans international sinds 1966 – en Alberto Martinez (beiden januari 1973-half 1978), Felix Gasselich (1974-1983) die juli 1983 tot en met november 1985 voor Ajax speelde, Thomas Parits (1964-1970, 1977-1979), Walter Schachner (1978-1981), Thomas Pfeiler (1978-1983), Gerhard Steinkogler (1980-1986), Alfred Drabits (1981-1988, nu jeugdtrainer Austria Wien), Toni Polster (1982-1987), de Hongaars ex-international Tibor Nyilasi (1983-1988).
Later droegen ook nog onder andere Jose Alberto Percudani (begin 1988-1990), Peter Stöger (1988-1994) en Jewgenij Milewskij (1989-1991) het tricot van Austria Wien.
Periode ver beneden verwachting (1986-1990) Vanaf seizoen 1985-1986 braken 19 zeer magere seizoenen aan op Europees front, en ook in de competitie ging het vanaf kalenderjaar 1986 steeds meer bergafwaarts, met het dieptepunt tussen 1995 en 2002. Pas in het seizoen 2004-2005 bereikte Austria Wien na 20 jaar weer een keer een kwartfinale, ditmaal in het UEFA Cuptoernooi.
In de 4 seizoenen 1986/1987 tot en met 1989/1990 werd Austria niet één keer kampioen en presteerden de selecties zeer ver beneden verwachting in deze voor de club potentiële toptijd, dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Nederlandse PSV, dat deze periode wel optimaal benutte.
Laatste succesvolle periode tot dusver (1990-1993) Begin jaren 90 werden nog wel 3 titels op rij gehaald (1990-1991, 1991-1992, 1992-1993), maar met veel minder doelsaldo (+39, +37, +46) dan in de seizoenen 1983-1984, 1984-1985 en 1985-1986 (+56, +68, +71) en op internationaal vlak waren er geen successen.
Forse prestatieve inzinking (1994-1999) In de periode 1995-2002 werden in de competitie meestal slechts plaatsen in de middenmoot behaald. De 3 seizoenen 1996-1997, 1997-1998, 1998-1999 werden zelfs negatieve doelsaldi behaald (-10, -15, -3). Daarbovenop kwamen ook nog eens geldzorgen wat de club belette sterspelers te behouden.
Miljardair Frank Stronach voorzitter (1999-2005) In 1999 werd miljardair Frank Stronach van het Magnaconcern voorzitter en zo werd de naam FK Austria Memphis Magna. Hij investeerde veel geld in de club en kocht vele topspelers. In 2002-2003 werd de eerste titel in tien jaar behaald (36 duels, doelsaldo +31), na een prima competitiestart (12 duels, doelsaldo +19). Desondanks werd coach en oud-speler Walter Schachner ontslagen. Zijn opvolger Christoph Daum presteerde minder goed (24 duels, doelsaldo +12), toch kon Austria ook de beker winnen. Austria Wien had een 3 maal hoger budget dan de gemiddelde clubs in de SuperLiga (sinds 2006/2007 heeft Red Bull Salzburg het hoogste budget in Oostenrijk). De naam Memphis werd in 2004 uit de naam gehaald. Austria werd bekend om de zeer fantasierijke en creatieve stijl van voetbal spelen, wat aan de keerzijde frequent heeft geleid tot onnodige nederlagen en onnodige gelijke spelen en wat het team enigszins onvoorspelbaar maakte.