De Kabardino-Balkaarse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek (Russisch: Кабардино-Балкарская Автономная Социалистическая Советская Республика of Kabardino-Balkaarse ASSR (Russisch: Кабардино-Балкарская АССР) was een autonome republiek van de Sovjet-Unie. De Kabardino-Balkaarse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek was een staat van twee nationaliteiten: de Kabardijnen en de Balkaren. De meerderheid van de bevolking was Russisch.
Geschiedenis Het Russische Rijk en het Ottomaanse Rijk vochten van de 17e tot de 19e eeuw regelmatig om het gebied, dat in de 19e eeuw definitief onder Russisch bestuur kwam. Na de Russische Revolutie van 1917 werd het gebied in korte tijd onderdeel van verschillende politieke eenheden die in de Noordelijke Kaukasus opgericht werden tijdens de Russische Burgeroorlog.
Uiteindelijk werden Kabardië en Balkarië in 1921 districten in de Autonome Socialistische Sovjet-Bergrepubliek van de Russische SFSR, maar beiden splitsten zich daar binnen een jaar van af als Kabardino-Balkaarse Autonome Oblast binnen diezelfde Russische SFSR. Op 5 december 1936 werd de status verhoogd tot Kabardino-Balkaarse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek (ASSR).
In 1944 verdacht Jozef Stalin de Balkaren ervan dat ze met nazi-Duitsland collaboreerden. Als straf werd de bevolking naar Centraal-Azië gedeporteerd. Stalin voegde de Baksan-vallei toe aan de Georgische Socialistische Sovjetrepubliek. Het voorvoegsel Balkaars werd daarom geschrapt en de nieuwe naam voor de ASSR was de Kabardijnse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek. De Balkaren mochten in 1957 tijdens de regering van Nikita Chroesjtsjov terugkeren en de benaming van voor de oorlog werd hersteld.
Op 30 januari 1991 verklaarde de Kabardino-Balkaarse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek zich soeverein. Na de opheffing van de Sovjet-Unie werd de autonome republiek Kabardië-Balkarië in de Russische Federatie.
Categorie:Autonome socialistische sovjetrepubliek in de RSFSR Categorie:Geschiedenis van Kabardië-Balkarië