Plegiocidaris is een geslacht van uitgestorven zee-egels, dat leefde tijdens het Jura.
Beschrijving Deze zee-egels hadden een ronde, iets afgeplatte schaal, die was samengesteld uit vijf gepaarde rijen smalle ambulacrale platen en vijf gepaarde rijen brede interambulacra (het deel van het skelet, dat tussen de ambulacra is gelegen), die bestonden uit grote platen, die bezet waren met in het oog springende knobbels. De bovenliggende opening duidde op de plaats van het apicaalveld. Dit was een centraal veldje, boven op de zee-egelschaal, waarvandaan de ambulacra uitstraalden, ook topschild genoemd. De normale diameter bedroeg ongeveer 4 cm.
Leefwijze Vertegenwoordigers van dit geslacht bewoonden zeegebieden op rotsachtige bodems, waar ze zich voedden met algen.
Soorten Plegiocidaris ardesica , 1928 † Plegiocidaris biassalensis , 1934 † Plegiocidaris bifrons , 1936 † Plegiocidaris caeuliculus , 1936 † Plegiocidaris helviorum , 1932 † Plegiocidaris huguenini , 1931 † Plegiocidaris jacobi , 1936 † Plegiocidaris kuchkaensis , 1934 † Plegiocidaris lamberti , 1934 † Plegiocidaris lemoinei , 1928 † Plegiocidaris marizensis , 1937 † Plegiocidaris mercieri , 1933 † Plegiocidaris orientalis , 1955 † Plegiocidaris pseudohorrida , 1936 † Plegiocidaris telrhemtensis , 1937 † Plegiocidaris termieri , 1937 † Plegiocidaris tingitana , 1933 † Plegiocidaris vogdti , 1934 † Plegiocidaris welschi , 1935 † Namen met onduidelijke status Plegiocidaris babeaui † Plegiocidaris morierei † Plegiocidaris raibliana †
Categorie:Jura (tijdperk) Categorie:Cidaroidea Categorie:Uitgestorven zee-egels